Atos 13
Amanab NT (AMN_ANA) vs NVI
1 Afa enanai yi Antiok sios laba Godna mo fli sihiule el i afa ogfuiag el i afohiafna. Ehegelni unehlagba Barnabas, Simeon (heafna ming unehlagba Niger),Lusius (eba Sairini nai el), Manain (eba autunam misog el Herot i mungu niliag afena), afa Sol.
1 Na igreja de Antioquia havia profetas e mestres: Barnabé, Simeão, chamado Níger, Lúcio de Cirene, Manaém, que fora criado com Herodes, o tetrarca, e Saulo.
2 Enanam sios el fane fwaiyi gonam Ainiyagim lotu finimbi sa Godna Sungwabug sihini og, “Barnabas mi Sol mi lambtiginim algana fwatigi ati ka ena gafugag la wefug fwatigig sa ma gafugafe.”
2 Enquanto adoravam ao Senhor e jejuavam, disse o Espírito Santo: "Separem-me Barnabé e Saulo para a obra a que os tenho chamado".
3 Afa sa fane fwai yi gonam betennini asa ninga eheningi nai yi skunim afa sa ningitigini.
3 Assim, depois de jejuar e orar, impuseram-lhes as mãos e os enviaram.
4 Afa Godna Sungwabug ningitinimba asa Selusia gam ahkana. Selusia ahpugunam bot la ahgonam asa ailan Saiprus gam ahkana.
4 Enviados pelo Espírito Santo, desceram a Selêucia e dali navegaram para Chipre.
5 Afa Salamis kembig ahpugunam ika Ju na laskuhlag lala ika ahsaifunam Godna mo ahsihina. Jon Mak auguiafenamba eheningim kwaganfna.
5 Chegando em Salamina, proclamaram a palavra de Deus nas sinagogas judaicas. João estava com eles como auxiliar.
6 Afa ehegel enag ailan la fapuke fiahfuian ming maligim Pafos kembig apukenam nanaiyi nangunimbi Ju el mungu Bar Sisas heafna unehlag Grikna mona seflig Elimas. Enag elbi agisu ule weni ule afa ehe mwakwal Godna mo fla sihiaule el feg.
6 Viajaram por toda a ilha, até que chegaram a Pafos. Ali encontraram um judeu, chamado Barjesus, que praticava magia e era falso profeta.
7 Ehe misog elni gafugafegofna. Enag misog elbi Sergius Paulus eba numwehe anwena el, afa ehe ogna Godna mo higim asa Barnabas mi Sol mi uneni.
7 Ele era assessor do procônsul Sérgio Paulo. O procônsul, sendo homem culto, mandou chamar Barnabé e Saulo, porque queria ouvir a palavra de Deus.
8 Afa Elimas enag elbi agisu ule el, ogna eheningim kwenim og ese misog el masa Sisasim oniginafe.
8 Mas Elimas, o mágico ( esse é o significado do seu nome ) opôs-se a eles e tentava desviar da fé o procônsul.
9 Afa Godna Sungwabug Solim, afa ming unehlagba Pol, ehem ihlafenagenamba asa ehe Elimasim fwina nofna nangunam sihini og,
9 Então Saulo, também chamado Paulo, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para Elimas e disse:
10 “Nemba Satanna leg. Ne suialag nihena angoluwag go. Mungwali haig haig mo mwakwalig neana onigi la kwaniafiahgeg asa ne Ainiyagna mom nugwakale flag.
10 "Filho do diabo e inimigo de tudo o que é justo! Você está cheio de toda espécie de engano e maldade. Quando é que vai parar de perverter os retos caminhos do Senhor?
11 Asa ma Ainiyagna ninga nem filafati afa sa nem nofug mwakwalig amtakwalig gohi sa ne mas osuna ombusugum nangui.” Afa Elimas nangunam ikagna leango sikulufenam pe blo nofugum sagfla fakana asa etetiage akafnamba elim yisgiakafna og ma kam ningana kehlanam waniki.
11 Saiba agora que a mão do Senhor está contra você, e você ficará cego e incapaz de ver a luz do sol durante algum tempo". Imediatamente vieram sobre ele névoa e escuridão, e ele, tateando, procurava quem o guiasse pela mão.
12 Afa misog el enam nangunam afa Ainiyagna mo ehem olug fingi fenamba asa olug onigig Ainiyagim faina.
12 O procônsul, vendo o que havia acontecido, creu, profundamente impressionado com o ensino do Senhor.
13 Afa Pol fena heafna hihe apaiyenam asa bot flinim Pafos fwahinim Perga kembig Pamfilia provins gam afuna. Afa Jon Mak mo enanai yi lasana pese Jerusalem gam ikana.
13 De Pafos, Paulo e seus companheiros navegaram para Perge, na Panfília. João os deixou ali e voltou para Jerusalém.
14 Afa eheningi Perga ahfwahanam Pisidia distrik Antiok kembig ahpuguna. Afa maia Esug Auguiag Osuna pugunamba asa eheningi ahkanam Ju elni laskuhlag lala ahsaifunam pe hawagna.
14 De Perge prosseguiram até Antioquia da Pisídia. No sábado, entraram na sinagoga e se assentaram.
15 Afa maia Mosesna mo i Godna mo fli sihiule elni mo i Godna buk la suwigni fwahinimbi, asa saglag el eheningim sahigoni og, “Nilite, atiamba ne mo ahfegba asa ehengelim ahkwaganam sa ahfai.”
15 Depois da leitura da Lei e dos Profetas, os chefes da sinagoga lhes mandaram dizer: "Irmãos, se vocês têm uma mensagem de encorajamento para o povo, falem".
16 Afa Pol buihianam ninga fatinim og ma sifeiba asa esoni og, “Israel nai el i afa afwambanai el i Godim ahnai skaufinim sa kam higini.
16 Pondo-se de pé, Paulo fez sinal com a mão e disse: "Israelitas e gentios que temem a Deus, ouçam-me!
17 Autunam Israel na God kangelni simbianigam ati kanog fwatina afa maia Isip yi auguiafnamba God esenimbi pugug kaksag feagena. Afa fwina wasnei gafugag fenam Isip yi nai lambana lambpuguna.
17 O Deus do povo de Israel escolheu nossos antepassados, e exaltou o povo durante a sua permanência no Egito; com grande poder os fez sair daquele país
18 Afa Israel maia 40 yia bite behig la Godim gasafinimbi afa God mas fwatina mo.
18 e os aturou no deserto durante cerca de quarenta anos.
19 Afa ehe maia elegeg la gohug Kenan la nai kantriim flafonamba asa heafna elim fwahanamba asa ehe bitena mog fiahsaina.
19 Ele destruiu sete nações em Canaã e deu a terra delas como herança ao seu povo.
20 Afa enaig esena 450 yia fenamba. Asa God ehegelim nangwaghiageg elim fainimba sa ikan ikan Samuel Godna mo fla sihiaule nai yi puguna.
20 Tudo isso levou cerca de quatrocentos e cinqüenta anos. "Depois disso, ele lhes deu juízes até o tempo do profeta Samuel.
21 Afa maia ehegel membini misog elim sahinimbi asa God Solim fwahiani. Sol eba Kisna leg afa ehe Benjaminna mungwa simbiangana. Afa ehe 40 yia nangwaghiagena.
21 Então o povo pediu um rei, e Deus lhes deu Saul, filho de Quis, da tribo de Benjamim, que reinou quarenta anos.
22 Afa God Solim mo ningihianam asa Devitim misog el fwahana. God esona og, ‘Devitba Jesina leg ka nangugim afa ka ehem fwina fwefenag. Eba kana olug flafe.’
22 Depois de rejeitar Saul, levantou-lhes Davi como rei, sobre quem testemunhou: ‘Encontrei Davi, filho de Jessé, homem segundo o meu coração; ele fará tudo o que for da minha vontade’.
23 Autunam God ati sihi fwaha ehe og eba Devitna simbianiga fenam asa Israel elim lambfe, ena elbi eba Sisas.
23 "Da descendência desse homem Deus trouxe a Israel o Salvador Jesus, como prometera.
24 Sisas maisim gafugafeg fwainig fiahfenamba enanam Jon puguna Israel elim mo fainim og ma olug waikefinim amtakwalig nihem fwahinim asa ma bu la apaiye.
24 Antes da vinda de Jesus, João pregou um batismo de arrependimento para todo o povo de Israel.
25 Afa Jon gafugafefim awaiegim meyi ofefenamba ehe enaig sihini og, ‘Ne enaig onigini kaba amban? Kaba mango sonag el God sa Wefug Fwahag sa ne nengiafu, ena mo. Nengigim sonag elbi asa kana sum yi blofe. Kaba mango suialag el mo, ka mas ehem kwefunam ehena mong lofug huguiafla nai.”
25 Quando estava completando sua carreira, João disse: ‘Quem vocês pensam que eu sou? Não sou quem vocês pensam. Mas eis que vem depois de mim aquele cujas sandálias não sou digno nem de desamarrar’.
26 Pol enaig sihifeni og, “Nilite, nengel Abrahamna simbianiga i afa afwambanai el i Godim ahnai skaufini, afa God ogna elim lambim asa ena mo bigim ningihianig.
26 "Irmãos, filhos de Abraão, e gentios que temem a Deus, a nós foi enviada esta mensagem de salvação.
27 Jerusalem nai el i afa heafgelni misog el i mas anwenafini mo Sisas eba God Gisfu Fwahag el. Afa mungwali Esug Auguiag Osuna ena mom suwigfofnamba, afa ehegel mas numwehi anwenafini mo Godna mo fli sihiaule elni ginofim. Enag ginof nufunam esenamba asa ehegel ogna Sisasim tigifati.
27 O povo de Jerusalém e seus governantes não reconheceram Jesus, mas, ao condená-lo, cumpriram as palavras dos profetas, que são lidas todos os sábados.
28 Afa mas ehena haig haig nanguni mo afa ehegel Pailatim sahini og ma Sisasim tigi kahli.
28 Mesmo não achando motivo legal para uma sentença de morte, pediram a Pilatos que o mandasse executar.
29 Sonag elbi ati Baibel sihi fwahana asa ehem enaig esenag gifi sa gwenaig esini li katigeg la nai numbwaslinim bite meg gam fakini.
29 Tendo cumprido tudo o que estava escrito a respeito dele, tiraram-no do madeiro e o colocaram num sepulcro.
30 Afa sa God ehem pese ihlafla fatina.
30 Mas Deus o ressuscitou dos mortos,
31 Afa kaksag osuna hefum ogfunfini. Afa sa ilawana el Galili fwahifinim Jerusalem gam wanig afuiafenaba asa ilawo nai mo Israel nai elim sihinigena mangwal sa nofna nanguna.
31 e, por muitos dias, foi visto por aqueles que tinham ido com ele da Galiléia para Jerusalém. Eles agora são testemunhas dele para o povo.
32 Na sa kaningi nem ena suialag mo ka nem ahblunug. Autunam God bigelni simbianigam sihi fwahanimbi asa ena elim ningihiagba bigim lambig.
32 "Nós lhes anunciamos as boas novas: o que Deus prometeu a nossos antepassados
33 Afa ehe Sisasim ihlafla fatigba asa ena mo nufunam bigel ehegelni luwaligim pugunug. Afa Baibelna mo Buk Song 2 la enaig esog og;
33 ele cumpriu para nós, seus filhos, ressuscitando Jesus, como está escrito no Salmo segundo: ‘Tu és meu filho; eu hoje te gerei’.
34 “Afa minginag moaba God sihig, eba ehem ihlafla fatigba, eba mas ehena elig nogig mo. Ena mo enaig sihi feg og;
34 O fato de que Deus o ressuscitou dos mortos, para que nunca entrasse em decomposição, é declarado nestas palavras: ‘Eu lhes dou as santas e fiéis bênçãos prometidas a Davi’.
35 “Afa minginag mo enaig eseg;
35 Assim ele diz noutra passagem: ‘Não permitirás que o teu Santo sofra decomposição’.
36 “Afa Devit nofkike gafenamba Godna sawiegim patalfefkuian maia lahanamba. Afa ma bite la fakinimbi ehe simbianigana kig i waheg nogig.
36 "Tendo, pois, Davi servido ao propósito de Deus em sua geração, adormeceu, foi sepultado com os seus antepassados e seu corpo se decompôs.
37 Afa ming elbi enamba God ihlafla fatigba eba mas ehena elig nogig mo.
37 Mas aquele a quem Deus ressuscitou não sofreu decomposição.
38 Nilite, kog sa ne anwenafi Sisasba ehe mog moaba kagelni feg. Afa amban ehem olug oniginaiba eba God ehena amtakwalig mom fla fatinafe asa ehe Godna nofla afsug kabag pugufe. Afa Mosesna nihe mo mas enaig eseg mo.
38 "Portanto, meus irmãos, quero que saibam que mediante Jesus lhes é proclamado o perdão dos pecados.
39 — ausente —
39 Por meio dele, todo aquele que crê é justificado de todas as coisas das quais não podiam ser justificados pela lei de Moisés.
40 Afa numwehifibi Godna mo fli sihiaule el sihi fwahigbi masa ne enaig esefie. Enaig esog;
40 Cuidem para que não lhes aconteça o que disseram os profetas:
41 — ausente —
41 ‘Olhem, escarnecedores, admirem-se e pereçam; pois nos dias de vocês farei algo que vocês jamais creriam se alguém lhes contasse! ’"
42 Afa Pol i Barnabas i laskuhla lala fwaha hakofnamba afa enanai el esogoni og, “Sa ming Esug Auguiag Osuna pese ahblo gwenaig mo ahsihi.”
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da sinagoga, o povo os convidou a falar mais a respeito dessas coisas no sábado seguinte.
43 Afa sa ena lala fwahinim apuke afwambagam afuna Ju el i afwambanai el i Pol mi Barnabas mi patagafuna. Sonag afwambanai elbi Ju elni nihem patalfuna. Afa sambaganigi suialag mo ahfaini God ehengelim esmunagim kwaganig. Sa ma enanai yi saiye afohiefi.
43 Despedida a congregação, muitos dos judeus e estrangeiros piedosos convertidos ao judaísmo seguiram Paulo e Barnabé. Estes conversavam com eles, recomendando-lhes que continuassem na graça de Deus.
44 Afa ming Esug Auguiag Osuna opugufnamba afa mungwali kembig nai el ogna laskuhlanam Ainiyagna mo higim.
44 No sábado seguinte, quase toda a cidade se reuniu para ouvir a palavra do Senhor.
45 Afa Ju elni saglag el maia kaksag elim nangwagnim ehengel oksiasaina afa sa Polna mom pagau apaiyenam afa afwanef mo faini.
45 Quando os judeus viram a multidão, ficaram cheios de inveja e, blasfemando, contradiziam o que Paulo estava dizendo.
46 Afa Pol i Barnabas i fwina wasnei ahogonam wahigi ahsihini og, “Eba nufunam ilawana kati nem Ju elim Godna mo ahfainimbi afa nimbe ne oksini afa mas ne nofkikena suialag wahkig gagim onigi mo. Naig fenamba na sa ka nem ahfwatigim afwambanai gam ka hako.
46 Então Paulo e Barnabé lhes responderam corajosamente: "Era necessário anunciar primeiro a vocês a palavra de Deus; uma vez que a rejeitam e não se julgam dignos da vida eterna, agora nos voltamos para os gentios.
47 Afa Ainiyag kam esonig og;
47 Pois assim o Senhor nos ordenou: ‘Eu fiz de você luz para os gentios, para que você leve a salvação até aos confins da terra’ ".
48 Afa afwambanai ena mom higinim sifakalinim asa Ainiyagna mo fingi fukoalina. Afa ambangelim sa God kanog fwatig nofkikena wahkig gagba enag el Ainiyagim olug onigini.
48 Ouvindo isso, os gentios alegraram-se e bendisseram a palavra do Senhor; e creram todos os que haviam sido designados para a vida eterna.
49 Afa sa Ainiyagna mo ena bite la fafokaminefena.
49 A palavra do Senhor se espalhava por toda a região.
50 Afa Ju el kembig lanai saglag el mi afa Godim lotu fenag misog angwafig mi ehegelni olugim waike fegonibi asa ehegel mas Pol mi Barnabas mi membegoni mo. Asa ehegel eheningim kinig faigona asa ehem enanai ningitigini.
50 Mas os judeus incitaram as mulheres piedosas de elevada posição e os principais da cidade. E, provocando perseguição contra Paulo e Barnabé, os expulsaram do seu território.
51 Enaig safena, pugu hakofnamba smof mong yi nai buiambu ahfenam ahkana. Enamba enaig eseg eba mas ena kembigim ahfatigim gwesim Aikoniam kembig ahkana.
51 Estes sacudiram o pó dos seus pés em protesto contra eles e foram para Icônio.
52 Afa Antiok nai patalfuiag elim Godna Sungwabug ihla fiahsainaba asa fwina sifakalini.
52 Os discípulos continuavam cheios de alegria e do Espírito Santo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.