Atos 14
Godna mo Awai mona go (AMN-AMANAB) vs VC
VC Versão Católica
1 Pol i Barnabas i Aikoniam gam ahka ahpugunam Ju elni laskuhlag lala asaifuna gwenaig nihe ahfiahfena. Afa maia mo ahsihiafenamba ena mo elni olug fingi waikeskona asa kaksag Ju el i afa afwambanai el i Ainiyagim olug onigini.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé, segundo seu costume, entraram na sinagoga dos judeus e ali pregaram, de tal modo que uma grande multidão de judeus e de gregos se converteu à fé.
2 Afa minginag Ju oniginigim oksini afa afwambanaim kukusihiageni og ma Kristenim olug kakagegoni.
2 Mas os judeus, que tinham permanecido incrédulos, excitaram os ânimos dos pagãos contra os irmãos.
3 Afa sambaganigi mwakwalig nanai yi hawagenam Ainiyagna mo gwese ahsihiagofna. Afa eheningi haig haig kigmog siagafenamba enamba Godna kigmogim ogfug afa enag aflafeg mo ahsihinamba eba nufunam.
3 Não obstante, eles se demoraram ali por muito tempo, falando com desassombro e confiança no Senhor, que dava testemunho à palavra da sua graça pelos milagres e prodígios que ele operava por mãos dos apóstolos.
4 Afa enanai el bambuhiaginim, minginag Ju elni saglag elim patagafuiafna afa minginag kanog fwatieg el sambagam patagafuiafna.
4 A população da cidade achava-se dividida: uns eram pelos judeus, outros pelos apóstolos.
5 Afa Ju el i afwambanai el i afa eheningina saglag el i ogna sambaganigi elim amtakwalihiaginim asa fun na kwaskofi.
5 Mas como se tivesse levantado um motim dos gentios e dos judeus, com os seus chefes, para os ultrajar e apedrejar,
6 Afa sambaganigi ena mo ahiginam distrik Likonia gam ahkana, afa enanai yi ahpugunamba eba Listra afa Derbe afa minginag kembig muhla gohkana.
6 ao saberem disso, fugiram para as cidades da Licaônia, Listra e Derbe e suas circunvizinhanças.
7 Afa sa enanai yi Godna suialag mo ahsihina.
7 Ali pregaram o Evangelho.
8 Afa Listra kembig laba el mong kukwaligni gafna. Enaig esenamba eba afag gwenaig weti la wanigana. Afa saglafenam mas gominefena mo.
8 Em Listra vivia um homem aleijado das pernas, coxo de nascença, que nunca tinha andado.
9 Afa enanam maia Pol suialag mo sihiagofnamba enag el ena mo higina ofena. Afa sa Pol ehem fahigenagenam anwenafena ehena olug onigig ati ihlafeg asa God ehem wangenefe fatife.
9 Sentado, ele ouvia Paulo pregar. Este, fixando nele os olhos e vendo que tinha fé para ser curado,
10 Asa Pol ehem ambala sihina og, “Buihia gohum!” Asa ehe pusoka gohnam sa ikana.
10 disse em alta voz: Levanta-te direito sobre os teus pés! Ele deu um salto e pôs-se a andar.
11 Afa kaksag el nanguni maia Pol enaig esenamba asa ehengel Likoniana mona ambala esona og, “Sona elbi eba sambaganigi god el lofug bigim pe ahblonig.”
11 Vendo a multidão o que Paulo fizera, levantou a voz, gritando em língua licaônica: Deuses em figura de homens baixaram a nós!
12 Afa Barnabasimba eba seflini Sus afa Pol eba fwina mo sihiaule ofenaiba god Hermes asa ehem seflini Hermes.
12 Chamavam a Barnabé Zeus e a Paulo Hermes, porque era este quem dirigia a palavra.
13 Afa ena lalaba enanai yi el god Susni unehlagim fingi fifini enamba afwambagam kembig la gofna. Susni pris bulmakaum tagni wagwagifinim asa kembig mengig gam lambug ambeafna. Ehe fena afa mungwali el apaiyena ogna kwagi wehlim asa eheningina unehlagim fingi fiawag.
13 Um sacerdote de Zeus Propóleos trouxe para as portas touros ornados de grinaldas, querendo, de acordo com todo o povo, sacrificar-lhos.
14 Afa maia enaig esinimbi asa Barnabas i Pol i ena mo ahiginam afa sa heafningina nihi lofug koko ahfwatiafenam sa ahpugu olyi kikini ahkafnaba fwina unehona og,
14 Mas os apóstolos Barnabé e Paulo, ao perceberem isso, rasgaram as suas vestes e saltaram no meio da multidão:
15 “Afa mangigim ne enaigba esig? Kaningiba el big mungwalofug fig. Kaningiba ahblog nem suialag mo ahfaig asa ne mwakwal godim fwahinim asa ne waike God nofkikenagim onigini. Ehe of i bite i bu i mungwali gawig gafugafiageg.
15 Homens, clamavam eles, por que fazeis isso? Também nós somos homens, da mesma condição que vós, e pregamos justamente para que vos convertais das coisas vãs ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo quanto neles há.
16 Autunam ehe afwambanai elim fwatina asa heafgelni sawiegim patagiafufna.
16 Ele permitiu nos tempos passados que todas as nações seguissem os seus caminhos.
17 Afa ehe suialag gawig lambwaie gofnaba asa bu fiahfna afa nefgenai sa heafna osuna puguiageafna. Afa sa ehe kaksag fane faifinim afa ehe nengelni olug yi afigig faig. Enamba ogfug ehe nofkikena go.”
17 Contudo, nunca deixou de dar testemunho de si mesmo, por seus benefícios: dando-vos do céu as chuvas e os tempos férteis, concedendo abundante alimento e enchendo os vossos corações de alegria.
18 Afa gwenaig mo ahsihinam afa ehe og ma ehegelni onigig waikefi, ese ehegel masa bulmakau tigi tuhulunim eheningim fingi fiahwagfe.
18 Apesar dessas palavras, não foi sem dificuldade que contiveram a multidão de sacrificar a eles.
19 Afa enana Ju el Antiok Aikoniam kembig fwahinim Listra kembig gam ambenam ena kembig lanai elim kukusihiaginimbi, asa Polim fun na waginim og atimba lahag asa ehem flini kembig la afwambagam fatini.
19 Sobrevieram, porém, alguns judeus de Antioquia e de Icônio que persuadiram a multidão. Apedrejaram Paulo e, dando-o por morto, arrastaram-no para fora da cidade.
20 Afa maia Kristen el ehem wakinamba asa Pol buihianam sa pese kembig gam sefukana. Afa liana Pol i Barnabas i ena kembig fwahanam Derbe gam ahkana.
20 Os discípulos o rodearam. Ele se levantou e entrou na cidade. No dia seguinte, partiu com Barnabé para Derbe.
21 Afa eheningi Derbe la hafinamba suialag mo ahsihinamba enanai el kaksag Ainiyagna fiahsaina. Afa pese Listra afa Aikoniam afa Antiok Pisidia gam ahkana.
21 Depois de ter pregado o Evangelho à cidade de Derbe, onde ganharam muitos discípulos, voltaram para Listra, Icônio e Antioquia {da Pisídia}.
22 Afa ahkafnamba kigmog mo patalfuiag elim ahfaifinim og, “Nofeka olug onigim fwahi yi. Ambangel Godna bog meg gam saiyegogimba ofifibi asa ma kaksag kinig flinim asa saiye.”
22 Confirmavam as almas dos discípulos e exortavam-nos a perseverar na fé, dizendo que é necessário entrarmos no Reino de Deus por meio de muitas tribulações.
23 Barnabas i Pol i mungu mungu siosna saglag elim wegi ahfwati hofefnaba. Asa fane foiyioaklafinim sa betennini og ma God heafna ninga la afohie, eba ehegelni Ainiyag.
23 Em cada igreja instituíram anciãos e, após orações com jejuns, encomendaram-nos ao Senhor, em quem tinham confiado.
24 Afa eheningi Pisidia ahfwahanam Pamfilia gam ika ahpuguna.
24 Atravessaram a Pisídia e chegaram a Panfília.
25 Afa Perga la Ainiyagna mo ahsihinam afa gwesim Atalia gam ahkana.
25 Depois de ter anunciado a palavra do Senhor em Perge, desceram a Atália.
26 Afa nanai yi bot la afkonam Antiok gam ahkana enanai yi autunam Kristen eheningim Godna ninga la fwatiginimbi asa God esmunagim kwaganaba asa ena gafugagfeag ahfeakan asa pese ahblona.
26 Dali navegaram para Antioquia {da Síria}, de onde tinham partido, encomendados à graça de Deus para a obra que estavam a completar.
27 Afa ahpugunam enanai yi sios elim ahunetigina og ma ambe laskuhlaiba asa heafningina gafugagim sihinuwag ahfenam og, “God ehe esegim minaba pigiba asa afwambanai elbi Ainiyagim olug onigini.”
27 Ali chegados, reuniram a igreja e contaram quão grandes coisas Deus fizera com eles, e como abrira a porta da fé aos gentios.
28 Afa sambaganigi enanai yi patalfuiag elim fwina ahwanana.
28 Demoraram-se com os discípulos longo tempo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.