Marcos 2
Kotoni Imo Itouniyaimo (AMM) vs BKJ
1 Posasi posasi uwai; nosai no mo; Isiso mo ifou na tumoki, Kopanaumo nokonuso. Imofaso kwaiyalokino, noko nokolaloyo, “Isiso mo yasoi na tumo, nuso niya yousikaino.”
1 E, novamente, ele entrou em Cafarnaum depois de alguns dias, e divulgou-se que ele estava na casa.
2 Wiyou, noko nokolalo molopoi mo na ukouniyaika tumoki. Nu mo ukou, noko nokolalo saso. Itu lotimai mani, na fiyokaikaikino. Isiso mo Kotoni imo posasoko wiyotiki.
2 E imediatamente muitos se reuniram, de modo que não havia lugar para recebê-los, nem mesmo diante da porta; e ele lhes pregava a palavra.
3 Nosai no mo; noko koiyau na louwa kiyoma tumokino, Isisoni auso, naino fona nomolikomokai nokota mo. Toitati nokoyo sokuniyo tumokino, molo tokosimai.
3 E vieram até ele, trazendo um paralítico, que era carregado por quatro.
4 Itu loti mo noko nokolalo saso. Ulai moloi kiyoma ti monoi, Isisoni auso no? No monoi no nu komu tofuso yoki, kolaliyai molosai. Nu komu mulumai na ulalalo konokino. Isiso mo woiso ku toloki. Nu komu ulalo uwai; naino fona nomoli nokota mo ku kiyalo konokino. Molo tokosimai wosu woso na ku kiyalo konokino, molosai.
4 E, eles não podendo aproximar-se dele, por causa da multidão, destaparam o telhado onde estava; e, fazendo uma abertura, eles baixaram o leito onde estava deitado o paralítico.
5 Ku kiyalo konokino mo; Isiso mo toini mulu poiso kokoki, totaso mulumolo luwaiso. No monoi no mo nomolikomokai nokotaso na imoki, “Woli, yo mo imo mo futo, nani molo koiyau monoi imo mo.”
5 E Jesus vendo a fé deles, disse ao paralítico: Filho, teus pecados estão perdoados.
6 Musini imo sai sisiyoli noko toi mani, na siki, totaini muluyoso na mulumolokalo manokino,
6 Mas estavam ali assentados alguns escribas, que argumentavam em seus corações:
7 “Ninani nokota no hani monoi yomu, woi? To mo Kotoso na talisiyoli. Ulai noko siyayo no mulu koiyau no moloi afoliwai monoi? Koto saso mo sai, mulu kopokoiyau saloso monoi.”
7 Por que fala este homem blasfêmias? Quem pode perdoar pecados, senão Deus?
8 Ulai lolai siyaso Isiso mo sai, toini mulu mo, na ikoki, “Hani monoi tomulumolokonuwo?
8 E imediatamente quando Jesus percebeu em seu espírito que argumentavam entre si, disse-lhes: Por que argumentais sobre estas coisas em vossos corações?
9 Nomolikomokai nokotaso ya mulu koiyau afoliwai monoi imo mo, moiyo pimononuwo, “Topokoniwo.” Ulai ya imakimo, “Pauwoniyou, molo tokosi palomako, na poliyaiyalo,” nosai no moloi imono monoi topokoni?
9 O que é mais fácil dizer ao paralítico: Teus pecados estão perdoados; ou dizer: Levanta-te, e toma o teu leito, e anda?
10 Asi asi noko nokolaloni noko siyoli nokota yo mo mulu ifolaluwawoi nali, mulu kopokoiyau saloso uwoko ami mo yapoli, yo mo. Ya towiyononinukuwo, moiyo saino monoi.” Ikoki mo; naino fona nomolikomokai nokotaso na imoki,
10 Mas para que possas saber que o Filho do homem tem na terra poder para perdoar pecados (ele disse ao paralítico),
11 “Na timonoki, pauwoniyou, nani molo tokosi palomako, nuso na pomoi.” Aino na imoki, tani ami mo noko nokolaloso wiyoti monoi, mulu kopokoiyau saloso uwoko ami mo.
11 a ti te digo: Levanta-te, toma o teu leito, e vai pelo teu caminho para a tua casa.
12 No monoi no mo, noko nokolaloni molo timai mo na auwoniyouki, nomolikomokai nokota mo. Totani molo tokosiwoi somaiso na sokunalomakoki, yasoi. Kufaukaloki, noko nokolalo mo, Kotoni siyoloso kaluwaiyaloukino, na iyamoki, “Toku mo koi mo noinani mo kwai manowoi muwoi.”
12 E, imediatamente, ele se levantou, tomou o leito e saiu à vista de todos; de modo que todos se maravilharam e glorificaram a Deus, dizendo: Nós nunca vimos algo assim!
13 Nosai no mo; Isiso mo iwo tokuso ifou manoki. Ilomai na tola tumoki. Noko nokolalo molopoi molopoi nokoyo ukouniyaikokuya tumokino, Kotoni imo aiyoloko toloki.
13 E ele saiu outra vez para a beira do mar; e toda a multidão ia ter com ele, e ele os ensinava.
14 Nosai no mo; iwo tokuso utukaimoki, na manoki, Liwaiso na kiki, takiso nuso yousikainoso, Alofiyani awitonoso. Na imoki, “Kuku, yoso na paluwaimono.” Imoki mo; na amufuki, Isisoso na aluwaiki.
14 E, enquanto ele passava, viu Levi, filho de Alfeu, sentado na coletoria, e disse-lhe: Segue-me. E ele, levantando-se, o seguiu.
15 Aluwai manoki mo, Liwaini nuso koloni no sanoki. Takiso muwoni i noko kopokoiyau noko molopoiwoi molo koiyauso aluwai noko molopoiwoi, toi mani, no fasiko siki, Isiso iyaliwoi. Noko molopoi mo aino na, Isisoso aluwaiyalo manokino.
15 E aconteceu que, quando Jesus reclinou-se para comer em sua casa, muitos publicanos e pecadores reclinaram-se também junto com Jesus e seus discípulos; porquanto eram muitos, e eles o seguiam.
16 Musini imo sai sisiyoli noko siyai, Falisi moloso no aluwaikino no, toi mo fu kwaikokino, Isisowoi no fasi siso, molo koiyauso aluwai nokowoi takiso muwoni i nokowoi no fasi siso kwaikokino. Isisoni siyokutono iyaliso na ikokino, “Hani monoi tono fasiko, takiso muwoni i noko kopokoiyauwoi molo koiyauso aluwai nokowoiso no?”
16 E quando os escribas e fariseus viram-no comendo com publicanos e pecadores, disseram aos seus discípulos: Por que ele come e bebe com publicanos e pecadores?
17 Nosai no mo; Isiso mo nonani imoso kwaikoki mo, na ikoki, “Ai ai somiso noko mo tokotani auso pa tonumoiso. Wiyou. Ai ai noko saso na tonumoi, tani auso mo. Yo no noko ititouni nokoni mulu alosoko monoi tumo noiyo? Noko kopokoiyau nokoni mulu alosoko monoi na tumo.”
17 E Jesus ouvindo isto, disse-lhes: Os sãos não necessitam de médico, mas os que estão enfermos; eu não vim para chamar os justos, mas os pecadores ao arrependimento.
18 Nosai no mo; Iyononi siyokutono iyaliwoi Falisi moloso aluwai nokowoi, toi mo koloni au au siki. Si manoki mo, Isisoso na ima tumokino, noko siyaiyo, “Moloi monoi woi? Iyononi siyokutono iyaliwoi Falisi nokoni siyokutono iyaliwoi, toi mo koloni au au na tosi. Ulai nani siyokuno iyali mo koloni au au pa tosiso.”
18 E os discípulos de João e os fariseus jejuavam; e vieram e disseram-lhe: Por que jejuam os discípulos de João e os dos fariseus, mas os teus discípulos não jejuam?
19 Nosai no mo; Isiso mo na ikoki, “Toi mo noni kauso nokotani siyokutono iyali komiyai. Tolo fasikomaiso, nomai no koloni wasi popo na totoi. Koloni au au no moloi si monoi? Tolo fasikomaiso, koloni au au pa tosiso.
19 E respondeu-lhes Jesus: Podem os convidados do noivo jejuar enquanto o noivo está com eles? Enquanto eles têm consigo o noivo, não podem jejuar.
20 Ulai namolimai mo nonani nokota mo noko siyaiyo komi kausiyakinomo, siyokutono iyalini aumai mo uwofa toloimo, nonani ulomai mo koloni au au na soimo.”
20 Mas dias virão em que lhes será tirado o noivo, e então hão de jejuar naqueles dias.
21 Ti monoi na ikoki, “Tuno tonufuwaso no moloi tokosano monoi, tokumi tunoso moloi topolimo monoi? Aino piyo mo, nonani tuno tokosanofayo tokumi tuno mo popoliyaliyaiko taikiyo, i loluwa siyoli na potoi.
21 Nenhum homem põe um pedaço de pano novo em roupa velha, do contrário o remendo novo rompe o velho, e faz-se maior o rasgo.
22 Ninoino mani, nokoyo pa tiyomoiso, molo wamo ito iwo tonofalo mo tokumi koloni tunomai soluki muwoi. Nokoyo ainonani piyo mo, molo wamo ito tonofalo mo tokumi tuno mo na popoliyaliyaikaiyo kono, asiso posolitolomo. Koloni tuno no mani, na popoliyaliyai taikiyo. Noko mo molo wamo ito tonofalo iwo mo koloni tuno tonofalomaiso na tuwolikomoi.” Aino ikoki, Isiso mo.
22 E nenhum homem põe vinho novo em odres velhos; do contrário o vinho novo rompe os odres, e o vinho se derrama, e os odres se perdem; mas vinho novo deve ser colocado dentro de odres novos.
23 Mi fou fouko ulomai mo isi mulumai molomai nu liyaiki, Isiso iyali mo, paluwa tuo sosono isimai. Nu liyai manoki mo; siyokutono iyali mo paluwa u na tofukalokino, koso noko monoi.
23 E aconteceu que ele passou entre os campos de trigo no dia do shabat; e os seus discípulos começaram, enquanto eles iam, a arrancar espigas de trigo.
24 Falisi moloso aluwai noko, toi mani, aluwaikino, imokino, Isisoso, “Na pokoko, nonani monoi no hani monoi tiyono, siyokuno iyali no? Mi fou fouko ulomai mo ausu.”
24 E os fariseus lhe disseram: Vê, por que eles estão fazendo no dia do shabat o que não é lícito?
25 Nosai no mo; Isiso mo na fowakoki, “Ulai moi no Toiwi aino imo pa kwai manonuwoso? Ulai pa koko manonuwoso, ninani puko imo no? Toiwi iyali mo koloni mo uwofa mo, tiya na kolikaliki.
25 Mas ele disse-lhes: Nunca lestes o que fez Davi, quando teve necessidade e estava faminto, ele e os que com ele estavam?
26 Nomai no paluwa tuo iya tiki, Kotoni lotu nu poiso, paluwa tuo no mo, Kotoso muwokokainonikai yasoi. Nonani paluwa tuo mo afonimai noko mo au au. Lotu samukuko nokoyosu noko mo waliyo. Toiwi mo lotu samukuko nokota muwoi, ulai na noka tiki. Apiyatasu, totawoi lotu samukuko nokota siyoli, totayosu niki, paluwa tuo mo. Siyokutono iyaliso mani, nikoki, Toiwiyo mo. Na nokokino.
26 Como entrou na casa de Deus, nos dias de Abiatar, sumo sacerdote, e comeu os pães da proposição, dos quais não era lícito comer senão aos sacerdotes, e deu também aos que com ele estavam?
27 Toku mo Kotoyo noko mo na mulumolokoki, na auwonouluki, namolisai mo mi fou fouko ulo kaluwaiki, noko fasiko monoi.
27 E disse-lhes: O shabat foi feito para o homem, e não o homem para o shabat.
28 No monoi no asa, asi asi noko nokolaloni noko siyoli nokota asa mo mi fou fouko ulo na tosamuku.” Aino ikoki, mi fou fouko ulo monoi.
28 Portanto o Filho do homem é Senhor também do shabat.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.