Atos 13

Amanab NT (AMN_ANA) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Afa enanai yi Antiok sios laba Godna mo fli sihiule el i afa ogfuiag el i afohiafna. Ehegelni unehlagba Barnabas, Simeon (heafna ming unehlagba Niger),Lusius (eba Sairini nai el), Manain (eba autunam misog el Herot i mungu niliag afena), afa Sol.
1 Havia então na Igreja de Antioquia profetas e doutores, entre eles Barnabé, Simão, apelidado o Negro, Lúcio de Cirene, Manaém, companheiro de infância do tetrarca Herodes, e Saulo.
2 Enanam sios el fane fwaiyi gonam Ainiyagim lotu finimbi sa Godna Sungwabug sihini og, “Barnabas mi Sol mi lambtiginim algana fwatigi ati ka ena gafugag la wefug fwatigig sa ma gafugafe.”
2 Enquanto celebravam o culto do Senhor, depois de terem jejuado, disse-lhes o Espírito Santo: Separai-me Barnabé e Saulo para a obra a que os tenho destinado.
3 Afa sa fane fwai yi gonam betennini asa ninga eheningi nai yi skunim afa sa ningitigini.
3 Então, jejuando e orando, impuseram-lhes as mãos e os despediram.
4 Afa Godna Sungwabug ningitinimba asa Selusia gam ahkana. Selusia ahpugunam bot la ahgonam asa ailan Saiprus gam ahkana.
4 Enviados assim pelo Espírito Santo, foram a Selêucia e dali navegaram para a ilha de Chipre.
5 Afa Salamis kembig ahpugunam ika Ju na laskuhlag lala ika ahsaifunam Godna mo ahsihina. Jon Mak auguiafenamba eheningim kwaganfna.
5 Chegados a Salamina, pregavam a palavra de Deus nas sinagogas dos judeus. Tinham com eles João para auxiliá-los.
6 Afa ehegel enag ailan la fapuke fiahfuian ming maligim Pafos kembig apukenam nanaiyi nangunimbi Ju el mungu Bar Sisas heafna unehlag Grikna mona seflig Elimas. Enag elbi agisu ule weni ule afa ehe mwakwal Godna mo fla sihiaule el feg.
6 Percorreram toda a ilha até Pafos e acharam um judeu chamado Barjesus, mago e falso profeta,
7 Ehe misog elni gafugafegofna. Enag misog elbi Sergius Paulus eba numwehe anwena el, afa ehe ogna Godna mo higim asa Barnabas mi Sol mi uneni.
7 que vivia na companhia do procônsul Sérgio Paulo, homem sensato. Este chamou Barnabé e Saulo, e exprimiu-lhes o desejo de ouvir a palavra de Deus.
8 Afa Elimas enag elbi agisu ule el, ogna eheningim kwenim og ese misog el masa Sisasim oniginafe.
8 Mas Élimas, o Mago - pois assim é interpretado o seu nome -, se lhes opunha, procurando desviar da fé o procônsul.
9 Afa Godna Sungwabug Solim, afa ming unehlagba Pol, ehem ihlafenagenamba asa ehe Elimasim fwina nofna nangunam sihini og,
9 Então Saulo, chamado também Paulo, cheio do Espírito Santo, cravou nele os olhos e disse-lhe:
10 “Nemba Satanna leg. Ne suialag nihena angoluwag go. Mungwali haig haig mo mwakwalig neana onigi la kwaniafiahgeg asa ne Ainiyagna mom nugwakale flag.
10 Filho do demônio, cheio de todo engano e de toda astúcia, inimigo de toda justiça, não cessas de perverter os caminhos retos do Senhor!
11 Asa ma Ainiyagna ninga nem filafati afa sa nem nofug mwakwalig amtakwalig gohi sa ne mas osuna ombusugum nangui.” Afa Elimas nangunam ikagna leango sikulufenam pe blo nofugum sagfla fakana asa etetiage akafnamba elim yisgiakafna og ma kam ningana kehlanam waniki.
11 Eis que agora está sobre ti a mão do Senhor e ficarás cego. Não verás o sol até nova ordem! Caíram logo sobre ele a escuridão e as trevas, e, andando à roda, buscava quem lhe desse a mão.
12 Afa misog el enam nangunam afa Ainiyagna mo ehem olug fingi fenamba asa olug onigig Ainiyagim faina.
12 À vista deste prodígio, o procônsul abraçou a fé, admirando vivamente a doutrina do Senhor.
13 Afa Pol fena heafna hihe apaiyenam asa bot flinim Pafos fwahinim Perga kembig Pamfilia provins gam afuna. Afa Jon Mak mo enanai yi lasana pese Jerusalem gam ikana.
13 Paulo e os seus companheiros navegaram de Pafos e chegaram a Perge, na Panfília, de onde João, apartando-se deles, voltou para Jerusalém.
14 Afa eheningi Perga ahfwahanam Pisidia distrik Antiok kembig ahpuguna. Afa maia Esug Auguiag Osuna pugunamba asa eheningi ahkanam Ju elni laskuhlag lala ahsaifunam pe hawagna.
14 Mas eles, deixando Perge, foram para Antioquia da Pisídia. Ali entraram em dia de sábado na sinagoga, e sentaram-se.
15 Afa maia Mosesna mo i Godna mo fli sihiule elni mo i Godna buk la suwigni fwahinimbi, asa saglag el eheningim sahigoni og, “Nilite, atiamba ne mo ahfegba asa ehengelim ahkwaganam sa ahfai.”
15 Depois da leitura da lei e dos profetas, mandaram-lhes dizer os chefes da sinagoga: Irmãos, se tendes alguma palavra de exortação ao povo, falai-a.
16 Afa Pol buihianam ninga fatinim og ma sifeiba asa esoni og, “Israel nai el i afa afwambanai el i Godim ahnai skaufinim sa kam higini.
16 Paulo levantou-se, fez um sinal com a mão e falou: Homens de Israel e vós que temeis a Deus, ouvi.
17 Autunam Israel na God kangelni simbianigam ati kanog fwatina afa maia Isip yi auguiafnamba God esenimbi pugug kaksag feagena. Afa fwina wasnei gafugag fenam Isip yi nai lambana lambpuguna.
17 O Deus do povo de Israel escolheu nossos pais e exaltou este povo no tempo em que habitava na terra do Egito, de onde os tirou com o poder de seu braço.
18 Afa Israel maia 40 yia bite behig la Godim gasafinimbi afa God mas fwatina mo.
18 Por espaço de quarenta anos alimentou-os no deserto.
19 Afa ehe maia elegeg la gohug Kenan la nai kantriim flafonamba asa heafna elim fwahanamba asa ehe bitena mog fiahsaina.
19 Destruiu sete nações na terra de Canaã e distribuiu-lhes por sorte aquela terra durante quase quatrocentos e cinqüenta anos.
20 Afa enaig esena 450 yia fenamba. Asa God ehegelim nangwaghiageg elim fainimba sa ikan ikan Samuel Godna mo fla sihiaule nai yi puguna.
20 Em seguida, lhes deu juízes até o profeta Samuel.
21 Afa maia ehegel membini misog elim sahinimbi asa God Solim fwahiani. Sol eba Kisna leg afa ehe Benjaminna mungwa simbiangana. Afa ehe 40 yia nangwaghiagena.
21 Pediram então um rei, e Deus lhes deu, por quarenta anos, Saul, filho de Cis, da tribo de Benjamim.
22 Afa God Solim mo ningihianam asa Devitim misog el fwahana. God esona og, ‘Devitba Jesina leg ka nangugim afa ka ehem fwina fwefenag. Eba kana olug flafe.’
22 Depois, Deus o rejeitou e mandou-lhes Davi como rei, de quem deu este testemunho: Achei Davi, filho de Jessé, homem segundo o meu coração, que fará todas as minhas vontades.
23 Autunam God ati sihi fwaha ehe og eba Devitna simbianiga fenam asa Israel elim lambfe, ena elbi eba Sisas.
23 De sua descendência, conforme a promessa, Deus fez sair para Israel o Salvador Jesus.
24 Sisas maisim gafugafeg fwainig fiahfenamba enanam Jon puguna Israel elim mo fainim og ma olug waikefinim amtakwalig nihem fwahinim asa ma bu la apaiye.
24 João tinha pregado, desde antes da sua vinda, o batismo do arrependimento a todo o povo de Israel.
25 Afa Jon gafugafefim awaiegim meyi ofefenamba ehe enaig sihini og, ‘Ne enaig onigini kaba amban? Kaba mango sonag el God sa Wefug Fwahag sa ne nengiafu, ena mo. Nengigim sonag elbi asa kana sum yi blofe. Kaba mango suialag el mo, ka mas ehem kwefunam ehena mong lofug huguiafla nai.”
25 Terminando a sua carreira, dizia: Eu não sou aquele que vós pensais, mas após mim virá aquele de quem não sou digno de desatar o calçado.
26 Pol enaig sihifeni og, “Nilite, nengel Abrahamna simbianiga i afa afwambanai el i Godim ahnai skaufini, afa God ogna elim lambim asa ena mo bigim ningihianig.
26 Irmãos, filhos de Abraão, e os que entre vós temem a Deus: a nós é que foi dirigida a mensagem de salvação.
27 Jerusalem nai el i afa heafgelni misog el i mas anwenafini mo Sisas eba God Gisfu Fwahag el. Afa mungwali Esug Auguiag Osuna ena mom suwigfofnamba, afa ehegel mas numwehi anwenafini mo Godna mo fli sihiaule elni ginofim. Enag ginof nufunam esenamba asa ehegel ogna Sisasim tigifati.
27 Com efeito, os habitantes de Jerusalém e os seus magistrados não conheceram Jesus, e, sentenciando-o, cumpriram os oráculos dos profetas, que cada sábado são lidos.
28 Afa mas ehena haig haig nanguni mo afa ehegel Pailatim sahini og ma Sisasim tigi kahli.
28 Embora não achassem nele culpa alguma de morte, pediram a Pilatos que lhe tirasse a vida.
29 Sonag elbi ati Baibel sihi fwahana asa ehem enaig esenag gifi sa gwenaig esini li katigeg la nai numbwaslinim bite meg gam fakini.
29 Depois de realizarem todas as coisas que dele estavam escritas, tirando-o do madeiro, puseram-no num sepulcro.
30 Afa sa God ehem pese ihlafla fatina.
30 Mas Deus o ressuscitou dentre os mortos.
31 Afa kaksag osuna hefum ogfunfini. Afa sa ilawana el Galili fwahifinim Jerusalem gam wanig afuiafenaba asa ilawo nai mo Israel nai elim sihinigena mangwal sa nofna nanguna.
31 Durante muitos dias apareceu àqueles que com ele subiram da Galiléia a Jerusalém, os quais até agora são testemunhas dele junto ao povo.
32 Na sa kaningi nem ena suialag mo ka nem ahblunug. Autunam God bigelni simbianigam sihi fwahanimbi asa ena elim ningihiagba bigim lambig.
32 Nós vos anunciamos: a promessa feita a nossos pais,
33 Afa ehe Sisasim ihlafla fatigba asa ena mo nufunam bigel ehegelni luwaligim pugunug. Afa Baibelna mo Buk Song 2 la enaig esog og;
33 Deus a tem cumprido diante de nós, seus filhos, suscitando Jesus, como também está escrito no Salmo segundo: Tu és meu Filho, eu hoje te gerei {Sl 2,7}.
34 “Afa minginag moaba God sihig, eba ehem ihlafla fatigba, eba mas ehena elig nogig mo. Ena mo enaig sihi feg og;
34 Que Deus o ressuscitou dentre os mortos, para nunca mais tornar à corrupção, ele o declarou desta maneira: Eu vos darei as coisas sagradas prometidas a Davi {Is 55,3}.
35 “Afa minginag mo enaig eseg;
35 E diz também noutra passagem: Não permitirás que teu Santo experimente a corrupção {Sl 15,10}.
36 “Afa Devit nofkike gafenamba Godna sawiegim patalfefkuian maia lahanamba. Afa ma bite la fakinimbi ehe simbianigana kig i waheg nogig.
36 Ora, Davi, depois de ter servido em vida aos desígnios de Deus, morreu. Foi reunido a seus pais e experimentou a corrupção.
37 Afa ming elbi enamba God ihlafla fatigba eba mas ehena elig nogig mo.
37 Mas aquele a quem Deus ressuscitou não experimentou a corrupção.
38 Nilite, kog sa ne anwenafi Sisasba ehe mog moaba kagelni feg. Afa amban ehem olug oniginaiba eba God ehena amtakwalig mom fla fatinafe asa ehe Godna nofla afsug kabag pugufe. Afa Mosesna nihe mo mas enaig eseg mo.
38 Sabei, pois, irmãos, que por ele se vos anuncia a remissão dos pecados.
39 — ausente —
39 Todo aquele que crê é justificado por ele de tudo aquilo que não pôde ser pela Lei de Moisés.
40 Afa numwehifibi Godna mo fli sihiaule el sihi fwahigbi masa ne enaig esefie. Enaig esog;
40 Cuidai, pois, que não venha sobre vós o que foi dito pelos profetas:
41 — ausente —
41 Vede, ó desprezadores, pasmai e morrei de espanto. Pois eu vou realizar uma obra em vossos dias, obra a que não creríeis, se alguém vo-la contasse {Hab 1,5}.
42 Afa Pol i Barnabas i laskuhla lala fwaha hakofnamba afa enanai el esogoni og, “Sa ming Esug Auguiag Osuna pese ahblo gwenaig mo ahsihi.”
42 Ao saírem, rogavam que lhes repetissem essas palavras no sábado seguinte.
43 Afa sa ena lala fwahinim apuke afwambagam afuna Ju el i afwambanai el i Pol mi Barnabas mi patagafuna. Sonag afwambanai elbi Ju elni nihem patalfuna. Afa sambaganigi suialag mo ahfaini God ehengelim esmunagim kwaganig. Sa ma enanai yi saiye afohiefi.
43 Depois que a assembléia terminou, muitos judeus e prosélitos devotos seguiram Paulo e Barnabé, os quais com muitas palavras os exortavam a perseverar na graça de Deus.
44 Afa ming Esug Auguiag Osuna opugufnamba afa mungwali kembig nai el ogna laskuhlanam Ainiyagna mo higim.
44 No sábado seguinte, afluiu quase toda a cidade para ouvir a palavra de Deus.
45 Afa Ju elni saglag el maia kaksag elim nangwagnim ehengel oksiasaina afa sa Polna mom pagau apaiyenam afa afwanef mo faini.
45 Os judeus, vendo a multidão, encheram-se de inveja e puseram-se a protestar com injúrias contra o que Paulo falava.
46 Afa Pol i Barnabas i fwina wasnei ahogonam wahigi ahsihini og, “Eba nufunam ilawana kati nem Ju elim Godna mo ahfainimbi afa nimbe ne oksini afa mas ne nofkikena suialag wahkig gagim onigi mo. Naig fenamba na sa ka nem ahfwatigim afwambanai gam ka hako.
46 Então Paulo e Barnabé disseram-lhes resolutamente: Era a vós que em primeiro lugar se devia anunciar a palavra de Deus. Mas, porque a rejeitais e vos julgais indignos da vida eterna, eis que nos voltamos para os pagãos.
47 Afa Ainiyag kam esonig og;
47 Porque o Senhor assim no-lo mandou: Eu te estabeleci para seres luz das nações, e levares a salvação até os confins da terra {Is 49,6}.
48 Afa afwambanai ena mom higinim sifakalinim asa Ainiyagna mo fingi fukoalina. Afa ambangelim sa God kanog fwatig nofkikena wahkig gagba enag el Ainiyagim olug onigini.
48 Estas palavras encheram de alegria os pagãos que glorificavam a palavra do Senhor. Todos os que estavam predispostos para a vida eterna fizeram ato de fé.
49 Afa sa Ainiyagna mo ena bite la fafokaminefena.
49 Divulgava-se, assim, a palavra do Senhor por toda a região.
50 Afa Ju el kembig lanai saglag el mi afa Godim lotu fenag misog angwafig mi ehegelni olugim waike fegonibi asa ehegel mas Pol mi Barnabas mi membegoni mo. Asa ehegel eheningim kinig faigona asa ehem enanai ningitigini.
50 Mas os judeus instigaram certas mulheres religiosas da aristocracia e os principais da cidade, que excitaram uma perseguição contra Paulo e Barnabé e os expulsaram do seu território.
51 Enaig safena, pugu hakofnamba smof mong yi nai buiambu ahfenam ahkana. Enamba enaig eseg eba mas ena kembigim ahfatigim gwesim Aikoniam kembig ahkana.
51 Estes sacudiram contra eles o pó dos seus pés, e foram a Icônio.
52 Afa Antiok nai patalfuiag elim Godna Sungwabug ihla fiahsainaba asa fwina sifakalini.
52 Os discípulos, por sua vez, estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.