Romanos 4
Kotoni Imo Itouniyaimo (AMM) vs NTLH
1 Koini aniyopa Apolofamo, to no moloi yoki, woi? Nokoni imo poimo, mulumolo luwai moloso poimo aluwaiki.
1 Então o que é que podemos dizer de Abraão, o antepassado de nossa raça? O que foi que ele conseguiu?
2 Apolofamo mo totayo yo foli monoi mulu pitouniyaimokai mo, tota amu waliyo na pokisosomi. Ulai Kotoni molo timai no tota amu no moloi kisosomi monoi?
2 Se foi por causa das coisas que ele fez que Deus o aceitou, então ele teria motivo para se orgulhar, mas não para se orgulhar diante de Deus.
3 Ulai Kotoni puko imoyo tiyomuko, noinosu,
3 Pois o que é que as Escrituras Sagradas dizem? Elas dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
4 Nokoyo noko siyani mi anakimo, mi ano foli monoi na anoimo. Suo foli mo afonimaiso muwoi, mi ano foli monoi nali no.
4 O salário que o trabalhador recebe não é um presente, mas é o pagamento a que ele tem direito por causa do trabalho que fez.
5 Noko siyaiyo louwa tiyamo, “Mi itouniyaimo anakinokimo, Koto mo imo mo futo, molo koiyau monoi imo mo.” Ainoso louwa tiyamo. Ulai aino muwoi. Mulumolo luwai monoisu imo mo futo. Molo koiyauso aluwai nokota mo Kotoso mulumolo luwaiyakimo, Koto mo imo mo futo, nonani nokotani mulu mo na itouniyaimo kaiyoimo.
5 Porém a pessoa que não põe a sua esperança nas coisas que faz, mas simplesmente crê em Deus, é a fé dessa pessoa que faz com que ela seja aceita por Deus, o Deus que trata o culpado como se ele fosse inocente.
6 Toiwi mani, noinoso na yomuki, Kotoso mulumolo luwai nokota monoi. Mulumolo luwai nokota mo na molokiyumo. Ulai afonimaiso? Tota monoi Kotoyo na tiyomu unu, noino, “Yo mo imo mo futo. Tani mulu itouniyaimo kaiyoimo.” Nokoyo yo foli monoi pa tiyomu unuso, mulumolo luwai monoisu na tiyomu. Kotoni puko imoyo mo tiyomuko, Toiwiyo no kumokaiki no, noino,
6 E isso foi o que Davi queria dizer quando falou da felicidade daqueles que Deus aceita, sem levar em conta o que eles fazem.
7 “Noko, Kotoyo mulu kopokoiyauso no saloso uwoko no, toi mo na molokiwumo. Imo kulali imo mo futo, no monoi no.
7 Davi disse: “Feliz aquele cujas maldades Deus perdoa e cujos pecados ele apaga!
8 Siyoli Nokotayo molo koiyauso aluwai foli monoi yomu ukukai somiso mo, toi mo na molokiwumo.”
8 Feliz aquele que o Senhor não acusa de cometer pecado!”
9 Moloki no mo, Toiwiyo no kumoki no, no mo au tuno tokosonasiko noko monoi saso poimo, au tuno tokosonasiko somiso noko monoi mani, wiyou poimo tiyomuko uku. Apolofamo monoi na pomulumolokowo. Noino tiyamo unukoni. Apolofamo mo Kotoso na mulumolo luwaiki. Kotoyo nonani muluso kwaiki mo, na yomu unuki, “Yo mo imo mo futo. Tani mulu na titouniyaimokai.”
9 Será que essa felicidade de que Davi falou existe somente para os que são circuncidados ? É claro que não! Ela existe também para os que não são circuncidados. Pois já citamos as Escrituras Sagradas, que dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
10 Maniwoi Koto no yomu unuki, “Yo mo imo mo futo.” Au tuno tokosiyaimosai poimo, amai poimo tokosiyaimo somiso. Amai nali no. Au tuno tokosiyaimowoi muwoi, nomai no Kotoyo yomu unuki, mulu itouniyaimokai monoi.
10 Quando foi que isso aconteceu? Foi antes ou depois de Abraão ser circuncidado? Foi antes e não depois.
11 Au tuno tokosiyaimo somisomai Kotoso na mulumolo luwaiki. Mulumolo luwaiki mo; molo koiyau monoi imo mo futo, Kotoyo, mulu itouniyaimokaiki. Mulu itouniyaimokaiki mo; au tuno tokosiyaimokino. Kotoyo mulu itouniyaimokaiki, no monoi no muwokainoni monoi tokosiyaimokino. No monoi no Apolofamo mo totawoi nokota, Kotoso no mulumolo luwaiki no. Au tuno tokosonasiko somiso noko, Kotoso no tomulumolo luwaino no, totaini apitono komiyai nali. Toi monoi mani, mulumolo luwai monoisu Koto mo imo mo futo, mulu tititounikaiyalo.
11 Ele foi circuncidado mais tarde. E a sua circuncisão foi um sinal para provar que Deus aceitou Abraão porque ele tinha fé; e isso aconteceu quando ele ainda não havia sido circuncidado. Assim Abraão é o pai espiritual de todos os que creem em Deus e são aceitos por ele, mesmo que não sejam circuncidados.
12 Noko nokonu noko saso muwoi, Yuto noko koi mani, Apolofamo mo apou tokaluwainoki, au tuno tokosonasiko noko koiyo mo. Tani moloso na totanomonoki. Au tuno tokosonasiko kaikinoki, Kotoso mulumolo luwai molo mani, na taluwainoki, koini aniyopa Apolofamo komiyai. Au tuno tokosiyaimo somisomai Kotoso na mulumolo luwaiki. Koi mani, Kotoso na tomulumolo luwainoki.
12 Ele é também o pai dos que são circuncidados. Não apenas porque são circuncidados, mas porque vivem a mesma vida de fé que Abraão, o nosso pai, viveu antes de ter sido circuncidado.
13 Kotoyo mo Apolofamoso na imokaiki, “Asi asi komaso na aninoikuwomo, nonowoi nani alisaimi iyaliwoiso. Musini ami imo aluwai monoi pa imokaikiso. Apolofamo mo Kotoso mulumolo luwaiki, no monoi no molo koiyau monoi imo mo futo, Kotoyo mo, mulu itouniyaimokaiki. Na imokaiki, “Asi asi komaso na aninoikuwomo.”
13 Deus prometeu a Abraão e aos seus descendentes que o mundo ia pertencer a eles. Essa promessa foi feita não porque Abraão tinha obedecido à lei , mas porque ele havia crido em Deus e havia sido aceito por ele.
14 Ulai Musini imoso aluwai nokoso aino pikokai mo, mulumolo luwai noko mo afonimaiso posi, Apolofamoso afonimaiso pimokai. Koto mo Musini imoso aluwai nokoso pa ikokaikiso. Mulumolo luwai noko monoi na ikokaiki.
14 Pois, se aqueles que obedecem à lei vão receber o que Deus prometeu, então a fé é inútil, e a promessa de Deus não tem valor.
15 Ulai afonimaiso? Nokoyo Musini imo amiso pa taluwai itouniyaimonoso, no monoi no Koto mo uo mulu siyoli atolokomo ukoimo. Imo ami tako somiso mo, no mo waliyo, imo no moloi kulali monoi?
15 Pois a lei traz o castigo de Deus. Mas, onde não existe lei, também não existe desobediência à lei.
16 No monoi no mo, noko mo Kotoso mulumolo luwaiyakimo, Kotoyo mo na imokaiyoimo, yousi itouniyaimo monoi. Suomoso monoiso na fasiyoimo. Tani imo mo motu na, aniyopa poi poi. Apolofamowoi tani alisaitono iyaliwoi monoi na yomukaiki, si itouniyaimo monoi. No mo Musini ami imoso aluwai noko saso muwoi, Kotoso mulumolo luwai noko monoi mani, na yomukaiki. Ulai afonimaiso? Apolofamo komiyai na tomulumolo luwaino. Nasu, Apolofamo mo moi komasoni apou komiyai na.
16 Portanto, a promessa de Deus depende da fé, a fim de que a promessa seja garantida como presente de Deus a todos os descendentes de Abraão. Ela não é somente para os que obedecem à lei, mas também para os que creem em Deus como Abraão creu, pois ele é o pai espiritual de todos nós.
17 Kotoni puko imoyo ainonani monoi tiyomuko, noino,
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu fiz de você o pai de muitas nações.” Assim a promessa depende de Deus, em quem Abraão creu, o Deus que ressuscita os mortos e faz com que exista o que não existia.
18 Koto mo Apolofamoso na imokaiki, “Nani alisaimi iyali mo molopoi na si liyaiyoimo.” Imokaimai Apolofamo mo noko wai. Alu no moloi ki monoi? Ulai Kotoso waliyo mulumolo luwaiki, alu ki monoi na pofou manoki, ainoso hani alu kiki. No monoi no noko nokonu noko molopoiyo tokaluwai liyaino, apou imo mo.
18 Abraão teve fé e esperança, mesmo quando não havia motivo para ter esperança, e por isso ele se tornou “o pai de muitas nações”. Como dizem as Escrituras: “Os seus descendentes serão muitos.”
19 Wiyouwa wiyou, Kotoyo imokaimai Apolofamo mo aisamu mo pounu, 100 mo aumoifaso. Noko wai nali. Sala, tani noni mani, noni wai, anapo nali. Ulai amiso na pomulumolo luwai manoki, yomuki, “Yo mo alu na kiyoimo, Kotoni amiyo.”
19 Abraão tinha quase cem anos. Mas, mesmo quando ele pensou a respeito do seu corpo, que já estava como morto, ou quando lembrou que Sara não podia ter filhos, a sua fé não enfraqueceu.
20 Mulu mo tiwoi muwoi, amiso na mulumolo luwai manoki, ainoso hani mulu mo ami saso. Kotoni siyolo kaluwaiyalouki.
20 Abraão não perdeu a fé, nem duvidou da promessa de Deus. A sua fé o encheu de poder, e ele louvou a Deus
21 Mulu amisoso na mulumolokoki, “Kotoni ami mo siyoli. Totani imoyosu yo mo alu na kiyoimo.”
21 porque tinha toda a certeza de que Deus podia fazer o que havia prometido.
22 No monoi no mo, Kotoni puko imoyo tiyomuko, Apolofamo monoi, noino,
22 Por isso Abraão, por meio da fé, “foi aceito por Deus.”
23 Imo no mo, Kotoyo yomu unuki, “Yo mo imo mo futo,” nonani imo mo Apolofamo monoi saso muwoi,
23 As palavras “foi aceito” não falam somente dele.
24 Kotoso mulumolo luwai noko moi monoi mani, yomu unumokoki. Yausai lusikai nokotaso mulumolo luwaiyakikonimo, moini molo koiyau monoi mani, imo mo futo. Moini Isiso Siyoli lusikai nokotaso mulumolo luwaiyakikonimo, moini mulu na ititounikomomoko kaiyoimo.
24 Falam também de nós, que seremos aceitos, nós os que cremos em Deus, o qual ressuscitou Jesus, o nosso Senhor.
25 Isiso mo kalo monoiso kiyoki, Kotoyo mo. Moini molo koiyau monoi na kalo unumokoki, moi kwalomai monoi nali no. Nosai no yausai na lusikaiki. No mani, afonimaiso muwoi. No monoi nosu Koto mo moini molo koiyau monoi imo mo futo. Mulu na ititounikomomoko kaiki.
25 Jesus foi entregue para morrer por causa dos nossos pecados e foi ressuscitado a fim de que nós fôssemos aceitos por Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.