Lucas 8
Amanab NT (AMN_ANA) vs VC
1 Afa Sisas managig fwainig elni kembig la fapugufe akafnaba elim Godna bog meg mom sihinwagiakafna. Afa heafna 12 pela patalfuiag elim mungwal wangoh minefeafna.
1 Depois disso, Jesus andava pelas cidades e aldeias anunciando a boa nova do Reino de Deus.
2 Afa mingnag angwafig gafa Sisasim patalfuna. Enag angwafigbi autunam sa Sisas ehengelni nihinai sanel amtakwaligim lambi ningitigifeni afa gihim wangenefeni. Enag ehe esini, ehengelni unehlagba Maria Makdala kembig lanai. Eheba autunam Sisas elegeg la gohug sanel amtakwalig ehena nihinai lambi ningitigina.
2 Os Doze estavam com ele, como também algumas mulheres que tinham sido livradas de espíritos malignos e curadas de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual tinham saído sete demônios;
3 Afa mingba Joana fena afa Susana fena, afa mingnag angwafig apaiyena enag Sisasim patalfuna. Afa Joanaba Kusana angwag, enag elbi Herotna lalam gose fahigeule fena. Afa sonag el angwafigbi heafgelni gawigba Sisas mi afa patalfuiag el mi kwagani.
3 Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes; Susana e muitas outras, que o assistiram com as suas posses.
4 Afa mungwali kembig el ambe minefenam Sisasnai yi laskuhlagenaba asa Sisas lasug mo sihini og,
4 Havia se reunido uma grande multidão: eram pessoas vindas de várias cidades para junto dele. Ele lhes disse esta parábola:
5 “El enaig eseg kon gug aso la laitiageg afa maia laitiage kagba afa mingnag mo mina la apaiyeg. Afa sa el mungni pigafugba afa sa twafig mo ambe apaiyegim lambigafig.
5 Saiu o semeador a semear a sua semente. E ao semear, parte da semente caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Afa mingnag mo fungisigig yi apaiyegim ikagna puguiageg. Eba bite mas bitegwelna feg mo. Afa maia osu pugu laugogba asa aftukuhla skofegim afa sa melig mungwali pigiageg.
6 Outra caiu no pedregulho; e, tendo nascido, secou, por falta de umidade.
7 Afa mingnag mo usieg weg amtakwalig la apaiyegba afa sa usieg nahlum wahe puguiagegim asa ehem sagfla fakag.
7 Outra caiu entre os espinhos; cresceram com ela os espinhos, e sufocaram-na.
8 Afa mingnag mo suialag bite la apaiyegim fug leg skofeg. Enaig 100 fug leg skofeg. Sisas enag lasug mo sihi fwahanam afa sa esona og, amban anginaba eba sa ne higi.”
8 Outra, porém, caiu em terra boa; tendo crescido, produziu fruto cem por um. Dito isto, Jesus acrescentou alteando a voz: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça!
9 Afa patalfuiag el ambe Sisasim sihini og, “Sa ne kam lasug mog mom sihin.”
9 Os seus discípulos perguntaram-lhe a significação desta parábola.
10 Afa ehe wahigi sihini og, “God enaig membeg nengel sa ne anwenafi enag Godna bog meg nihe mas autunam ambala puguna mo. Afa ka mingnag elim lasug mo sihig;
10 Ele respondeu: A vós é concedido conhecer os mistérios do Reino de Deus, mas aos outros se lhes fala por parábolas; de forma que vendo não vejam, e ouvindo não entendam.
11 Afa Sisas enaig esona og, “Hwa lasug mog moba enaig eseg, kon gugba eba Godna mom ogfug.
11 Eis o que significa esta parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 Ambangel sa Godna mo higigim afa mas patalfug mo enaba naho ofenaiba kon gug lofug mina la apaiyeg. Afa God maia ena mo elni olug yi laitinugeba afa el amtakwalig Satan blogim ena moba lambinig afa Satan enaig onigig fe og, masa Godim olug oniginibi afa God ehem lambfe.
12 Os que estão à beira do caminho são aqueles que ouvem; mas depois vem o demônio e lhes tira a palavra do coração, para que não creiam nem se salvem.
13 Afa kon gug sa fungisigig yi apaiyeg eba enaig eseg el Godna mo higigim ikagna sifakale flag. Afa sa kon bagag mas numwehe pekag mo eba gohugum afa amtakwaligim awaieg. Eba enaig eseg eba el Godim oniginagim afa maia mingnag el ehem kinig i afa ninimu mo i faigbi eba ehena olug onigig tigefu pefe enaba onigig wetitifeg.
13 Aqueles que a recebem em solo pedregoso são os ouvintes da palavra de Deus que a acolhem com alegria; mas não têm raiz, porque crêem até certo tempo, e na hora da provação a abandonam.
14 Afa kon gug usieg weg la apaiyeg eba enaig eseg el Godna mo higigim afa heafna gagim onigigim. Afa ehe fwina kigim onigkahba og na haig haig gawigim upuguiage. Afa na sa enaig onigig blogim ehem kike fakagba mas fug lugwe.
14 A que caiu entre os espinhos, estes são os que ouvem a palavra, mas prosseguindo o caminho, são sufocados pelos cuidados, riquezas e prazeres da vida, e assim os seus frutos não amadurecem.
15 Afa kon gug sa suialag bite la apaiyeg eba enaig eseg el sa Godna mom higigim afa heafgelni suialag olug onigig la fwinam kehligim asa patalfug eba naho sa ehengelni nihe pugu suialag feg.”
15 A que caiu na terra boa são os que ouvem a palavra com coração reto e bom, retêm-na e dão fruto pela perseverança.
16 Afa Sisas enaig esona og, “El mas wiba gaflanam sime skaubi kumohlai eba awai. Eba heafa gaflagim sime sisi yi folfugba asa el enam nangugim afa sa ambeg lala megamba saiyeg.
16 Ninguém acende uma lâmpada e a cobre com um vaso ou a põe debaixo da cama; mas a põe sobre um castiçal, para iluminar os que entram.
17 Afa haig haig gawig sa saiyeg meagam gohka eba ambala puguia minefefe. Afa enag meagam kumo fwahag enaba eba ambala puguiba asa mungwalig el enam anwena fife.
17 Porque não há coisa oculta que não acabe por se manifestar, nem secreta que não venha a ser descoberta.
18 “Afa mo sa ne higi ena mo numwehifibi afa ambangel sa anwenafi eba God ehengelim gwesim hilifenifie, afa ambangel sa anwena awaienig afa ehe enaig onigifig kati weti anwenafig eba God enaig onigigim ehengelni flafatinifie.”
18 Vede, pois, como é que ouvis. Porque ao que tiver, lhe será dado; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Afa ming nanam Sisasna afag i nilite i ogna ambe Sisasim nangui afa kaksag el laskuhlagena Sisasim kagui fakinibi.
19 A mãe e os irmãos de Jesus foram procurá-lo, mas não podiam chegar-se a ele por causa da multidão.
20 Afa sa mingnag ambe Sisasim sihini og, “Neana afag i nilite i ambeg ehbegam afohieba ogna nem nangui.”
20 Foi-lhe avisado: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e desejam ver-te.
21 Afa Sisas wahigi pese enaig sihifeni og, “El sa Godna mom higigim patalfug eba naho kana afag i nilite i ba feg.”
21 Ele lhes disse: Minha mãe e meus irmãos são estes, que ouvem a palavra de Deus e a observam.
22 Afa ming nanam Sisas heafna patalfuiag elim bot la wan ogofnaba og, “Na kwegam malgim afu” asa afuna.
22 Num daqueles dias ele subiu com os seus discípulos a uma barca. Disse ele: Passemos à outra margem do lago. E eles partiram.
23 Afa bot lambi lambkuafnaba Sisasba ati nongini afa afuan bu usmuiag la apukeafnaba afa sa bifwat kwania sahblona botim waike waike feflafnaba afa bu bot megam figfna. Eba gwena awaie skofegim ofena.
23 Durante a travessia, Jesus adormeceu. Desabou então uma tempestade de vento sobre o lago. A barca enchia-se de água, e eles se achavam em perigo.
24 Afa sa patalfuiag el Sisasim ilafunim sihini og, “Saglag luwal saglag luwal! Glawo bigim goho ati awai ofe.” Afa sa Sisas buihianam bifwatim kwenaba afa sa bifwat gweyi tigeafuna. Afa bu laikwaieg awaiena.
24 Aproximaram-se dele então e o despertaram com este grito: Mestre, Mestre! Nós estamos perecendo! Levantou-se ele e ordenou aos ventos e à fúria da água que se acalmassem; e se acalmaram e logo veio a bonança.
25 Afa sa Sisas ehengelim enaig saheni og, “Haisegba sa ne enaig embebeba nafig enaigba nengelni olug onigigba weti feg.” Afa ehengel Sisasna wasneigim nanguni embefeagini. Afa fwinam onigwagi flafnaba afa hefum sihiagini og, “Sona elbi eba amban maia nasa bu mi bifwat mi kwenigbi asa ahtigeafog.”
25 Perguntou-lhes, então: Onde está a vossa fé? Eles, cheios de respeito e de profunda admiração, diziam uns aos outros: Quem é este, a quem os ventos e o mar obedecem?
26 Sisas heafna patalfuiag elim Gerasa kembig ika wan puguna. Ena kembigba Galili buum tigeawagigim ika gifni.
26 Navegaram para a região dos gerasenos, que está defronte da Galiléia.
27 Afa Sisas wan ikan bot mo folfu wan gofnaba afa el mungu ena kembig lanai blo ehem puguni. Ena elbi sanel amtakwalig esenaginibi asa heafna nihi lofug hugfuoiti feagenam ika bitekife la gikiafna.
27 Mal saltou em terra, veio-lhe ao encontro um homem dessa região, possuído de muitos demônios; há muito tempo não se vestia nem parava em casa, mas habitava no cemitério.
28 Afa sa Sisasim nangu eyionam blo Sisasna mong muhla penam fwinam enaig esona og, “Sisas ne wasneig Godna leg, ne haig kam esofena? Mas esi ne kam nofeka amtakwalig klati?”
28 Ao ver Jesus, prostrou-se diante dele e gritou em alta voz: Por que te ocupas de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te, não me atormentes!
29 Afa maia enaig esonaba asa Sisas sanelim fenugena og, “Sa ma elim fwahinim afui.” Afa sona elbi el wahkig numwehefufna maia wasneig wena kikenagi fakifnibi afa eba sanel amtakwalig esenag gifinibi asa we mo kukoiti fefnam asa pugu bite behigam ikafna.
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem. Pois há muito tempo que se apoderara dele, e guardavam-no preso em cadeias e com grilhões nos pés, mas ele rompia as cadeias e era impelido pelo demônio para os desertos.
30 Afa sa Sisas ehem sahna og, “Neana unehlagba amban?” Afa og, “Kaba ami.” Ena mogba eba enaig eseg ehena nihi yi kaksag sanel amtakwalig saiye gohna.
30 Jesus perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Ele respondeu: Legião! {Porque eram muitos os demônios que nele se ocultavam.}
31 Afa enag sanel amtakwalig Sisasim embefini asa fwina esoflini og, “Nofe ne kam susug kembig megam ningitigi.”
31 E pediam-lhe que não os mandasse ir para o abismo.
32 Afa kaksag tata okwe yi mug la ahgagi afo. Afa sanel amtakwalig enaig sihifini og, “Eba sa ne kam tatagam ningitigi.” Asa Sisas gwenaig esena.
32 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos; rogaram-lhe os demônios que lhes permitisse entrar neles. Ele permitiu.
33 Afa ehengel elni nihi nai apukenam asa afu tatana nihi yi seifoalafenaba afa sa tata fapisofe fwaligona bu la apaiye mungwali pigi kumohlana.
33 Saíram, pois, os demônios do homem e entraram nos porcos; e a manada de porcos precipitou-se, pelo despenhadeiro, impetuosamente no lago e afogou-se.
34 Afa tatam nangwaghiagig el enam nangunim kembig gam embem afunam enanai yi ena mo sihiageafuna.
34 Quando aqueles que os guardavam viram o acontecido, fugiram e foram contá-lo na cidade e pelo campo.
35 Afa mungwali el ambe Sisas nai yi apukenam ena elim nangunibi ati suiala fenam lofug laitiagenam Sisasna mong muhla gafnaba mo wangeneg lagwageaufna. Ehengel enam nangunim embefeagini.
35 Saíram eles, pois, a ver o que havia ocorrido. Chegaram a Jesus e acharam a seus pés, sentado, vestido e calmo, o homem de quem haviam sido expulsos os demônios; e tomados de medo,
36 Afa el enaigim nangunim mo sihiageafuna Sisas sa elim suiala fefatina. Ilawana sa sanel amtakwalig ehena nihi megam saiyenam esenagini ena elbi ati pugu suialafena.
36 ouviram das testemunhas a narração desse exorcismo.
37 Afa mungwali el Gerasa distriki nai Sisasna wasneigim oniginim embefeaginim. Sisasim wasneig mo sihini og, “Hwa bite fwahanam pese ika.” Asa Sisas ehengelim fwatinam ika bot la fukunam pese ikana.
37 Então todo o povo da região dos gerasenos rogou a Jesus que se retirasse deles, pois estavam possuídos de grande temor. Jesus subiu à barca, para regressar.
38 Afa Sisas akofenaba el sa Sisas suiala fefatina enag Sisasim sahna og, “Sa big ahkai.” Afa Sisas ehem onigihiafna enaig esona og,
38 Nesse momento, pedia-lhe o homem, de quem tinham saído os demônios, para ficar com ele. Mas Jesus despediu-o, dizendo:
39 “Pese nimbeafna kembig gam ikanam sa ne ena mo sihinuwage God sa nem kweagfug ena mom.” Asa gwenaig esena.
39 Volta para casa, e conta quanto Deus te fez. E ele se foi, publicando por toda a cidade essas grandes coisas...
40 Sisas pese bu pahlag ehgam mangig ikafnaba. Afa mungwali el ehe nangum sifakaligna ambe gohna. Enaigba esinibi eba sa ehem nengenaflan.
40 À sua volta, Jesus foi recebido por uma multidão que o esperava.
41 Afa laskuhlag lala nai misog el blona, ehena unehlagba Jairus. Enag blo Sisasna mong muhla, mong kokni kwakwage penam Sisasim wasneig mona sahna og sa ma ehena lala gam ikai.
41 O chefe da sinagoga, chamado Jairo, foi ao seu encontro. Lançou-se a seus pés e rogou-lhe que fosse à sua casa,
42 Afa ena elbi luwal naini mungu fena, afa ena luwalna krismasba 12 enaig fena. Enag ati lahagim meiofefna. Afa kaksag elim Sisas wan ikafnaba, minaba kagwo fakana.
42 porque tinha uma filha única, de uns doze anos, que estava para morrer. Jesus dirigiu-se para lá, comprimido pelo povo.
43 Afa angwafig mungu enanai fena. Enag angwafigbi wahigehlana afa wahkig sefkufna. Enaig esenaba 12 pela krismas ena. Afa ehena mungwali kig doktam faifinibi afa mas amban ena gihimba nugwe flakana mo, awai.
43 Ora, uma mulher que padecia dum fluxo de sangue havia doze anos, e tinha gasto com médicos todos os seus bens, sem que nenhum a pudesse curar,
44 Afa enag angwafigbi Sisasna masigim blonam lofug angsa boagim tuhna. Maia enaig esenaba ehena wahigehlag gweyi awaiena.
44 aproximou-se dele por detrás e tocou-lhe a orla do manto; e no mesmo instante lhe parou o fluxo de sangue.
45 Afa Sisas enaig sahna og, “Amban kam ninganaba otuhug?” Afa mungwali el esogona og, “Siseme, siseme” afa Pita esona og, “Saglag luwal, eba mungwali el nem mug yi pugunag!”
45 Jesus perguntou: Quem foi que me tocou? Como todos negassem, Pedro e os que com ele estavam disseram: Mestre, a multidão te aperta de todos os lados...
46 Afa Sisas esona og, “Eba maia kam ningana tuhugba, afa kana wasneig gweyi hugofug kag eba kati anwenafeg el kam tuhug.”
46 Jesus replicou: Alguém me tocou, porque percebi sair de mim uma força.
47 Afa enag angwafig ati anwenafena ehe ambala olyi gofna asa kiafigig ehem ofefnaba asa mungwalig elni nofla blonam mong kokni kwakwagena nof bosug mo bite gam Sisasna kig muhla fisihli penam asa esona og mangwal ehe esegba asa kana gihimba ikagna awaieg.
47 A mulher viu-se descoberta e foi tremendo e prostrou-se aos seus pés; e declarou diante de todo o povo o motivo por que o havia tocado, e como logo ficara curada.
48 Afa Sisas ehem sihina og, “Angwafig, ati ne kam olug oniginaba nem peseg suiala feg asa ma neana olug enesieg gofi.”
48 Jesus disse-lhe: Minha filha, tua fé te salvou; vai em paz.
49 Afa Sisas maisim sihiagofnaba afa Jairusna gafugag el blona Jairusim sihina og, “Ati neana legba lahag, nofe ne saglag elimbi kinig fai.”
49 Enquanto ainda falava, veio alguém e disse ao chefe da sinagoga: Tua filha acaba de morrer; não incomodes mais o Mestre.
50 Afa Sisas ena mo higinam afa sa Jairusim sihina og, “Nofene kinigfe sa ne kam olug onigina eba sona luwalba neana suiala fefe.”
50 Mas Jesus o ouviu e disse a Jairo: Não temas; crê somente e ela será salva.
51 Afa sa Sisas enag misog elni lala gam ikana. Afa ika lala apukenam afa lala megam oseifofnaba kaksag elim mo afwambala lasanam asa Pita na, Jon na, Jems na afa alag i afag i ahfena enag lala megamba saiye afuna.
51 Quando Jesus chegou à casa, não deixou ninguém entrar com ele, senão Pedro, Tiago, João com o pai e a mãe da menina.
52 Afa el ena lala nai luwalim aflafinim wewatinaufna afa Sisas sihini og, “Nofeka wewatona eba mas lahag mo eba esug ehe nongi.”
52 Todos, entretanto, choravam e se lamentavam. Mas Jesus disse: Não choreis; a menina não morreu, mas dorme.
53 Afa el ena mo higinim afa titige watona og, eba ati nufuna lahafeg.
53 Zombavam dele, pois sabiam bem que estava morta.
54 Afa sa Sisas luwalna ningam kehlanam asa enaig esona og, “Luwal buihia.”
54 Mas segurando ele a mão dela, disse em alta voz: Menina, levanta-te!
55 Afa sa luwalna sungwag pese blo sigeagenam asa buihiana. Afa sa Sisas esoni og fane ehem fai.
55 Voltou-lhe a vida e ela levantou-se imediatamente. Jesus mandou que lhe dessem de comer.
56 Afa sa alag i afag i olug mungu ahwagofenaba Sisas sihini og, “Hwaig sa pugugba nofeka elim ahsihin, magofi.”
56 Seus pais ficaram tomados de pasmo; Jesus ordenou-lhes que não contassem a pessoa alguma o que se tinha passado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.