Marcos 4

Kotoni Imo Itouniyaimo (AMM) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Nosai no mo; Isiso mo iwo toku iloso ifou manoki. Kotoni imo aiyoloko monoi. Noko nokolalo molopoi molopoi mani, ukouniyaikokuya tumokino, no monoi no ayouso yousa konoki. Noko nokolaloyo mo upoisai si liyaiki, iwo toku kwa kwamai.
1 Jesus pôs-se novamente a ensinar, à beira do mar, e aglomerou-se junto dele tão grande multidão, que ele teve de entrar numa barca, no mar, e toda a multidão ficou em terra na praia.
2 Siyokawi imo na lukasiyoluwaiko manoki, na aiyolokoki, noino,
2 E ensinava-lhes muitas coisas em parábolas. Dizia-lhes na sua doutrina:
3 “Na pukwaiwo. Noko mo aliyoli ali tokosikwiyalo, isiso.
3 Ouvi: Saiu o semeador a semear.
4 Tokosikwiyalo mo, aliyoli ali siyai mo molomai na tosalo kono liyai. Uoyo na tonokalo tumono.
4 Enquanto lançava a semente, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Siyai mo tomoki asimai tosalo kono liyai. Asi somuso mo tanowoi muwoi, nonukanofa totoi. No monoi no mo somaiso na tauwonoulu liyai.
5 Outra parte caiu no pedregulho, onde não havia muita terra; o grão germinou logo, porque a terra não era profunda;
6 Ulai uloyo tokoko mo, na tonomoliko taikiyo. Totiwoi pa tosiso.
6 mas, assim que o sol despontou, queimou-se e, como não tivesse raiz, secou.
7 Siyai mo molosu to to mulumai tosalo kono liyai. Molosu isi atoniyo tauwonoulu liyai, na tofiyokaikono. U mo pa tosiso.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; estes cresceram, sufocaram-na e o grão não deu fruto.
8 Aliyoli ali siyaisu mo asi itouniyaimomai na tosalo kono liyai, itouniyaimoso na tauwonoulu liyai. Puwoso puwoso; wamokomai mo u molopoi na tosi liyai. U siyai mo sisiyoli. Siyai mo sisiyoli nali no. Siyai mo wiyou, molopoi molopoi, soliyaki soliyaki.” Siyokawi imo aino na ikoki, Isiso mo.
8 Outra caiu em terra boa e deu fruto, cresceu e desenvolveu-se; um grão rendeu trinta, outro sessenta e outro cem.
9 Nosai no ti monoi ikoki, “Noko mo iyo uku somiso mo, imo mo na pa kwaimono itouniyaimowo.”
9 E dizia: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça!
10 Nosai no mo; noko nokolaloyo utukaimokino mo, aluwai noko siyaiyo imokino, noko molo tiwoi nokowoi noko siyaiwoi no aluwai manokino no, toiyo na imokino, “Siyokawi imo folosai na posaso wiyolumoko.”
10 Quando se acharam a sós, os que o cercavam e os Doze indagaram dele o sentido da parábola.
11 Na fowakoki, “Kotoyo mo moi samukukomo mulu yasoi wiyononikinuwo. Nonani kukalokokai imo mo momaisoso na wiyononikinuwo. Aluwaimono somiso noko, toi mo sai muwoi. Siyokawi imo saso na tolukasikomosi.
11 Ele disse-lhes: A vós é revelado o mistério do Reino de Deus, mas aos que são de fora tudo se lhes propõe em parábolas.
12 No monoi no,
12 Desse modo, eles olham sem ver, escutam sem compreender, sem que se convertam e lhes seja perdoado.
13 Nosai no mo; Isiso mo na ikoki, “Moi no ninani siyokawi imo folosai no sai pakoso? Siyokawi imo siyai no moloi sainoinuwomo, ya imakinukuwo no?
13 E acrescentou: Não entendeis essa parábola? Como entendereis então todas as outras?
14 Aliyoli ali nokoyo no tokosikwiyalo no, no mo Kotoni imo.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Aliyoli ali molomai no tosalo kono liyai no, no mo Kotoni imo komiyai, nokoyo kwai monoi louwa. Ulai Sokolo Nokota Waiyo somaiso totumo, na tifoluwaika tumo, no monoi no Kotoni imo mo fufoli, toi mo.
15 Alguns se encontram à beira do caminho, onde ela é semeada; apenas a ouvem, vem Satanás tirar a palavra neles semeada.
16 Aliyoli ali tomoki asimai no tosalo kono liyai no, no mo Kotoni imo komiyai, nokoyo tukwaino, toku na tomolokimono.
16 Outros recebem a semente em lugares pedregosos; quando a ouvem, recebem-na com alegria;
17 Ulai nonani noko iyali mo toti somiso ali komiyai. Kotoni imo mo fokufaso na taluwai manono. Afonimai nokoyo Kotoni imoso aluwai monoi alukika tumakinomo, lolai siyaso namoliyo na alosimoinomo. Uo nokoyo uwoko monoi, no monoi no.
17 mas não têm raiz em si, são inconstantes, e assim que se levanta uma tribulação ou uma perseguição por causa da palavra, eles tropeçam.
18 Aliyoli ali molosu to to mulumai no tosalo kono liyai no, no mo Kotoni imo komiyai, nokoyo tukwaino.
18 Outros ainda recebem a semente entre os espinhos; ouvem a palavra,
19 Ulai asini hani hani monoi mulu tokolikalimoi, muwoni mulu monoiso na tiyo manono, hani hani ilolu muluwoi. Nonani asini mulu mo Kotoni imoso na tofiyokaikokai manono. Nonani noko iyali mo a wamo si somiso a komiyai.
19 mas as preocupações mundanas, a ilusão das riquezas, as múltiplas cobiças sufocam-na e a tornam infrutífera.
20 Aliyoli alisu asi itouniyaimoso no tosalo kono liyai no, no mo Kotoni imo komiyai, nokoyo tukwaino. Na tomulumolo luwaino. Nonani noko iyali mo a komiyai na tosimoi, a wamo molopoiwoi. Siyai mo sisiyoli. Siyai mo sisiyoli nali no. Siyai mo wiyou, molopoi molopoi, soliyaki soliyaki.” Isiso mo aino na ikoki, siyokutono iyaliso.
20 Aqueles que recebem a semente em terra boa escutam a palavra, acolhem-na e dão fruto, trinta, sessenta e cem por um.
21 Nosai no mo; Isiso mo ti monoi na ikoki, siyokawi imo mo, “Noko mo lamu ta asiyo takimo, falosisakimo, nauyo no moloi ufiyaiso monoi? Ulai kotisoko wosuwoiso no moloi akaiso monoi? Wiyouwa wiyou, puwoso na tafonikokaisomoi, fupiniyaimo monoi.
21 Dizia-lhes ainda: Traz-se porventura a candeia para ser colocada debaixo do alqueire ou debaixo da cama? Não é para ser posta no candeeiro?
22 Hani hani mo kukalokokai sakimo, nokoni molo timai fiyamosokoimo. Hani hani imo ufiyaikokai sakimo, saponimaiso soimo, noko saino monoi.
22 Porque nada há oculto que não deva ser descoberto, nada secreto que não deva ser publicado.
23 Noko mo iyo uku somiso mo, imo mo na pa kwaimono itouniyaimowo.
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, que ouça.
24 Imo ni tukwaimononuwo no, na pa mulumoloko itouniyaimowo. Atiyaiso mulumolokakinuwomo, Kotoyo noinomo sai sisiyoliwoi soinuwomo, wiyou, soliyaki na. Koufaso mulumolokakinuwomo, Kotoyo noinomo koufaso sainoinuwomo.
24 Ele prosseguiu: Atendei ao que ouvis: com a medida com que medirdes, vos medirão a vós, e ainda se vos acrescentará.
25 Noko mo Kotoni imoso sainakimo, to mo Kotoyo aiyolomoimo, sai siyoliwoi toloimo. Nokosu mo koufaso sainakimo, nonani koufaso mani, fufolikomoimo.” Aino na ikoki, Isiso mo.
25 Pois, ao que tem, se lhe dará; e ao que não tem, se lhe tirará até o que tem.
26 Nosai no mo; Isiso mo na yomuki, “Kotoyo noko nokolaloso samukuko mo nokoyo aliyoli ali kosikwiyalo komiyai na.
26 Dizia também: O Reino de Deus é como um homem que lança a semente à terra.
27 Amoloki amoloki nonani nokota mo ulololi totanomoi. Ulo yako mo toliyaimoi. Aliyoli alisu mo na tauwonoulu liyai. Ulai sisiyoli si monoi no, noko no moloi saino monoi?
27 Dorme, levanta-se, de noite e de dia, e a semente brota e cresce, sem ele o perceber.
28 Asini miyoso na tanomoi, wamoko monoi mo. Toku mo muwoyo tauwonoulumoi. Muwoyo auwonoulu uwai; uwoi na tosi, nosai no na tuwamoko.
28 Pois a terra por si mesma produz, primeiro a planta, depois a espiga e, por último, o grão abundante na espiga.
29 Wamoko uwai mo, muwo mo somaiso timo kusomi, isi kiyo nokota mo, isini no na totokoso iyalo.” Aino na ikoki, siyokawi imo mo.
29 Quando o fruto amadurece, ele mete-lhe a foice, porque é chegada a colheita.
30 Nosai no mo; Isiso mo ti monoi na yomuki, “Kotoyo samukukomo mi no moloi woi? Moloi towiyononinukuwo? Siyokawi imo no yapoli toi, ainonani monoi no?
30 Dizia ele: A quem compararemos o Reino de Deus? Ou com que parábola o representaremos?
31 Kotoyo samukuko noko nokolalo iyali mo sipoki ino komiyai. Nonani sipoki ino mo nokoyo tikaiyano. Sipoki ino mo a wamo ino siyai komiyai muwoi. Wiyou, siyoli muwoi, koufa.
31 É como o grão de mostarda que, quando é semeado, é a menor de todas as sementes.
32 Ulai ikai uwai; na siyoliso taikiyo, siyoli na totoloso. Isi aliyoli komasoso na tosouwaiko. Touwo sisiyoliwoi na tosi. Uo mo nonani a touwoso tosinona tumo liyai. Iwasuwo poiso waliyo tosi, fulomu monoi mo.” Isiso mo siyokawi imo aino ikoki. Totaso mulumolo luwai noko nokolalo mo molopoi molopoi soimo.
32 Mas, depois de semeado, cresce, torna-se maior que todas as hortaliças e estende de tal modo os seus ramos, que as aves do céu podem abrigar-se à sua sombra.
33 Ainoso ainoso pikomosiki, Isiso mo. Siyokawi imo monoiso pikomosiki, noko nokolaloso. Siyai mo sai poimo, o, siyai mo sosoli poimo.
33 Era por meio de numerosas parábolas desse gênero que ele lhes anunciava a palavra, conforme eram capazes de compreender.
34 Imo folosai imo mo noko nokolaloso lukasikowoi muwoi. Wiyou, siyokawi imo saso na pikomosiki. Imo folosai imo komaso mo siyokutono iyalisoso posasoko wiyolukaloki, siyokawi imo folosai mo, toi saino monoi mo.
34 E não lhes falava, a não ser em parábolas; a sós, porém, explicava tudo a seus discípulos.
35 Nosai no mo; upimosomai siyokutono iyaliso ikoki, Isiso mo, “Soiwo, iwo ilo ausaimiso totikoni.”
35 À tarde daquele dia, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Nosai no mo noko nokolalo molopoiso utukaikokino, siyokutono iyaliyo na kaukino, ayou molosai, toku yasoi no yousiki no. Ayou siyai noko mani, aluwaikokino.
36 Deixando o povo, levaram-no consigo na barca, assim como ele estava. Outras embarcações o escoltavam.
37 Nosai no mo; imonu siyoli mo na auwoniyouki. Iwo mo ayou poiso na pukamofoliyo yoki, na koma liyoki.
37 Nisto surgiu uma grande tormenta e lançava as ondas dentro da barca, de modo que ela já se enchia de água.
38 Isiso, to mo ayou kuomai ulololi na tanokainoki, komu kinasimai. Na lusiyaikiyokino, imokino, “Aiyolokomomoko nokota, aumoifaso iwoyo na totukuwoli solimoko. Hani monoi mulu pa tokalo unumokoniso?”
38 Jesus achava-se na popa, dormindo sobre um travesseiro. Eles acordaram-no e disseram-lhe: Mestre, não te importa que pereçamos?
39 Nosai no mo; na auwoniyouki, imonu siyoliwoi iwowoiso na ikauki, imo amiso, “Wosu woso.” Na tolosuwaki, imonu mo, iwo mi mani, futo.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Silêncio! Cala-te! E cessou o vento e seguiu-se grande bonança.
40 Na ikoki, “Hani monoi tokokolokomonuwo? Hani monoi pa tomulumolo luwaimononuwoso?”
40 Ele disse-lhes: Como sois medrosos! Ainda não tendes fé?
41 Wiyouwa wiyou, siyoliso na kokolokoki, siyokutono iyali mo, na lukasikuwanokino, “Hani nokota, woi? Imonuwoi iwowoi mo tani imoso na kwaimono.”
41 Eles ficaram penetrados de grande temor e cochichavam entre si: Quem é este, a quem até o vento e o mar obedecem?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.