Romanos 4
Amanab NT (AMN_ANA) vs ARA
1 Atiaba enam nufunam feba sa big biafna simp Abrahamim onigini. Mango maia ehe anwenafena?
1 Que, pois, diremos ter alcançado Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Atiaba Abraham suialag gafugag fegba asa God ehem og ne afsug el feg eba ehe sa ma elni nof la hefum fingi fei. Afa Godna nof la asa ehe enaig esefe.
2 Porque, se Abraão foi justificado por obras, tem de que se gloriar, porém não diante de Deus.
3 Afa Godna mo enaig esog;
3 Pois que diz a Escritura? Abraão creu em Deus, e isso lhe foi imputado para justiça.
4 Afa el sa gafugafegim asa kig flag ehe mas enaig og ka esug flag amo eba heafna ehenge pusnanam flag.
4 Ora, ao que trabalha, o salário não é considerado como favor, e sim como dívida.
5 Afa amban el sa olug onigig nai yi mungu feg afa ehe mas gafugagfeg mo eba ehe ati anwenafeg God amtakwalig elim suialafenag asa God enaig elni olug onigigim nangunagim asa og ne afsug el.
5 Mas, ao que não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça.
6 Afa Devit gafa gwenaig esog elim God sa esonig ne afsug el afa ehe nihe mo esig fwainig eba enaig el sa ma suialag augufei. Afa Devit enaig esona;
6 E é assim também que Davi declara ser bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente de obras:
7 — ausente —
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniquidades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 — ausente —
8 bem-aventurado o homem a quem o Senhor jamais imputará pecado.
9 Afa Ju el nihi lofug sa kokohiagig. Atiahog enaig el mungu sonag suialag auguiagba fli me? Amo, sonag suialag auguiag afwambanai el gafa flifi. Eba big Godna mom ati onigig eba enaig esog, “Abraham Godim olug onigina asa God ehem og ne afsug kabag el feg.”
9 Vem, pois, esta bem-aventurança exclusivamente sobre os circuncisos ou também sobre os incircuncisos? Visto que dizemos: a fé foi imputada a Abraão para justiça.
10 Ansi maia God Abrahamim ena moba sihina? Atiaho ehe nihi lofug kwafona? Amo, Abraham nihi lofug kofwag fwainig fiahfenaba asa enanam God ehem sihina og ne afsug el.
10 Como, pois, lhe foi atribuída? Estando ele já circuncidado ou ainda incircunciso? Não no regime da circuncisão, e sim quando incircunciso.
11 Asa sumi yi ehe nihi lofug mo kwafona afa enag eba ogfug enanam ehe mas esena mo God ehena olug onigigim mungu nangugum asa og ne afsug el. Afa mungwali el nihi lofug kokohiagig fwainig afa Godim olug oniginigbi asa God ehengelim og na afsug el fig, afa Abraham eba ehengelni simp lofug fenig.
11 E recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que teve quando ainda incircunciso; para vir a ser o pai de todos os que creem, embora não circuncidados, a fim de que lhes fosse imputada a justiça,
12 Afa ehe gafa nihi lofug kokohiageg elni simp fenig. Afa ehengel nihi lofug kofwag afa ming gafa ehengelni olug onigig eba bigelni simp Abrahamna minam patalfug. Asa enanam Abraham nihi lofug kofwag feg fwainig gafena.
12 e pai da circuncisão, isto é, daqueles que não são apenas circuncisos, mas também andam nas pisadas da fé que teve Abraão, nosso pai, antes de ser circuncidado.
13 Afa autunam God Abrahamim enaig esona ne nai yi afa neana simbianigag nupbiagenam asa mungwali bitem ihlafiahgefe. Afa God mas enaig onigig mo Abraham nihe mom patalkug asa ka ehem enag mo sihi fwahag faig. Amo, Abraham Godim olug onigig fenaba asa God ena nai yi nangunam esog nemba afsug el afa ka nem enag mo sihi fwahag faig.
13 Não foi por intermédio da lei que a Abraão ou a sua descendência coube a promessa de ser herdeiro do mundo, e sim mediante a justiça da fé.
14 Afa el fwina onigig asa nihe mo patalkug afa atiaba God enaig elim mo sihi fwahag faigbi asa elni olug onigig eba meg behig afa enag mo sihi fwahag wasneig fwainig feg.
14 Pois, se os da lei é que são os herdeiros, anula-se a fé e cancela-se a promessa,
15 Asa nihe mo ogfug mungwali elbi amtakwalig asa God bigelim olug kakagenugeg. Afa nihe mo higig fwainig feteba eba mas el enam filafiti.
15 porque a lei suscita a ira; mas onde não há lei, também não há transgressão.
16 Asa God elni olug onigigim nangugum afa heafna mo sihi fwahag enaig elim faig. Afa Abrahamna simbianigag sa ma ena mom anwenafi eba nufunam feg asa God mungu gafugafegim afa ehengelim esmunagim kwaganig. Afa el sa nihe mom patalfug God eba mango enag elim mungu eseni mo. Amo, el amban Abrahamna olug onigig lofufeg ehe enag mo sihi fwahag faife. Asa Abraham ofenaiba bigelni simbianga fenig.
16 Essa é a razão por que provém da fé, para que seja segundo a graça, a fim de que seja firme a promessa para toda a descendência, não somente ao que está no regime da lei, mas também ao que é da fé que teve Abraão (porque Abraão é pai de todos nós,
17 Afa Godna ginof la God Abrahamim enaig esona, “Ka nem eseg asa haig haig el mungwali bite nai nem sefli kagelni Alag feg.” Afa Godna nof la Abraham ehe bigelni alag feg. Afa Abraham enaig olug onigig feg God sa ma lahag elim ilafoi afa mangwal sa mas gohug mo asa ehe mo behig esog sa apukeg.
17 como está escrito: Por pai de muitas nações te constituí. ), perante aquele no qual creu, o Deus que vivifica os mortos e chama à existência as coisas que não existem.
18 Afa God Abrahamim enaig esonag, ne luwal ahfoklafe afa Abraham anwenafena eba mas pugui asa ehe Godna mo sihi fwahagim nufunam olug onigig asa ehe haig haig elni simbianga pugunig. Afa Godna ginof enaig esog, neana simbiangag eba fwina nupbiagefe.
18 Abraão, esperando contra a esperança, creu, para vir a ser pai de muitas nações, segundo lhe fora dito: Assim será a tua descendência.
19 Afa Abraham 100 yia muhla feg afa ehe onigig kana elig mas wasneig mo eba mungwalofug lahag el lofeg afa Sara mas luwal foklai asa heafna olug onigig mas auwiauwig mo eba gwese wasneig go.
19 E, sem enfraquecer na fé, embora levasse em conta o seu próprio corpo amortecido, sendo já de cem anos, e a idade avançada de Sara,
20 Afa ehe Godna mo sihi fwahag flanam afa mas sambaganingi onigig nafena mo. Amo, heafna olug onigig ehem wasneigna afa sa ehe Godim fingi fena.
20 não duvidou, por incredulidade, da promessa de Deus; mas, pela fé, se fortaleceu, dando glória a Deus,
21 Afa ehe ati anwenafeg God fwina wasneig nafeg asa mangwal ehe sihi fwahag eba ehe nufunam esefe.
21 estando plenamente convicto de que ele era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Asa God enaig esog, ehe eba olug onigig el feg asa ehe afsug el feg.
22 Pelo que isso lhe foi também imputado para justiça.
23 Afa enag moba Godna ginof la go, “ehe afsug el lofeg” eba mas Abrahamim mungu esona mo.
23 E não somente por causa dele está escrito que lhe foi levado em conta,
24 Afa enag mo bigelim gafa fenig asa bigel enaig olug onigig fig God bigelni Ainiyag Sisasim lahag la naim ilafo fatig.
24 mas também por nossa causa, posto que a nós igualmente nos será imputado, a saber, a nós que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor,
25 Afa bigel amtakwalig el finibi asa ehe Sisasim angoluwag elni ninga la fwahanaba sa lahana. Afa God ehem biteg fenai ihlaflatigim nofkenag faig asa big Godna nof la afsug kabag el afohie.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões e ressuscitou por causa da nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.