Marcos 5
Kotoni Imo Itouniyaimo (AMM) vs ACF
1 Nosai no mo; imonu mo uwai; Isiso iyali mo iwo toku ilo ausaimi fiyamosiyanokino, Kilasa asiso.
1 E chegaram ao outro lado do mar, à província dos gadarenos.
2 Isiso ayousai folamiyo konoki mo, iloso, popuwa koiyauwoi nokota mo somaiso na kiya tumoki. Noko aiko uku asisai tumoki.
2 E, saindo ele do barco, lhe saiu logo ao seu encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo;
3 Noko aiko uku asi mo tani nokonu na, nosoni na potolo manoki. Nokoyo no moloi komikai monoi? Waiya moloyo mani, moloi konosuwa monoi?
3 O qual tinha a sua morada nos sepulcros, e nem ainda com cadeias o podia alguém prender;
4 Waiya moloyo louwa pokonosuwakomo kaimosikino, naino ti fona timai. Wiyou, na potokosoulalo manoki, waiya molo mo. Ulai noko noiyo komikai monoi? Tani mi mo ami ami.
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões em migalhas, e ninguém o podia amansar.
5 Ulo ulo amoloki amoloki poliyaiyalomano manoki, noko aiko uku asiwoi yuwoiso, siyoliso na pomomosiki, tota amu tomokiyo posolamoulumosiki.
5 E andava sempre, de dia e de noite, clamando pelos montes, e pelos sepulcros, e ferindo-se com pedras.
6 Isisoyo iloso folamiyo konoki mo; aluwamai kwaiki, popuwawoi nokotayo mo. Na fuma tumoki, Isisoni fokutonomai losiyaiko una tumoki.
6 E, quando viu Jesus ao longe, correu e adorou-o.
7 Popuwayo noinomo noko mo imo siyoliso na imaloki, “Isiso, nono mo Kotoni awitono, Kota Kotoni awitono mo. Hani monoi totumo unumononi? Iyanoko noiyo uwomonoi. Kotoyo na tokimoko.” Aino imoki.
7 E, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 Ulai afonimaiso? Isiso mo toku yasoi imoki, “Popuwa koiyau, nokoni ausai na putukaimo.”
8 (Porque lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo.)
9 Nosai no mo; Isiso mo na imoki, “Nani siyolo no moloi?” Na fowaki, “Popuwa molopoiwoi na totolo, no monoi no yani siyolo mo Ukouniyaiko.”
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Imalo manoki, Isisoso, “Aluwaso noiyo iko taikiyoi, yani popuwa mo.”
10 E rogava-lhe muito que os não enviasse para fora daquela província.
11 Fu molopoi molopoi yufaso asi pono siki, aumoifaso.
11 E andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 No monoi no popuwa mo Isisoso imalokino, “Funi au poiso no waliyo tukwaiya kiyomokoni?”
12 E todos aqueles demônios lhe rogaram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 Fowakoki, “Waliyo na.”
13 E Jesus logo lho permitiu. E, saindo aqueles espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada se precipitou por um despenhadeiro no mar (eram quase dois mil), e afogaram-se no mar.
14 Nosai no mo; fu samukuko nokoyo uloloki. Nonani monoi aino imo lukasikalo manokino, nokonu noko nokolaloso, nu siyasonuso asimai si nokowoiso. No monoi no noko nokolalo mo yasoi, nonani haniso kiyanokino.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram, e o anunciaram na cidade e nos campos; e saíram muitos a ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Isisoni au mo tiki mo, nokoso na kiya tumokino, popuwa molopoiyo utukaimo nokotaso. Tuno atolikaimokai. Kwalu kwalumowoi muwoi, mulu mo itouniyaimoso na popomuwakaiki. Kikino mo; na kokolokoki, toi mo.
15 E foram ter com Jesus, e viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo, e temeram.
16 Popuwawoi nokota itouniyaimokaiso ki noko, totaiyo nonani monoi aino imo lukasiko si manoki. Fu kolikali soli aino imo mani, lukasiko si manoki.
16 E os que aquilo tinham visto contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado, e acerca dos porcos.
17 No monoi no Isisoso imalokino, “Koini asisai mo na putukaimoko, na pomoi.”
17 E começaram a rogar-lhe que saísse dos seus termos.
18 No monoi no mo, Isiso mo ayouso folamiyo konoki mo, popuwayo utukaimo nokotayo mo imaloki, “Yo mo taluwainoki.”
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Ulai Isiso mo wiyou yomuki, na imoki, “Nuso na pomoi, fuwaluwouso na pikano, Noko Siyoliyo no itouniyaimokaini no, nonani aino imo na polukasikano. Mulu ununi, na fasini.”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes quão grandes coisas o Senhor te fez, e como teve misericórdia de ti.
20 No monoi no mo, nonani nokota mo na manoki, tota itouniyaimokai aino imo lukasikaloki, Tikapoli asiso. Wiyouwa wiyou, noko nokolaloyo mulumoloko manokino, “Moloi amiyaikiyokowai, woi?”
20 E ele foi, e começou a anunciar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos se maravilharam.
21 Nosai no mo; ifou nuki, ayou molosai tokosiyaikaiyo tikino, iwo toku ilo siyaiso. Isiso mo fiyamosiya tiki mo, noko nokolalo molopoi molopoiyo Isisoso na ukouniyaikokuya tumokino, iwo toku iloso tolomai.
21 E, passando Jesus outra vez num barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Nomai no lotu nufa samuku nokota siya mo tani auso na tumoki. Tani siyolo mo Yailo. Isisoso no kiki mo, tani fokutonomai na losiyaika tumoki,
22 E eis que chegou um dos principais da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés,
23 na imaloki, “Yani alu, woi, aumoifaso na tokaloso. Ulai nainoyosu na pokomisa tumo, itouniyaisokai monoi, no monoi no waliyo na tolosoimo.”
23 E rogava-lhe muito, dizendo: Minha filha está à morte; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos, para que sare, e viva.
24 No monoi no Isisoyo mo na aluwaiki.
24 E foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Nomai no noni mo na tolosoki, nufaisoyo uwokaisokai nukonu mo. Aisamu mo molo tiwoi mo nonani aiyo puwosokai manoki.
25 E certa mulher que, havia doze anos, tinha um fluxo de sangue,
26 Tokota iyali molopoi mo louwa pofasiso mosikino. Ulai itouniyaisowoi muwoi, iyanoko saso puwosomosikino. Muwoniwoi na uwaimokaiki, fasiso foli monoi mo. Ulai siyoliso na uwokaisokaiki.
26 E que havia padecido muito com muitos médicos, e despendido tudo quanto tinha, nada lhe aproveitando isso, antes indo a pior;
27 Isisoyo fasiko mi imo mo toku yasoi kwaiki, no monoi no noko molopoi nokoni aumai lotisoki, Isisoni namolisai wosu woso na tolosa tumoki, tani tuno soposai na komiki.
27 Ouvindo falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou na sua veste.
28 Mulumolokoki, to mo, “Yo mo tani tunosai komiyakimo, waliyo na toloimo.”
28 Porque dizia: Se tão-somente tocar nas suas vestes, sararei.
29 No monoi no mo lolai siyaso nako mo na tolosuwasoki, na mulumolokoki, “Yo mo waliyo. Nako mo futo.”
29 E logo se lhe secou a fonte do seu sangue; e sentiu no seu corpo estar já curada daquele mal.
30 Isiso mani, lolai siyaso to mo sai na, ami mo noniso na amisoki. Namoli molo foinalikoki mo, yomuki, “Yani tunosai no noiyo tokomimono?”
30 E logo Jesus, conhecendo que a virtude de si mesmo saíra, voltou-se para a multidão, e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Nosai no mo; siyokutono iyaliyo imokino, “Nono no noko nokolaloso pa kokoniso? Hani monoi tiyomuni, “Noiyo tokomimono?”
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Isisosu mo amai kwailuwaikaloki, na mulumolokoki, “Noiyo komimono, woi?”
32 E ele olhava em redor, para ver a que isto fizera.
33 Nosai no mo; noni mo Isisoni fokutonomai alokomu na losiyaika tumoki. To mo sai na, “Yo mo waliyo na totolo.” Kokolosoki, na kumolokosoki. Nufaiso uwoso monoi aino imo komaso mo na posasoko wiyononiki.
33 Então a mulher, que sabia o que lhe tinha acontecido, temendo e tremendo, aproximou-se, e prostrou-se diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 Na isoki, Isiso mo, “Woli, waliyo tomulumolo luwaimononi, no monoi no mo waliyo na totoloni. Atiyaiso potolano, mulu tomokiso. Nani ai mo futo.” Aino na isoki, Isiso mo.
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai em paz, e sê curada deste teu mal.
35 Isisoyo amai lukaso niso manoki mo, nomai no mo lotu nufa samuku nokota Yailoni nusai na tiki, nokoyo, toso na ima tumokino, “Nani alu mo yau, yasoi na kaloso. Aiyoloko nokotaso afonimaiso noiyo fololuwaiyoi. Konoi no moloi fasiso monoi?”
35 Estando ele ainda falando, chegaram alguns do principal da sinagoga, a quem disseram: A tuafilha está morta; para que enfadas mais o Mestre?
36 Ulai Isiso mo toini imo kulalikoki, lotu nufa samuku nokotaso na imoki, “Noiyo kokolomoi. Na pomulumolo luwaimonosu.”
36 E Jesus, tendo ouvido estas palavras, disse ao principal da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Imoki mo; noko nokolaloso alukikoki. Pita iyalisu na koliyonoki, Pitawoi Yamiso noko ti, auwatono Iyonowoi.
37 E não permitiu que alguém o seguisse, a não ser Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Nosai no mo; lotu nufa samuku nokotani nu mo fiyamosiya tumokino. Noko nokolaloyo sosonuno umano siso na kwaika tumokino. Wiyouwa wiyou, siyoliso na sonukuso si manoki.
38 E, tendo chegado à casa do principal da sinagoga, viu o alvoroço, e os que choravam muito e pranteavam.
39 Nu poiso tiki, na ikoki, “Oi, hani monoi tosonukusonuwo? Hani monoi tiyonuwo, siyoliso no? Alu mo yau muwoi, ulololi totaso.”
39 E, entrando, disse-lhes: Por que vos alvoroçais e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 Ulai na soluwaikino.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo-os feito sair, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele estavam, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Alu yauni nainosai na komisoki, na isoki, “Talita kumi.” Nonani imo folosai mo noino, “Alu noniyanikofa, ya timonoki, na pauwoniyou.”
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talita cumi; que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Ulai lolai siyaso alu mo na auwonisiyouki, na liyaisoki. Alufa muwoi, alu noniyaniko siyoli sowiyafa na, aisamu 12. Wiyouwa wiyou, kufaukoki, naino foli iyo nokokino, iyamoki, “Ulai moloi monoi woi?”
42 E logo a menina se levantou, e andava, pois já tinha doze anos; e assombraram-se com grande espanto.
43 Imo amiso na ikoki, Isiso mo, “Ainonani monoi imo noiyo ikaloiwo.” Nosai no atino noko tiso ikoki, “Koloni na ponisowo.”
43 E mandou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e disse que lhe dessem de comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.