Marcos 4

Kotoni Imo Itouniyaimo (AMM) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Nosai no mo; Isiso mo iwo toku iloso ifou manoki. Kotoni imo aiyoloko monoi. Noko nokolalo molopoi molopoi mani, ukouniyaikokuya tumokino, no monoi no ayouso yousa konoki. Noko nokolaloyo mo upoisai si liyaiki, iwo toku kwa kwamai.
1 E outra vez começou a ensinar junto do mar, e ajuntou-se a ele grande multidão, de sorte que ele entrou e assentou-se num barco, sobre o mar; e toda a multidão estava em terra junto do mar.
2 Siyokawi imo na lukasiyoluwaiko manoki, na aiyolokoki, noino,
2 E ensinava-lhes muitas coisas por parábolas, e lhes dizia na sua doutrina:
3 “Na pukwaiwo. Noko mo aliyoli ali tokosikwiyalo, isiso.
3 Ouvi: Eis que saiu o semeador a semear.
4 Tokosikwiyalo mo, aliyoli ali siyai mo molomai na tosalo kono liyai. Uoyo na tonokalo tumono.
4 E aconteceu que semeando ele, uma parte da semente caiu junto do caminho, e vieram as aves do céu, e a comeram;
5 Siyai mo tomoki asimai tosalo kono liyai. Asi somuso mo tanowoi muwoi, nonukanofa totoi. No monoi no mo somaiso na tauwonoulu liyai.
5 E outra caiu sobre pedregais, onde não havia muita terra, e nasceu logo, porque não tinha terra profunda;
6 Ulai uloyo tokoko mo, na tonomoliko taikiyo. Totiwoi pa tosiso.
6 Mas, saindo o sol, queimou-se; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Siyai mo molosu to to mulumai tosalo kono liyai. Molosu isi atoniyo tauwonoulu liyai, na tofiyokaikono. U mo pa tosiso.
7 E outra caiu entre espinhos e, crescendo os espinhos, a sufocaram e não deu fruto.
8 Aliyoli ali siyaisu mo asi itouniyaimomai na tosalo kono liyai, itouniyaimoso na tauwonoulu liyai. Puwoso puwoso; wamokomai mo u molopoi na tosi liyai. U siyai mo sisiyoli. Siyai mo sisiyoli nali no. Siyai mo wiyou, molopoi molopoi, soliyaki soliyaki.” Siyokawi imo aino na ikoki, Isiso mo.
8 E outra caiu em boa terra e deu fruto, que vingou e cresceu; e um produziu trinta, outro sessenta, e outro cem.
9 Nosai no ti monoi ikoki, “Noko mo iyo uku somiso mo, imo mo na pa kwaimono itouniyaimowo.”
9 E disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Nosai no mo; noko nokolaloyo utukaimokino mo, aluwai noko siyaiyo imokino, noko molo tiwoi nokowoi noko siyaiwoi no aluwai manokino no, toiyo na imokino, “Siyokawi imo folosai na posaso wiyolumoko.”
10 E, quando se achou só, osque estavam junto dele com os doze interrogaram-no acerca da parábola.
11 Na fowakoki, “Kotoyo mo moi samukukomo mulu yasoi wiyononikinuwo. Nonani kukalokokai imo mo momaisoso na wiyononikinuwo. Aluwaimono somiso noko, toi mo sai muwoi. Siyokawi imo saso na tolukasikomosi.
11 E ele disse-lhes: A vós vos é dado saber os mistérios do reino de Deus, mas aos que estão de fora todas estas coisas se dizem por parábolas,
12 No monoi no,
12 Para que, vendo, vejam, e não percebam; e, ouvindo, ouçam, e não entendam; para que não se convertam, e lhes sejam perdoados os pecados.
13 Nosai no mo; Isiso mo na ikoki, “Moi no ninani siyokawi imo folosai no sai pakoso? Siyokawi imo siyai no moloi sainoinuwomo, ya imakinukuwo no?
13 E disse-lhes: Não percebeis esta parábola? Como, pois, entendereis todas as parábolas?
14 Aliyoli ali nokoyo no tokosikwiyalo no, no mo Kotoni imo.
14 O que semeia, semeia a palavra;
15 Aliyoli ali molomai no tosalo kono liyai no, no mo Kotoni imo komiyai, nokoyo kwai monoi louwa. Ulai Sokolo Nokota Waiyo somaiso totumo, na tifoluwaika tumo, no monoi no Kotoni imo mo fufoli, toi mo.
15 E, os que estão junto do caminho são aqueles em quem a palavra é semeada; mas, tendo-a eles ouvido, vem logo Satanás e tira a palavra que foi semeada nos seus corações.
16 Aliyoli ali tomoki asimai no tosalo kono liyai no, no mo Kotoni imo komiyai, nokoyo tukwaino, toku na tomolokimono.
16 E da mesma forma os que recebem a semente sobre pedregais; os quais, ouvindo a palavra, logo com prazer a recebem;
17 Ulai nonani noko iyali mo toti somiso ali komiyai. Kotoni imo mo fokufaso na taluwai manono. Afonimai nokoyo Kotoni imoso aluwai monoi alukika tumakinomo, lolai siyaso namoliyo na alosimoinomo. Uo nokoyo uwoko monoi, no monoi no.
17 Mas não têm raiz em si mesmos, antes são temporãos; depois, sobrevindo tribulação ou perseguição, por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Aliyoli ali molosu to to mulumai no tosalo kono liyai no, no mo Kotoni imo komiyai, nokoyo tukwaino.
18 E outros são os que recebem a semente entre espinhos, os quais ouvem a palavra;
19 Ulai asini hani hani monoi mulu tokolikalimoi, muwoni mulu monoiso na tiyo manono, hani hani ilolu muluwoi. Nonani asini mulu mo Kotoni imoso na tofiyokaikokai manono. Nonani noko iyali mo a wamo si somiso a komiyai.
19 Mas os cuidados deste mundo, e os enganos das riquezas e as ambições de outras coisas, entrando, sufocam a palavra, e fica infrutífera.
20 Aliyoli alisu asi itouniyaimoso no tosalo kono liyai no, no mo Kotoni imo komiyai, nokoyo tukwaino. Na tomulumolo luwaino. Nonani noko iyali mo a komiyai na tosimoi, a wamo molopoiwoi. Siyai mo sisiyoli. Siyai mo sisiyoli nali no. Siyai mo wiyou, molopoi molopoi, soliyaki soliyaki.” Isiso mo aino na ikoki, siyokutono iyaliso.
20 E estes são os que foram semeados em boa terra, os que ouvem a palavra e a recebem, e dão fruto, um trinta, e outro sessenta, e outro cem.
21 Nosai no mo; Isiso mo ti monoi na ikoki, siyokawi imo mo, “Noko mo lamu ta asiyo takimo, falosisakimo, nauyo no moloi ufiyaiso monoi? Ulai kotisoko wosuwoiso no moloi akaiso monoi? Wiyouwa wiyou, puwoso na tafonikokaisomoi, fupiniyaimo monoi.
21 E disse-lhes: Vem porventura a candeia para se meter debaixo do alqueire, ou debaixo da cama? não vem antes para se colocar no velador?
22 Hani hani mo kukalokokai sakimo, nokoni molo timai fiyamosokoimo. Hani hani imo ufiyaikokai sakimo, saponimaiso soimo, noko saino monoi.
22 Porque nada há encoberto que não haja de ser manifesto; e nada se faz para ficar oculto, mas para ser descoberto.
23 Noko mo iyo uku somiso mo, imo mo na pa kwaimono itouniyaimowo.
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Imo ni tukwaimononuwo no, na pa mulumoloko itouniyaimowo. Atiyaiso mulumolokakinuwomo, Kotoyo noinomo sai sisiyoliwoi soinuwomo, wiyou, soliyaki na. Koufaso mulumolokakinuwomo, Kotoyo noinomo koufaso sainoinuwomo.
24 E disse-lhes: Atendei ao que ides ouvir. Com a medida com que medirdes vos medirão a vós, e ser-vos-á ainda acrescentada a vós que ouvis.
25 Noko mo Kotoni imoso sainakimo, to mo Kotoyo aiyolomoimo, sai siyoliwoi toloimo. Nokosu mo koufaso sainakimo, nonani koufaso mani, fufolikomoimo.” Aino na ikoki, Isiso mo.
25 Porque ao que tem, ser-lhe-á dado; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Nosai no mo; Isiso mo na yomuki, “Kotoyo noko nokolaloso samukuko mo nokoyo aliyoli ali kosikwiyalo komiyai na.
26 E dizia: O reino de Deus é assim como se um homem lançasse semente à terra.
27 Amoloki amoloki nonani nokota mo ulololi totanomoi. Ulo yako mo toliyaimoi. Aliyoli alisu mo na tauwonoulu liyai. Ulai sisiyoli si monoi no, noko no moloi saino monoi?
27 E dormisse, e se levantasse de noite ou de dia, e a semente brotasse e crescesse, não sabendo ele como.
28 Asini miyoso na tanomoi, wamoko monoi mo. Toku mo muwoyo tauwonoulumoi. Muwoyo auwonoulu uwai; uwoi na tosi, nosai no na tuwamoko.
28 Porque a terra por si mesma frutifica, primeiro a erva, depois a espiga, por último o grão cheio na espiga.
29 Wamoko uwai mo, muwo mo somaiso timo kusomi, isi kiyo nokota mo, isini no na totokoso iyalo.” Aino na ikoki, siyokawi imo mo.
29 E, quando já o fruto se mostra, mete-se-lhe logo a foice, porque está chegada a ceifa.
30 Nosai no mo; Isiso mo ti monoi na yomuki, “Kotoyo samukukomo mi no moloi woi? Moloi towiyononinukuwo? Siyokawi imo no yapoli toi, ainonani monoi no?
30 E dizia: A que assemelhare-mos o reino de Deus? ou com que parábola o representaremos?
31 Kotoyo samukuko noko nokolalo iyali mo sipoki ino komiyai. Nonani sipoki ino mo nokoyo tikaiyano. Sipoki ino mo a wamo ino siyai komiyai muwoi. Wiyou, siyoli muwoi, koufa.
31 É como um grão de mostarda, que, quando se semeia na terra, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 Ulai ikai uwai; na siyoliso taikiyo, siyoli na totoloso. Isi aliyoli komasoso na tosouwaiko. Touwo sisiyoliwoi na tosi. Uo mo nonani a touwoso tosinona tumo liyai. Iwasuwo poiso waliyo tosi, fulomu monoi mo.” Isiso mo siyokawi imo aino ikoki. Totaso mulumolo luwai noko nokolalo mo molopoi molopoi soimo.
32 Mas, tendo sido semeado, cresce; e faz-se a maior de todas as hortaliças, e cria grandes ramos, de tal maneira que as aves do céu podem aninhar-se debaixo da sua sombra.
33 Ainoso ainoso pikomosiki, Isiso mo. Siyokawi imo monoiso pikomosiki, noko nokolaloso. Siyai mo sai poimo, o, siyai mo sosoli poimo.
33 E com muitas parábolas tais lhes dirigia a palavra, segundo o que podiam compreender.
34 Imo folosai imo mo noko nokolaloso lukasikowoi muwoi. Wiyou, siyokawi imo saso na pikomosiki. Imo folosai imo komaso mo siyokutono iyalisoso posasoko wiyolukaloki, siyokawi imo folosai mo, toi saino monoi mo.
34 E sem parábolas nunca lhes falava; porém, tudo declarava em particular aos seus discípulos.
35 Nosai no mo; upimosomai siyokutono iyaliso ikoki, Isiso mo, “Soiwo, iwo ilo ausaimiso totikoni.”
35 E, naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Nosai no mo noko nokolalo molopoiso utukaikokino, siyokutono iyaliyo na kaukino, ayou molosai, toku yasoi no yousiki no. Ayou siyai noko mani, aluwaikokino.
36 E eles, deixando a multidão, o levaram consigo, assim como estava, no barco; e havia também com ele outros barquinhos.
37 Nosai no mo; imonu siyoli mo na auwoniyouki. Iwo mo ayou poiso na pukamofoliyo yoki, na koma liyoki.
37 E levantou-se grande temporal de vento, e subiam as ondas por cima do barco, de maneira que já se enchia.
38 Isiso, to mo ayou kuomai ulololi na tanokainoki, komu kinasimai. Na lusiyaikiyokino, imokino, “Aiyolokomomoko nokota, aumoifaso iwoyo na totukuwoli solimoko. Hani monoi mulu pa tokalo unumokoniso?”
38 E ele estava na popa, dormindo sobre uma almofada, e despertaram-no, dizendo-lhe: Mestre, não se te dá que pereçamos?
39 Nosai no mo; na auwoniyouki, imonu siyoliwoi iwowoiso na ikauki, imo amiso, “Wosu woso.” Na tolosuwaki, imonu mo, iwo mi mani, futo.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento, e disse ao mar: Cala-te, aquieta-te. E o vento se aquietou, e houve grande bonança.
40 Na ikoki, “Hani monoi tokokolokomonuwo? Hani monoi pa tomulumolo luwaimononuwoso?”
40 E disse-lhes: Por que sois tão tímidos? Ainda não tendes fé?
41 Wiyouwa wiyou, siyoliso na kokolokoki, siyokutono iyali mo, na lukasikuwanokino, “Hani nokota, woi? Imonuwoi iwowoi mo tani imoso na kwaimono.”
41 E sentiram um grande temor, e diziam uns aos outros: Mas quem é este, que até o vento e o mar lhe obedecem?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.