Lucas 5
Godna mo Awai mona go (AMN-AMANAB) vs NAA
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Afa maia Sisas ika Genesaret bu blug yi gofnaba afa kaksag el ehem nangum ambe ona Godna mom higim afa sa ambenam ehem muhla waki fakanam kikigenagini.
1 Aconteceu que Jesus estava junto ao lago de Genesaré, e a multidão o apertava para ouvir a palavra de Deus.
2 Afa Sisas sambaganigi botim bu blug yi nangwagnaba el sawagim kikiageafuhun fwahinim fufwalam bu la gigeage afufna.
2 Então ele viu dois barcos junto à praia do lago. Os pescadores tinham desembarcado e estavam lavando as redes.
3 Afa sa Sisas ika fuku Saimonna bot la peganam Saimonim sihina og, aublo seifu peganam botim susum plau plau fefkuiba sa ma hwa nai yi weti fwaha ikai. Afa Sisas bot la gafnaba elim ogfuwagenam.
3 Entrando num dos barcos, que era o de Simão, Jesus pediu-lhe que o afastasse um pouco da praia; e, assentando-se, do barco ensinava as multidões.
4 Afa sa Saimonim sihina og, “Gwesim ma bot mo ikai asa ne i nimbiafna hihe i fufwala mo ahfatinam sawag ahlambigim.”
4 Quando acabou de falar, Jesus disse a Simão:
5 Afa Saimon esona og, “Ainiyag ati kaba sinaini yisigeafuhug ehegepusig si huguka skofig mas ka sawagba fufwalanaba lambig mo, eba ati ne esog eba ka esife.”
5 Em resposta, Simão disse: — Mestre, havendo trabalhado toda a noite, nada apanhamos; mas, sob esta sua palavra, lançarei as redes.
6 Asa gwenaig esini maia fufwala fatinibi sawag fufwala mengig la puguna ona fufwala kwagfo.
6 Fazendo isso, apanharam grande quantidade de peixes; e as redes deles começaram a se romper.
7 Asa eheningi ming el sambagam ningafuei ahfeni og sa ma kam kwaganig. Asa eheningi ming bot ahblunam ahkwaganaba asa sawag mo fufwalana flinim asa sambaga bot la kokofeawagniba memtog la puguiag ahfen. Afa sambaga bot enag kinig ogna bu megam pe ahka.
7 Então fizeram sinais aos companheiros do outro barco, para que fossem ajudá-los. E foram e encheram ambos os barcos, a ponto de quase afundarem.
8 Afa sa Saimon Pita Sisasna kig muhla kwakwage penam og, “Ainiyag ika kaba mangwal suialag el mo, kaba el amtakwalig.”
8 Vendo isto, Simão Pedro prostrou-se aos pés de Jesus, dizendo: — Senhor, afaste-se de mim, porque sou pecador.
9 Enaigba esonaba eba mungwali sawag sa lambini enam nangunam sineminefena afa ehena hihe gafa gwenaig esini.
9 Pois, à vista da pesca que fizeram, a admiração se apoderou dele e de todos os seus companheiros,
10 Afa Saimonna hihe Jems i Jon i Sebedini legningig gafa gwenaig ahfena. Afa Sisas Saimonim sihina og, “Nofe ne embefe, gla ne sawag lambig afa nengigim ne gwenaig esefe elim gafa ne kam nangum wanblofe.”
10 bem como de Tiago e João, filhos de Zebedeu, que eram seus sócios. Então Jesus disse a Simão:
11 Afa sa ehengel afu bot mo folfunim afa heafgelni mungwali gawig mo fwatinim afa sa Sisasim patalfuna.
11 E, arrastando eles os barcos para a praia, deixando tudo, o seguiram.
12 Afa ehe ika mungu kembig la gafnaba afa el mungu enanai yi enehna blo Sisasim nangunam asa mong kokini kwakwagenam nofbosug mo bite gam fiahsah penam Sisasim enaig sihifena og, “Ainiyag atiaba ne membegba eba sa ne kam suiala fefati.”
12 Aconteceu que, estando Jesus numa das cidades, um homem coberto de lepra veio à sua presença. Quando ele viu Jesus, prostrou-se com o rosto em terra e pediu: — Senhor, se quiser, pode purificar-me.
13 Afa Sisas ningana tuhugufnaba esona, “Ei, ka membeg, nem sa ma suialafei.” Maia Sisas enaig esonaba asa enag enehba gwei ikagna awaienaba asa elbi enaba suialafena.
13 E Jesus, estendendo a mão, tocou nele, dizendo: E, no mesmo instante, a lepra daquele homem desapareceu.
14 Afa sa Sisas ehem wasneig mo faina og, “Nofe ne ena moba elim sihin, magofi eba esug ikanam prisim nimbeafena eligim ogfunim afa sa Godim sis tuhlu fai enaigba ati autunam Mosesna mo sihi fwahana asa ma el anwenafi ena gih ati suialafeg.”
14 Jesus ordenou-lhe que não contasse isso a ninguém. E acrescentou:
15 Afa sa Sisas elim ese fatinaba ena mo gwesim mungwanam el kembig ikaminefenaba asa higinim ambefena afa ambe mo higifni afa gihnam wangene feitifeafna.
15 Porém o que se dizia a respeito de Jesus se espalhava cada vez mais, e grandes multidões afluíam para o ouvir e para serem curadas de suas enfermidades.
16 Enaig eseitife fwahanam afa sa elim mo lasanfna betenegim el fwainigam ikafnam beteneafna.
16 Jesus, porém, se retirava para lugares solitários e orava.
17 Afa enenam Sisas elim mo sihinwageafnaba afa elim gihnam wangene feitifeafna. Enag elbi Farisi el i afa nihe mo anwenag el i enag Jerusalem kembig afa distrik Galili kembig afa Judia enanai ambe minefe gohkafnaba. Asa Godna wasneig Sisas i ahgohfnaba asa gih elim wangene feitifena.
17 E aconteceu que, num daqueles dias, Jesus estava ensinando, e achavam-se ali assentados fariseus e mestres da Lei, vindos de todas as aldeias da Galileia, da Judeia e de Jerusalém. E o poder do Senhor estava com ele para curar.
18 Afa mingnag el ming elim ninga mog lihlignam isgof bog la fli ubina ogna Sisas nangum lala megam saiye ufu.
18 Vieram, então, alguns homens trazendo um paralítico deitado num leito. Eles procuravam levá-lo para dentro e colocá-lo diante de Jesus.
19 Afa maia el mungwali kimihli fakanaba gihwaginim. Asa lala wofusgim fukwali ufunam enanai yi lala wofusim tofunim afa sa elim mo isgof bogna weana kihlinim asa Sisas gofnaba ena mina fatini.
19 E, não encontrando uma forma de fazer isso por causa da multidão, subiram ao telhado e, por entre as telhas, desceram o paralítico no seu leito, deixando-o no meio das pessoas, diante de Jesus.
20 Afa Sisas ehengelni olug onigigim anwenafenim asa enaig esona og, “Hihe, ati ka neana amtakwalig niheaba flafatinag.”
20 Vendo-lhes a fé, Jesus disse ao paralítico:
21 Afa nihe mo anwena el i afa Farisi el i ena mom higinim fwina lagni og, “Sona elbi ogna Godna kufeg la gohnam asa enaig esefim. Afa mas el behigba enaigba esi eba heafa Godna gafugag mungu he.”
21 E os escribas e fariseus começaram a pensar: — Quem é este que diz blasfêmias? Quem pode perdoar pecados, a não ser um, que é Deus?
22 Afa Sisas ehengelni onigigim anwenafenim wahigi enaig sihifeni og, “Nengel ne haig haig onigig nafeasaieg?
22 Jesus, porém, conhecendo os pensamentos deles, disse-lhes:
23 Afa ka enaig sihifeba, ‘ati ka neana amtakwalig moba flafatinag’, asa mas ne enam anwenafe nufuna me awai awai me. Afa ka enaig sihifeba, ‘buihia kife flanam ika’, asa ne enam ati anwenafe nufuna feg me awai awai me.
23 O que é mais fácil? Dizer: “Os seus pecados estão perdoados”, ou dizer: “Levante-se e ande”?
24 Afa kog sa ne anwenafi kaba Nufunam El wasneig hwa bite la ihlafeg amtakwalig nihem flafatiagimba.” Afa Sisas ninga mong lihlig elim nofna nangunam enaig esona og, “Ka nem sihinag buihia nimbeafna kife flanam lala gam ika!”
24 Mas isto é para que vocês saibam que o Filho do Homem tem autoridade sobre a terra para perdoar pecados. E disse ao paralítico:
25 Asa ena elbi ikagna buihianam mungwali elni nofla asa Godna unehlagim fingi fukunam sa heafna lala ga mo ikana.
25 E imediatamente ele se levantou diante de todos e, pegando o leito em que até então estava deitado, voltou para casa, glorificando a Deus.
26 Afa mungwali el Godna kwania wasneigim nangunim afa embefeaginim asa Godna unehlagim fingi finim afa sa enaig esogona og, “Ilawaho enaigba puguba big nangug.”
26 Todos ficaram muito admirados, davam glória a Deus e, cheios de temor, diziam: — Hoje vimos coisas extraordinárias!
27 Afa sa sumi yi Sisas ikan nangunaba el kig lambiule seifo kig lambig lala gafna. Ehena unehlagba Livai. Sisas ehem unenam og, “Aublo kam patal blu.”
27 Depois disso, Jesus saiu e viu um publicano, chamado Levi, sentado na coletoria. E lhe disse:
28 Afa sa Livai heafna mungwali gawig mo fwatiagenam asa pugu Sisasim patalfukuna.
28 Ele se levantou e, deixando tudo, o seguiu.
29 Afa Livai ikanam Sisasim heafna lala buyisenaba. Asa kig lambiule el i afa mingnag amtakwalig el i fini enag mungwali ahgaflafnaba.
29 Então Levi lhe ofereceu um grande banquete em sua casa; e era grande o número de publicanos e outras pessoas que estavam com eles à mesa.
30 Afa Farisi el i afa nihemo anwena el i enag fwinam lagnim Sisasna patalfuiag elim sihinigoni og, “Mangigim ne kig lambiule el mi afa amtakwalig el miba wanahgag?”
30 Os fariseus e seus escribas murmuravam contra os discípulos de Jesus, perguntando: — Por que vocês comem e bebem com os publicanos e pecadores?
31 Afa Sisas wahigi sihini og, “El sa gih fwainig feg eba mas ika doktaba nangui, afa el sa gihna feg ena mungu he eba sa ika doktaba nangui.
31 Jesus tomou a palavra e disse:
32 Afa gwenaig ehe ka gafa ka mango blog suialag elim mungu sulfuah mo, amo eba kog kawo amtakwalig elim gafa sulfu.”
32 Não vim chamar justos, e sim pecadores, ao arrependimento.
33 Afa el Sisasim enaig sahna fini og, “Afa Jonna patalfuiag el wahkig enaig esig, fane mo kwegwagigim asa beten mo fig. Afa Farisini patalfuiag el gafa gwenaig esig. Afa neana patalfuiag el mo eba fane i bu i ahgagig.”
33 Então eles disseram a Jesus: — Os discípulos de João frequentemente jejuam e fazem orações, e os discípulos dos fariseus fazem o mesmo; mas os seus discípulos comem e bebem.
34 Afa sa Sisas sihini og, “Eba el sa enaig sifafefe angwafigbi flagim asa buyis segim afa heafna hihem wanahgagim. Asa enenamba ehengelim mas fane kweni.
34 Jesus, porém, lhes disse:
35 Afa maia angoluwag el ambe angwafig flag elim wanigiafugba asa ehena hihe fane kwegig.”
35 No entanto, virão dias em que o noivo lhes será tirado, e então, naqueles dias, eles vão jejuar.
36 Afa Sisas lasug mo enaig sihifena og, “Eba fiteg lofug enaba ati kofo gohugba mas el enaba glaunai lofugim koflanam asa kofwagim kagunam asa kweli. Enaigba eseiba eba glaunaim amtakwalefe. Mango mungwa lofug mo.
36 Também lhes contou uma parábola:
37 Afa mas el glaunai wain bugba flanam autunai meme lofug laba sugfoi eba enag meme lofug kofunam asa wain bug bite la sugfofe ena meme lofugba eba amtakwalefe.
37 E ninguém põe vinho novo em odres velhos, porque, se fizer isso, o vinho novo romperá os odres, o vinho se derramará, e os odres se estragarão.
38 Afa el sa ma enaig ese ena wain bug glaunai sa ma flanam glaunai meme lofug la sugfui.
38 Pelo contrário, vinho novo deve ser posto em odres novos.
39 Afa el sa autunai wain bug negim afa glaunai wain bug mo oksigim afa og autunai wain bugba suialafeg.”
39 E ninguém, tendo bebido o vinho velho, prefere o novo, porque diz: “O velho é excelente.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.