Atos 28

Amanab NT (AMN_ANA) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Afa mangigi yi ka suialag apukenam afa sa kam enanai yi el sihigoni og, “Hwa biteba Malta.”
1 Estando já salvos, soubemos então que a ilha se chamava Malta.
2 Afa el ena kembig la nai kam suiala fihiagini. Afa bu kam feniba nineg kam feskofnaba asa ehengel kam wanafunam suwi wehlagnibi asa ka mungwali nanai yi numbwagini.
2 Os indígenas usaram conosco de não pouca humanidade; pois acenderam uma fogueira e nos recolheram a todos por causa da chuva que caía, e por causa do frio.
3 Afa maia Pol lihi lambi suwi la wehlanaba afa pou nanai yi sefu gofna enag suwiana embem pugunam Polim ninga la tige luguafna.
3 Ora havendo Paulo ajuntado e posto sobre o fogo um feixe de gravetos, uma víbora, fugindo do calor, apegou-se-lhe à mão.
4 Afa lala nai el nangunim hefum sihiagini og, “Ka onigig sonag elbi eba el amtakwalig ehe elim tigeule. Bu la nai sanel mas ehem susug faina mo afa glau mangig sanel ati enag susug faigba eba lahafe.”
4 Quando os indígenas viram o réptil pendente da mão dele, diziam uns aos outros: Certamente este homem é homicida, pois, embora salvo do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 Afa Pol ningam fufsia fiaflanaba asa sombine suwi gam pitigifu ikana. Afa mas Polim mangwal fena mo.
5 Mas ele, sacudindo o réptil no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 Afa el onigig og eba ehem ninga nisag me awai ehem ikagna lahai me. Afa nanguafohun mas ehem haig esena mo asa ehengel nai onigini og eba god me.
6 Eles, porém, esperavam que Paulo viesse a inchar ou a cair morto de repente; mas tendo esperado muito tempo e vendo que nada de anormal lhe sucedia, mudaram de parecer e diziam que era um deus.
7 Afa gwenana muhla nai bitena mog ehena unehlagba Publius ehe saglagluwal fenam Malta ailan elim nangwaghiage gofna. Ehe kagelni hihe lofegim heafna lala gam wankanam sambaga mungu osuna wanana.
7 Ora, nos arredores daquele lugar havia umas terras que pertenciam ao homem principal da ilha, por nome Públio, o qual nos recebeu e hospedou bondosamente por três dias.
8 Afa ehena alagba nolug gih i embwele taf i feagenaba asa ehe kife la gifini. Afa Pol sefu ika nangunam asa beten ena afa ningana tuhnam afa suialafe fatina.
8 Aconteceu estar de cama, enfermo de febre e disenteria, o pai de Públio; Paulo foi visitá-lo, e havendo orado, impôs-lhe as mãos, e o curou.
9 Afa ehe maia enaig esenaba asa gwenanai el mungwali gihna Pol nangum fambefenaba asa Pol suiala fetifena.
9 Feito isto, vinham também os demais enfermos da ilha, e eram curados;
10 Ehe kam sifakale gonugum afa maia ka bot la afuofefnaba asa ehengel kam haig haig gawig lambwai gonaba asa ka enana afuna.
10 e estes nos distinguiram com muitas honras; e, ao embarcarmos, puseram a bordo as coisas que nos eram necessárias.
11 Afa ka sambaga mungu was yi Malta bite la ka augugim asa ka ming bot Aleksantria la nai enanai yi afuna. Ena botba sambaganigi ginof ahogofna eba seflig ‘Mungwa wasni luwal god ahgohug’. Eheningina unehlag eba Kastor afa Poluks. Ena botba gofena maia bifwat sah gohug namo awaienaba.
11 Passados três meses, partimos em um navio de Alexandria que invernara na ilha, o qual tinha por insígnia Castor e Pólux.
12 Afa ena kembig fwahinim asa ka Sirakyus kembig apukenam enanai yi ka sambaga mungu osuna auguna.
12 E chegando a Siracusa, ficamos ali três dias;
13 Afa Sirakyusim ka fwahinim asa ka ming kembig Regium gim apukenam afa ming osuna osupeg ehbegam efef sah blonam asa sambaga osuna kam bot la petla lambkunam Puteoli la lambpuguna.
13 donde, costeando, viemos a Régio; e, soprando no dia seguinte o vento sul, chegamos em dois dias a Putéoli,
14 Afa enanai yi minganag Kristenim ka ulambinibi ehe kam enaig esogoni og, “Sa ne kam mungwa wik yi wanafla.” Afa enanai yi ka elegeg la gohug osuna ka augunam afa ka enanai yi fwahinim ka Romna kwania kembig gam kafuna.
14 onde, achando alguns irmãos, fomos convidados a ficar com eles sete dias; e depois nos dirigimos a Roma.
15 Afa Rom gofenaba enanai Kristen higinim kagelim og ambofe asa Apius maket mina la i afa ming kembig seflig ‘Sambaga mungu askafohug lala enanai yi kam ambe ulambinim. Afa Pol nanguagenam Godim sifakalenam afa ehena olug suialafena.
15 Ora, os irmãos da lá, havendo recebido notícias nossas, vieram ao nosso encontro até a praça de Ápio e às Três Vendas, e Paulo, quando os viu, deu graças a Deus e cobrou ânimo.
16 Afa ka afu Rom nai yi saiyenam afa gavman mas Polim kalabus yi fatini mo eba ehe enaig esogona og, “Pol neafa nimbe fwaim lala gafiba sama soldia nem anwasa fenafofi.”
16 Quando chegamos a Roma, {o centurião entregou os presos ao general do exército, mas,} a Paulo se lhe permitiu morar à parte, com o soldado que o guardava.
17 Afa maia sambaga mungu osuna awaienaba asa Pol Ju saglag elim Rom la nai awamoni. Maia ambena laskuhlanaba asa ehengelim enaig esoni og, “Nilite, ka mas bimbeafgelni elim haisegnig mo afa ka mas bimbeafgelni simbianigana nihem flafog mo afa ehe esug kam Jerusalem la nai fligim afa Romna ninga la kam fwahi.
17 Passados três dias, ele convocou os principais dentre os judeus; e reunidos eles, disse-lhes: Varões irmãos, não havendo eu feito nada contra o povo, ou contra os ritos paternos, vim contudo preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos;
18 Afa Rom kam kwefihinagigim afa mas kana mangwalim enanai yi kam lahagim nanguni mo. Afa muhla ati kam fwahigim ofifini,
18 os quais, havendo-me interrogado, queriam soltar-me, por não haver em mim crime algum que merecesse a morte.
19 afa Ju saglag el mas enam membini mo afa sa ka Sisarna gafugag elim sahana kog, ‘Romna kwania misog el Sisar sa ma kam kwefihianagei.’ Afa ka mas kikeafna elim setigi.
19 Mas opondo-se a isso os judeus, vi-me obrigado a apelar para César, não tendo, contudo, nada de que acusar a minha nação.
20 Enaig esegba asa ka nem awamonigim koka nem nangunam mo sihin. God sa Ju elim sihi fwahanig ena mo ka onigigim nasa ka kalabus elbi feg.”
20 Por esta causa, pois, vos convidei, para vos ver e falar; porque pela esperança de Israel estou preso com esta cadeia.
21 Afa ehengel enaig esogona og, “Ka mas Judia nai pas neana mom enanai yi nanguni mo, afa ambangel sa Judia nai ambeg mas nem haig mo sihini mo afa mas nem molamp mo faig mo.
21 Mas eles lhe disseram: Nem recebemos da Judéia cartas a teu respeito, nem veio aqui irmão algum que contasse ou dissesse mal de ti.
22 Afa koka neana mo higim mungwali el Kristenim enaig se haig lambfiafu enam mungu ati ka anwenafig.”
22 No entanto bem quiséramos ouvir de ti o que pensas; porque, quanto a esta seita, notório nos é que em toda parte é impugnada.
23 Asa ehengel mungu nagim fwahinim ogna Pol nangum ambe. Asa enanam kaksag el mungwali ambenaba asa Pol Godna bog meg mo sihiage gofena leana pugunam ikan osupegna fena. Afa ehe Mosesna nihe mo mi afa Godna mo fli sihiaule elni mo mi numwehe sihinuwagena sa ma enam anwenafi Sisas eba Godna Gisfu Fwahag el.
23 Havendo-lhe eles marcado um dia, muitos foram ter com ele à sua morada, aos quais desde a manhã até a noite explicava com bom testemunho o reino de Deus e procurava persuadí-los acerca de Jesus, tanto pela lei de Moisés como pelos profetas.
24 Afa minganag Pol maia sihinaba ena mo flinim afa minganag mo ena mom mas membini mo.
24 Uns criam nas suas palavras, mas outros as rejeitavam.
25 Afa hefum flafihiage gofifinibi asa Pol ena mo osihifenaba ehengel ogna apuke afuiaminefena. Pol enaig esona og, “Godna Sungwabugni mo eba nufunam afa Aisaia Godna mo fli sihiaule el nengelni simbianigam ati sihi fwahani. Ehe enaig esona og;
25 E estando discordes entre si, retiraram-se, havendo Paulo dito esta palavra: Bem falou o Espírito Santo aos vossos pais pelo profeta Isaías,
26 — ausente —
26 dizendo: Vai a este povo e dize: Ouvindo, ouvireis, e de maneira nenhuma entendereis; e vendo, vereis, e de maneira nenhuma percebereis.
27 Afa ehengelni misog onigwagig mas ombuseni mo afa ehegelni angug titie skofena afa nofug kohla skofena. Afa ehengel mas enaig eseg mo eba God sihig ehegelni angug ati higig me, afa nofug ati nangug me, afa olug onigig ati anwenafig me. Afa ka nangum ati waike ambe enaig esigbi eba ka wangenefe laitife. Ais 6:9,10
27 Porque o coração deste povo se endureceu, e com os ouvidos ouviram tardamente, e fecharam os olhos; para que não vejam com os olhos, nem ouçam com os ouvidos, nem entendam com o coração nem se convertam e eu os cure.
28 “Afa sa ne anwenafi hwa suialag mo God esegba elim lambig afa God ena mo afwambanai elim gafa fai. Ehengel sa ena mo higife.”
28 Seja-vos pois notório que esta salvação de Deus é enviada aos gentios, e eles ouvirão.
29 Pol ena mo sihi fwahanaba ehengel asa hefum flafihiaginim asa apuke afuiaminefena.
29 {E, havendo ele dito isto, partiram os judeus, tendo entre si grande contenda.}
30 Pol kigna lalam baimenam asa enanai yi sambaga yia la gana. Afa ambangel maia ambe ehem nangufinibi afa sa ehe sifakale afena.
30 E morou dois anos inteiros na casa que alugara, e recebia a todos os que o visitavam,
31 Afa ehe Godna mom wasnei fenam sihiafena afa el ehem mas kweni mo. Afa ehe elim Godna bog meg mo mi afa Ainiyag Sisas Kraisna mo mi numwehe sihinigeafena.
31 pregando o reino de Deus e ensinando as coisas concernentes ao Senhor Jesus Cristo, com toda a liberdade, sem impedimento algum.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.