Romanos 4
Amanab NT (AMN_ANA) vs NVT
1 Atiaba enam nufunam feba sa big biafna simp Abrahamim onigini. Mango maia ehe anwenafena?
1 Do ponto de vista humano, Abraão foi o fundador de nossa nação. O que descobriu ele?
2 Atiaba Abraham suialag gafugag fegba asa God ehem og ne afsug el feg eba ehe sa ma elni nof la hefum fingi fei. Afa Godna nof la asa ehe enaig esefe.
2 Se suas boas obras o tivessem tornado justo, ele teria motivo para se vangloriar, mas não perante Deus.
3 Afa Godna mo enaig esog;
3 Pois as Escrituras dizem: “Abraão creu em Deus, e assim foi considerado justo”.
4 Afa el sa gafugafegim asa kig flag ehe mas enaig og ka esug flag amo eba heafna ehenge pusnanam flag.
4 O salário daquele que trabalha não é um presente, mas um direito.
5 Afa amban el sa olug onigig nai yi mungu feg afa ehe mas gafugagfeg mo eba ehe ati anwenafeg God amtakwalig elim suialafenag asa God enaig elni olug onigigim nangunagim asa og ne afsug el.
5 Contudo, ninguém é considerado justo com base em seu trabalho, mas sim por meio de sua fé em Deus, que declara justos os pecadores.
6 Afa Devit gafa gwenaig esog elim God sa esonig ne afsug el afa ehe nihe mo esig fwainig eba enaig el sa ma suialag augufei. Afa Devit enaig esona;
6 Davi também falou a esse respeito quando descreveu a felicidade daqueles que são considerados justos sem terem trabalhado para isso:
7 — ausente —
7 “Como são felizes aqueles cuja desobediência é perdoada, cujos pecados são cobertos!
8 — ausente —
8 Sim, como são felizes aqueles cujo pecado o Senhor não leva mais em conta!”.
9 Afa Ju el nihi lofug sa kokohiagig. Atiahog enaig el mungu sonag suialag auguiagba fli me? Amo, sonag suialag auguiag afwambanai el gafa flifi. Eba big Godna mom ati onigig eba enaig esog, “Abraham Godim olug onigina asa God ehem og ne afsug kabag el feg.”
9 Por acaso essa bênção é apenas para os judeus, ou se estende também aos gentios incircuncidados? Já dissemos que Deus considerou Abraão justo por meio de sua fé.
10 Ansi maia God Abrahamim ena moba sihina? Atiaho ehe nihi lofug kwafona? Amo, Abraham nihi lofug kofwag fwainig fiahfenaba asa enanam God ehem sihina og ne afsug el.
10 Mas como isso aconteceu? Ele foi considerado justo somente depois de ter sido circuncidado, ou antes disso? Está claro que foi antes de ele ser circuncidado.
11 Asa sumi yi ehe nihi lofug mo kwafona afa enag eba ogfug enanam ehe mas esena mo God ehena olug onigigim mungu nangugum asa og ne afsug el. Afa mungwali el nihi lofug kokohiagig fwainig afa Godim olug oniginigbi asa God ehengelim og na afsug el fig, afa Abraham eba ehengelni simp lofug fenig.
11 A circuncisão era um sinal de que Abraão já possuía fé e de que Deus já o havia declarado justo, mesmo antes de ele ser circuncidado. Portanto, Abraão é o pai daqueles que têm fé mas não foram circuncidados. Eles são considerados justos por causa de sua fé.
12 Afa ehe gafa nihi lofug kokohiageg elni simp fenig. Afa ehengel nihi lofug kofwag afa ming gafa ehengelni olug onigig eba bigelni simp Abrahamna minam patalfug. Asa enanam Abraham nihi lofug kofwag feg fwainig gafena.
12 E Abraão também é o pai daqueles que foram circuncidados, mas somente se tiverem o mesmo tipo de fé que Abraão tinha antes de ser circuncidado.
13 Afa autunam God Abrahamim enaig esona ne nai yi afa neana simbianigag nupbiagenam asa mungwali bitem ihlafiahgefe. Afa God mas enaig onigig mo Abraham nihe mom patalkug asa ka ehem enag mo sihi fwahag faig. Amo, Abraham Godim olug onigig fenaba asa God ena nai yi nangunam esog nemba afsug el afa ka nem enag mo sihi fwahag faig.
13 A promessa de que Abraão e seus descendentes herdariam toda a terra não se baseou em sua obediência à lei de Deus, mas sim no fato de ele ter sido considerado justo quando teve fé.
14 Afa el fwina onigig asa nihe mo patalkug afa atiaba God enaig elim mo sihi fwahag faigbi asa elni olug onigig eba meg behig afa enag mo sihi fwahag wasneig fwainig feg.
14 Portanto, se a herança prometida é apenas para aqueles que obedecem à lei, a fé é desnecessária, e a promessa, anulada.
15 Asa nihe mo ogfug mungwali elbi amtakwalig asa God bigelim olug kakagenugeg. Afa nihe mo higig fwainig feteba eba mas el enam filafiti.
15 Pois a lei traz ira sobre aqueles que tentam obedecer a ela. A única forma de não quebrar a lei é não ter lei nenhuma para quebrar!
16 Asa God elni olug onigigim nangugum afa heafna mo sihi fwahag enaig elim faig. Afa Abrahamna simbianigag sa ma ena mom anwenafi eba nufunam feg asa God mungu gafugafegim afa ehengelim esmunagim kwaganig. Afa el sa nihe mom patalfug God eba mango enag elim mungu eseni mo. Amo, el amban Abrahamna olug onigig lofufeg ehe enag mo sihi fwahag faife. Asa Abraham ofenaiba bigelni simbianga fenig.
16 É por isso que a promessa vem pela fé, para que ela seja segundo a graça e, assim, alcance toda a descendência de Abraão, não somente os que vivem sob a lei, mas todos que têm fé como a que teve Abraão. Pois ele é o pai de todos que creem.
17 Afa Godna ginof la God Abrahamim enaig esona, “Ka nem eseg asa haig haig el mungwali bite nai nem sefli kagelni Alag feg.” Afa Godna nof la Abraham ehe bigelni alag feg. Afa Abraham enaig olug onigig feg God sa ma lahag elim ilafoi afa mangwal sa mas gohug mo asa ehe mo behig esog sa apukeg.
17 Conforme aparece nas Escrituras: “Eu o fiz pai de muitas nações”. Isso aconteceu porque Abraão creu no Deus que traz os mortos de volta à vida e cria coisas novas do nada.
18 Afa God Abrahamim enaig esonag, ne luwal ahfoklafe afa Abraham anwenafena eba mas pugui asa ehe Godna mo sihi fwahagim nufunam olug onigig asa ehe haig haig elni simbianga pugunig. Afa Godna ginof enaig esog, neana simbiangag eba fwina nupbiagefe.
18 Mesmo quando não havia motivo para ter esperança, Abraão a manteve, crendo que se tornaria o pai de muitas nações. Pois Deus lhe tinha dito: “Esse é o número de descendentes que você terá!”.
19 Afa Abraham 100 yia muhla feg afa ehe onigig kana elig mas wasneig mo eba mungwalofug lahag el lofeg afa Sara mas luwal foklai asa heafna olug onigig mas auwiauwig mo eba gwese wasneig go.
19 E sua fé não se enfraqueceu, embora ele soubesse que, aos cem anos, seu corpo, bem como o ventre de Sara, já não tinham vigor.
20 Afa ehe Godna mo sihi fwahag flanam afa mas sambaganingi onigig nafena mo. Amo, heafna olug onigig ehem wasneigna afa sa ehe Godim fingi fena.
20 Em nenhum momento a fé de Abraão na promessa de Deus vacilou. Na verdade, ela se fortaleceu e, com isso, ele deu glória a Deus.
21 Afa ehe ati anwenafeg God fwina wasneig nafeg asa mangwal ehe sihi fwahag eba ehe nufunam esefe.
21 Abraão estava plenamente convicto de que Deus é poderoso para cumprir tudo que promete.
22 Asa God enaig esog, ehe eba olug onigig el feg asa ehe afsug el feg.
22 Por isso, por sua fé, ele foi considerado justo.
23 Afa enag moba Godna ginof la go, “ehe afsug el lofeg” eba mas Abrahamim mungu esona mo.
23 E, quando Deus considerou Abraão justo, não o fez apenas para benefício dele. As Escrituras dizem
24 Afa enag mo bigelim gafa fenig asa bigel enaig olug onigig fig God bigelni Ainiyag Sisasim lahag la naim ilafo fatig.
24 que foi também para nosso benefício, pois elas garantem que também seremos considerados justos por crermos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 Afa bigel amtakwalig el finibi asa ehe Sisasim angoluwag elni ninga la fwahanaba sa lahana. Afa God ehem biteg fenai ihlaflatigim nofkenag faig asa big Godna nof la afsug kabag el afohie.
25 Ele foi entregue à morte por causa de nossos pecados e foi ressuscitado para que fôssemos declarados justos diante de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.