Marcos 5
Kotoni Imo Itouniyaimo (AMM) vs BKJ
1 Nosai no mo; imonu mo uwai; Isiso iyali mo iwo toku ilo ausaimi fiyamosiyanokino, Kilasa asiso.
1 E eles chegaram ao outro lado do mar, à terra dos gadarenos.
2 Isiso ayousai folamiyo konoki mo, iloso, popuwa koiyauwoi nokota mo somaiso na kiya tumoki. Noko aiko uku asisai tumoki.
2 E, saindo ele do barco, imediatamente veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Noko aiko uku asi mo tani nokonu na, nosoni na potolo manoki. Nokoyo no moloi komikai monoi? Waiya moloyo mani, moloi konosuwa monoi?
3 o qual tinha sua morada nos sepulcros; e nenhum homem podia prendê-lo, não, nem com correntes;
4 Waiya moloyo louwa pokonosuwakomo kaimosikino, naino ti fona timai. Wiyou, na potokosoulalo manoki, waiya molo mo. Ulai noko noiyo komikai monoi? Tani mi mo ami ami.
4 porque, tendo sido ele muitas vezes preso com grilhões e correntes, e as correntes foram por ele arrancadas, e os grilhões quebrados em partes, e nenhum homem podia amansá-lo.
5 Ulo ulo amoloki amoloki poliyaiyalomano manoki, noko aiko uku asiwoi yuwoiso, siyoliso na pomomosiki, tota amu tomokiyo posolamoulumosiki.
5 E sempre, noite e dia, ele estava nos montes, e nos sepulcros, gritando, e cortando-se com pedras.
6 Isisoyo iloso folamiyo konoki mo; aluwamai kwaiki, popuwawoi nokotayo mo. Na fuma tumoki, Isisoni fokutonomai losiyaiko una tumoki.
6 Mas quando ele viu Jesus ao longe, correu e adorou-o,
7 Popuwayo noinomo noko mo imo siyoliso na imaloki, “Isiso, nono mo Kotoni awitono, Kota Kotoni awitono mo. Hani monoi totumo unumononi? Iyanoko noiyo uwomonoi. Kotoyo na tokimoko.” Aino imoki.
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 Ulai afonimaiso? Isiso mo toku yasoi imoki, “Popuwa koiyau, nokoni ausai na putukaimo.”
8 Pois ele lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo.
9 Nosai no mo; Isiso mo na imoki, “Nani siyolo no moloi?” Na fowaki, “Popuwa molopoiwoi na totolo, no monoi no yani siyolo mo Ukouniyaiko.”
9 E ele perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Meu nome é Legião, porque somos muitos.
10 Imalo manoki, Isisoso, “Aluwaso noiyo iko taikiyoi, yani popuwa mo.”
10 E pedia-lhe muito que não os enviasse para fora daquela terra.
11 Fu molopoi molopoi yufaso asi pono siki, aumoifaso.
11 Ora, estavam ali perto nos montes, uma grande manada de porcos se alimentando.
12 No monoi no popuwa mo Isisoso imalokino, “Funi au poiso no waliyo tukwaiya kiyomokoni?”
12 E todos os demônios lhe pediram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que possamos entrar neles.
13 Fowakoki, “Waliyo na.”
13 E imediatamente Jesus lhes deu permissão. E os espíritos imundos saíram, e entraram nos porcos; e a manada desceu violentamente pelo declive para o mar, (eram cerca de dois mil); e eles se afogaram no mar.
14 Nosai no mo; fu samukuko nokoyo uloloki. Nonani monoi aino imo lukasikalo manokino, nokonu noko nokolaloso, nu siyasonuso asimai si nokowoiso. No monoi no noko nokolalo mo yasoi, nonani haniso kiyanokino.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram, e o anunciaram na cidade e nos campos; e eles saíram para ver o que havia acontecido.
15 Isisoni au mo tiki mo, nokoso na kiya tumokino, popuwa molopoiyo utukaimo nokotaso. Tuno atolikaimokai. Kwalu kwalumowoi muwoi, mulu mo itouniyaimoso na popomuwakaiki. Kikino mo; na kokolokoki, toi mo.
15 E eles foram até Jesus, e viram aquele que fora possuído pelo demônio, e tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo; e eles ficaram com medo.
16 Popuwawoi nokota itouniyaimokaiso ki noko, totaiyo nonani monoi aino imo lukasiko si manoki. Fu kolikali soli aino imo mani, lukasiko si manoki.
16 E os que tinham visto isso, contaram-lhes o que acontecera ao possuído pelo demônio, e também acerca dos porcos.
17 No monoi no Isisoso imalokino, “Koini asisai mo na putukaimoko, na pomoi.”
17 E eles começaram a suplicar-lhe para que saísse das suas regiões.
18 No monoi no mo, Isiso mo ayouso folamiyo konoki mo, popuwayo utukaimo nokotayo mo imaloki, “Yo mo taluwainoki.”
18 E, entrando ele no barco, suplicava-lhe o que fora possuído pelo demônio que pudesse estar com ele.
19 Ulai Isiso mo wiyou yomuki, na imoki, “Nuso na pomoi, fuwaluwouso na pikano, Noko Siyoliyo no itouniyaimokaini no, nonani aino imo na polukasikano. Mulu ununi, na fasini.”
19 Todavia, Jesus não o permitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para teus amigos, e anuncia-lhes quão grandes coisas o Senhor te fez, e como teve compaixão de ti.
20 No monoi no mo, nonani nokota mo na manoki, tota itouniyaimokai aino imo lukasikaloki, Tikapoli asiso. Wiyouwa wiyou, noko nokolaloyo mulumoloko manokino, “Moloi amiyaikiyokowai, woi?”
20 E ele partiu, e começou a divulgar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos os homens se maravilharam.
21 Nosai no mo; ifou nuki, ayou molosai tokosiyaikaiyo tikino, iwo toku ilo siyaiso. Isiso mo fiyamosiya tiki mo, noko nokolalo molopoi molopoiyo Isisoso na ukouniyaikokuya tumokino, iwo toku iloso tolomai.
21 E, passando Jesus outra vez com o barco para o outro lado, ajuntaram-se a ele muitas pessoas; e ele estava junto do mar.
22 Nomai no lotu nufa samuku nokota siya mo tani auso na tumoki. Tani siyolo mo Yailo. Isisoso no kiki mo, tani fokutonomai na losiyaika tumoki,
22 E eis que chegou um dos governantes da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés,
23 na imaloki, “Yani alu, woi, aumoifaso na tokaloso. Ulai nainoyosu na pokomisa tumo, itouniyaisokai monoi, no monoi no waliyo na tolosoimo.”
23 e rogava-lhe muito, dizendo: Minha filhinha jaz à beira da morte: Rogo-te, venhas e lhe imponhas as mãos, para que ela seja curada, e ela viverá.
24 No monoi no Isisoyo mo na aluwaiki.
24 E Jesus foi com ele, e muitas pessoas o seguiam, e o apertavam.
25 Nomai no noni mo na tolosoki, nufaisoyo uwokaisokai nukonu mo. Aisamu mo molo tiwoi mo nonani aiyo puwosokai manoki.
25 E certa mulher, vítima de um fluxo de sangue havia doze anos,
26 Tokota iyali molopoi mo louwa pofasiso mosikino. Ulai itouniyaisowoi muwoi, iyanoko saso puwosomosikino. Muwoniwoi na uwaimokaiki, fasiso foli monoi mo. Ulai siyoliso na uwokaisokaiki.
26 e tinha sofrido muitas coisas de muitos médicos, e tinha gasto tudo o que ela tinha, e não havia melhorado, mas antes cada vez pior.
27 Isisoyo fasiko mi imo mo toku yasoi kwaiki, no monoi no noko molopoi nokoni aumai lotisoki, Isisoni namolisai wosu woso na tolosa tumoki, tani tuno soposai na komiki.
27 Quando ela tinha ouvido falar de Jesus, veio por detrás comprimida , e tocou na sua veste.
28 Mulumolokoki, to mo, “Yo mo tani tunosai komiyakimo, waliyo na toloimo.”
28 Porque ela dizia: Se eu somente tocar nas suas vestes eu serei sã.
29 No monoi no mo lolai siyaso nako mo na tolosuwasoki, na mulumolokoki, “Yo mo waliyo. Nako mo futo.”
29 E imediatamente a fonte do seu sangue secou, e ela sentiu no seu corpo já estar curada daquela aflição.
30 Isiso mani, lolai siyaso to mo sai na, ami mo noniso na amisoki. Namoli molo foinalikoki mo, yomuki, “Yani tunosai no noiyo tokomimono?”
30 E Jesus, no mesmo instante sabendo que saíra virtude de si mesmo, voltou-se para a multidão, e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Nosai no mo; siyokutono iyaliyo imokino, “Nono no noko nokolaloso pa kokoniso? Hani monoi tiyomuni, “Noiyo tokomimono?”
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Tu vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Isisosu mo amai kwailuwaikaloki, na mulumolokoki, “Noiyo komimono, woi?”
32 E ele olhava em redor para ver aquela que tinha feito isso.
33 Nosai no mo; noni mo Isisoni fokutonomai alokomu na losiyaika tumoki. To mo sai na, “Yo mo waliyo na totolo.” Kokolosoki, na kumolokosoki. Nufaiso uwoso monoi aino imo komaso mo na posasoko wiyononiki.
33 Mas a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que foi feito a ela, aproximou-se, e caiu no chão diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 Na isoki, Isiso mo, “Woli, waliyo tomulumolo luwaimononi, no monoi no mo waliyo na totoloni. Atiyaiso potolano, mulu tomokiso. Nani ai mo futo.” Aino na isoki, Isiso mo.
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te sarou; vai-te em paz, e sê curada desta tua aflição.
35 Isisoyo amai lukaso niso manoki mo, nomai no mo lotu nufa samuku nokota Yailoni nusai na tiki, nokoyo, toso na ima tumokino, “Nani alu mo yau, yasoi na kaloso. Aiyoloko nokotaso afonimaiso noiyo fololuwaiyoi. Konoi no moloi fasiso monoi?”
35 Enquanto ele ainda falava, vieram alguns da casa do governante da sinagoga, a quem disseram: A tua filha está morta; porque ainda incomodas o Mestre?
36 Ulai Isiso mo toini imo kulalikoki, lotu nufa samuku nokotaso na imoki, “Noiyo kokolomoi. Na pomulumolo luwaimonosu.”
36 Mas Jesus, tão logo ouviu essas palavras, disse ao governante da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Imoki mo; noko nokolaloso alukikoki. Pita iyalisu na koliyonoki, Pitawoi Yamiso noko ti, auwatono Iyonowoi.
37 E ele não permitiu que nenhum homem o seguisse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Nosai no mo; lotu nufa samuku nokotani nu mo fiyamosiya tumokino. Noko nokolaloyo sosonuno umano siso na kwaika tumokino. Wiyouwa wiyou, siyoliso na sonukuso si manoki.
38 E, tendo chegado à casa do governante da sinagoga, viu o alvoroço, e os que choravam e pranteavam muito.
39 Nu poiso tiki, na ikoki, “Oi, hani monoi tosonukusonuwo? Hani monoi tiyonuwo, siyoliso no? Alu mo yau muwoi, ulololi totaso.”
39 E ele entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 Ulai na soluwaikino.
40 E riam-se dele. Ele, porém, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele estavam, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Alu yauni nainosai na komisoki, na isoki, “Talita kumi.” Nonani imo folosai mo noino, “Alu noniyanikofa, ya timonoki, na pauwoniyou.”
41 E ele tomando a menina pela mão, disse-lhe: Talita cumi; que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Ulai lolai siyaso alu mo na auwonisiyouki, na liyaisoki. Alufa muwoi, alu noniyaniko siyoli sowiyafa na, aisamu 12. Wiyouwa wiyou, kufaukoki, naino foli iyo nokokino, iyamoki, “Ulai moloi monoi woi?”
42 E imediatamente a menina se levantou, e andava, pois ela tinha doze anos. E eles assombraram-se com grande espanto.
43 Imo amiso na ikoki, Isiso mo, “Ainonani monoi imo noiyo ikaloiwo.” Nosai no atino noko tiso ikoki, “Koloni na ponisowo.”
43 E ele ordenou-lhes expressamente que nenhum homem soubesse; e mandou que lhe dessem alguma coisa para ela comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.