Romanos 9
Kotoni Imo Itouniyaimo (AMM) vs NVT
1 Yo mo Kolaisowoi totolo tomasimo, no monoi no imo motu na timonukuwo. Ya topoko muwoi. Kotoni Mulu Itouniyaimo Nokota mo sai, yani mulu mo. Motu imo na timonukuwo.
1 Digo-lhes a verdade, tendo Cristo como testemunha, e minha consciência e o Espírito Santo a confirmam.
2 Yo mo mulu mo yau. Wiyouwa wiyou, mulu na tokalomonomoi,
2 Meu coração está cheio de amarga tristeza e angústia sem fim
3 nako siyamai noko monoi, yani auwa iyali monoi mo. Yo no moloi fasikoimo, woi? Ya fasiko molowoi potoi mo, yo mo Kolaisoso pimo, uwokaimonumo, sofuwamomonumo, toisosu na fasikumo.
3 por meu povo, meus irmãos judeus. Eu estaria disposto a ser amaldiçoado para sempre, separado de Cristo, se isso pudesse salvá-los.
4 Yani Isolilo noko nokolalo, woi. Kotoyo muwokokaiki. Alalo imo kolalikaiki. Tani ami siyoli na powiyotimosiki. Auwolo ukukaiki, na pikokaimosiki, fasiko imo mo. Musiso imo ami posasoko wiyolumoki, toiyo aluwai monoi. Na wiyotiki, tani mi ano monoi. Na pikokaimosiki, si itouniyaimo monoi.
4 Eles são o povo de Israel, escolhidos para serem filhos adotivos de Deus. Ele lhes revelou sua glória, fez uma aliança com eles e lhes deu sua lei e o privilégio de adorá-lo e receber suas promessas.
5 Toini aniyopatono iyali mo noko sisiyoli. Totaini alisai mo Kolaisoyo na tola tumoki, noka noko na tola tumoki. Wiyouwa wiyou, Koto tomoso nokota nali no. Komaso hani hani tosamukukomoi. Tani siyoloso tokaluwaiyalo manokoni mo waliyo, aniyopa poi poi. Motu nali no.
5 Do povo de Israel vêm os patriarcas, e o próprio Cristo, quanto à sua natureza humana, era israelita. E ele é Deus, aquele que governa sobre todas as coisas e é digno de louvor eterno! Amém.
6 Koto mo Isolilo noko nokolalo afonimaiso ikokaiwoi muwoi. Siyaiyo tani imo kwaimowoi muwoi. Toi mo Isolila Isolilo noko muwoi. No monoi no moi mo sai, Isoliloni alisaitono iyali komaso mo Isolila Isolilo noko muwoi.
6 Acaso Deus deixou de cumprir sua promessa a Israel? Não, pois nem todos os descendentes de Israel pertencem, de fato, ao povo de Deus.
7 Apolofamoni alisaitono iyali mani, komaso mo Apolofamoni alalo pa tokolali manokoniso. Kotoni puko imoyo tiyomuko, Apolofamoso no imoki no, noino,
7 Só porque são descendentes de Abraão não significa que são, verdadeiramente, filhos de Abraão. Pois as Escrituras dizem: “Isaque é o filho de quem depende a sua descendência”.
8 No monoi no mo, Apolofamoni alisaitono iyali komaso mo Kotoni alalo muwoi. Siyaisu, Kotoyo no imo ukukaiki no, toi saso mo Kotoni alalo na.
8 Isso significa que os descendentes físicos de Abraão não são, necessariamente, filhos de Deus. Apenas os filhos da promessa são considerados filhos de Abraão.
9 Imo no mo, Kotoyo toku no imokaiki no, Apolofamoso, no mo noino,
9 Pois Deus havia prometido: “Voltarei por esta época, e Sara terá um filho”.
10 Lipika mani, noinoso na, tani alalo ti mo apitono mo tomoso, moini aniyopa Isako.
10 Esse fato não é único. Também Rebeca ficou grávida de nosso antepassado Isaque e deu à luz gêmeos.
11 — ausente —
11 Antes de eles nascerem, porém, antes mesmo de terem feito qualquer coisa boa ou má, ela recebeu uma mensagem de Deus. (Essa mensagem mostra que Deus escolhe as pessoas conforme os propósitos dele
12 — ausente —
12 e as chama sem levar em conta as obras que praticam.) Foi dito a Rebeca: “Seu filho mais velho servirá a seu filho mais novo”.
13 Nonani alalo ti monoi Kotoni puko imoyo na tiyomuko, Kotoyo no yomu ukuki no, noino,
13 Nas palavras das Escrituras: “Amei Jacó, mas rejeitei Esaú”.
14 Ainonani monoi no moloi tiyamokoni, woi? Koto mo mulu koiyau nokota poimo. Wiyouwa wiyou, aino muwoi.
14 Estamos dizendo, então, que Deus foi injusto? Claro que não!
15 Kotoni puko imoyo tiyomuko, Musiso no imoki no, noino,
15 Pois Deus disse a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu quiser, e mostrarei compaixão a quem eu quiser”.
16 No monoi no mo, Koto mo noko tofasi mo, no mo nokoni muluyoso muwoi, tani mi ano monoi muwoi. Koto totayosu mo mulu yakimo, noko monoi mulu unoimo, suomoso monoiso na fasiyoimo.
16 Portanto, a misericórdia depende apenas de Deus, e não de nosso desejo nem de nossos esforços.
17 Isipi noko siyoli nokota Falauso mani, imo imoki, Kotoni puko imoyo no tiyomuko no, noino,
17 Pois as Escrituras afirmam que Deus disse ao faraó: “Eu o coloquei em posição de autoridade com o propósito de mostrar em você meu poder e propagar meu nome por toda a terra”.
18 No monoi no Koto mo mulu yakimo, to mo noko monoi mulu ukoimo, suomoso monoiso na fasikoimo. Noko siyaiyo kukamokokai mani, no mo Kotoni muluyosu.
18 Como podem ver, ele escolhe ter misericórdia de alguns e endurecer o coração de outros.
19 Moi nokotayo poi timono, “Ulai Koto no hani monoi timoko, molo koiyauso aluwai foli monoi no? Totani muluyosu toliyainoki. Koi no tani mulu no moloi alukimo monoi?”
19 Mas algum de vocês dirá: “Então por que Deus os culpa? Não estão apenas cumprindo a vontade dele?”.
20 Woli, hani monoi tiyomuni, woi? Kotoso kukami no hani monoi? Nokoyo yo haniyo no yo nokotaso no moloi imo monoi, “Ainonani no hani monoi yo unumonokini?”
20 Ora, quem é você, mero ser humano, para discutir com Deus? Acaso o objeto criado pode dizer àquele que o criou: “Por que você me fez assim?”
21 Asi nau lokuko mi ano nokota mo asiso ano na. Asiso ano mo; asi nau mo tiwoi lokuko na. Siya mo itouniyaima itouniyaimo, ni mo mi itouniyaimo monoi. Siya mo afonimai nau, kukumo isikokai monoi. Noko mo totani muluyosu mi ano mo waliyo. Ulai moloi alukimo monoi?
21 O oleiro não tem o direito de usar o mesmo barro para fazer um vaso para uso especial e outro para uso comum?
22 Noinoso Koto mani, to mo nonani asi nau lokuko nokota komiyai. Mulu atolokomo monoi wiyoti monoi yoki, tani ami siyoli wiyoti monoi. Ulai to mo uo imo somaiso lukaso nokota muwoi, molo siyaso pukwaikokai manoki, mulu atolokomo uku noko nokolaloso, no uwokaikaki no. Uo mulu atolokomo ukakimo, a, moi no ainonani monoi no imo no yapoli?
22 Da mesma forma, Deus tem o direito de mostrar sua ira e seu poder, suportando com muita paciência aqueles que são objeto de sua ira, preparados para a destruição.
23 Ami soliyaki mani, wiyoti monoi yoki, totani noko nokolaloso. Mulu tuku, suomoso monoiso na tofasikomoi. Totani saponimai sinona yo monoi toku yasoi foukokaiki. Tani ami siyoli wiyotiyakimo, a, moi no ainonani monoi no imo no yapoli?
23 Ele age desse modo para que as riquezas de sua glória brilhem com esplendor ainda maior sobre aqueles dos quais ele tem misericórdia, aqueles que ele preparou previamente para a glória.
24 Moi mani, na aliyonikomomokoki. Yuto noko koi saso muwoi, noko nokonu noko moi mani, na aliyonikomokinuwo.
24 E nós estamos entre os que ele chamou, tanto dentre os judeus como dentre os gentios.
25 Ainonani monoi Kotoni mulu lukasiko nokota Hosiyayo toku kumokaiki, Kotoyo no yomuki no, noino,
25 A esse respeito, Deus diz na profecia de Oseias: “Chamarei ‘meu povo’ aqueles que não eram meu povo, e amarei aqueles que antes eu não amava”.
26 Noino mani, kumokaiki,
26 E também: “No lugar onde lhes foi dito: ‘Vocês não são meu povo’, eles serão chamados ‘filhos do Deus vivo’”.
27 Kotoni mulu lukasiko nokota siya, Aisaiya mani, kumokaiki, Isolilo noko monoi, siyoliso no yomu ukuki no, noino,
27 E, a respeito de Israel, o profeta Isaías clamou: “Embora o povo de Israel seja numeroso como a areia do mar, apenas um remanescente será salvo.
28 Ulai afonimaiso? Siyoli Nokotayo asiso tumakimo, mulu mo tiwoi muwoi, molo koiyau foli monoi somaiso na uwokoimo.”
28 Pois o Senhor executará sua sentença sobre a terra de modo rápido e decisivo”.
29 Toku mo Aisaiyayo ainonani monoi na kumokaiki, noino,
29 E, como Isaías tinha dito em outra passagem: “Se o Senhor dos Exércitos não houvesse poupado alguns de nossos filhos, teríamos sido exterminados como Sodoma e destruídos como Gomorra”.
30 Ainonani monoi no moloi tiyamokoni, woi? Noko nokonu noko mo mi pa foloko manokiso, Kotoni molo timai noko ititouni si monoi. Kotoso lolaloso mulumolo luwaikino mo, mulu na ititounikaiki, molo koiyau monoi imo mo futo.
30 Que significa tudo isso? Embora os gentios não buscassem seguir as normas de Deus, foram declarados justos, e isso aconteceu pela fé.
31 Isolilo nokosu mo mi foloko manoki, Musini imo amiso louwa aluwaiyalokino, iyamoki, “Koto mo imo mo futowo.” Ulai imo mo futo muwoi, amai. Mulu mo pa ititounikaikiso.
31 Já o povo de Israel, que se esforçou tanto para cumprir a lei a fim de se tornar justo, nunca teve sucesso.
32 Ulai afonimaiso? Kotoso mulumolo luwaiwoi muwoi, totaini amiyo Musini ami imoso louwa aluwaikino. Asai komiyai kitolokoki.
32 Por que não? Porque tentaram se tornar justos por meio de suas obras, e não pela fé. Tropeçaram na grande pedra em seu caminho,
33 Ainonani monoi Kotoni puko imoyo tiyomuko, siyokawi imo, noino,
33 e a esse respeito as Escrituras afirmam: “Ponho em Sião uma pedra que os faz tropeçar, uma rocha que os faz cair. Mas quem confiar nele jamais será envergonhado”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.