Atos 14
Godna mo Awai mona go (AMN-AMANAB) vs NVI
NVI Nova Versão Internacional
1 Pol i Barnabas i Aikoniam gam ahka ahpugunam Ju elni laskuhlag lala asaifuna gwenaig nihe ahfiahfena. Afa maia mo ahsihiafenamba ena mo elni olug fingi waikeskona asa kaksag Ju el i afa afwambanai el i Ainiyagim olug onigini.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé, como de costume, foram à sinagoga judaica. Ali falaram de tal modo que veio a crer grande multidão de judeus e gentios.
2 Afa minginag Ju oniginigim oksini afa afwambanaim kukusihiageni og ma Kristenim olug kakagegoni.
2 Mas os judeus que se tinham recusado a crer incitaram os gentios e irritaram-lhes os ânimos contra os irmãos.
3 Afa sambaganigi mwakwalig nanai yi hawagenam Ainiyagna mo gwese ahsihiagofna. Afa eheningi haig haig kigmog siagafenamba enamba Godna kigmogim ogfug afa enag aflafeg mo ahsihinamba eba nufunam.
3 Paulo e Barnabé passaram bastante tempo ali, falando corajosamente do Senhor, que confirmava a mensagem de sua graça realizando sinais e maravilhas pelas mãos deles.
4 Afa enanai el bambuhiaginim, minginag Ju elni saglag elim patagafuiafna afa minginag kanog fwatieg el sambagam patagafuiafna.
4 O povo da cidade ficou dividido: alguns estavam a favor dos judeus, outros a favor dos apóstolos.
5 Afa Ju el i afwambanai el i afa eheningina saglag el i ogna sambaganigi elim amtakwalihiaginim asa fun na kwaskofi.
5 Formou-se uma conspiração de gentios e judeus, juntamente com os seus líderes, para maltratá-los e apedrejá-los.
6 Afa sambaganigi ena mo ahiginam distrik Likonia gam ahkana, afa enanai yi ahpugunamba eba Listra afa Derbe afa minginag kembig muhla gohkana.
6 Quando eles souberam disso, fugiram para as cidades licaônicas de Listra e Derbe, e seus arredores,
7 Afa sa enanai yi Godna suialag mo ahsihina.
7 onde continuaram a pregar as boas novas.
8 Afa Listra kembig laba el mong kukwaligni gafna. Enaig esenamba eba afag gwenaig weti la wanigana. Afa saglafenam mas gominefena mo.
8 Em Listra havia um homem paralítico dos pés, aleijado desde o nascimento, que vivia ali sentado e nunca tinha andado.
9 Afa enanam maia Pol suialag mo sihiagofnamba enag el ena mo higina ofena. Afa sa Pol ehem fahigenagenam anwenafena ehena olug onigig ati ihlafeg asa God ehem wangenefe fatife.
9 Ele ouvira Paulo falar. Quando Paulo olhou diretamente para ele e viu que o homem tinha fé para ser curado,
10 Asa Pol ehem ambala sihina og, “Buihia gohum!” Asa ehe pusoka gohnam sa ikana.
10 disse em alta voz: "Levante-se! Fique de pé! " Com isso, o homem deu um salto e começou a andar.
11 Afa kaksag el nanguni maia Pol enaig esenamba asa ehengel Likoniana mona ambala esona og, “Sona elbi eba sambaganigi god el lofug bigim pe ahblonig.”
11 Ao ver o que Paulo fizera, a multidão começou a gritar em língua licaônica: "Os deuses desceram até nós em forma humana! "
12 Afa Barnabasimba eba seflini Sus afa Pol eba fwina mo sihiaule ofenaiba god Hermes asa ehem seflini Hermes.
12 A Barnabé chamavam Zeus e a Paulo Hermes, porque era ele quem trazia a palavra.
13 Afa ena lalaba enanai yi el god Susni unehlagim fingi fifini enamba afwambagam kembig la gofna. Susni pris bulmakaum tagni wagwagifinim asa kembig mengig gam lambug ambeafna. Ehe fena afa mungwali el apaiyena ogna kwagi wehlim asa eheningina unehlagim fingi fiawag.
13 O sacerdote de Zeus, cujo templo ficava diante da cidade, trouxe bois e coroas de flores à porta da cidade, porque ele e a multidão queriam oferecer-lhes sacrifícios.
14 Afa maia enaig esinimbi asa Barnabas i Pol i ena mo ahiginam afa sa heafningina nihi lofug koko ahfwatiafenam sa ahpugu olyi kikini ahkafnaba fwina unehona og,
14 Ouvindo isso, os apóstolos Barnabé e Paulo rasgaram as roupas e correram para o meio da multidão, gritando:
15 “Afa mangigim ne enaigba esig? Kaningiba el big mungwalofug fig. Kaningiba ahblog nem suialag mo ahfaig asa ne mwakwal godim fwahinim asa ne waike God nofkikenagim onigini. Ehe of i bite i bu i mungwali gawig gafugafiageg.
15 "Homens, por que vocês estão fazendo isso? Nós também somos humanos como vocês. Estamos trazendo boas novas para vocês, dizendo-lhes que se afastem dessas coisas vãs e se voltem para o Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há.
16 Autunam ehe afwambanai elim fwatina asa heafgelni sawiegim patagiafufna.
16 No passado ele permitiu que todas as nações seguissem os seus próprios caminhos.
17 Afa ehe suialag gawig lambwaie gofnaba asa bu fiahfna afa nefgenai sa heafna osuna puguiageafna. Afa sa ehe kaksag fane faifinim afa ehe nengelni olug yi afigig faig. Enamba ogfug ehe nofkikena go.”
17 Contudo, não ficou sem testemunho: mostrou sua bondade, dando-lhes chuva do céu e colheitas no tempo certo, concedendo-lhes sustento com fartura e enchendo de alegria os seus corações".
18 Afa gwenaig mo ahsihinam afa ehe og ma ehegelni onigig waikefi, ese ehegel masa bulmakau tigi tuhulunim eheningim fingi fiahwagfe.
18 Apesar dessas palavras, eles tiveram dificuldade para impedir que a multidão lhes oferecesse sacrifícios.
19 Afa enana Ju el Antiok Aikoniam kembig fwahinim Listra kembig gam ambenam ena kembig lanai elim kukusihiaginimbi, asa Polim fun na waginim og atimba lahag asa ehem flini kembig la afwambagam fatini.
19 Então alguns judeus chegaram de Antioquia e de Icônio e mudaram o ânimo das multidões. Apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, pensando que estivesse morto.
20 Afa maia Kristen el ehem wakinamba asa Pol buihianam sa pese kembig gam sefukana. Afa liana Pol i Barnabas i ena kembig fwahanam Derbe gam ahkana.
20 Mas quando os discípulos se ajuntaram em volta de Paulo, ele se levantou e voltou à cidade. No dia seguinte, ele e Barnabé partiram para Derbe.
21 Afa eheningi Derbe la hafinamba suialag mo ahsihinamba enanai el kaksag Ainiyagna fiahsaina. Afa pese Listra afa Aikoniam afa Antiok Pisidia gam ahkana.
21 Eles pregaram as boas novas naquela cidade e fizeram muitos discípulos. Então voltaram para Listra, Icônio e Antioquia,
22 Afa ahkafnamba kigmog mo patalfuiag elim ahfaifinim og, “Nofeka olug onigim fwahi yi. Ambangel Godna bog meg gam saiyegogimba ofifibi asa ma kaksag kinig flinim asa saiye.”
22 fortalecendo os discípulos e encorajando-os a permanecer na fé, dizendo: "É necessário que passemos por muitas tribulações para entrarmos no Reino de Deus".
23 Barnabas i Pol i mungu mungu siosna saglag elim wegi ahfwati hofefnaba. Asa fane foiyioaklafinim sa betennini og ma God heafna ninga la afohie, eba ehegelni Ainiyag.
23 Paulo e Barnabé designaram-lhes presbíteros em cada igreja; tendo orado e jejuado, eles os encomendaram ao Senhor, em quem haviam confiado.
24 Afa eheningi Pisidia ahfwahanam Pamfilia gam ika ahpuguna.
24 Passando pela Pisídia, chegaram à Panfília
25 Afa Perga la Ainiyagna mo ahsihinam afa gwesim Atalia gam ahkana.
25 e, tendo pregado a palavra em Perge, desceram para Atália.
26 Afa nanai yi bot la afkonam Antiok gam ahkana enanai yi autunam Kristen eheningim Godna ninga la fwatiginimbi asa God esmunagim kwaganaba asa ena gafugagfeag ahfeakan asa pese ahblona.
26 De Atália navegaram de volta a Antioquia, onde tinham sido recomendados à graça de Deus para a missão que agora haviam completado.
27 Afa ahpugunam enanai yi sios elim ahunetigina og ma ambe laskuhlaiba asa heafningina gafugagim sihinuwag ahfenam og, “God ehe esegim minaba pigiba asa afwambanai elbi Ainiyagim olug onigini.”
27 Chegando ali, reuniram a igreja e relataram tudo o que Deus tinha feito por meio deles e como abrira a porta da fé aos gentios.
28 Afa sambaganigi enanai yi patalfuiag elim fwina ahwanana.
28 E ficaram ali muito tempo com os discípulos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.