Marcos 14
Kotoni Imo Itouniyaimo (AMM) vs ACF
1 Nosai no mo; Pasowa koloni wasi popo mo aumoifaso na toi, tinoso. Sisiyoliko asu somiso tuo wasi popo mani, aumoifaso na. Nomai no mo, lotu samukuko noko sisiyoliwoi Musini imo sai sisiyoli nokowoi, toi mo Isiso tukolo imo na lukaso unukino, asuwo wosu woso tukolo monoi komi kau monoi.
1 E dali a dois dias era a páscoa, e a festa dos pães ázimos; e os principais dos sacerdotes e os escribas buscavam como o prenderiam com dolo, e o matariam.
2 Na iyamoki, “Mi fou fouko ulomai pa yo monoiso. Wonikaluso noko nokolalo mo mulu puwoso puwoso. Uo mulu aiko uwokoi.”
2 Mas eles diziam: Não na festa, para que porventura não se faça alvoroço entre o povo.
3 Nosai no mo; Isiso mo Pitano nokonuso toloki mo, Saimo uluoyo uwokaikai nokotani nuso na yousa tiki. Koloni no yousa tiki. Amai no yousi manoki mo, noni mo tumosoki, tomoki nau itouniyaimo na asiyo tumoki, kou woti iwo itouniyaima itouniyaimowoi, muwoni mo siyoli, wiyou. Nau posiluki, woti iwo mo Isisoni komuso na solukimoki.
3 E, estando ele em betânia, assentado à mesa, em casa de Simão, o leproso, veio uma mulher, que trazia um vaso de alabastro, com ungüento de nardo puro, de muito preço, e quebrando o vaso, lho derramou sobre a cabeça.
4 Si tomasimo noko siyai mo mulu atolokomo usokino, na lukasikuwanokino, “Ulai afonimaiso no hani monoi solukimo, woi?
4 E alguns houve que em si mesmos se indignaram, e disseram: Para que se fez este desperdício de ungüento?
5 Nonani woti iwo mo suo suomoko nokoso patikoni mo, suo mo muwoni mo siyoliso na ponimokono, ilolu somiso nokoso ponikalokoni. Wiyou, muwoni mo sisiyoli.” No monoi no uo imo ikisokino.
5 Porque podia vender-se por mais de trezentos dinheiros, e dá-lo aos pobres. E bramavam contra ela.
6 Na ikoki, Isiso mo, “Tofolo, na pukwaisowo. Uo imo no hani monoi tisonuwo? Itouniyaimososu na tuwomono.
6 Jesus, porém, disse: Deixai-a, por que a molestais? Ela fez-me boa obra.
7 Ilolu somiso nokowoi aniyopa poi poi tosi tomasiko manonuwo. Fasiko monoi tiyonuwo mo, amuwoi tinoso mo waliyo na pa fasikowo. Yosu mo aniyopa poi poi pa totolo tomasimonukuwoso.
7 Porque sempre tendes os pobres convosco, e podeis fazer-lhes bem, quando quiserdes; mas a mim nem sempre me tendes.
8 Noni mo fasimono monoi tiyo, no monoi no kou woti iwoyo solukimomono. No mo waliyosu. Yo mo nokoyo amai tukolomonoinomo, yau, no monoi no na louwomono, nokoyo ai unumono monoi.
8 Esta fez o que podia; antecipou-se a ungir o meu corpo para a sepultura.
9 Motuwa na timonukuwo. Kotoni imo itouniyaimo posasoko liyaiyakinomo, asi asi komaso asiso, ninani monoi aino imo mani, nokoyo na lukasikaloinomo, noniyo ni uwomono no. No monoi no noko nokolaloyo saino usoinomo.” Aino na ikoki, Isiso mo.
9 Em verdade vos digo que, em todas as partes do mundo onde este evangelho for pregado, também o que ela fez será contado para sua memória.
10 Nosai no mo; noko molo tiwoi mulumai nokota, tani siyolo mo Yutaso Isokailiyo, to mo lotu samukuko noko sisiyolini auso manoki, Isiso toini auso kiyoko monoi ikokaiyanoki.
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi ter com os principais dos sacerdotes para lho entregar.
11 No kwaikino mo, wiyou, toi mo siyoliso na molokikino, imo lukaso nikaikino, na imokaikino, “Suo mo muwoni niyoikimo.” No monoi no Yutaso mo mulumolokaloki, “Yo mo Isiso mo maniwoiso poimo kiyokoi, toini nainoso mo.”
11 E eles, ouvindo-o, folgaram, e prometeram dar-lhe dinheiro; e buscava como o entregaria em ocasião oportuna.
12 Totawoi mi fou fouko ulo, nomai no Pasowa sipo potukuwolimosikino, aisamu saiso saisomai. Nonani ulo mo sisiyoliko asu somiso tuo no puwasimosikino no, nomai no mo siyokutono iyali mo Isisoso ima tumokino, “Moisoni foukaininanoikimo, Pasowa koloni no monoi no?”
12 E, no primeiro dia dos pães ázimos, quando sacrificavam a páscoa, disseram-lhe os discípulos: Aonde queres que vamos fazer os preparativos para comer a páscoa?
13 No monoi no mo, Isiso mo siyokutono noko tiso iko taikiyoki, na ikoki, “Nokonu siyoliso lotakinuwomo, nokoyo iwo woliyoniyo tumoso kwaiyoinuwomo. Na pa aluwaiwo.
13 E enviou dois dos seus discípulos, e disse-lhes: Ide à cidade, e um homem, que leva um cântaro de água, vos encontrará; segui-o.
14 Nu poiso lotakimo, nonani nu kiyo nokotaso na pa imowo, “Aiyolokomomoko nokotayo tiyomu taikiyo, “Pasowa koloni no si nu no moiso, woi, yani woli iyaliwoi no niko si nu no?”
14 E, onde quer que entrar, dizei ao senhor da casa: O Mestre diz: Onde está o aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?
15 Nosai no puwo nu siyoli mo ta na wiyoninoinuwomo. Nokoyo hani hani toku yasoi isikokai foukai. Nonani nu simai mo na pa foukaiwo, Pasowa koloni mo.”
15 E ele vos mostrará um grande cenáculo mobilado e preparado; preparai-a ali.
16 Ikoki mo; toti mo manokino, nokonu siyoliso lotikino. Na kikino, Isisoyo toku no ikoki no. No monoi no Pasowa koloni na foukaikino.
16 E, saindo os seus discípulos, foram à cidade, e acharam como lhes tinha dito, e prepararam a páscoa.
17 Nosai no mo; folosu yasoi; Isiso iyali mo na sa tumoki.
17 E, chegada a tarde, foi com os doze.
18 Pasowa sipo koloni wasi niko manoki mo, Isiso mo na ikoki, “Motuwa na timonukuwo. Moi nokotayo uo nokoni auso na kiyomono taikiyoimo, moi nokotayo ni tono fasimono no.”
18 E, quando estavam assentados a comer, disse Jesus: Em verdade vos digo que um de vós, que comigo come, há de trair-me.
19 Wiyou, nonani imoso kwaikino mo, mulu mo na kolikaliki. Siyasonuso imalokino, “Noiyo poimo, ya muwoi.”
19 E eles começaram a entristecer-se e a dizer-lhe um após outro: Sou eu? E outro disse: Sou eu?
20 Ulai na ikoki, “Noko molo tiwoi moi mulumai nokotayo nali no. Noko to ni no, paluwa tuo mo nauso tomoso ni totukolonalonoki no, nonani nokotayo nali.
20 Mas ele, respondendo, disse-lhes: É um dos doze, que põe comigo a mão no prato.
21 Asa, asi asi noko nokolaloni noko siyoli nokota yo mo uo nokoyo na uwomonoinomo, ainonani monoi nokoyo toku kumokaiki, Kotoni pukoso. Wiyou, ta fau, uo nokoni auso kiyomono nokota no moloi uwoyoimo, woi? Atinoyo to ki somiso mo, waliyo na potolo, kiyomono foli monoi pa puwoso.” Isiso mo aino na ikoki.
21 Na verdade o Filho do homem vai, como dele está escrito, mas ai daquele homem por quem o Filho do homem é traído! Bom seria para o tal homem não haver nascido.
22 Amai no si manoki mo, Isiso mo paluwa tuo na anoki, Kotoso wafisu imo na imoki, na foloulu nikoki, siyokutono iyaliso. Na ikoki, “Fuo, ni mo yani au somu.”
22 E, comendo eles, tomou Jesus pão e, abençoando-o, o partiu e deu-lho, e disse: Tomai, comei, isto é o meu corpo.
23 Molo wamo ito iwo mani, na woliyonoki, wafisu imo na imoki. Woliyotiki mo, na sikalokino.
23 E, tomando o cálice, e dando graças, deu-lho; e todos beberam dele.
24 Na ikoki, Isiso mo, “Ni mo yani nako na. Noko nokolalo komaso noko moi kwalomai monoi kalo unoikuwomo. Yani nakoyo amukono monoi Kotoyo auwolo ukukaiyoimo, noko nokolalo monoi, molo siya posaso wiyoti monoi.
24 E disse-lhes: Isto é o meu sangue, o sangue do novo testamento, que por muitos é derramado.
25 Motuwa na timonukuwo. Yo mo molo wamo ito iwo mo ti monoi pa sikoiso, asimai mo. Kotoyo asi asi noko nokolalo samukuka tumakimo, nomai noso ti monoi na sikoimo, yo mo.” Aino ikoki.
25 Em verdade vos digo que não beberei mais do fruto da vide, até àquele dia em que o beber, novo, no reino de Deus.
26 Nosai no mo; si molosikino. Si molosi uwai; Oli yuso na yoki.
26 E, tendo cantado o hino, saíram para o Monte das Oliveiras.
27 Nosai no mo; Isiso mo na ikoki, siyokutono iyaliso, “Moi komaso mo namoliyo alosimomonoinuwomo. Ulai afonimaiso? Kotoni puko imoyo mo moi monoi noino na tiyomuko,
27 E disse-lhes Jesus: Todos vós esta noite vos escandalizareis em mim; porque está escrito: Ferirei o pastor, e as ovelhas se dispersarão.
28 Ulai yo ifou auwoniyouwakimo, toku toku manoimo, Kalili asiso, moi foumanoikuwomo.”
28 Mas, depois que eu houver ressuscitado, irei adiante de vós para a Galiléia.
29 Nosai no mo; Pita mo na imoki, “Ya muwoi, noko komasoyo namoliyo alosimakinimo, yosu mo namoliyo pa alosimo manoikiso.”
29 E disse-lhe Pedro: Ainda que todos se escandalizem, nunca, porém, eu.
30 Ulai na imoki, “Ya motuwa na timonoki, konoi amoloki siyolimai kokalo mo ti monoi imo yomu somisomai, taumai na yomumosoinimo, “Yo mo Isiso mo sai muwoi.”
30 E disse-lhe Jesus: Em verdade te digo que hoje, nesta noite, antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás.
31 Ulai Pitayo amiso na imokaiki, “Yo mo kalo tomasimakinokimo, namoliyo pa alosimo manoikiso.” Siyokutono iyali komaso mo ainonani imoso na imalokino.
31 Mas ele disse com mais veemência: Ainda que me seja necessário morrer contigo, de modo nenhum te negarei. E da mesma maneira diziam todos também.
32 Ulai nosai no mo; nuki. Kitosimoniso na fiyamosiya tumokino. Isi siyolo mo Kitosimoni. Ulai Isiso mo siyokutono iyaliso na ikoki, “Nimaino na posiwo. Yo mo Kotowoi imo tolukaso niyano.”
32 E foram a um lugar chamado Getsêmani, e disse aos seus discípulos: Assentai-vos aqui, enquanto eu oro.
33 Nosai no mo; tau nokososo na koliyo noki, Pitawoi Yamisowoi Iyonowoi, toisoso koliyo noki. Wiyouwa wiyou, mulu mo na kaloki, mulu mo yau na.
33 E tomou consigo a Pedro, e a Tiago, e a João, e começou a ter pavor, e a angustiar-se.
34 Na ikoki, Isiso mo, “Yo mo mulu siyoli na tokalomono. Mulu mo yau nali no. Nimaino na posiwo. Na pofoinalikumono siwo.”
34 E disse-lhes: A minha alma está profundamente triste até a morte; ficai aqui, e vigiai.
35 Nosai no amunofamoki, asiso ukuwoli tana konoki, Kotowoi imo lukasoki. Na imoki, “Ninaniyo ni uwomonakinomo, yo mo samiyaikiyo monoi tiyo. Waliyo poimo.”
35 E, tendo ido um pouco mais adiante, prostrou-se em terra; e orou para que, se fosse possível, passasse dele aquela hora.
36 Ulai ti monoi imoki, “Apou yani Apou, nono mo waliyo na tofasimononi. Tukolomono monoi na pa ufiyaiko. Ulai yani muluyoso muwoi, nani muluyosu nali no.”
36 E disse: Aba, Pai, todas as coisas te são possíveis; afasta de mim este cálice; não seja, porém, o que eu quero, mas o que tu queres.
37 Nosai no mo; ifou tumoki, siyokutono iyalini auso. Ulololi siso na koka tumoki. Pitaso lusiki, na imoki, “Saimo, hani monoi ulololi totanoni? Yo no koufasofa pa foinalikumononiso?
37 E, chegando, achou-os dormindo; e disse a Pedro: Simão, dormes? não podes vigiar uma hora?
38 Ulololi mo noiyo soiwo, Kotowoi imo na polukaso siwo. Wonikaluso Sokolo Nokota Waiyo aiko ainikomo ifoluwaikoma tumoinuwo. Moini muluyosu mo ami ami si monoi louwa fi, ulai auyosu mo ami amiwoi muwoi.”
38 Vigiai e orai, para que não entreis em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Nosai no mo; Isiso mo ti monoi utolumanoki, Kotoso. Toku no utolumoki no, nonani imo alinososo na utolumanoki.
39 E foi outra vez e orou, dizendo as mesmas palavras.
40 Ulai ifou tumoki mo, ti monoi ulololi siso na koka tumoki. Wiyou, ulo molo siyoli uwokoki. Ulai toi no sai, hani imoso imo monoi?
40 E, voltando, achou-os outra vez dormindo, porque os seus olhos estavam pesados, e não sabiam o que responder-lhe.
41 Tau monoi utolumanoki, Kotoso. Utolumo uwai; ifou na tumoki. Siyokutono noko tauwoiso na ika tumoki, “Ulololi amai na tololiyonokomo si manonuwo. Koma na. Tukolomono ulo mo aumoifaso na toi. Na pukwaiwo, asa, asi asi noko nokolaloni noko siyoli nokota yo mo molo koiyauso aluwai nokoni auso na kiyomono taikiyoimo.
41 E voltou terceira vez, e disse-lhes: Dormi agora, e descansai. Basta; é chegada a hora. Eis que o Filho do homem vai ser entregue nas mãos dos pecadores.
42 Na pauwonouluwo, moi soi, na tonukoni. Uo nokoni auso kiyomono nokota mo aumoifaso na tokomi kausimona tumo.”
42 Levantai-vos, vamos; eis que está perto o que me trai.
43 Nosai no mo; Isiso mo imo amai polukasiko toloki, lolai siyaso Yutaso mo na tumoki, noko molo tiwoi mulumai nokota mo. Uo noko na koliyoniyo tumoki. Muwo sopo sopowoi awoi na loliyo tumo unukino. Lotu samukuko noko sisiyoliwoi Musini imo sai sisiyoli nokowoi Isolilo nokotalo iyaliwoi, toiyo no iko taikiyokino no, uo noko mo pounu.
43 E logo, falando ele ainda, veio Judas, que era um dos doze, da parte dos principais dos sacerdotes, e dos escribas e dos anciãos, e com ele uma grande multidão com espadas e varapaus.
44 Uo nokoni auso kiyoko nokota, Yutaso, to mo nokoso toku yasoi na ikokaiki, Isiso wiyoti monoi toku yasoi na ikokaiki, “Noko, ya no asisi ifoluwaiyaki no, to mo Isiso. Na pako komi kauwo, atiyaiso na pako samukuyalowo.”
44 Ora, o que o traía, tinha-lhes dado um sinal, dizendo: Aquele que eu beijar, esse é; prendei-o, e levai-o com segurança.
45 Yutaso tumoki mo; nosai no Isisoni auso somaiso na amunoki, na imo ifoluwaiki, “Woli, aiyolokomomoko nokota.” Na asisi ifoluwaiki.
45 E, logo que chegou, aproximou-se dele, e disse-lhe: Rabi, Rabi. E beijou-o.
46 Nosai no uo nokoyo imokino ukou, na komikaikino.
46 E lançaram-lhe as mãos, e o prenderam.
47 Ulai aumoifaso tolokaino nokota mo muwo sopo na kusomoniyouki, nokoni iyoso na tokoso kukiyowaiki, totawoi lotu samukuko nokota siyolini mi ano nokotani iyoso.
47 E um dos que ali estavam presentes, puxando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote, e cortou-lhe uma orelha.
48 Nosai no mo; Isiso mo na ikoki, “Hani monoi tokomi kausimona tumonuwo? Muwo sopo sopowoi awoi no hani monoi tololiyo tumo unumononuwo? Ulai uo nokota, yo no? Yo mo uo nokota muwoi, noko pa tukuwolimoiso.
48 E, respondendo Jesus, disse-lhes: Saístes com espadas e varapaus a prender-me, como a um salteador?
49 Amuwoisai amuwoisai yo mo lotu nu siyoliso piyousikaino fasi manokinukuwo, noko nokolaloso paiyoloko manoki. Ulai pa komi kausimona tumokinuwoso. Ulai Kotoni puko imoyo mo motu monoiso fiyamosi na.”
49 Todos os dias estava convosco ensinando no templo, e não me prendestes; mas isto é para que as Escrituras se cumpram.
50 Ikoki mo; na utukaimokino, siyokutono iyali mo, na uloloki.
50 Então, deixando-o, todos fugiram.
51 Alu soku mani, Isisowoi tolo tomasimoki. Mafomuso tunowoi atolikai toloki. Uo nokoyo komikaikino mo,
51 E um certo jovem o seguia, envolto em um lençol sobre o corpo nu. E lançaram-lhe a mão.
52 tunowoi na kololifolikaiyouki, tuno asoso na lomuki.
52 Mas ele, largando o lençol, fugiu nu.
53 Nosai no mo; Isiso mo totawoi lotu samukuko nokota siyolini auso kiyanokino. Lotu samukuko noko sisiyoliwoi nokotalo iyaliwoi Musini imo sai sisiyoli nokowoi, toiyo ukouniyaikoki, imo lukaso unu monoi.
53 E levaram Jesus ao sumo sacerdote, e ajuntaram-se todos os principais dos sacerdotes, e os anciãos e os escribas.
54 Pitasu mo aluwaiyaloki, namoli namoli nomasoso na aluwaiyaloki. Totawoi lotu samukuko nokota siyolini nu koki poiso lotiki, polimano noko iyaliwoi yousi tomasika tiki. Ta asi yousa tiki.
54 E Pedro o seguiu de longe até dentro do pátio do sumo sacerdote, e estava assentado com os servidores, aquentando-se ao lume.
55 Nosai no mo; lotu samukuko noko sisiyoliwoi nokotalo iyaliwoi, toi mo Isisoni imo kwailuwai noko louwa ikolikalokino. Ulai afonimaiso? Tani imo foli monoi tukolo monoi louwa.
55 E os principais dos sacerdotes e todo o concílio buscavam algum testemunho contra Jesus, para o matar, e não o achavam.
56 Noko molopoi nokoyo ifoluwaiyalo unukino, ulai imo mo tomoso muwoi, imo folo foloso lukasalokino.
56 Porque muitos testificavam falsamente contra ele, mas os testemunhos não eram coerentes.
57 Nosai no mo; noko siyai sauki, imo lukaso ifoluwai unukino, na iyamoki,
57 E, levantando-se alguns, testificaram falsamente contra ele, dizendo:
58 “Koiyo noino na kwaimokinoki, “Nokoyo ko lotu nu mo asayo na ulaloimo. Namolisai mo ulo tauwoi mo uwai; ti monoi na ko uwaimoimo. Ulai nokoyo pa koinoso.”
58 Nós ouvimos-lhe dizer: Eu derrubarei este templo, construído por mãos de homens, e em três dias edificarei outro, não feito por mãos de homens.
59 Ulai nonani imo no posasokokino mo, no mani, folo folo, ima imoso pa lukaso unukinoso.
59 E nem assim o seu testemunho era coerente.
60 Nosai no mo; totawoi lotu samukuko nokota siyoli mo toini molo timai na tolauki, Isisoso na imoki, “Hani monoi pa fowakoniso? Imo na tokosiyokononini. Toini imo mo motu poimo.”
60 E, levantando-se o sumo sacerdote no Sinédrio, perguntou a Jesus, dizendo: Nada respondes? Que testificam estes contra ti?
61 Ulai imo lukasowoi muwoi, pa fowakiso.
61 Mas ele calou-se, e nada respondeu. O sumo sacerdote lhe tornou a perguntar, e disse-lhe: És tu o Cristo, Filho do Deus Bendito?
62 Isiso mo na fowaki, “Nasu, motu nali no. Asa, asi asi noko nokolaloni noko siyoli nokota yo na you kimonoinuwomo. Ami siyoli nokotani nainasai yousiso you kimonoinuwomo. Kumoki kopu molosai amukonoso na kwaimonoinuwomo.”
62 E Jesus disse-lhe: Eu o sou, e vereis o Filho do homem assentado à direita do poder de Deus, e vindo sobre as nuvens do céu.
63 Nosai no mo; ikoki mo; totawoi lotu samukuko nokota siyoli mo uo mulu siyoli atolokomoki, totani tuno na kukoliyaikoki, na yomuki, “Tofolo, tani imo kwaimo noko mo tofolo.
63 E o sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: Para que necessitamos de mais testemunhas?
64 Koma na, Kotoni siyoloso yapoli na alisiyoli. A, yasoi tukwainuwo? Moloi tomulumolokonuwo?” Nosai no tukolo imo na iyamoki, “Kotoso alisiyoli foli monoi na kalumo.”
64 Vós ouvistes a blasfêmia; que vos parece? E todos o consideraram culpado de morte.
65 Nosai no mo; noko siyaiyo sauki, usuwoyo na aso kolalokino. Molo ti mo tunoyo na ufiyaikomokino, nainoyo waso manokino, na alisiyolikino, “Noiyo wasoni? A, Kotoni amimai no nono no sai pakoso? Noiyo wasoni?” Polimano noko iyaliyo mani, na komi kausikino, na waso manokino.
65 E alguns começaram a cuspir nele, e a cobrir-lhe o rosto, e a dar-lhe punhadas, e a dizer-lhe: Profetiza. E os servidores davam-lhe bofetadas.
66 Pita mo nu asiyofoloso pofu yousiki, kokikokai poiso. Yousiki mo, noni mo na tumosoki, totawoi lotu samukuko nokota siyolini mi ano nukonu na.
66 E, estando Pedro embaixo, noátrio, chegou uma das criadas do sumo sacerdote;
67 Pitaso na kiya tumoki, ta asi yousiso. Molo amiso na kwaiki, na imoki, “Siyasu mo nonosu na, Nasolito nokota Isisowoi tolo tomasimo nokota na.”
67 E, vendo a Pedro, que se estava aquentando, olhou para ele, e disse: Tu também estavas com Jesus, o Nazareno.
68 Ulai Pita mo na yomuki, “Nonani imo no tiyomuni no, yo mo sai muwoi, sosoli.” Ainoso yomuki, kokiko itu loti kwasai tola fuki. [Nosai no kokaloyo imo na yomuki.]
68 Mas ele negou-o, dizendo: Não o conheço, nem sei o que dizes. E saiu fora ao alpendre, e o galo cantou.
69 Nonani mi ano nukonuyo kiki mo, ti monoi yomusoki, aumoifaso si nokoso na ikoki, “Noko to ni mo, to mo Isisoni siyokutono na.”
69 E a criada, vendo-o outra vez, começou a dizer aos que ali estavam: Este é um dos tais.
70 Ulai ti monoi na yomuki, “Topokoni.”
70 Mas ele o negou outra vez. E pouco depois os que ali estavam disseram outra vez a Pedro: Verdadeiramente tu és um deles, porque és também galileu, e tua fala é semelhante.
71 Ulai nosai no mo Pita mo auwoloki, na ikoki, “Molo lou, motuwa na timonukuwo, yo mo nonani nokota mo sai muwoi, noko ni tiyamo ununuwo no. Wiyouwa wiyou. Topoko imo yomakimo, Kotoyo na uwokaimonoimo.”
71 E ele começou a praguejar, e a jurar: Não conheço esse homem de quem falais.
72 Yomu uwai; lolai siyaso kokalo mo ti monoi imo na yomuki. Nosai nosu Pita mo ti monoi na mulumolokoki, nonani imo Isisoyo no imoki no, “Kokalo ti monoi imo yomu somisomai, taumai na yomumosoinimo, “Yo mo Isiso mo sai muwoi.” Nosai no na soniki, Pita mo.
72 E o galo cantou segunda vez. E Pedro lembrou-se da palavra que Jesus lhe tinha dito: Antes que o galo cante duas vezes, três vezes me negarás. E, retirando-se dali, chorou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.