Atos 28
Amanab NT (AMN_ANA) vs NVT
1 Afa mangigi yi ka suialag apukenam afa sa kam enanai yi el sihigoni og, “Hwa biteba Malta.”
1 Uma vez a salvo em terra, descobrimos que estávamos na ilha de Malta.
2 Afa el ena kembig la nai kam suiala fihiagini. Afa bu kam feniba nineg kam feskofnaba asa ehengel kam wanafunam suwi wehlagnibi asa ka mungwali nanai yi numbwagini.
2 O povo de lá nos tratou com muita bondade. Por ser um dia frio e chuvoso, fizeram uma fogueira na praia para nos receber.
3 Afa maia Pol lihi lambi suwi la wehlanaba afa pou nanai yi sefu gofna enag suwiana embem pugunam Polim ninga la tige luguafna.
3 Enquanto Paulo juntava um monte de gravetos e os colocava no fogo, uma cobra venenosa que fugia do calor mordeu sua mão.
4 Afa lala nai el nangunim hefum sihiagini og, “Ka onigig sonag elbi eba el amtakwalig ehe elim tigeule. Bu la nai sanel mas ehem susug faina mo afa glau mangig sanel ati enag susug faigba eba lahafe.”
4 Quando os habitantes da ilha viram a cobra pendurada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: “Sem dúvida ele é um assassino! Embora tenha escapado do mar, a justiça não lhe permitiu viver”.
5 Afa Pol ningam fufsia fiaflanaba asa sombine suwi gam pitigifu ikana. Afa mas Polim mangwal fena mo.
5 Mas Paulo sacudiu a cobra no fogo e não sofreu nenhum mal.
6 Afa el onigig og eba ehem ninga nisag me awai ehem ikagna lahai me. Afa nanguafohun mas ehem haig esena mo asa ehengel nai onigini og eba god me.
6 O povo esperava que ele inchasse ou caísse morto de repente. No entanto, depois de esperarem muito tempo e verem que nada havia acontecido, mudaram de ideia e começaram a dizer que ele era um deus.
7 Afa gwenana muhla nai bitena mog ehena unehlagba Publius ehe saglagluwal fenam Malta ailan elim nangwaghiage gofna. Ehe kagelni hihe lofegim heafna lala gam wankanam sambaga mungu osuna wanana.
7 Perto da praia, havia uma propriedade pertencente a Públio, a principal autoridade da ilha. Por três dias, ele nos hospedou e nos tratou com bondade.
8 Afa ehena alagba nolug gih i embwele taf i feagenaba asa ehe kife la gifini. Afa Pol sefu ika nangunam asa beten ena afa ningana tuhnam afa suialafe fatina.
8 Aconteceu que o pai de Públio estava doente, com febre e disenteria. Paulo entrou, orou por ele e, impondo as mãos sobre sua cabeça, o curou.
9 Afa ehe maia enaig esenaba asa gwenanai el mungwali gihna Pol nangum fambefenaba asa Pol suiala fetifena.
9 Então os demais enfermos da ilha vieram e foram curados.
10 Ehe kam sifakale gonugum afa maia ka bot la afuofefnaba asa ehengel kam haig haig gawig lambwai gonaba asa ka enana afuna.
10 Como resultado, fomos cobertos de presentes e honras e, chegada a hora de partirmos, o povo nos forneceu todos os suprimentos necessários à viagem.
11 Afa ka sambaga mungu was yi Malta bite la ka augugim asa ka ming bot Aleksantria la nai enanai yi afuna. Ena botba sambaganigi ginof ahogofna eba seflig ‘Mungwa wasni luwal god ahgohug’. Eheningina unehlag eba Kastor afa Poluks. Ena botba gofena maia bifwat sah gohug namo awaienaba.
11 Três meses depois do naufrágio, embarcamos em outro navio, que havia passado o inverno na ilha. Era um navio alexandrino, que tinha na parte da frente a figura dos deuses gêmeos.
12 Afa ena kembig fwahinim asa ka Sirakyus kembig apukenam enanai yi ka sambaga mungu osuna auguna.
12 Aportamos em Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Afa Sirakyusim ka fwahinim asa ka ming kembig Regium gim apukenam afa ming osuna osupeg ehbegam efef sah blonam asa sambaga osuna kam bot la petla lambkunam Puteoli la lambpuguna.
13 Dali navegamos até Régio. Um dia depois, um vento sul começou a soprar, de modo que no dia seguinte prosseguimos até Potéoli.
14 Afa enanai yi minganag Kristenim ka ulambinibi ehe kam enaig esogoni og, “Sa ne kam mungwa wik yi wanafla.” Afa enanai yi ka elegeg la gohug osuna ka augunam afa ka enanai yi fwahinim ka Romna kwania kembig gam kafuna.
14 Ali encontramos alguns irmãos que nos convidaram a passar uma semana com eles. Depois fomos para Roma.
15 Afa Rom gofenaba enanai Kristen higinim kagelim og ambofe asa Apius maket mina la i afa ming kembig seflig ‘Sambaga mungu askafohug lala enanai yi kam ambe ulambinim. Afa Pol nanguagenam Godim sifakalenam afa ehena olug suialafena.
15 Os irmãos em Roma souberam que estávamos chegando e vieram ao nosso encontro no Fórum da Via Ápia. Outros se juntaram a nós nas Três Vendas. Ao vê-los, Paulo se animou e agradeceu a Deus.
16 Afa ka afu Rom nai yi saiyenam afa gavman mas Polim kalabus yi fatini mo eba ehe enaig esogona og, “Pol neafa nimbe fwaim lala gafiba sama soldia nem anwasa fenafofi.”
16 Quando chegamos a Roma, Paulo recebeu permissão de ter sua própria moradia, sob a guarda de um soldado.
17 Afa maia sambaga mungu osuna awaienaba asa Pol Ju saglag elim Rom la nai awamoni. Maia ambena laskuhlanaba asa ehengelim enaig esoni og, “Nilite, ka mas bimbeafgelni elim haisegnig mo afa ka mas bimbeafgelni simbianigana nihem flafog mo afa ehe esug kam Jerusalem la nai fligim afa Romna ninga la kam fwahi.
17 Três dias depois de chegar, Paulo convocou os líderes judeus locais e lhes disse: “Irmãos, embora eu não tenha feito nada contra nosso povo nem contra os costumes de nossos antepassados, fui preso em Jerusalém e entregue ao governo romano.
18 Afa Rom kam kwefihinagigim afa mas kana mangwalim enanai yi kam lahagim nanguni mo. Afa muhla ati kam fwahigim ofifini,
18 Os romanos me interrogaram e queriam me soltar, pois não encontraram motivo para me condenar à morte.
19 afa Ju saglag el mas enam membini mo afa sa ka Sisarna gafugag elim sahana kog, ‘Romna kwania misog el Sisar sa ma kam kwefihianagei.’ Afa ka mas kikeafna elim setigi.
19 Mas, quando os líderes judeus protestaram contra a decisão, considerei necessário apelar a César, embora não tivesse acusação alguma contra meu próprio povo.
20 Enaig esegba asa ka nem awamonigim koka nem nangunam mo sihin. God sa Ju elim sihi fwahanig ena mo ka onigigim nasa ka kalabus elbi feg.”
20 Por isso pedi a vocês que viessem aqui hoje para que nos conhecêssemos, e também para que eu pudesse explicar que estou preso com estas correntes porque creio na esperança de Israel”.
21 Afa ehengel enaig esogona og, “Ka mas Judia nai pas neana mom enanai yi nanguni mo, afa ambangel sa Judia nai ambeg mas nem haig mo sihini mo afa mas nem molamp mo faig mo.
21 Eles responderam: “Não recebemos nenhuma carta da Judeia, e ninguém que veio de lá nos informou alguma coisa contra você.
22 Afa koka neana mo higim mungwali el Kristenim enaig se haig lambfiafu enam mungu ati ka anwenafig.”
22 Contudo, queremos ouvir o que você pensa, pois o que sabemos a respeito desse movimento é que ele é contestado em toda parte”.
23 Asa ehengel mungu nagim fwahinim ogna Pol nangum ambe. Asa enanam kaksag el mungwali ambenaba asa Pol Godna bog meg mo sihiage gofena leana pugunam ikan osupegna fena. Afa ehe Mosesna nihe mo mi afa Godna mo fli sihiaule elni mo mi numwehe sihinuwagena sa ma enam anwenafi Sisas eba Godna Gisfu Fwahag el.
23 Então marcaram uma data e, nesse dia, muita gente foi à casa de Paulo. Ele explicou e testemunhou sobre o reino de Deus e, desde cedo até a noite, procurou convencê-los acerca de Jesus com base na lei de Moisés e nos livros dos profetas.
24 Afa minganag Pol maia sihinaba ena mo flinim afa minganag mo ena mom mas membini mo.
24 Alguns foram convencidos pelas coisas que ele disse, mas outros não creram.
25 Afa hefum flafihiage gofifinibi asa Pol ena mo osihifenaba ehengel ogna apuke afuiaminefena. Pol enaig esona og, “Godna Sungwabugni mo eba nufunam afa Aisaia Godna mo fli sihiaule el nengelni simbianigam ati sihi fwahani. Ehe enaig esona og;
25 E, depois de discutirem entre si, foram embora com estas palavras finais de Paulo: “O Espírito Santo estava certo quando disse a nossos antepassados por meio do profeta Isaías:
26 — ausente —
26 ‘Vá e diga a este povo: Quando ouvirem o que digo, não entenderão. Quando virem o que faço, não compreenderão.
27 Afa ehengelni misog onigwagig mas ombuseni mo afa ehegelni angug titie skofena afa nofug kohla skofena. Afa ehengel mas enaig eseg mo eba God sihig ehegelni angug ati higig me, afa nofug ati nangug me, afa olug onigig ati anwenafig me. Afa ka nangum ati waike ambe enaig esigbi eba ka wangenefe laitife. Ais 6:9,10
27 Pois o coração deste povo está endurecido; ouvem com dificuldade e têm os olhos fechados, de modo que seus olhos não veem, e seus ouvidos não ouvem, e seu coração não entende, e não se voltam para mim, nem permitem que eu os cure’.
28 “Afa sa ne anwenafi hwa suialag mo God esegba elim lambig afa God ena mo afwambanai elim gafa fai. Ehengel sa ena mo higife.”
28 Portanto, quero que saibam que esta salvação vinda de Deus também foi oferecida aos gentios, e eles a aceitarão”.
29 Pol ena mo sihi fwahanaba ehengel asa hefum flafihiaginim asa apuke afuiaminefena.
29 Depois de ele ter dito essas palavras, os judeus partiram, em grande desacordo uns com os outros.
30 Pol kigna lalam baimenam asa enanai yi sambaga yia la gana. Afa ambangel maia ambe ehem nangufinibi afa sa ehe sifakale afena.
30 Durante os dois anos seguintes, Paulo morou em Roma, às próprias custas. A todos que o visitavam ele recebia,
31 Afa ehe Godna mom wasnei fenam sihiafena afa el ehem mas kweni mo. Afa ehe elim Godna bog meg mo mi afa Ainiyag Sisas Kraisna mo mi numwehe sihinigeafena.
31 proclamando corajosamente o reino de Deus e ensinando a respeito do Senhor Jesus Cristo sem restrição alguma.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.