Atos 27

Amanab NT (AMN_ANA) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Enag misog el ati mo sihi fwahag kagelim Itali gam bot la ningitigife asa Pol fena afa minganag kalabus el apaiyena Juliusna ninga la fwatina. Julius eba 100 soldiam nangwaghiageule. Ehe soldia fenam Sisar nai yi sefu gofena.
1 Como se determinou que havíamos de navegar para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião por nome Júlio, da Coorte Augusta.
2 Afa Adramitium kambig la nai na bot hwanai yi pugugba afa kagel ena bot la fukwaligim afa provins Esiana bupahlag enaig ika ofe. Afa Masedonia nai el Aristarkas ehe Tesalonaika nai luwal na kam patag ikanaba nasa ka mungwali afuna.
2 E, embarcando nós em um navio adramitino, partimos navegando pelos lugares da costa da Ásia, estando conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Afa ming osuna kagel Saidon kembig la apukenaba afa Julius Polim suialafiaflanam asa Polim fwahanaba sama ikanam hihem nangwagiba sa ehem kwegfui.
3 E chegamos no dia seguinte a Sidom, e Júlio, tratando Paulo humanamente, lhe permitiu ir ver os amigos, para que cuidassem dele.
4 Afa enag kembig fwaha afuofefnaba afa efef kam blo botim finkfink lambfiegofena asa ka wahigi Saiprus bite ehegam efef fwainig gam ka afuna.
4 E, partindo dali, fomos navegando abaixo de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Afa ka misosuf afu Silisia afa Pamfilia muhla apukenam afa sa ka gwesim mo afa Maira la Lisiana provins apukena.
5 E, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Afa enanai yi soldia misog el Aleksantriana botim nangunam ona Itali gam ika. Asa ena bot la kam ika wanfukog.
6 Achando ali o centurião um navio de Alexandria, que navegava para a Itália, nos fez embarcar nele.
7 Afa ka maisim nengigim afuiaskag asa ka Nidus kembig apukeg. Afa efef kam blo plauplau hiageaba nasa ka Salmone mo kwegfugum afa sa ka Krit bite gam wahigi efef fwainig gam afug.
7 E, como por muitos dias navegássemos vagarosamente, havendo chegado apenas defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos abaixo de Creta, junto de Salmona.
8 Afa ka ehegepusibi ka bupahlag afuiag enaba seflig bu nofug laikeg fwainila apukeg eba Lasea kembig muhla.
8 E, costeando-a dificilmente, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Afa ka maisim fiaskafnaba enana Ju elni fane foiyuog enag osuna ika awaieg enanaba bu amtanafiagena afa efef kwania fiagena enaba mango suialagna mo na bot ika. Nasa Pol enaig sihifeni og,
9 Passado muito tempo, e sendo já perigosa a navegação, pois também o jejum já tinha passado, Paulo os admoestava,
10 “Sa kam higini, ati ka anwenafeg big afuiba eba big kinig flifi. Bigim mungwali, bot i, gawig i bigim awaiyefe.”
10 dizendo-lhes: Varões, vejo que a navegação há de ser incômoda e com muito dano, não só para o navio e a carga, mas também para a nossa vida.
11 Afa soldia misog el Polna mo mas higina mo, afa botna alag i afa bot flaukuiaule el i ogna ahka asa ehe eheningina mo higini.
11 Mas o centurião cria mais no piloto e no mestre do que no que dizia Paulo.
12 Afa ehengel onigini og masa bot gohonai yi gofiba ese amtakwalig osuna pugufe. Afa mungwal esogona, “Sana gihafu sa big Finiks yi apukenam enanai yi auguiafiba nengifibi maia amtakwalig osuna ika awaiyeba.” Afa enanai yi Krit ehegam bite suialag la efef fwainig la auguiafna.
12 E, como aquele porto não era cômodo para invernar, os mais deles foram de parecer que se partisse dali para ver se podiam chegar a Fenice, que é um porto de Creta que olha para a banda do vento da África e do Coro, e invernar ali.
13 Efef weti sahigifinibi asa ehengel onigini ogma bigim enag efef sama bigim bot la lambkuiafi. Asa anka bu la nai fli bot la fatinim asa Krit yi bupahlag afuiafna.
13 E, soprando o vento sul brandamente, lhes pareceu terem já o que desejavam, e, fazendo-se de vela, foram de muito perto costeando Creta.
14 Afa afuiafnaba managig fwainig bifwat kwania gweyi Krit mina sah blona. Ena bifwatibi seflig angmog nai bifwat blona.
14 Mas, não muito depois, deu nela um pé de vento, chamado Euroaquilão.
15 Afa bifwat botim plauplau fiaflagba kokawo ufu kam ehegepuse skofegba nasa ka botim fwahigbi sa bifwat kam bot la lambig lambku.
15 E, sendo o navio arrebatado e não podendo navegar contra o vento, dando de mão a tudo, nos deixamos ir à toa.
16 Ka afu weti bite Kauda ehegam apukegba enanai yi bifwat mas fwina sahig mo. Afa kangel auguiag bot weti botim wena kehla ubluiafnaba we ona pigi.
16 E, correndo abaixo de uma pequena ilha chamada Cauda, apenas pudemos ganhar o batel.
17 Asa enag el weti botim pitigi flinim kwania bot sisi folfunim asa wena kwania bot nahlum wena wahe kikeawagini og masa bifwatni bot bambuhia kaminefefe nasa enaig eseawagini. Afa el embefini og masa bot Afrikana bu weg pahlag ikanam heugonam toafofe asa ehengel sel pitigi flinim anka bu la flifainiba asa efef enegigim botim flaukuiagifini.
17 E, levado este para cima, usaram de todos os meios, cingindo o navio; e, temendo darem à costa na Sirte, amainadas as velas, assim foram à toa.
18 Afa ming osuna bifwat gwenaig esegofnaba asa el gawig bu la lambaitifini.
18 Andando nós agitados por uma veemente tempestade, no dia seguinte, aliviaram o navio.
19 Afa minganana gwenaig esenaba afa sa ehengel botna gawig enaba lambaitifinibi eba selna, we i, enaig lambaitifini.
19 E, ao terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Afa wahkig of simbiage gwese gofenaba afa mas kangel osu mi bagnofut mi nanguni mo. Bifwat gwenaig esegifinibi ka enaig onigini eba bigim awaiyefe.
20 E, não aparecendo, havia já muitos dias, nem sol nem estrelas, e caindo sobre nós uma não pequena tempestade, fugiu-nos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Afa wahkig gofenaba fane mas ahagana mo afa Pol buihianam ehengelim sihini og, “Afa ne kana mom patalfuite asa big Krit yi auguiafite eba mas ne enag kinig flite.
21 Havendo já muito que se não comia, então, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Fora, na verdade, razoável, ó varões, ter-me ouvido a mim e não partir de Creta, e assim evitariam este incômodo e esta perdição.
22 Afa sa kana mo hig sa ne fwina wasnei eba mas nem awaiye eba bot mungu he awaiyefe.
22 Mas, agora, vos admoesto a que tenhais bom ânimo, porque não se perderá a vida de nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Ka Godna gafugag el afa amu sinaini heafna of la nai el blo kam muhla puguna.
23 Porque, esta mesma noite, o anjo de Deus, de quem eu sou e a quem sirvo, esteve comigo,
24 Afa ehe kam esonag og, ‘Pol nofeka embefe. Sa ne ika Sisarna nofla gofum. God nem suialafiaflag asa el sana mungwali go mas awaiyeg mo.’
24 dizendo: Paulo, não temas! Importa que sejas apresentado a César, e eis que Deus te deu todos quantos navegam contigo.
25 Enaig esegba sa ne nimbefum fwina wasnei kikefba Godim ati ka oniginag asa kam mangwalim ehe sihi fwahanag eba nufunam pugufe.
25 Portanto, ó varões, tende bom ânimo! Porque creio em Deus que há de acontecer assim como a mim me foi dito.
26 Afa bifwat botim flanam ukunam bupahlag enanai yi bigim kukufe laitife.”
26 É, contudo, necessário irmos dar numa ilha.
27 Afa 14 osuna maia awaiyenaba bifwat kam Mediterenian bu la esim esim lambfieg gohug. Mungkug luputiegna afa bot la nai el onigini og ati big bite muhla ofi.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo impelidos de uma e outra banda no mar Adriático, lá pela meia-noite, suspeitaram os marinheiros que estavam próximos de alguma terra.
28 Afa sa wena bu gihinimba 40 mita enaig fena. Afa mwakwalig gwesim hilifi gihinimbi eba 30 mita enaig fena.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 Afa embefini og eba bot masa ika fun la kunam tutoahiafe afa sa botna masigim anka sambaga sambaga lambinim bu la laitini og sa ma bot wasnei gofi afa ehengel Godim sahnafohun ika sihuguiakana.
29 E, temendo ir dar em alguns rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, desejando que viesse o dia.
30 Afa minganag bot la nai el og nawo botim fwahi afu. Afa ehe mwakwalini og ka anka botna nofbosugam afati afa ehe weti botim wena kihlinim asa flifatiniba asa bot bu la pe gofena.
30 Procurando, porém, os marinheiros fugir do navio e tendo já deitado o batel ao mar, como que querendo lançar as âncoras pela proa,
31 Afa Pol misog el mi soldia mi sihini og, “Afa sonag bot la nai el bigim wanaflag fwainigba eba bigim awaiyefe.”
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Asa soldia weti botna wem kofu fwahanaba asa bot bu sisi wagiakana.
32 Então, os soldados cortaram os cabos do batel e o deixaram cair.
33 Afa si ambafiafnaba Pol enaig membena og ma mungwali fane ahagai asa ehengelim sihini og, “14 osuna ne ehegepusia flag ne fwina enam onigifinim asa ne mas ahagana mo.
33 E, enquanto o dia vinha, Paulo exortava a todos a que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais e permaneceis sem comer, não havendo provado nada.
34 Ilawaba ka nem wasneig mo osihin sa ne fane lambi ahaganam wasnei. Eba mas ne amban mungu awaiye eba mungwal suialag apukefe.”
34 Portanto, exorto-vos a que comais alguma coisa, pois é para a vossa saúde; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Ena mo sihi fwahanam asa ehe bret flanam Godim suialag onam sa kowagnam nena.
35 E, havendo dito isto, tomando o pão, deu graças a Deus na presença de todos e, partindo- o, começou a comer.
36 Afa ena mo maia olugim fingi feskofenaba asa ehengel gafa fane lambinim ahagana.
36 E, tendo já todos bom ânimo, puseram-se também a comer.
37 Afa kangel bot la auguiag elbi eba 276 enaig fena.
37 E éramos ao todo no navio duzentas e setenta e seis almas.
38 Afa fane ahagaginim maia ehem ihla fiasainaba asa ena mo lambinim bu la laitinibi asa bot hefuhe fena.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 Afa maia osu oblofenaba bot la nai el enam bite fahigiaginim afa mas bupahlag bitem anwenafini mo. Afa nangunibi engig ehegam ikagifini asa ehengel ena onigini og sama efef botim bu laikeyeg fwainig mina ukui.
39 E, sendo já dia, não reconheceram a terra; enxergaram, porém, uma enseada que tinha praia e consultaram-se sobre se deveriam encalhar nela o navio.
40 Afa sa anka wegim koflinim bu megam fatinim afa sa we pitigi fli fwahinimbi asa aga botim waike waike fefugufnaba afa selim nofbosugam kikiagi fwahini sama efef botim engig la flaukui.
40 Levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela maior ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Afa engig bu megam kwania fegofnaba asa enanai yi botna gose ikag ika nanai yi kunam wasnei gofnaba afa sumi nai mo bu tutoitifena.
41 Dando, porém, num lugar de dois mares, encalharam ali o navio; e, fixa a proa, ficou imóvel, mas a popa abria-se com a força das ondas.
42 Afa soldia enaig oniginam og eba kalabus el masa bu sus afunam mangigi yi apukenam embem afufe. Asa ogna kwaskofi.
42 Então, a ideia dos soldados foi que matassem os presos para que nenhum fugisse, escapando a nado.
43 Afa ehengelni misog el mo ogna Polim kweafu asa ehe kweni og, “Nofeka enaig esi.” Afa ehe enaig esona og, “Amban ne bu susim anwenafegba asa apaiyenam bu sus afuian ehegam mangigi yi apukena.
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, lhes estorvou este intento; e mandou que os que pudessem nadar se lançassem primeiro ao mar e se salvassem em terra;
44 Afa minganag mo bot yi nai kukwehiag la gwese lefiba asa ne afuian mangigi yi apuke.” Asa gwenaig esini mungwali afuna suialag apuke minefena.
44 e os demais, uns em tábuas e outros em coisas do navio. E assim aconteceu que todos chegaram à terra, a salvo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.