Atos 13

Amanab NT (AMN_ANA) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Afa enanai yi Antiok sios laba Godna mo fli sihiule el i afa ogfuiag el i afohiafna. Ehegelni unehlagba Barnabas, Simeon (heafna ming unehlagba Niger),Lusius (eba Sairini nai el), Manain (eba autunam misog el Herot i mungu niliag afena), afa Sol.
1 Entre os profetas e mestres da igreja de Antioquia da Síria estavam Barnabé e Simeão, chamado Negro, Lúcio de Cirene, Manaém, que tinha sido criado com o rei Herodes Antipas, e Saulo.
2 Enanam sios el fane fwaiyi gonam Ainiyagim lotu finimbi sa Godna Sungwabug sihini og, “Barnabas mi Sol mi lambtiginim algana fwatigi ati ka ena gafugag la wefug fwatigig sa ma gafugafe.”
2 Certo dia, enquanto adoravam o Senhor e jejuavam, o Espírito Santo disse: “Separem Barnabé e Saulo para realizarem o trabalho para o qual os chamei”.
3 Afa sa fane fwai yi gonam betennini asa ninga eheningi nai yi skunim afa sa ningitigini.
3 Então, depois de mais jejuns e orações, impuseram as mãos sobre eles e os enviaram em sua missão.
4 Afa Godna Sungwabug ningitinimba asa Selusia gam ahkana. Selusia ahpugunam bot la ahgonam asa ailan Saiprus gam ahkana.
4 Enviados pelo Espírito Santo, eles desceram ao porto de Selêucia, de onde navegaram para a ilha de Chipre.
5 Afa Salamis kembig ahpugunam ika Ju na laskuhlag lala ika ahsaifunam Godna mo ahsihina. Jon Mak auguiafenamba eheningim kwaganfna.
5 Ali, na cidade de Salamina, foram às sinagogas judaicas e pregaram a palavra de Deus. João Marcos os acompanhava como assistente.
6 Afa ehegel enag ailan la fapuke fiahfuian ming maligim Pafos kembig apukenam nanaiyi nangunimbi Ju el mungu Bar Sisas heafna unehlag Grikna mona seflig Elimas. Enag elbi agisu ule weni ule afa ehe mwakwal Godna mo fla sihiaule el feg.
6 Viajaram por toda a ilha até que, por fim, chegaram a Pafos, onde encontraram um feiticeiro judeu, um falso profeta chamado Barjesus.
7 Ehe misog elni gafugafegofna. Enag misog elbi Sergius Paulus eba numwehe anwena el, afa ehe ogna Godna mo higim asa Barnabas mi Sol mi uneni.
7 Ele acompanhava o governador Sérgio Paulo, um homem inteligente que convidou Barnabé e Saulo para visitá-lo, pois desejava ouvir a palavra de Deus.
8 Afa Elimas enag elbi agisu ule el, ogna eheningim kwenim og ese misog el masa Sisasim oniginafe.
8 Mas Elimas, o feiticeiro (esse é o significado de seu nome), opôs-se a eles, na tentativa de impedir que o governador viesse a crer.
9 Afa Godna Sungwabug Solim, afa ming unehlagba Pol, ehem ihlafenagenamba asa ehe Elimasim fwina nofna nangunam sihini og,
9 Cheio do Espírito Santo, Saulo, também conhecido como Paulo, encarou Elimas nos olhos
10 “Nemba Satanna leg. Ne suialag nihena angoluwag go. Mungwali haig haig mo mwakwalig neana onigi la kwaniafiahgeg asa ne Ainiyagna mom nugwakale flag.
10 e disse: “Filho do diabo, cheio de toda espécie de engano e maldade e inimigo de tudo que é certo! Quando deixará de distorcer os caminhos retos do Senhor?
11 Asa ma Ainiyagna ninga nem filafati afa sa nem nofug mwakwalig amtakwalig gohi sa ne mas osuna ombusugum nangui.” Afa Elimas nangunam ikagna leango sikulufenam pe blo nofugum sagfla fakana asa etetiage akafnamba elim yisgiakafna og ma kam ningana kehlanam waniki.
11 Preste atenção, pois o Senhor colocou a mão sobre você para castigá-lo, e você ficará cego, sem conseguir ver a luz do sol por algum tempo”. No mesmo instante, neblina e escuridão cobriram-lhe os olhos e ele começou a tatear, suplicando que alguém o tomasse pela mão e o guiasse.
12 Afa misog el enam nangunam afa Ainiyagna mo ehem olug fingi fenamba asa olug onigig Ainiyagim faina.
12 Quando o governador viu o que havia acontecido, creu, muito admirado com o ensino a respeito do Senhor.
13 Afa Pol fena heafna hihe apaiyenam asa bot flinim Pafos fwahinim Perga kembig Pamfilia provins gam afuna. Afa Jon Mak mo enanai yi lasana pese Jerusalem gam ikana.
13 Paulo e seus companheiros saíram de Pafos num navio e foram à Panfília, onde aportaram em Perge. Ali, João Marcos os deixou e voltou para Jerusalém.
14 Afa eheningi Perga ahfwahanam Pisidia distrik Antiok kembig ahpuguna. Afa maia Esug Auguiag Osuna pugunamba asa eheningi ahkanam Ju elni laskuhlag lala ahsaifunam pe hawagna.
14 Paulo e Barnabé prosseguiram para o interior, até Antioquia da Pisídia. No sábado, foram à sinagoga.
15 Afa maia Mosesna mo i Godna mo fli sihiule elni mo i Godna buk la suwigni fwahinimbi, asa saglag el eheningim sahigoni og, “Nilite, atiamba ne mo ahfegba asa ehengelim ahkwaganam sa ahfai.”
15 Depois da leitura dos livros da lei e dos profetas, os chefes da sinagoga lhes mandaram um recado: “Irmãos, se vocês têm uma palavra de encorajamento para o povo, podem falar”.
16 Afa Pol buihianam ninga fatinim og ma sifeiba asa esoni og, “Israel nai el i afa afwambanai el i Godim ahnai skaufinim sa kam higini.
16 Então Paulo ficou em pé, levantou a mão para pedir silêncio e começou a falar: “Homens de Israel e gentios tementes a Deus, ouçam-me!
17 Autunam Israel na God kangelni simbianigam ati kanog fwatina afa maia Isip yi auguiafnamba God esenimbi pugug kaksag feagena. Afa fwina wasnei gafugag fenam Isip yi nai lambana lambpuguna.
17 “O Deus desta nação de Israel escolheu nossos antepassados e fez que se multiplicassem e se fortalecessem durante o tempo em que ficaram no Egito. Então, com braço poderoso, ele os tirou da escravidão.
18 Afa Israel maia 40 yia bite behig la Godim gasafinimbi afa God mas fwatina mo.
18 Ele suportou seu comportamento durante os quarenta anos em que andaram sem rumo pelo deserto.
19 Afa ehe maia elegeg la gohug Kenan la nai kantriim flafonamba asa heafna elim fwahanamba asa ehe bitena mog fiahsaina.
19 Destruiu sete nações em Canaã e deu seu território a Israel como herança.
20 Afa enaig esena 450 yia fenamba. Asa God ehegelim nangwaghiageg elim fainimba sa ikan ikan Samuel Godna mo fla sihiaule nai yi puguna.
20 Tudo isso levou cerca de quatrocentos e cinquenta anos. “Depois, Deus lhes deu juízes para governá-los até o tempo do profeta Samuel.
21 Afa maia ehegel membini misog elim sahinimbi asa God Solim fwahiani. Sol eba Kisna leg afa ehe Benjaminna mungwa simbiangana. Afa ehe 40 yia nangwaghiagena.
21 Então o povo pediu um rei, e ele lhes deu Saul, filho de Quis, homem da tribo de Benjamim, e ele reinou por quarenta anos.
22 Afa God Solim mo ningihianam asa Devitim misog el fwahana. God esona og, ‘Devitba Jesina leg ka nangugim afa ka ehem fwina fwefenag. Eba kana olug flafe.’
22 Mas Deus removeu Saul e colocou em seu lugar Davi, a respeito de quem Deus disse: ‘Davi, filho de Jessé, é um homem segundo o meu coração; fará tudo que for da minha vontade’.
23 Autunam God ati sihi fwaha ehe og eba Devitna simbianiga fenam asa Israel elim lambfe, ena elbi eba Sisas.
23 “E Jesus, um dos descendentes de Davi, é o salvador que Deus concedeu a Israel, conforme sua promessa!
24 Sisas maisim gafugafeg fwainig fiahfenamba enanam Jon puguna Israel elim mo fainim og ma olug waikefinim amtakwalig nihem fwahinim asa ma bu la apaiye.
24 Antes da vinda de Jesus, João Batista anunciou que todo o povo de Israel precisava se arrepender e ser batizado.
25 Afa Jon gafugafefim awaiegim meyi ofefenamba ehe enaig sihini og, ‘Ne enaig onigini kaba amban? Kaba mango sonag el God sa Wefug Fwahag sa ne nengiafu, ena mo. Nengigim sonag elbi asa kana sum yi blofe. Kaba mango suialag el mo, ka mas ehem kwefunam ehena mong lofug huguiafla nai.”
25 Quando João estava concluindo seu trabalho, perguntou: ‘Vocês pensam que eu sou o Cristo? Não sou! Mas ele vem em breve, e não sou digno sequer de desamarrar as correias de suas sandálias’.
26 Pol enaig sihifeni og, “Nilite, nengel Abrahamna simbianiga i afa afwambanai el i Godim ahnai skaufini, afa God ogna elim lambim asa ena mo bigim ningihianig.
26 “Irmãos, vocês que são filhos de Abraão e também vocês gentios tementes a Deus, esta mensagem de salvação foi enviada a nós.
27 Jerusalem nai el i afa heafgelni misog el i mas anwenafini mo Sisas eba God Gisfu Fwahag el. Afa mungwali Esug Auguiag Osuna ena mom suwigfofnamba, afa ehegel mas numwehi anwenafini mo Godna mo fli sihiaule elni ginofim. Enag ginof nufunam esenamba asa ehegel ogna Sisasim tigifati.
27 O povo de Jerusalém e seus líderes não reconheceram que Jesus era aquele a respeito de quem os profetas haviam falado. Em vez disso, eles o condenaram e, ao fazê-lo, cumpriram as palavras dos profetas, que são lidas todos os sábados.
28 Afa mas ehena haig haig nanguni mo afa ehegel Pailatim sahini og ma Sisasim tigi kahli.
28 Não encontraram motivo legal para executá-lo, mas, ainda assim, pediram a Pilatos que o matasse.
29 Sonag elbi ati Baibel sihi fwahana asa ehem enaig esenag gifi sa gwenaig esini li katigeg la nai numbwaslinim bite meg gam fakini.
29 “Depois de cumprirem tudo que as profecias diziam a respeito dele, eles o tiraram da cruz e o colocaram num túmulo,
30 Afa sa God ehem pese ihlafla fatina.
30 mas Deus o ressuscitou dos mortos.
31 Afa kaksag osuna hefum ogfunfini. Afa sa ilawana el Galili fwahifinim Jerusalem gam wanig afuiafenaba asa ilawo nai mo Israel nai elim sihinigena mangwal sa nofna nanguna.
31 E, por muitos dias, ele apareceu àqueles que o tinham acompanhado da Galileia para Jerusalém. Agora eles são suas testemunhas diante do povo.
32 Na sa kaningi nem ena suialag mo ka nem ahblunug. Autunam God bigelni simbianigam sihi fwahanimbi asa ena elim ningihiagba bigim lambig.
32 “Estamos aqui para trazer a vocês esta boa-nova. A promessa foi feita a nossos antepassados,
33 Afa ehe Sisasim ihlafla fatigba asa ena mo nufunam bigel ehegelni luwaligim pugunug. Afa Baibelna mo Buk Song 2 la enaig esog og;
33 e agora Deus a cumpriu para nós, os descendentes deles, ao ressuscitar Jesus. É isto que o segundo salmo diz a respeito dele: ‘Você é meu Filho; hoje eu o gerei’.
34 “Afa minginag moaba God sihig, eba ehem ihlafla fatigba, eba mas ehena elig nogig mo. Ena mo enaig sihi feg og;
34 Pois Deus havia prometido ressuscitá-lo dos mortos, para que jamais apodrecesse no túmulo. Ele disse: ‘Eu lhes darei as bênçãos sagradas que prometi a Davi’.
35 “Afa minginag mo enaig eseg;
35 Em outro salmo, ele explicou de modo mais direto: ‘Não permitirás que o teu Santo apodreça no túmulo’.
36 “Afa Devit nofkike gafenamba Godna sawiegim patalfefkuian maia lahanamba. Afa ma bite la fakinimbi ehe simbianigana kig i waheg nogig.
36 Não se trata de uma referência a Davi, porque, depois que Davi fez a vontade de Deus em sua geração, morreu e foi sepultado com seus antepassados, e seu corpo apodreceu.
37 Afa ming elbi enamba God ihlafla fatigba eba mas ehena elig nogig mo.
37 É uma referência a outra pessoa, a alguém a quem Deus ressuscitou e cujo corpo não apodreceu.
38 Nilite, kog sa ne anwenafi Sisasba ehe mog moaba kagelni feg. Afa amban ehem olug oniginaiba eba God ehena amtakwalig mom fla fatinafe asa ehe Godna nofla afsug kabag pugufe. Afa Mosesna nihe mo mas enaig eseg mo.
38 “Ouçam, irmãos! Estamos aqui para proclamar que, por meio de Jesus, há perdão para os pecados.
39 — ausente —
39 Todo o que nele crê é declarado justo diante de Deus, algo que a lei de Moisés jamais pôde fazer.
40 Afa numwehifibi Godna mo fli sihiaule el sihi fwahigbi masa ne enaig esefie. Enaig esog;
40 Por isso, tomem cuidado para que não se apliquem a vocês as palavras dos profetas:
41 — ausente —
41 ‘Olhem, zombadores; fiquem admirados e morram! Pois faço algo em seus dias, algo em que vocês não acreditariam mesmo que lhes contassem’”.
42 Afa Pol i Barnabas i laskuhla lala fwaha hakofnamba afa enanai el esogoni og, “Sa ming Esug Auguiag Osuna pese ahblo gwenaig mo ahsihi.”
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da sinagoga, o povo pediu que voltassem a falar dessas coisas na semana seguinte.
43 Afa sa ena lala fwahinim apuke afwambagam afuna Ju el i afwambanai el i Pol mi Barnabas mi patagafuna. Sonag afwambanai elbi Ju elni nihem patalfuna. Afa sambaganigi suialag mo ahfaini God ehengelim esmunagim kwaganig. Sa ma enanai yi saiye afohiefi.
43 Muitos judeus e gentios devotos convertidos ao judaísmo seguiram Paulo e Barnabé, que insistiam com eles para que continuassem a confiar na graça de Deus.
44 Afa ming Esug Auguiag Osuna opugufnamba afa mungwali kembig nai el ogna laskuhlanam Ainiyagna mo higim.
44 No sábado seguinte, quase toda a cidade compareceu para ouvir a palavra do Senhor.
45 Afa Ju elni saglag el maia kaksag elim nangwagnim ehengel oksiasaina afa sa Polna mom pagau apaiyenam afa afwanef mo faini.
45 Quando alguns dos judeus viram as multidões, ficaram com inveja, de modo que difamaram Paulo e contestavam tudo que ele dizia.
46 Afa Pol i Barnabas i fwina wasnei ahogonam wahigi ahsihini og, “Eba nufunam ilawana kati nem Ju elim Godna mo ahfainimbi afa nimbe ne oksini afa mas ne nofkikena suialag wahkig gagim onigi mo. Naig fenamba na sa ka nem ahfwatigim afwambanai gam ka hako.
46 Então Paulo e Barnabé se pronunciaram corajosamente, dizendo: “Era necessário que pregássemos a palavra de Deus primeiro a vocês, judeus. Mas, uma vez que vocês a rejeitaram e não se consideraram dignos da vida eterna, agora vamos oferecê-la aos gentios.
47 Afa Ainiyag kam esonig og;
47 Pois foi isso que o Senhor nos ordenou quando disse: ‘Fiz de você uma luz para os gentios, para levar a salvação até os lugares mais distantes da terra’”.
48 Afa afwambanai ena mom higinim sifakalinim asa Ainiyagna mo fingi fukoalina. Afa ambangelim sa God kanog fwatig nofkikena wahkig gagba enag el Ainiyagim olug onigini.
48 Quando ouviram isso, os gentios se alegraram e agradeceram ao Senhor por essa mensagem, e todos que haviam sido escolhidos para a vida eterna creram.
49 Afa sa Ainiyagna mo ena bite la fafokaminefena.
49 Assim, a palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 Afa Ju el kembig lanai saglag el mi afa Godim lotu fenag misog angwafig mi ehegelni olugim waike fegonibi asa ehegel mas Pol mi Barnabas mi membegoni mo. Asa ehegel eheningim kinig faigona asa ehem enanai ningitigini.
50 Então os judeus, instigando as mulheres religiosas influentes e as autoridades da cidade, provocaram uma multidão contra Paulo e Barnabé e os expulsaram dali.
51 Enaig safena, pugu hakofnamba smof mong yi nai buiambu ahfenam ahkana. Enamba enaig eseg eba mas ena kembigim ahfatigim gwesim Aikoniam kembig ahkana.
51 Eles, porém, sacudiram o pó dos pés em sinal de reprovação e foram à cidade de Icônio.
52 Afa Antiok nai patalfuiag elim Godna Sungwabug ihla fiahsainaba asa fwina sifakalini.
52 E os discípulos estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.