Marcos 2
Kotoni Imo Itouniyaimo (AMM) vs NVT
1 Posasi posasi uwai; nosai no mo; Isiso mo ifou na tumoki, Kopanaumo nokonuso. Imofaso kwaiyalokino, noko nokolaloyo, “Isiso mo yasoi na tumo, nuso niya yousikaino.”
1 Dias depois, quando Jesus retornou a Cafarnaum, a notícia de que ele tinha voltado se espalhou rapidamente.
2 Wiyou, noko nokolalo molopoi mo na ukouniyaika tumoki. Nu mo ukou, noko nokolalo saso. Itu lotimai mani, na fiyokaikaikino. Isiso mo Kotoni imo posasoko wiyotiki.
2 Em pouco tempo, a casa onde estava hospedado ficou tão cheia que não havia lugar nem do lado de fora da porta. Enquanto ele anunciava a palavra de Deus,
3 Nosai no mo; noko koiyau na louwa kiyoma tumokino, Isisoni auso, naino fona nomolikomokai nokota mo. Toitati nokoyo sokuniyo tumokino, molo tokosimai.
3 quatro homens vieram carregando um paralítico numa maca.
4 Itu loti mo noko nokolalo saso. Ulai moloi kiyoma ti monoi, Isisoni auso no? No monoi no nu komu tofuso yoki, kolaliyai molosai. Nu komu mulumai na ulalalo konokino. Isiso mo woiso ku toloki. Nu komu ulalo uwai; naino fona nomoli nokota mo ku kiyalo konokino. Molo tokosimai wosu woso na ku kiyalo konokino, molosai.
4 Por causa da multidão, não tinham como levá-lo até Jesus. Então abriram um buraco no teto, acima de onde Jesus estava. Em seguida, baixaram o homem na maca, bem na frente dele.
5 Ku kiyalo konokino mo; Isiso mo toini mulu poiso kokoki, totaso mulumolo luwaiso. No monoi no mo nomolikomokai nokotaso na imoki, “Woli, yo mo imo mo futo, nani molo koiyau monoi imo mo.”
5 Ao ver a fé que eles tinham, Jesus disse ao paralítico: “Filho, seus pecados estão perdoados”.
6 Musini imo sai sisiyoli noko toi mani, na siki, totaini muluyoso na mulumolokalo manokino,
6 Alguns dos mestres da lei que estavam ali sentados pensaram:
7 “Ninani nokota no hani monoi yomu, woi? To mo Kotoso na talisiyoli. Ulai noko siyayo no mulu koiyau no moloi afoliwai monoi? Koto saso mo sai, mulu kopokoiyau saloso monoi.”
7 “O que ele está dizendo? Isso é blasfêmia! Somente Deus pode perdoar pecados!”.
8 Ulai lolai siyaso Isiso mo sai, toini mulu mo, na ikoki, “Hani monoi tomulumolokonuwo?
8 Jesus logo percebeu o que eles estavam pensando e perguntou: “Por que vocês questionam essas coisas em seu coração?
9 Nomolikomokai nokotaso ya mulu koiyau afoliwai monoi imo mo, moiyo pimononuwo, “Topokoniwo.” Ulai ya imakimo, “Pauwoniyou, molo tokosi palomako, na poliyaiyalo,” nosai no moloi imono monoi topokoni?
9 O que é mais fácil dizer ao paralítico: ‘Seus pecados estão perdoados’ ou ‘Levante-se, pegue sua maca e ande’?
10 Asi asi noko nokolaloni noko siyoli nokota yo mo mulu ifolaluwawoi nali, mulu kopokoiyau saloso uwoko ami mo yapoli, yo mo. Ya towiyononinukuwo, moiyo saino monoi.” Ikoki mo; naino fona nomolikomokai nokotaso na imoki,
10 Mas eu lhes mostrarei que o Filho do Homem tem autoridade na terra para perdoar pecados”. Então disse ao paralítico:
11 “Na timonoki, pauwoniyou, nani molo tokosi palomako, nuso na pomoi.” Aino na imoki, tani ami mo noko nokolaloso wiyoti monoi, mulu kopokoiyau saloso uwoko ami mo.
11 “Levante-se, pegue sua maca e vá para casa”.
12 No monoi no mo, noko nokolaloni molo timai mo na auwoniyouki, nomolikomokai nokota mo. Totani molo tokosiwoi somaiso na sokunalomakoki, yasoi. Kufaukaloki, noko nokolalo mo, Kotoni siyoloso kaluwaiyaloukino, na iyamoki, “Toku mo koi mo noinani mo kwai manowoi muwoi.”
12 O homem se levantou de um salto, pegou sua maca e saiu andando diante de todos. A multidão ficou admirada e louvava a Deus, exclamando: “Nunca vimos nada igual!”.
13 Nosai no mo; Isiso mo iwo tokuso ifou manoki. Ilomai na tola tumoki. Noko nokolalo molopoi molopoi nokoyo ukouniyaikokuya tumokino, Kotoni imo aiyoloko toloki.
13 Em seguida, Jesus saiu outra vez para a beira do mar e ensinou as multidões que vinham até ele.
14 Nosai no mo; iwo tokuso utukaimoki, na manoki, Liwaiso na kiki, takiso nuso yousikainoso, Alofiyani awitonoso. Na imoki, “Kuku, yoso na paluwaimono.” Imoki mo; na amufuki, Isisoso na aluwaiki.
14 Enquanto caminhava por ali, viu Levi, filho de Alfeu, sentado no lugar onde se coletavam os impostos. “Siga-me”, disse-lhe Jesus, e Levi se levantou e o seguiu.
15 Aluwai manoki mo, Liwaini nuso koloni no sanoki. Takiso muwoni i noko kopokoiyau noko molopoiwoi molo koiyauso aluwai noko molopoiwoi, toi mani, no fasiko siki, Isiso iyaliwoi. Noko molopoi mo aino na, Isisoso aluwaiyalo manokino.
15 Mais tarde, na casa de Levi, Jesus e seus discípulos estavam à mesa, acompanhados de um grande número de cobradores de impostos e outros pecadores, pois eram muitos os que o seguiam.
16 Musini imo sai sisiyoli noko siyai, Falisi moloso no aluwaikino no, toi mo fu kwaikokino, Isisowoi no fasi siso, molo koiyauso aluwai nokowoi takiso muwoni i nokowoi no fasi siso kwaikokino. Isisoni siyokutono iyaliso na ikokino, “Hani monoi tono fasiko, takiso muwoni i noko kopokoiyauwoi molo koiyauso aluwai nokowoiso no?”
16 Quando alguns fariseus, mestres da lei, viram Jesus comer com cobradores de impostos e outros pecadores, perguntaram a seus discípulos: “Por que ele come com cobradores de impostos e pecadores?”.
17 Nosai no mo; Isiso mo nonani imoso kwaikoki mo, na ikoki, “Ai ai somiso noko mo tokotani auso pa tonumoiso. Wiyou. Ai ai noko saso na tonumoi, tani auso mo. Yo no noko ititouni nokoni mulu alosoko monoi tumo noiyo? Noko kopokoiyau nokoni mulu alosoko monoi na tumo.”
17 Ao ouvir isso, Jesus lhes disse: “As pessoas saudáveis não precisam de médico, mas sim os doentes. Não vim para chamar os justos, mas sim os pecadores”.
18 Nosai no mo; Iyononi siyokutono iyaliwoi Falisi moloso aluwai nokowoi, toi mo koloni au au siki. Si manoki mo, Isisoso na ima tumokino, noko siyaiyo, “Moloi monoi woi? Iyononi siyokutono iyaliwoi Falisi nokoni siyokutono iyaliwoi, toi mo koloni au au na tosi. Ulai nani siyokuno iyali mo koloni au au pa tosiso.”
18 Certa vez, quando os discípulos de João e os fariseus estavam jejuando, algumas pessoas vieram a Jesus e perguntaram: “Por que seus discípulos não têm o hábito de jejuar como os discípulos de João e os discípulos dos fariseus?”.
19 Nosai no mo; Isiso mo na ikoki, “Toi mo noni kauso nokotani siyokutono iyali komiyai. Tolo fasikomaiso, nomai no koloni wasi popo na totoi. Koloni au au no moloi si monoi? Tolo fasikomaiso, koloni au au pa tosiso.
19 Jesus respondeu: “Por acaso os convidados de um casamento jejuam enquanto festejam com o noivo? Não podem jejuar enquanto o noivo está com eles.
20 Ulai namolimai mo nonani nokota mo noko siyaiyo komi kausiyakinomo, siyokutono iyalini aumai mo uwofa toloimo, nonani ulomai mo koloni au au na soimo.”
20 Um dia, porém, o noivo lhes será tirado, e então jejuarão.
21 Ti monoi na ikoki, “Tuno tonufuwaso no moloi tokosano monoi, tokumi tunoso moloi topolimo monoi? Aino piyo mo, nonani tuno tokosanofayo tokumi tuno mo popoliyaliyaiko taikiyo, i loluwa siyoli na potoi.
21 “Além disso, ninguém remendaria uma roupa velha usando pano novo. O pano novo encolheria a roupa velha e a rasgaria, deixando um buraco ainda maior.
22 Ninoino mani, nokoyo pa tiyomoiso, molo wamo ito iwo tonofalo mo tokumi koloni tunomai soluki muwoi. Nokoyo ainonani piyo mo, molo wamo ito tonofalo mo tokumi tuno mo na popoliyaliyaikaiyo kono, asiso posolitolomo. Koloni tuno no mani, na popoliyaliyai taikiyo. Noko mo molo wamo ito tonofalo iwo mo koloni tuno tonofalomaiso na tuwolikomoi.” Aino ikoki, Isiso mo.
22 “E ninguém colocaria vinho novo em velhos recipientes de couro. O vinho os arrebentaria, e tanto o vinho como os recipientes se estragariam. Vinho novo precisa de recipientes novos”.
23 Mi fou fouko ulomai mo isi mulumai molomai nu liyaiki, Isiso iyali mo, paluwa tuo sosono isimai. Nu liyai manoki mo; siyokutono iyali mo paluwa u na tofukalokino, koso noko monoi.
23 Num sábado, enquanto Jesus caminhava pelos campos de cereal, seus discípulos começaram a colher espigas.
24 Falisi moloso aluwai noko, toi mani, aluwaikino, imokino, Isisoso, “Na pokoko, nonani monoi no hani monoi tiyono, siyokuno iyali no? Mi fou fouko ulomai mo ausu.”
24 Os fariseus lhe perguntaram: “Por que seus discípulos desobedecem à lei colhendo cereal no sábado?”.
25 Nosai no mo; Isiso mo na fowakoki, “Ulai moi no Toiwi aino imo pa kwai manonuwoso? Ulai pa koko manonuwoso, ninani puko imo no? Toiwi iyali mo koloni mo uwofa mo, tiya na kolikaliki.
25 Jesus respondeu: “Vocês não leram nas Escrituras o que fez Davi quando ele e seus companheiros tiveram fome?
26 Nomai no paluwa tuo iya tiki, Kotoni lotu nu poiso, paluwa tuo no mo, Kotoso muwokokainonikai yasoi. Nonani paluwa tuo mo afonimai noko mo au au. Lotu samukuko nokoyosu noko mo waliyo. Toiwi mo lotu samukuko nokota muwoi, ulai na noka tiki. Apiyatasu, totawoi lotu samukuko nokota siyoli, totayosu niki, paluwa tuo mo. Siyokutono iyaliso mani, nikoki, Toiwiyo mo. Na nokokino.
26 Ele entrou na casa de Deus, nos dias em que Abiatar era sumo sacerdote, comeu os pães sagrados que só os sacerdotes tinham permissão de comer e os deu também a seus companheiros”.
27 Toku mo Kotoyo noko mo na mulumolokoki, na auwonouluki, namolisai mo mi fou fouko ulo kaluwaiki, noko fasiko monoi.
27 Então Jesus disse: “O sábado foi feito por causa do homem, e não o homem por causa do sábado.
28 No monoi no asa, asi asi noko nokolaloni noko siyoli nokota asa mo mi fou fouko ulo na tosamuku.” Aino ikoki, mi fou fouko ulo monoi.
28 Portanto, o Filho do Homem é senhor até mesmo do sábado”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.