Lucas 10
Godna mo Awai mona go (AMN-AMANAB) vs BKJ
BKJ BKJ
1 Afa Sisas 72 elim wegi fwatinam gafuga la ningitigi minefena, ehe sambaga sambaga feitifena og sa ma mungwali kembig gof afoamine fifibi ogna sa ehe mo sum ika.
1 Depois dessas coisas, o Senhor nomeou também outros setenta, e os enviou de dois em dois adiante de si, a todas as cidades e lugares aonde ele havia de ir.
2 Afa ehe enaig esona og, “Asonai fane kaksag ati ambiakag afa mas kaksag el feg mo enag fane lambwagigimba sa ne asona alagim betenninibi sa ma gafugag elim ningitigiba ma afunam ehena ena fane agogulinagi.
2 Portanto, lhes dizia: A colheita verdadeiramente é grande, mas poucos são os trabalhadores; orai, pois, ao Senhor da colheita que envie trabalhadores para a sua colheita.
3 Afu! Sa hig, ka nem tata luwalig lofug sangwal malangna olyi onigitigi.
3 Ide pelo caminho; eis que eu vos envio como cordeiros ao meio de lobos.
4 Afa ne afufefiba nofene nimbeafgelni kig i mong lofug i afa gawigiba lambug afu afa nofeka elim mina la ulambinim bwata gonim.
4 Não carregueis bolsa, nem alforje, nem calçados; e não saudeis a nenhum homem pelo caminho.
5 Afa maia ne afu ha lalaba asaiyegofiba sa ne enaig esogo, hwa lala nai el sa olug enesiegna auguiafim.
5 E, em qualquer casa em que entrardes, dizei primeiro: Paz seja a esta casa.
6 Afa ma atiaba amban el ena lala nai olug enesiegna gafiba eba nengelni suialag mo ehenai gofufe. Afa enaig el gag fwainigba eba ena mo suialagba pese blo nimbeafgel nai yi gofufe.
6 E, se houver ali um filho de paz, repousará sobre ele a vossa paz; e, se não, ela retornará para vós.
7 Afa sa ne gwena lala mungu auguiafim nofene mungwali lala afwaminefi, fane sati nem lambwaigog sa ne gwenanai ahgaflafim afa enag el gafuga feageba asa ma enanam sa ma mungwag fai.
7 E permanecei na mesma casa, comendo e bebendo das coisas que eles derem, porque digno é o trabalhador de seu salário. Não andeis de casa em casa.
8 Afa maia ne afu ha kembig laba apukeba ma atiaba nem sulufu heafgelni lala gam wan afu ofefiba eba sa ne fane mo lambug afu sa nem lambwaigog.
8 E, em qualquer cidade em que entrardes e eles vos receberem, comei das coisas que eles colocarem diante de vós;
9 Afa sa ne ena kembig la nai elim gihnam suiala feitifinim afa sa ne mo enaig sihifi og, Godna bog meg ati blo muhla nem ofen.
9 e curai os enfermos que houver nela, e dizei-lhes: É chegado a vós o reino de Deus.
10 Afa ne hag kembig laba apukefe afa el sa nem wan afu lala saiyeg fwainig fefe eba sa ne gweyi afoahiefiba asa ne enaig esogo,
10 Mas, em qualquer cidade em que entrardes, e eles não vos receberem, saiam pelas suas ruas, e dizei:
11 ‘Ma mong yi nai bite mo go hwa nai yi afgwafi eba amtana minafig afa sa ne numwehe onigim Godna bog meg ati blog muhla feg.’
11 Até a muita poeira da vossa cidade, que grudou em nós, sacudimos contra vós; contudo sabei disto, que o reino de Deus é chegado a vós.
12 Ka nem sihinig God elim kwefihiagegim ati enag osuba wegfu fwahiag. Enag elni kinig sa opugun eba gwesim hilifeg Sodomnai elni kinigim kwegfugkag.”
12 Mas eu vos digo que mais tolerância haverá naquele dia para Sodoma do que para aquela cidade.
13 Sisas enaig esog, “Korasin lanai el i Betsaida lanai el i niasambanig, afa mangigim ne enaigba ne esig. Afa maia Tair lanai el i Saidon lanai el i ma nanguiteba enag kigmogim. Sa ati ne nanguni asa autunam heafgelni amtakwaligim afwahifnibi afa sa kokohiag lofug laitiagini afa simof susleagini enaba heafgelni kusugogim ogfuni.
13 Ai de ti, Corazim! Ai de ti, Betsaida! Porque se em Tiro e em Sidom se fizessem as poderosas obras que em vós foram feitas, há muito teriam se arrependido, assentados em pano de saco e cinzas.
14 Afa nengegim God kwefihiageg osuna mungwag faigim. God Tair lanai mi Saidon lanai me gwenaig amtakwalig mungwag faifi. Afa nengelimbi eba nem numwehe faifi.
14 Mas haverá mais tolerância para Tiro e Sidom no dia do julgamento do que para vós.
15 “Afa Kaperneam lanai el ne onigig noka suialag el hevengam afufe, eba awai, eba God nem suwi lagig kembig gam labi klaitife.
15 E tu, Cafarnaum, exaltada até ao céu, serás derrubada até ao inferno.
16 “Afa Sisas patalfuiag elim enaig sihifeni og, amban sa nengelni mo higife eba ati kana mo higig afa amban sa nengelni mo oksi fwaha kafe eba ati kana mo oksi fwahag ikag afa amban enaigba esefe eba ati Godim mas fatinag ehe sa kam ningihiag.”
16 Quem vos ouve, ouve a mim; e quem vos despreza, despreza a mim; e quem me despreza, despreza àquele que me enviou.
17 Afa Sisas sa 72 elim ningitigina enag pese ambe apukegohna, afa ehe sifakalifinibi enaig esogona og, “Ainiyag, ka neana unehlagim sefligbi sanel amtakwalig ena mo higigim apuke embem ahkawag minefeg.”
17 E os setenta retornaram com alegria, dizendo: Senhor, até os demônios se sujeitam a nós pelo teu nome.
18 Afa Sisas enaig sihifeni, og, “Ka nangugba Satan of lanai opefenaba afwe lofug fliakafeg.
18 E ele disse-lhes: Eu vi Satanás cair como um relâmpago do céu.
19 Sa hig, ati ka nem wasneigbi faig eba ne sobine afa gongigna nihiafuiafiba. Afa eba ne ming Satanna mungwali wasneigim ne filafefatife. Afa mas nem mangwal ambanim fei.
19 Eis que eu vos dou poder para pisar em serpentes e escorpiões, e sobre todo o poder do inimigo; e nada, de forma alguma, vos fará dano.
20 Nofeka enaig sifakali sanel ati kagelni mo higig onigim embem afug. Amo, eba Godim ehe sa ne sifakalini eba ati ehe nengelni unehlag heven la nofkikena gag buk la fakanig.”
20 Mas não vos alegreis por isto, de que os espíritos se sujeitam a vós, mas alegrai-vos, antes, porque vossos nomes estão escritos no céu.
21 Afa enenam Godna Sungwabug Sisasim sifakalig fainaba Sisas enaig esona, og, “Api ne heven lanai afa bitenai Ainiyag, ka nem suialag onag afa ne hwaig anwenagba anwena elbi ne sisagenigim afa ne etetig elim mo ambala upugunig. Api ne enaigba esegba eba ne nibeafna membugum patalfefku.”
21 Naquela hora Jesus alegrou-se no espírito, e disse: Eu te agradeço, ó Pai, Senhor do céu e da terra, porque tu ocultaste essas coisas aos sábios e prudentes, e as revelaste aos bebês; sim, Pai, porque assim pareceu bom à tua vista.
22 Afa Sisas enaig esona og, “Kikeafna Alag mungwali gawig kana ninga la fwahag afa mas amban kana Alagba anwenafenag mo eba kike mungu fegim afa amban sa ka kikeafna Alagim ogfunig ena mungu he ehem anwenafinig.”
22 Todas as coisas me foram entregues por meu Pai; e nenhum homem sabe quem é o Filho, senão o Pai, nem quem é o Pai, senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Afa patalfuiag el mungu auguiafnaba Sisas wahigi nanguagnam asa enaig esoni, og, “El sa mangwalim nanguig eba nengel sati ne fanangufie eba sa ma sifakali.
23 E, ele retornando aos seus discípulos, disse-lhes em particular: Abençoados são os olhos que veem as coisas que vós vedes,
24 Afa ka nem osihin autunam mo fli sihiafule el i afa misog el i ogna hwaigim nangui afa mas nanguig mo afa ogna hwaig mo higim afa mas higig mo.”
24 porque eu vos digo que muitos profetas e reis desejaram ver as coisas que vós vedes, e não as viram, e ouvir as coisas que ouvis, e não as ouviram.
25 Afa nihemo anwena el mungu ogna Sisasim yuhna ehe enaig sahna og, “Tisa sa ka haig esenam sa ka nofkikena wahkig gagba flafe?”
25 E, eis que se levantou certo doutor da lei, tentando-o e dizendo: Mestre, o que eu farei para herdar a vida eterna?
26 Afa Sisas wahigi ehem sihina og, “Ne ati anwenafeg nihim, ne haig onigig feg?”
26 E ele lhe disse: O que está escrito na lei? Como lês?
27 Afa nihemo anwena el enaig esona og, “Sa ne Godim fwina membena. Afa nimbiafna olugni, onigigna sungwabugni afa wasneigni asa ne Godim membena afa sa ne nibeafna hihem fwina mebena asa nibefum enaig safafefe.”
27 E, ele respondendo, disse: Amarás o Senhor teu Deus com todo o teu coração, e com toda a tua alma, e com todas as tuas forças, e com toda a tua mente; e o teu próximo como a ti mesmo.
28 Sisas ehem sihina og, “Ei, enaig ho ati ne ihla sihig enaigba ne eseiba eba ne nofkikenaba flafe.”
28 E ele disse-lhe: Tu respondestes corretamente; faze isso e viverás.
29 Afa anwena el enaig onigig fena og, eba Sisasim og masa enaig onigig fefe og sona elbi mas patalkug mo. Afa sa Sisasim enaig esona, og, “Afa kana hihe amban maia?”
29 Mas ele, querendo justificar-se a si mesmo, disse a Jesus: E quem é o meu próximo?
30 Afa Sisas lasug mo enaig sihifena og, “El mungu Jerusalemim fwahanam Jerikogam pe la kafna afa raskol el ati ambe mina puguag la afohieafna, enag apuke ehena gawig mwehnaginim afatigi kaminefi fati afunaba ati lahagim meini ofefna.
30 E, respondendo Jesus, disse: Um certo homem descia de Jerusalém para Jericó, e caiu entre ladrões, os quais o despojaram, e o feriram, e partiram, deixando-o quase morto.
31 “Afa enenam pris mungu blo nanguafnaba ehmbeg mina kwegfu ikana.
31 E, por acaso, descia pelo mesmo caminho um certo sacerdote; e quando ele o viu, passou pelo outro lado.
32 Afa lotunai gafugag el mungu gwenaig esena blo nangunam ehmbeg mina kwegfu ikana.
32 E assim também um levita, quando chegou ao lugar e o viu, ele passou pelo outro lado.
33 Afa Samarianai eba afwambanai el sum blonam asa nanguna maia mina la gifnibi afa sa aflafena.
33 Mas um certo samaritano, estando de viagem, veio até ele; e, vendo-o, teve compaixão dele.
34 Afa sa ika fahigenagenam asa marasin bugna malu gokigim sugfunagenam kikenagena, enaig donki la lasunam asa luwal nena lalagam wanikina.
34 E, aproximando-se dele, atou-lhe as feridas, derramando nelas azeite e vinho, e, pondo-o sobre seu próprio animal, levou-o para uma hospedaria e cuidou dele.
35 Enanai yi wanigiau maia managenaba asa lalana mogim silva kig fainam og, ‘Asa numwehe sani gafim, afa sa nofeka ming sisiyi pahla eba se gafiba ka pese blonam kasa nem fai.’
35 E, no dia seguinte, partindo, ele tirou dois denários, e deu-os ao hospedeiro, e disse-lhe: Cuida dele, e tudo o que de mais gastares, na minha volta eu te pagarei.
36 Afa Sisas anwena elim sahna og, sambaga mungu el sa amban maia raskol tigifatig elimbi kweagfuna. Afa amban maia ehena hiheaba feg?”
36 Ora, qual destes três te parece que se tornou o próximo daquele que caiu entre os ladrões?
37 Afa ehe esona og, “Eba el sa fwinam aflafenam afa kweagfuna.” Afa Sisas ehem sihina og, “Ei, sa ne gwenaig ne gafa ese.”
37 E ele disse: O que mostrou misericórdia para com ele. Então, disse Jesus: Vai, e faze tu do mesmo modo.
38 Sisas patalfuiag elim wan ikana kembig la wan seifu pugunaba afa Marta blonam Sisasim suluflanam heafna lalagam wanikina.
38 Ora, aconteceu que, indo eles, entraram em uma aldeia; e uma certa mulher, por nome Marta, o recebeu em sua casa.
39 Afa Marta ati heafna sumineg fena ehena unehlagba Maria enag blo Sisasim muhla kuguhlanam Sisasna mo hignaufna.
39 E ela tinha uma irmã, chamada Maria, a qual, assentando-se também aos pés de Jesus, ouvia a sua palavra.
40 Afa Martaba gafugagim fwinam onigina ehe fwaimu fane kukumwei yegohun ehem oksinaba asa ika Sisasim sihina og, “Ainiyag, sa ne kam kusguna sa ne kikeafna suminegim sihinaiba sa ma blo kam kweagfoi ka kike fwaimu gafuga fego.”
40 Marta, porém, estava atarefada com muito serviço, e, vindo até ele, disse: Senhor, não te importas que minha irmã me deixe servir sozinha? Ordena, portanto, que ela me ajude.
41 Afa Ainiyag ehem esona og, “O Marta, ne fwinam gawigim onigigi.
41 E, Jesus respondendo, disse-lhe: Marta, Marta, tu estás preocupada e perturbada com muitas coisas;
42 Afa sa ne mangwalim mungu onigigi, afa Maria sa aflahba eba suialag nemugfeg mas big ehena enaigim fli fatini”.
42 mas uma coisa só é necessária; e Maria escolheu a boa parte, a qual não lhe será tomada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.