Atos 28
Amanab NT (AMN_ANA) vs NVI
1 Afa mangigi yi ka suialag apukenam afa sa kam enanai yi el sihigoni og, “Hwa biteba Malta.”
1 Uma vez em terra, descobrimos que a ilha se chamava Malta.
2 Afa el ena kembig la nai kam suiala fihiagini. Afa bu kam feniba nineg kam feskofnaba asa ehengel kam wanafunam suwi wehlagnibi asa ka mungwali nanai yi numbwagini.
2 Os habitantes da ilha mostraram extraordinária bondade para conosco. Fizeram uma fogueira e receberam bem a todos nós, pois estava chovendo e fazia frio.
3 Afa maia Pol lihi lambi suwi la wehlanaba afa pou nanai yi sefu gofna enag suwiana embem pugunam Polim ninga la tige luguafna.
3 Paulo ajuntou um monte de gravetos; quando os colocava no fogo, uma víbora, fugindo do calor, prendeu-se à sua mão.
4 Afa lala nai el nangunim hefum sihiagini og, “Ka onigig sonag elbi eba el amtakwalig ehe elim tigeule. Bu la nai sanel mas ehem susug faina mo afa glau mangig sanel ati enag susug faigba eba lahafe.”
4 Quando os habitantes da ilha viram a cobra agarrada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: "Certamente este homem é assassino, pois, tendo escapado do mar, a Justiça não lhe permite viver".
5 Afa Pol ningam fufsia fiaflanaba asa sombine suwi gam pitigifu ikana. Afa mas Polim mangwal fena mo.
5 Mas Paulo, sacudindo a cobra no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 Afa el onigig og eba ehem ninga nisag me awai ehem ikagna lahai me. Afa nanguafohun mas ehem haig esena mo asa ehengel nai onigini og eba god me.
6 Eles, porém, esperavam que ele começasse a inchar ou que caísse morto de repente, mas, tendo esperado muito tempo e vendo que nada de estranho lhe sucedia, mudaram de idéia e passaram a dizer que ele era um deus.
7 Afa gwenana muhla nai bitena mog ehena unehlagba Publius ehe saglagluwal fenam Malta ailan elim nangwaghiage gofna. Ehe kagelni hihe lofegim heafna lala gam wankanam sambaga mungu osuna wanana.
7 Próximo dali havia uma propriedade pertencente a Públio, o homem principal da ilha. Ele nos convidou a ficar em sua casa e, por três dias, bondosamente nos recebeu e nos hospedou.
8 Afa ehena alagba nolug gih i embwele taf i feagenaba asa ehe kife la gifini. Afa Pol sefu ika nangunam asa beten ena afa ningana tuhnam afa suialafe fatina.
8 Seu pai estava doente, acamado, sofrendo de febre e disenteria. Paulo entrou para vê-lo e, depois de orar, impôs-lhe as mãos e o curou.
9 Afa ehe maia enaig esenaba asa gwenanai el mungwali gihna Pol nangum fambefenaba asa Pol suiala fetifena.
9 Tendo acontecido isso, os outros doentes da ilha vieram e foram curados.
10 Ehe kam sifakale gonugum afa maia ka bot la afuofefnaba asa ehengel kam haig haig gawig lambwai gonaba asa ka enana afuna.
10 Eles nos prestaram muitas honras e, quando estávamos para embarcar, forneceram-nos os suprimentos que necessitávamos.
11 Afa ka sambaga mungu was yi Malta bite la ka augugim asa ka ming bot Aleksantria la nai enanai yi afuna. Ena botba sambaganigi ginof ahogofna eba seflig ‘Mungwa wasni luwal god ahgohug’. Eheningina unehlag eba Kastor afa Poluks. Ena botba gofena maia bifwat sah gohug namo awaienaba.
11 Passados três meses, embarcamos num navio que tinha passado o inverno na ilha; era um navio alexandrino, que tinha por emblema os deuses gêmeos Castor e Pólux.
12 Afa ena kembig fwahinim asa ka Sirakyus kembig apukenam enanai yi ka sambaga mungu osuna auguna.
12 Aportando em Siracusa, ficamos ali três dias.
13 Afa Sirakyusim ka fwahinim asa ka ming kembig Regium gim apukenam afa ming osuna osupeg ehbegam efef sah blonam asa sambaga osuna kam bot la petla lambkunam Puteoli la lambpuguna.
13 Dali partimos e chegamos a Régio. No dia seguinte, soprando o vento sul, prosseguimos, chegando a Potéoli no segundo dia.
14 Afa enanai yi minganag Kristenim ka ulambinibi ehe kam enaig esogoni og, “Sa ne kam mungwa wik yi wanafla.” Afa enanai yi ka elegeg la gohug osuna ka augunam afa ka enanai yi fwahinim ka Romna kwania kembig gam kafuna.
14 Ali encontramos alguns irmãos que nos convidaram a passar uma semana com eles. E depois fomos para Roma.
15 Afa Rom gofenaba enanai Kristen higinim kagelim og ambofe asa Apius maket mina la i afa ming kembig seflig ‘Sambaga mungu askafohug lala enanai yi kam ambe ulambinim. Afa Pol nanguagenam Godim sifakalenam afa ehena olug suialafena.
15 Os irmãos dali tinham ouvido falar que estávamos chegando e foram até a praça de Ápio e às Três Vendas para nos encontrar. Vendo-os, Paulo deu graças a Deus e sentiu-se encorajado.
16 Afa ka afu Rom nai yi saiyenam afa gavman mas Polim kalabus yi fatini mo eba ehe enaig esogona og, “Pol neafa nimbe fwaim lala gafiba sama soldia nem anwasa fenafofi.”
16 Quando chegamos a Roma, Paulo recebeu permissão para morar por conta própria, sob a custódia de um soldado.
17 Afa maia sambaga mungu osuna awaienaba asa Pol Ju saglag elim Rom la nai awamoni. Maia ambena laskuhlanaba asa ehengelim enaig esoni og, “Nilite, ka mas bimbeafgelni elim haisegnig mo afa ka mas bimbeafgelni simbianigana nihem flafog mo afa ehe esug kam Jerusalem la nai fligim afa Romna ninga la kam fwahi.
17 Três dias depois, ele convocou os líderes dos judeus. Quando estes se reuniram, Paulo lhes disse: "Meus irmãos, embora eu não tenha feito nada contra o nosso povo nem contra os costumes dos nossos antepassados, fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 Afa Rom kam kwefihinagigim afa mas kana mangwalim enanai yi kam lahagim nanguni mo. Afa muhla ati kam fwahigim ofifini,
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, porque eu não era culpado de crime algum que merecesse pena de morte.
19 afa Ju saglag el mas enam membini mo afa sa ka Sisarna gafugag elim sahana kog, ‘Romna kwania misog el Sisar sa ma kam kwefihianagei.’ Afa ka mas kikeafna elim setigi.
19 Todavia, tendo os judeus feito objeção, fui obrigado a apelar para César, não porém, por ter alguma acusação contra o meu próprio povo.
20 Enaig esegba asa ka nem awamonigim koka nem nangunam mo sihin. God sa Ju elim sihi fwahanig ena mo ka onigigim nasa ka kalabus elbi feg.”
20 Por essa razão pedi para vê-los e conversar com vocês. Por causa da esperança de Israel é que estou preso com estas algemas".
21 Afa ehengel enaig esogona og, “Ka mas Judia nai pas neana mom enanai yi nanguni mo, afa ambangel sa Judia nai ambeg mas nem haig mo sihini mo afa mas nem molamp mo faig mo.
21 Eles responderam: "Não recebemos nenhuma carta da Judéia a seu respeito, e nenhum dos irmãos que vieram de lá relatou ou disse qualquer coisa de mal contra você.
22 Afa koka neana mo higim mungwali el Kristenim enaig se haig lambfiafu enam mungu ati ka anwenafig.”
22 Todavia, queremos ouvir de sua parte o que você pensa, pois sabemos que por todo lugar há gente falando contra esta seita".
23 Asa ehengel mungu nagim fwahinim ogna Pol nangum ambe. Asa enanam kaksag el mungwali ambenaba asa Pol Godna bog meg mo sihiage gofena leana pugunam ikan osupegna fena. Afa ehe Mosesna nihe mo mi afa Godna mo fli sihiaule elni mo mi numwehe sihinuwagena sa ma enam anwenafi Sisas eba Godna Gisfu Fwahag el.
23 Assim combinaram encontrar-se com Paulo em dia determinado, indo em grupo ainda mais numeroso ao lugar onde ele estava. Desde a manhã até à tarde ele lhes deu explicações e lhes testemunhou do Reino de Deus, procurando convencê-los a respeito de Jesus, com base na Lei de Moisés e nos Profetas.
24 Afa minganag Pol maia sihinaba ena mo flinim afa minganag mo ena mom mas membini mo.
24 Alguns foram convencidos pelo que ele dizia, mas outros não creram.
25 Afa hefum flafihiage gofifinibi asa Pol ena mo osihifenaba ehengel ogna apuke afuiaminefena. Pol enaig esona og, “Godna Sungwabugni mo eba nufunam afa Aisaia Godna mo fli sihiaule el nengelni simbianigam ati sihi fwahani. Ehe enaig esona og;
25 Discordaram entre si mesmos e começaram a ir embora, depois de Paulo ter feito esta declaração final: "Bem que o Espírito Santo falou aos seus antepassados, por meio do profeta Isaías:
26 — ausente —
26 ‘Vá a este povo e diga: "Ainda que estejam sempre ouvindo, vocês nunca entenderão; ainda que estejam sempre vendo, jamais perceberão".
27 Afa ehengelni misog onigwagig mas ombuseni mo afa ehegelni angug titie skofena afa nofug kohla skofena. Afa ehengel mas enaig eseg mo eba God sihig ehegelni angug ati higig me, afa nofug ati nangug me, afa olug onigig ati anwenafig me. Afa ka nangum ati waike ambe enaig esigbi eba ka wangenefe laitife. Ais 6:9,10
27 Pois o coração deste povo se tornou insensível; de má vontade ouviram com os seus ouvidos, e fecharam os seus olhos. Se assim não fosse, poderiam ver com os olhos, ouvir com os ouvidos, entender com o coração e converter-se, e eu os curaria’.
28 “Afa sa ne anwenafi hwa suialag mo God esegba elim lambig afa God ena mo afwambanai elim gafa fai. Ehengel sa ena mo higife.”
28 "Portanto, quero que saibam que esta salvação de Deus é enviada aos gentios; eles a ouvirão! "
29 Pol ena mo sihi fwahanaba ehengel asa hefum flafihiaginim asa apuke afuiaminefena.
29 Depois que ele disse isto, os judeus se retiraram, discutindo intensamente entre si.
30 Pol kigna lalam baimenam asa enanai yi sambaga yia la gana. Afa ambangel maia ambe ehem nangufinibi afa sa ehe sifakale afena.
30 Por dois anos inteiros Paulo permaneceu na casa que havia alugado, e recebia a todos os que iam vê-lo.
31 Afa ehe Godna mom wasnei fenam sihiafena afa el ehem mas kweni mo. Afa ehe elim Godna bog meg mo mi afa Ainiyag Sisas Kraisna mo mi numwehe sihinigeafena.
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, abertamente e sem impedimento algum.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.