Lucas 7

Amanab NT (AMN_ANA) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Sisas elim mo sihi fwahanim asa ika Kaperneam kembig gam seifu ikana.
1 Tendo Jesus concluído todas as suas palavras dirigidas ao povo, entrou em Cafarnaum.
2 Afa enanai yiba amini misog el heafna gafugag elim gihna faka auguiafna. Eheba 100 amiim nangwaghiageule. Enag fwina heafna gafugag elim membena. Enag gafugag elbi ati lahagim meiye ofefna.
2 E o servo de um centurião, a quem este muito estimava, estava doente, quase à morte.
3 Afa amini misog el higinaba og Sisas ati blog enanai yi ga asa Ju elni misog elim ningitigina og ma afu Sisasim sihinibi sa ma blo ehena gafugag elim wangene fefati.
3 Tendo ouvido falar a respeito de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, pedindo-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Afa sa ehengel afu Sisasnai apukenam Sisasim wasneig mona sihini og, “Hai, sona elbi suialag el ehem sa kweagfu.
4 Estes, chegando-se a Jesus, com instância lhe suplicaram, dizendo: Ele é digno de que lhe faças isto;
5 Eba ehe bigim Ju elim membenigim afa laskuhlag lala kangelni nimblanig.”
5 porque é amigo do nosso povo, e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 Afa sa Sisas wankana muhla wan opugufnaba afa amini misog el heafna hihem sihiwagenam ningitigina og, ma afu gwesim Sisasim sihini ehengel afu enaig esogona og, “Saglag luwal, mangigim ne ehegepuseg blo og, kaba mangwal suialag el mo na ne kana lala gamba blo.
6 Então, Jesus foi com eles. E, já perto da casa, o centurião enviou-lhe amigos para lhe dizer: Senhor, não te incomodes, porque não sou digno de que entres em minha casa.
7 Afa og, kaba mangwal suialag el mo na ka blo nem sihina esug mo behig sihiba sa ma kana gafugag elbi wangene fei.
7 Por isso, eu mesmo não me julguei digno de ir ter contigo; porém manda com uma palavra, e o meu rapaz será curado.
8 Ka enaig sihifeg kaga ka sa misog elim ahnai skaufen. Ka gafa ati soldiaba feg enag kam ahnai skaufinig. Afa sa ka ming elim sihinafe aublo eba ehe blofe. Afa ka kikeafna gafugag elim sihinafe hwam gafugafe eba ehe ika esefe.”
8 Porque também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados às minhas ordens, e digo a este: vai, e ele vai; e a outro: vem, e ele vem; e ao meu servo: faze isto, e ele o faz.
9 Sisas ena mom higinam ehena olug fingi fena afa el asa ehem patalfuna enam sihini og, “Ka nem nufunam sihinig mas ka ambanim Israel lanai elimba olug onigi kwania feg enaig elbi nanguna mo.”
9 Ouvidas estas palavras, admirou-se Jesus dele e, voltando-se para o povo que o acompanhava, disse: Afirmo-vos que nem mesmo em Israel achei fé como esta.
10 Afa el sa amini misog el ningitigina enag pese lala gam afuafnaba nanguni gih elbi enaba ati pugu suialafena.
10 E, voltando para casa os que foram enviados, encontraram curado o servo.
11 Afa managig fwainig Sisas Nain kembig gam ikafnaba afa sa patalfuiag el apaiyena afa mingnag kaksag el apaiyena enag Sisas wan ikana.
11 Em dia subsequente, dirigia-se Jesus a uma cidade chamada Naim, e iam com ele os seus discípulos e numerosa multidão.
12 Afa wan ikana kembig bogna mengig muhla wanpuguafnaba afa el ehgam elim lahagim fliubiegohna enag apukefeagini. Afa kaksag el afagim wanig ambena, ehena alagagba ati lahana afa enag lahag elbi eba gwenag mungu fena.
12 Como se aproximasse da porta da cidade, eis que saía o enterro do filho único de uma viúva; e grande multidão da cidade ia com ela.
13 Afa sa Ainiyag enag angwafigim nangunam fwinam aflafenam afa enaig sihifena og, “Nofeka ufwe.”
13 Vendo-a, o Senhor se compadeceu dela e lhe disse: Não chores!
14 Afa sa Sisas ika muhla gohnam asa lahag elim gig simem ningana tuhuna maia el gwese ufuhiefnaba. Afa sa Sisas enaig esona og, “Luwal kwablog ka nem osihina, sa buihia.”
14 Chegando-se, tocou o esquife e, parando os que o conduziam, disse: Jovem, eu te mando: levanta-te!
15 Maia enaig esonaba asa enag elbi buihianam mo lagwagenaba afa sa Sisas pese afag nangum ningihiana.
15 Sentou-se o que estivera morto e passou a falar; e Jesus o restituiu a sua mãe.
16 Afa mungwali el Godna wasneigim nangunim embefini. Afa sa Godna unehlagim fingi finim afa enaig esogona og, “Godna mo fla sihiaule el kwania bigim olyi pugunig afa God ati blog heafna elim kwaganigim.”
16 Todos ficaram possuídos de temor e glorificavam a Deus, dizendo: Grande profeta se levantou entre nós; e: Deus visitou o seu povo.
17 Afa sa mungwali el distrik Judia ahkawag minefenam ena mom sihiageafuna. Sisas sa lahag elim ese fatina enam mom.
17 Esta notícia a respeito dele divulgou-se por toda a Judeia e por toda a circunvizinhança.
18 Jonna patalfuiag el Jonim sihinagini, Sisas sa mungwali eseagenaba enam.
18 Todas estas coisas foram referidas a João pelos seus discípulos. E João, chamando dois deles,
19 Afa Jon heafna patalfuiag elim sambaganigim awamonim asa ogna Sisas nangum ningitigi eheningi sa ma ika ahpukenam Sisasim ahsihinai og, “Neaho sa Jon sihi fwahanaba naho ne blo awai naiba ming el me kangelbi nengenafo?”
19 enviou-os ao Senhor para perguntar: És tu aquele que estava para vir ou havemos de esperar outro?
20 Afa ika ahpugunam asa enaig esohona og, “Eba Jon bula laitiag el kam ningitigiba na ka ahblog ehe nem sahna og, neaho sa God nem ningihiagim sihi fwahanam ena me awai ming el me?”
20 Quando os homens chegaram junto dele, disseram: João Batista enviou-nos para te perguntar: És tu aquele que estava para vir ou esperaremos outro?
21 Afa sa enenam Sisas kaksag elim haig haig gihnam suiala feitifeafna afa sanel amtakwalig elni nihinai lambiningitigi feafna, afa kaksag el nofug hafinigna nofug bahia skofena.
21 Naquela mesma hora, curou Jesus muitos de moléstias, e de flagelos, e de espíritos malignos; e deu vista a muitos cegos.
22 Afa Sisas wahigi sambaganigi elim enaig sihifeni og, “Se pese ahkanam Jonim ahsihina mangwal sa ne mungwali ahnangug afa ahigig, afa nofug hafinig el bahia skofeg afa el mong lilig fegna buihiakag afa enehna wagene fiahsaig afa ang tetini ati mo higig afa melig pigieg el puguiagafeg, afa gawig fwainig el Godna suialag mo higig.
22 Então, Jesus lhes respondeu: Ide e anunciai a João o que vistes e ouvistes: os cegos veem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados, e aos pobres, anuncia-se-lhes o evangelho.
23 Afa el sa kam oniginig ehengelni olug onigiba eba wasneig afohiefufe. Enaig elbi sa ma sifakali.”
23 E bem-aventurado é aquele que não achar em mim motivo de tropeço.
24 Afa maia sambaganigi pese Jon nangu ahkanaba afa sa Sisas elim sihini ehe Jonim enaig esona og, “Autunam ne bite behig la afunam asa ne Jonna mo higini. Ne haig elim nanguni? El enaig pos lofug efef petla fakafefugu, enaigim ne nanguni me? Amo, Jonba mango enaig mo.
24 Tendo-se retirado os mensageiros, passou Jesus a dizer ao povo a respeito de João: Que saístes a ver no deserto? Um caniço agitado pelo vento?
25 Mangwalfigim ne membig afu nangug? Ne membig nangug el suialag nemug lofug gu me? Jonba mango enaig mo. Eba el suialag lofugnaba lala suialag la ga.
25 Que saístes a ver? Um homem vestido de roupas finas? Os que se vestem bem e vivem no luxo assistem nos palácios dos reis.
26 Haisegba ne afug? Ne Godna mo fla sihiaule elim ne nangug me? Ei, Jonba enaig el. Ka nem nufuna mo sihinig hwa elbi mingnagim mo fli sihifule elim gosenig.
26 Sim, que saístes a ver? Um profeta? Sim, eu vos digo, e muito mais que profeta.
27 Enag elbi autunam Godna Buk ati sihi fwahana enaba God esog;
27 Este é aquele de quem está escrito:
28 Afa Sisas esona, “Ka nem nufuna mo sihinig Jon bula laitiag el mungwali elim autunaim pugu gosenig. Afa ambangel sa wetiklug saiyeg Godna bog megam enaba Jonim gosinig.”
28 E eu vos digo: entre os nascidos de mulher, ninguém é maior do que João; mas o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 Afa kig lambiule el i afa gwenanai amtakwalig el i ena mo higinim afa sa ehengel og Godna mina eba ihlafeg. Afa ehengel ati Jonna ninga la bu la apaiyeg.
29 Todo o povo que o ouviu e até os publicanos reconheceram a justiça de Deus, tendo sido batizados com o batismo de João;
30 Afa Farisi el i afa nihemo anwena el i Jonna ninga la bula apaiyegim mas esig mo. Asa ehengel oksig Godna sawiegim patalfuiagim.
30 mas os fariseus e os intérpretes da Lei rejeitaram, quanto a si mesmos, o desígnio de Deus, não tendo sido batizados por ele.
31 Afa Sisas esona og, “Afa ka glauwaba elni niheba ugu opugun fibi eba sa ka haig lasug mo sihife? Eba haig el maia?
31 A que, pois, compararei os homens da presente geração, e a que são eles semelhantes?
32 Afa ofenaiba luwal fane sugwafog la auguiaba afa gosis seaflahba mingnag luwalim unegonigim afa enaig esogona og, ‘Kagelbi fuf i anba i guwagihbi afa nengel mas ahfei afa kangel wewatoahba afa nengel mas wegoi.’
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, gritam uns para os outros:
33 Afa glaunai el enaig luwal lofug enaig esig, Jonba mas wain bug i afa fane i neagena mo eba ogna Godna unehlagim fingi fe afa el esogona og ‘Sanel amtakwalig ehem seifo gohna!’
33 Pois veio João Batista, não comendo pão, nem bebendo vinho, e dizeis: Tem demônio!
34 Afa maia ka Nufuna El blogba afa ka bu i fane i wanegba afa ne enaig esogog, ‘Sa nangu enag elbi bu i fane i ati fwinam waneg. Afa ehe kig lambiule el mi afa ming amtakwalig el mi wana.’
34 Veio o Filho do Homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um glutão e bebedor de vinho, amigo de publicanos e pecadores!
35 Afa elni nihe Godna onigigim patalkuba eba ambala pugufe enaig niheba eba ihlafeg.”
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Afa Farisi el mungu Sisasim unenam ogna fane ahga afa sa Sisas ehem ningi ikanam asa fane ehena lala ahga flafnaba.
36 Convidou-o um dos fariseus para que fosse jantar com ele. Jesus, entrando na casa do fariseu, tomou lugar à mesa.
37 Afa mina angwafig ena kembig gafna ehe Sisas enag lala gam higinam asa sanda fun botolna flanam asa ubluna.
37 E eis que uma mulher da cidade, pecadora, sabendo que ele estava à mesa na casa do fariseu, levou um vaso de alabastro com unguento;
38 Afa ehe Sisasim nobna patalkuiafnaba afa ehena nob mo Sisasna mong yi apaiyenaba asa ehe heafna lapogni titehiagenam afa sa Sisasna mogum kehlanam kikige flana afa sa sanda bug mo mongim susulenagena.
38 e, estando por detrás, aos seus pés, chorando, regava-os com suas lágrimas e os enxugava com os próprios cabelos; e beijava-lhe os pés e os ungia com o unguento.
39 Afa Farisi el sa Sisas i hawagfna enag ehem nangunam enaig oniginagenam og, “Afa sona elbi atiaba mo flaule el nemug fegba eba sa angwafigni nihem anwenafei asa ehem ningana tuhunaba enam. Afa sonag angwafigbi eba amtakwalig nihe feageaka.”
39 Ao ver isto, o fariseu que o convidara disse consigo mesmo: Se este fora profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que lhe tocou, porque é pecadora.
40 Sisas ati ehena onigigim anwenafenam afa esona og, “Saimon, ka membeg saka nem mo sihina.” Afa Saimon esona og, “Ei, tisa sese.”
40 Dirigiu-se Jesus ao fariseu e lhe disse: Simão, uma coisa tenho a dizer-te. Ele respondeu: Dize-a, Mestre.
41 Afa sa Sisas ehem enaig esona og, “Sambaganigi el kig elni ahlambana ena mo sihina og, ming elbi 100 kig enaig flana afa ming elbi eba 10 kig mungu flana.
41 Certo credor tinha dois devedores: um lhe devia quinhentos denários, e o outro, cinquenta.
42 Afa eheningi mas mungwag ahfaina mo afa enag el sa kig faig eheningim sihini og, mangofi ka gwesim fwahag. Afa sa ne onigig amban maia ehemba fwina membenag?”
42 Não tendo nenhum dos dois com que pagar, perdoou-lhes a ambos. Qual deles, portanto, o amará mais?
43 Afa Saimon wahigi Sisasim sihina og, “Eba amban sa numwehenag.” Afa Sisas esona, “Ei neana onigig ihlafeg.”
43 Respondeu-lhe Simão: Suponho que aquele a quem mais perdoou. Replicou-lhe: Julgaste bem.
44 Afa Sisas wahigi angwafigim nangunam Saimonim sihina og, “Sa hwag angwafigim nangu. Ka neana lala gamba blonaba mas ne ka bu faina mo mungum sugimba. Afa sonag angwafigbi eba heafna nobna kana mungum suflagim afa lapogni mo nobim kana munginai titeageg.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; esta, porém, regou os meus pés com lágrimas e os enxugou com os seus cabelos.
45 Afa mas ne kam kikige flana mo ka blog ma glawo pugugba hwag angwafig kana mungim kikigeaflag.
45 Não me deste ósculo; ela, entretanto, desde que entrei não cessa de me beijar os pés.
46 Afa mas ne kam wel bug na misogim susulenagena mo. Afa hwa angwafigbi eba sanda bug fla blugim enena kana mungum susulenageg.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo, mas esta, com bálsamo, ungiu os meus pés.
47 Afa ka nem sihinag, sa nangu sona angwafigbi kam fwina membenag enaba ogfug God ati ehena kaksag nihe amtakwaligba flafatinag. Asa big anwenafi afa amban sa amtakwalig nihe weti esegba asa God flafatinag enag elbi ehena membegba eba weti feg.”
47 Por isso, te digo: perdoados lhe são os seus muitos pecados, porque ela muito amou; mas aquele a quem pouco se perdoa, pouco ama.
48 Afa sa Sisas angwafigim enaig sihifena og, “Ati ka neana amtakwalig niheba flafatinag.”
48 Então, disse à mulher: Perdoados são os teus pecados.
49 Afa el enanai yi mungwali wahe auguiafnaba fane ahgag sime la, ena mom higinim hefum sihiaginim afa og, “Sona elbi amban maia nasa amtakwalig nihem lambaitifefug?”
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este que até perdoa pecados?
50 Afa sa Sisas enag angwafigim enaig sihifena og, “Nimbeafna olug onigig ati suialafeg afa glawaba eba ati ne God i ahfeg neana olug sama aflahlana gofi.”
50 Mas Jesus disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.