Lucas 6
Amanab NT (AMN_ANA) vs VC
1 Afa enenam maia laskuhlag osuna pugunaba, Sisas heafna patalfuiag elim wanka wit aso la wanseifo wanikafnaba. Afa ehena patalfuiag el mo wit fug pwatinim ningana sunpaniaginim maia alifieg mo hugfuhia afunaba asa ahgana.
1 Em dia de sábado, Jesus atravessava umas plantações; seus discípulos iam colhendo espigas {de trigo}, as debulhavam na mão e comiam.
2 Afa Farisi el enam nangunim afa esogona og, “Sonaigba mas suialafeg mo enaig osunaba mas esi. Eba Mosesna nihe mo enaig esog nofeka enaig osunaba gafugafi. Haig esegba sa ne enaigba esig?”
2 Alguns dos fariseus lhes diziam: Por que fazeis o que não é permitido no sábado?
3 Afa Sisas wahigi enaig sihifeni og, “Masi ne Devitna moaba suwigi mo? Devit sa enaig esena, enenam ehem afa heafna hihe fena asa ehengelim bini pigina.
3 Jesus respondeu: Acaso não tendes lido o que fez Davi, quando teve fome, ele e os seus companheiros;
4 Afa sa Devit ika Godna lala seifonam amba Godim mwalo fakini enag fla nenam heafna hihem fainibi asa ehengel ahgana. Afa mas sona lalanaiba muni elbi ahgai eba heafa pris mungu he sa ena lalanaiba ahgai.”
4 como entrou na casa de Deus e tomou os pães da proposição e deles comeu e deu de comer aos seus companheiros, se bem que só aos sacerdotes era permitido comê-los?
5 Afa Sisas sumi yi mo ehengelim sihini og, “Kaba Nufunam El laskuhlag osunaba alag feg.”
5 E ajuntou: O Filho do Homem é senhor também do sábado.
6 Afa maia ming laskuhlag osuna pugunaba Sisas ika laskuhlag lala seifonam elim mo sihiwagena. Enanai yiba afa el nihiginai ninga lihligna gafna.
6 Em outro dia de sábado, Jesus entrou na sinagoga e ensinava. Achava-se ali um homem que tinha a mão direita seca.
7 Afa nihe mo anwena el i afa Farisi el i enanai yi auguiafnaba Sisasim nofna nangu flafena og ma atiaba ena elim enaig osuna suialafe afatifiba awai awai me afa og nasa ehena minam fahigenaginim asa ehem sehini.
7 Ora, os escribas e os fariseus observavam Jesus para ver se ele curaria no dia de sábado. Eles teriam então pretexto para acusá-lo.
8 Afa Sisas ati ehengelni onigigim anwenafenim afa sa ninga lihligna elim sihina og, “Sa buihiana hwa nai yi olyi blo gohum.” Afa sa enag el buihianam gohna.
8 Mas Jesus conhecia os pensamentos deles e disse ao homem que tinha a mão seca: Levanta-te e põe-te em pé, aqui no meio. Ele se levantou e ficou em pé.
9 Afa Sisas sihini og, “Ka nem ahsahtigi bigelni nihe moba haig feg, enaig osunaba sa big suiala nihe fig me awai big amtakwalig nihe fig me? Afa enaigba big elim kwaganig me, awai big amtanafegonig me?”
9 Disse-lhes Jesus: Pergunto-vos se no sábado é permitido fazer o bem ou o mal; salvar a vida, ou deixá-la perecer.
10 Afa Sisas mungwali elim nofna fahigiagenam ninga lihlig elim sihina og, “Nimbeafna ninga fla susnifeafo.” Afa sa enag el maia gwenaig esenaba asa ehena ninga pese suialafena.
10 E relanceando os olhos sobre todos, disse ao homem: Estende tua mão. Ele a estendeu, e foi-lhe restabelecida a mão.
11 Afa nihe mo anwena el i afa Farisi el i fwina olug kakageaginim hefum sihiagini og, “Haig sa big Sisasimba esinife?”
11 Mas eles encheram-se de furor e indagavam uns aos outros o que fariam a Jesus.
12 Afa sa Sisas enenam betenegim mugam fukukana enanai yi Godim sinaini beteneawan ikan ikan si ambafena.
12 Naqueles dias, Jesus retirou-se a uma montanha para rezar, e passou aí toda a noite orando a Deus.
13 Afa maia osu ati opugufenaba enaigna ogna heafna patalfuiag elim awamoni maia ambenaba asa 12 pela el mo kwefi fwatinam asa ehengelim Aposel unehlag fwatina.
13 Ao amanhecer, chamou os seus discípulos e escolheu doze dentre eles que chamou de apóstolos:
14 Afa enag 12 pela elni unehlagba eba Saimon ming unehlag Pita, afa ehena sumineg Andru afa Jems, afa Jon, Filip, Bartolomyu,
14 Simão, a quem deu o sobrenome de Pedro; André, seu irmão; Tiago, João, Filipe, Bartolomeu,
15 afa Matyu, Tomas, Jems Alfiusna leg, afa Saimon seflig Selot,
15 Mateus, Tomé, Tiago, filho de Alfeu; Simão, chamado Zelador;
16 afa Judas Jemsna leg, afa ming Judas Iskariotna leg sona elbi angoluwag elim mwauni.
16 Judas, irmão de Tiago; e Judas Iscariotes, aquele que foi o traidor.
17 Afa Sisas mugim wanfwahanam bite tafagam pe wankana. Afa enanai yiba kaksag el laskuhlana distrik Judia kembig lanai afa Jerusalem lanai afa gwenanai bu blug yi nai kembig Tair i afa Saidon i enag ambe gohkafna.
17 Descendo com eles, parou numa planície. Aí se achava um grande número de seus discípulos e uma grande multidão de pessoas vindas da Judéia, de Jerusalém, da região marítima, de Tiro e Sidônia, que tinham vindo para ouvi-lo e ser curadas das suas enfermidades.
18 Ogna Sisasna mo higifibi afa ehem og ma kam gihnam suiala feitifei asa Sisas mwaifig simbahlaulem elim suiala feitifena.
18 E os que eram atormentados dos espíritos imundos ficavam livres.
19 Afa mungwali el enaig esini ogna Sisasna eligim ningana tuhufibi asa ma ehena wasneig pugunam mungwali gihim plau fatini.
19 Todo o povo procurava tocá-lo, pois saía dele uma força que os curava a todos.
20 Sisas patalfuiag elim nofna fahigihiagenam enaig sihifeni og; Ambangel asa enaig onigife, kaba suialag el mo God sa kam kweagfui, afa enag el sa ma sifakalifi afa sa ma Godna bog megba saiyefoi.
20 Então ele ergueu os olhos para os seus discípulos e disse: Bem-aventurados vós que sois pobres, porque vosso é o Reino de Deus!
21 — ausente —
21 Bem-aventurados vós que agora tendes fome, porque sereis fartos! Bem-aventurados vós que agora chorais, porque vos alegrareis!
22 — ausente —
22 Bem-aventurados sereis quando os homens vos odiarem, vos expulsarem, vos ultrajarem, e quando repelirem o vosso nome como infame por causa do Filho do Homem!
23 Afa ma atiaba amtakwalig nihena nem esofegonfibi eba sa ne sifakalinim afa fwinam afigigi. Sa hig, kwania mungwag nem faifi eba heven la nem nengeniawo. Afa autunam ehengelni simbianiga Godna mo fli sihigulem elim gwenaig esegoni.
23 Alegrai-vos naquele dia e exultai, porque grande é o vosso galardão no céu. Era assim que os pais deles tratavam os profetas.
24 — ausente —
24 Mas ai de vós, ricos, porque tendes a vossa consolação!
25 — ausente —
25 Ai de vós, que estais fartos, porque vireis a ter fome! Ai de vós, que agora rides, porque gemereis e chorareis!
26 — ausente —
26 Ai de vós, quando vos louvarem os homens, porque assim faziam os pais deles aos falsos profetas!
27 Afa Sisas enaig esona og, “Sa hig, sa ne enaig esi, angoluwag elim membegonim afa el nem olug kakagenug asa ehem suiala fehiagi.
27 Digo-vos a vós que me ouvis: amai os vossos inimigos, fazei bem aos que vos odeiam,
28 Afa sa mingnag el enaig esogofe og, God sa ma nem nugwakale klaiti afa neau sa ne ehem suialag mo fai. Afa amban nem sa amtakwalig hiagig asa ne Godim betenenibi sa ma God ehengelim aflafenim afa olug enesieg fai.
28 abençoai os que vos maldizem e orai pelos que vos injuriam.
29 Afa amban sa nem angmug la poufe afa sa ne ming angmug nehna afa amban sa neana nihinai lofug huguaflanafe eba sa ne ming lofug gafa fwahana.
29 Ao que te ferir numa face, oferece-lhe também a outra. E ao que te tirar a capa, não impeças de levar também a túnica.
30 Afa el sa mungwali nem sahigonife og kam osum mangwal fai afa sa ne faim. Afa sa amban neana mangwal flanafe nofene sihina og sa ma kana pese fai.
30 Dá a todo o que te pedir; e ao que tomar o que é teu, não lho reclames.
31 Afa haig haig nihe sa ne membig ne og sa ma kam esegoni, eba sa ne mingnag elim gwenaig esegon.
31 O que quereis que os homens vos façam, fazei-o também a eles.
32 Afa el nem membegonigba afa ne enaig elim mungu membegonig, enag niheba eba esug feg. Afa amtakwalig nihenai el gafa og el kam membegonig ka ehem gwenaig esegonig.
32 Se amais os que vos amam, que recompensa mereceis? Também os pecadores amam aqueles que os amam.
33 Afa el nem suialafe hiagigbi afa ne enaig elim mungu suialafe hiagig, enag niheba eba esug feg. Afa amtakwalig nihenai el gafa gwenaig nihe fig.
33 E se fazeis bem aos que vos fazem bem, que recompensa mereceis? Pois o mesmo fazem também os pecadores.
34 Afa elim sa ne esmunagim faigogba afa ne og sa ma kam mungwag faigoi, enag niheba eba esug feg. Afa amtakwalig nihenai el gafa gwenaig minafig. Ehengel enaig esig og sa ma kam mungwag faigoi.
34 Se emprestais àqueles de quem esperais receber, que recompensa mereceis? Também os pecadores emprestam aos pecadores, para receberem outro tanto.
35 Afa ka nem sihinig sa ne angoluwag elim membegonim afa suialafe hiagi. Afa enaig elim esmunagim faigonam afa nofene enam mungwag nem faigogim onigim. Afa ne enaig esigba, eba kwania mungwag nem faifi, afa eba ne Godna luwalig feasaife. Afa Godba, el sa ehem mas fatinag ena mi afa amtakwalig nihenai el mi enam gafa suialafenig.
35 Pelo contrário, amai os vossos inimigos, fazei bem e emprestai, sem daí esperar nada. E grande será a vossa recompensa e sereis filhos do Altíssimo, porque ele é bom para com os ingratos e maus.
36 Afa sa ne elim aflafegon hosa ati nengelni alag heven lanai gwenaig eseg elim aflafenig.”
36 Sede misericordiosos, como também vosso Pai é misericordioso.
37 Afa Sisas enaig sihifeni og, “Nofe ne elni nihem fahigenaginim afa sa elim amtakwalig mo faigo, mangofi, masa God nem mungwag gwenaig esenfe. Afa nofe ne elni nihem pigaupui eba God nem gwenaig esenafe. Afa sa ne elni amtakwaligim esug fwahaiba eba God nem gwenaig esenafe.
37 Não julgueis, e não sereis julgados; não condeneis, e não sereis condenados; perdoai, e sereis perdoados;
38 Afa sa ne elim mangwal gawig faigoiba sa ma God nem gwenaig eseni. Eba numwehe suialag kwefihiagenam asa neana wula la memtola pugunam bite la kokofehia pekam minefefe. Afa elim sa ne enaig ihla faigog eba God nem gwenaig ihla faife.”
38 dai, e dar-se-vos-á. Colocar-vos-ão no regaço medida boa, cheia, recalcada e transbordante, porque, com a mesma medida com que medirdes, sereis medidos vós também.
39 Afa Sisas enaig lasug mo sihini og, “Atiaho sa nof tetini elbi ming nof tetini elim minaba faogfunafe, amo, eba awai eba naba ahkanam mungwali bu me la ahpefe.
39 Propôs-lhes também esta comparação: Pode acaso um cego guiar outro cego? Não cairão ambos na cova?
40 Afa skulinai luwal mas tisa lofba fei eba numweheg skuligim asa tisa lofba feg.
40 O discípulo não é superior ao mestre; mas todo discípulo perfeito será como o seu mestre.
41 “Haisegba sa ne og ka nilitena nof lanai fungisge flafatina afa nimbeafena nof lanai sumul mo mas ne onigig mo.
41 Por que vês tu o argueiro no olho de teu irmão e não reparas na trave que está no teu olho?
42 Mangigim sa ne enaig esog, nilite ka neana nof lanai fungisge flafati, afa ne mas sumul nimbeafna nof lanai nangug mo. Ne sonaig elbi eba ne mwakwalule el. Afa ne ilawana mo nimbeafna nof lanai sumul flafatinam ma neana nofug suialafeba asa ne nengigim nimbeafna nilitena nof lanai weti fungisge mo flafatina.”
42 Ou como podes dizer a teu irmão: Deixa-me, irmão, tirar de teu olho o argueiro, quando tu não vês a trave no teu olho? Hipócrita, tira primeiro a trave do teu olho e depois enxergarás para tirar o argueiro do olho de teu irmão.
43 Afa Sisas enaig esona og, “Li figetini mas fug amtakwalig lugui, afa li fealameg mas fug suialag lugui.
43 Uma árvore boa não dá frutos maus, uma árvore má não dá bom fruto.
44 Afa ilawanaba el li fugim nangugim anwenafig feg suialag me awai amtakwalig me. Afa el mas yifu fug pwatigimba usieg minaba afui afa mas baf fug pwatigimba kwalamp minaba afui.
44 Porquanto cada árvore se conhece pelo seu fruto. Não se colhem figos dos espinheiros, nem se apanham uvas dos abrolhos.
45 Afa suialag el suialag onigigna fegim asa suiala nihe feageg. Afa amtakwalig el amtakwalig onigigna fegim asa amtakwalig nihe feageg. Afa haig onigig sa goh enag ehe ambala mo sihig.”
45 O homem bom tira coisas boas do bom tesouro do seu coração, e o homem mau tira coisas más do seu mau tesouro, porque a boca fala daquilo de que o coração está cheio.
46 Afa Sisas enaig sihifeni og, “Mangigim ne kam enaig seflaba fig og, Ainiyag, Ainiyag afa eba atiaho sa ne kana moaba patalfug?
46 Por que me chamais: Senhor, Senhor... e não fazeis o que digo?
47 Afa amban sa ne ka nanguba blonam kana mo higinam afa sa patalkufe eba enaig elbi el sa lala nimblagim enaig sifafefe.
47 Todo aquele que vem a mim ouve as minhas palavras e as pratica, eu vos mostrarei a quem é semelhante.
48 Bume mungwanam kwagegim asa sumul mo lambig aitigim fun mo sumul megam laitia fukuag mengig la fwahagim afa simen mo enena waheg titig fwahag afa maia bifwatbi sahigba mas ena lalaba toafui eba ati wasneig goh. Enaba eba el ehe wasneig lala nimblag fwahag.
48 É semelhante ao homem que, edificando uma casa, cavou bem fundo e pôs os alicerces sobre a rocha. As águas transbordaram, precipitaram-se as torrentes contra aquela casa e não a puderam abalar, porque ela estava bem construída.
49 Afa sa amban kana mo mas higigim patalkug mo enaig elbi lalaba onimblaba eba mas bumeba mungwanam koi afa mas sumulbi fun laitinam titi asa eba ena lalaba mas wasneig gofi. Afa maia bifwatbi sahigba eba sona lalaba ati tofu bambuhia pegi.”
49 Mas aquele que as ouve e não as observa é semelhante ao homem que construiu a sua casa sobre a terra movediça, sem alicerces. A torrente investiu contra ela, e ela logo ruiu; e grande foi a ruína daquela casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.