Lucas 10
Godna mo Awai mona go (AMN-AMANAB) vs ARIB
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Afa Sisas 72 elim wegi fwatinam gafuga la ningitigi minefena, ehe sambaga sambaga feitifena og sa ma mungwali kembig gof afoamine fifibi ogna sa ehe mo sum ika.
1 Depois disso designou o Senhor outros setenta, e os enviou adiante de si, de dois em dois, a todas as cidades e lugares aonde ele havia de ir.
2 Afa ehe enaig esona og, “Asonai fane kaksag ati ambiakag afa mas kaksag el feg mo enag fane lambwagigimba sa ne asona alagim betenninibi sa ma gafugag elim ningitigiba ma afunam ehena ena fane agogulinagi.
2 E dizia-lhes: Na verdade, a seara é grande, mas os trabalhadores são poucos; rogai, pois, ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.
3 Afu! Sa hig, ka nem tata luwalig lofug sangwal malangna olyi onigitigi.
3 Ide; eis que vos envio como cordeiros ao meio de lobos.
4 Afa ne afufefiba nofene nimbeafgelni kig i mong lofug i afa gawigiba lambug afu afa nofeka elim mina la ulambinim bwata gonim.
4 Não leveis bolsa, nem alforge, nem alparcas; e a ninguém saudeis pelo caminho.
5 Afa maia ne afu ha lalaba asaiyegofiba sa ne enaig esogo, hwa lala nai el sa olug enesiegna auguiafim.
5 Em qualquer casa em que entrardes, dizei primeiro: Paz seja com esta casa.
6 Afa ma atiaba amban el ena lala nai olug enesiegna gafiba eba nengelni suialag mo ehenai gofufe. Afa enaig el gag fwainigba eba ena mo suialagba pese blo nimbeafgel nai yi gofufe.
6 E se ali houver um filho da paz, repousará sobre ele a vossa paz; e se não, voltará para vós.
7 Afa sa ne gwena lala mungu auguiafim nofene mungwali lala afwaminefi, fane sati nem lambwaigog sa ne gwenanai ahgaflafim afa enag el gafuga feageba asa ma enanam sa ma mungwag fai.
7 Ficai nessa casa, comendo e bebendo do que eles tiverem; pois digno é o trabalhador do seu salário. Não andeis de casa em casa.
8 Afa maia ne afu ha kembig laba apukeba ma atiaba nem sulufu heafgelni lala gam wan afu ofefiba eba sa ne fane mo lambug afu sa nem lambwaigog.
8 Também, em qualquer cidade em que entrardes, e vos receberem, comei do que puserem diante de vós.
9 Afa sa ne ena kembig la nai elim gihnam suiala feitifinim afa sa ne mo enaig sihifi og, Godna bog meg ati blo muhla nem ofen.
9 Curai os enfermos que nela houver, e dizer-lhes: É chegado a vós o reino de Deus.
10 Afa ne hag kembig laba apukefe afa el sa nem wan afu lala saiyeg fwainig fefe eba sa ne gweyi afoahiefiba asa ne enaig esogo,
10 Mas em qualquer cidade em que entrardes, e vos não receberem, saindo pelas ruas, dizei:
11 ‘Ma mong yi nai bite mo go hwa nai yi afgwafi eba amtana minafig afa sa ne numwehe onigim Godna bog meg ati blog muhla feg.’
11 Até o pó da vossa cidade, que se nos pegou aos pés, sacudimos contra vós. Contudo, sabei isto: que o reino de Deus é chegado.
12 Ka nem sihinig God elim kwefihiagegim ati enag osuba wegfu fwahiag. Enag elni kinig sa opugun eba gwesim hilifeg Sodomnai elni kinigim kwegfugkag.”
12 Digo-vos que naquele dia haverá menos rigor para Sodoma, do que para aquela cidade.
13 Sisas enaig esog, “Korasin lanai el i Betsaida lanai el i niasambanig, afa mangigim ne enaigba ne esig. Afa maia Tair lanai el i Saidon lanai el i ma nanguiteba enag kigmogim. Sa ati ne nanguni asa autunam heafgelni amtakwaligim afwahifnibi afa sa kokohiag lofug laitiagini afa simof susleagini enaba heafgelni kusugogim ogfuni.
13 Ai de ti, Corazim! ai de ti, Betsaida! Porque, se em Tiro e em Sidom se tivessem operado os milagres que em vós se operaram, há muito, sentadas em cilício e cinza, elas se teriam arrependido.
14 Afa nengegim God kwefihiageg osuna mungwag faigim. God Tair lanai mi Saidon lanai me gwenaig amtakwalig mungwag faifi. Afa nengelimbi eba nem numwehe faifi.
14 Contudo, para Tiro e Sidom haverá menos rigor no juízo do que para vós.
15 “Afa Kaperneam lanai el ne onigig noka suialag el hevengam afufe, eba awai, eba God nem suwi lagig kembig gam labi klaitife.
15 E tu, Cafarnaum, porventura serás elevada até o céu? até o inferno descerás.
16 “Afa Sisas patalfuiag elim enaig sihifeni og, amban sa nengelni mo higife eba ati kana mo higig afa amban sa nengelni mo oksi fwaha kafe eba ati kana mo oksi fwahag ikag afa amban enaigba esefe eba ati Godim mas fatinag ehe sa kam ningihiag.”
16 Quem vos ouve, a mim me ouve; e quem vos rejeita, a mim me rejeita; e quem a mim me rejeita, rejeita aquele que me enviou.
17 Afa Sisas sa 72 elim ningitigina enag pese ambe apukegohna, afa ehe sifakalifinibi enaig esogona og, “Ainiyag, ka neana unehlagim sefligbi sanel amtakwalig ena mo higigim apuke embem ahkawag minefeg.”
17 Voltaram depois os setenta com alegria, dizendo: Senhor, em teu nome, até os demônios se nos submetem.
18 Afa Sisas enaig sihifeni, og, “Ka nangugba Satan of lanai opefenaba afwe lofug fliakafeg.
18 Respondeu-lhes ele: Eu via Satanás, como raio, cair do céu.
19 Sa hig, ati ka nem wasneigbi faig eba ne sobine afa gongigna nihiafuiafiba. Afa eba ne ming Satanna mungwali wasneigim ne filafefatife. Afa mas nem mangwal ambanim fei.
19 Eis que vos dei autoridade para pisar serpentes e escorpiões, e sobre todo o poder do inimigo; e nada vos fará dano algum.
20 Nofeka enaig sifakali sanel ati kagelni mo higig onigim embem afug. Amo, eba Godim ehe sa ne sifakalini eba ati ehe nengelni unehlag heven la nofkikena gag buk la fakanig.”
20 Contudo, não vos alegreis porque se vos submetem os espíritos; alegrai-vos antes por estarem os vossos nomes escritos nos céus.
21 Afa enenam Godna Sungwabug Sisasim sifakalig fainaba Sisas enaig esona, og, “Api ne heven lanai afa bitenai Ainiyag, ka nem suialag onag afa ne hwaig anwenagba anwena elbi ne sisagenigim afa ne etetig elim mo ambala upugunig. Api ne enaigba esegba eba ne nibeafna membugum patalfefku.”
21 Naquela mesma hora exultou Jesus no Espírito Santo, e disse: Graças te dou, ó Pai, Senhor do céu e da terra, porque ocultaste estas coisas aos sábios e entendidos, e as revelaste aos pequeninos; sim, ó Pai, porque assim foi do teu agrado.
22 Afa Sisas enaig esona og, “Kikeafna Alag mungwali gawig kana ninga la fwahag afa mas amban kana Alagba anwenafenag mo eba kike mungu fegim afa amban sa ka kikeafna Alagim ogfunig ena mungu he ehem anwenafinig.”
22 Todas as coisas me foram entregues por meu Pai; e ninguém conhece quem é o Filho senão o Pai, nem quem é o Pai senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Afa patalfuiag el mungu auguiafnaba Sisas wahigi nanguagnam asa enaig esoni, og, “El sa mangwalim nanguig eba nengel sati ne fanangufie eba sa ma sifakali.
23 E voltando-se para os discípulos, disse-lhes em particular: Bem-aventurados os olhos que vêem o que vós vedes.
24 Afa ka nem osihin autunam mo fli sihiafule el i afa misog el i ogna hwaigim nangui afa mas nanguig mo afa ogna hwaig mo higim afa mas higig mo.”
24 Pois vos digo que muitos profetas e reis desejaram ver o que vós vedes, e não o viram; e ouvir o que ouvis, e não o ouviram.
25 Afa nihemo anwena el mungu ogna Sisasim yuhna ehe enaig sahna og, “Tisa sa ka haig esenam sa ka nofkikena wahkig gagba flafe?”
25 E eis que se levantou certo doutor da lei e, para o experimentar, disse: Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
26 Afa Sisas wahigi ehem sihina og, “Ne ati anwenafeg nihim, ne haig onigig feg?”
26 Perguntou-lhe Jesus: Que está escrito na lei? Como lês tu?
27 Afa nihemo anwena el enaig esona og, “Sa ne Godim fwina membena. Afa nimbiafna olugni, onigigna sungwabugni afa wasneigni asa ne Godim membena afa sa ne nibeafna hihem fwina mebena asa nibefum enaig safafefe.”
27 Respondeu-lhe ele: Amarás ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todas as tuas forças e de todo o teu entendimento, e ao teu próximo como a ti mesmo.
28 Sisas ehem sihina og, “Ei, enaig ho ati ne ihla sihig enaigba ne eseiba eba ne nofkikenaba flafe.”
28 Tornou-lhe Jesus: Respondeste bem; faze isso, e viverás.
29 Afa anwena el enaig onigig fena og, eba Sisasim og masa enaig onigig fefe og sona elbi mas patalkug mo. Afa sa Sisasim enaig esona, og, “Afa kana hihe amban maia?”
29 Ele, porém, querendo justificar-se, perguntou a Jesus: E quem é o meu próximo?
30 Afa Sisas lasug mo enaig sihifena og, “El mungu Jerusalemim fwahanam Jerikogam pe la kafna afa raskol el ati ambe mina puguag la afohieafna, enag apuke ehena gawig mwehnaginim afatigi kaminefi fati afunaba ati lahagim meini ofefna.
30 Jesus, prosseguindo, disse: Um homem descia de Jerusalém a Jericó, e caiu nas mãos de salteadores, os quais o despojaram e espancando-o, se retiraram, deixando-o meio morto.
31 “Afa enenam pris mungu blo nanguafnaba ehmbeg mina kwegfu ikana.
31 Casualmente, descia pelo mesmo caminho certo sacerdote; e vendo-o, passou de largo.
32 Afa lotunai gafugag el mungu gwenaig esena blo nangunam ehmbeg mina kwegfu ikana.
32 De igual modo também um levita chegou àquele lugar, viu-o, e passou de largo.
33 Afa Samarianai eba afwambanai el sum blonam asa nanguna maia mina la gifnibi afa sa aflafena.
33 Mas um samaritano, que ia de viagem, chegou perto dele e, vendo-o, encheu-se de compaixão;
34 Afa sa ika fahigenagenam asa marasin bugna malu gokigim sugfunagenam kikenagena, enaig donki la lasunam asa luwal nena lalagam wanikina.
34 e aproximando-se, atou-lhe as feridas, deitando nelas azeite e vinho; e pondo-o sobre a sua cavalgadura, levou-o para uma estalagem e cuidou dele.
35 Enanai yi wanigiau maia managenaba asa lalana mogim silva kig fainam og, ‘Asa numwehe sani gafim, afa sa nofeka ming sisiyi pahla eba se gafiba ka pese blonam kasa nem fai.’
35 No dia seguinte tirou dois denários, deu-os ao hospedeiro e disse-lhe: Cuida dele; e tudo o que gastares a mais, eu to pagarei quando voltar.
36 Afa Sisas anwena elim sahna og, sambaga mungu el sa amban maia raskol tigifatig elimbi kweagfuna. Afa amban maia ehena hiheaba feg?”
36 Qual, pois, destes três te parece ter sido o próximo daquele que caiu nas mãos dos salteadores?
37 Afa ehe esona og, “Eba el sa fwinam aflafenam afa kweagfuna.” Afa Sisas ehem sihina og, “Ei, sa ne gwenaig ne gafa ese.”
37 Respondeu o doutor da lei: Aquele que usou de misericórdia para com ele. Disse-lhe, pois, Jesus: Vai, e faze tu o mesmo.
38 Sisas patalfuiag elim wan ikana kembig la wan seifu pugunaba afa Marta blonam Sisasim suluflanam heafna lalagam wanikina.
38 Ora, quando iam de caminho, entrou Jesus numa aldeia; e certa mulher, por nome Marta, o recebeu em sua casa.
39 Afa Marta ati heafna sumineg fena ehena unehlagba Maria enag blo Sisasim muhla kuguhlanam Sisasna mo hignaufna.
39 Tinha esta uma irmã chamada Maria, a qual, sentando-se aos pés do Senhor, ouvia a sua palavra.
40 Afa Martaba gafugagim fwinam onigina ehe fwaimu fane kukumwei yegohun ehem oksinaba asa ika Sisasim sihina og, “Ainiyag, sa ne kam kusguna sa ne kikeafna suminegim sihinaiba sa ma blo kam kweagfoi ka kike fwaimu gafuga fego.”
40 Marta, porém, andava preocupada com muito serviço; e aproximando-se, disse: Senhor, não se te dá que minha irmã me tenha deixado a servir sozinha? Dize-lhe, pois, que me ajude.
41 Afa Ainiyag ehem esona og, “O Marta, ne fwinam gawigim onigigi.
41 Respondeu-lhe o Senhor: Marta, Marta, estás ansiosa e perturbada com muitas coisas;
42 Afa sa ne mangwalim mungu onigigi, afa Maria sa aflahba eba suialag nemugfeg mas big ehena enaigim fli fatini”.
42 entretanto poucas são necessárias, ou mesmo uma só; e Maria escolheu a boa parte, a qual não lhe será tirada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.