Marcos 12

Kotoni Imo Itouniyaimo (AMM) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Nosai no mo; Isiso mo nokotalo iyaliso aiyolokoki, siyokawi imo sopo posasokoki, na ikoki, “Noko mo aliyoli ali na tikaiyalo, isiso. Ikai uwai; tokoki fiyaikalo. A wamo kunoliko monoi asi i taikalo, isi poiso. Samukuko nokotani nu sopofa tokononikai. Nosai no isi mi ano nokoso na tikano, “Yani isi na posamukumonowo.” Ikano mo; noko nokonu nokoni asiso na tomoi.
1 E começou a falar-lhes em parábolas. Um homem plantou uma vinha, cercou-a com uma sebe, cavou nela um lagar, edificou uma torre, arrendou-a a vinhateiros e ausentou-se daquela terra.
2 Nosai no mo; wamo wamokomai nonani nokota mo mi ano nokotaso timo taikiyo, isi samuku nokoni auso. Na timo taikiyo, “Isini no siyai na pimonano.”
2 A seu tempo enviou aos vinhateiros um servo, para receber deles uma parte do produto da vinha.
3 Ulai isi samuku noko mo nonani mi ano nokota tuwono, na tuwasono, afonimaiso ifou tamiyaikiyo taikiyono. Isi aliyoli pa toninoso, niwoi muwoi.
3 Ora, eles prenderam-no, feriram-no e reenviaram-no de mãos vazias.
4 Nosai no mo; ti monoi mani, mi ano nokota siyaso timo taikiyo. Ulai nonani nokota mani, komumai tuwasono, na tuwokaino.
4 Enviou-lhes de novo outro servo; também este feriram na cabeça e o cobriram de afrontas.
5 Nosai no mi ano nokota siya timo taikiyo. Ulai na totukolono, yau. Ulai siyasonuso noko molopoi tiko taikiyalo. Siyai mo tuwasoulino. Siyai mo na totukuwolino, yau yau.
5 O senhor enviou-lhes ainda um terceiro, mas o mataram. E enviou outros mais, dos quais feriram uns e mataram outros.
6 Iko taikiyalo mo; nosai no mo; mi ano noko mo uwai. Awitonosu mo amai totolo. Wiyou, apitono mo mulu siyoli tunu. Ulai na timo taikiyo, tiyomu, “Yani aluso auwosiwaiyoinomo.”
6 Restava-lhe ainda seu filho único, a quem muito amava. Enviou-o também por último a ir ter com eles, dizendo: Terão respeito a meu filho!...
7 Ulai isi samuku nokoyo awitono tumoso tukwaino mo, totai amu tikuwanono, “Anunani nokota mo amuwoi tino mo apitononi isi kwalomai monoi na anoimo. Moi soi, niya totukolokoni. No monoi no ninani isi mo momaini na ano monoi.”
7 Os vinhateiros, porém, disseram uns aos outros: Este é o herdeiro! Vinde, matemo-lo e será nossa a herança!
8 Ikuwanono; awitonoso na tokomikaino, na totukolono, yau. Asiyofoloso tafoliyo funo.
8 Agarrando-o, mataram-no e lançaram-no fora da vinha.
9 Moloi woi? Isi kiyo nokotayo mo moloi poimo uwokoi. Ya timonukuwo, isi samuku noko iyali mo isi kiyo nokotayo na tukuwoliya tumoimo. Isi mo noko siyaiso na atiya tumoimo, samuku monoi.
9 Que fará, pois, o senhor da vinha? Virá e exterminará os vinhateiros e dará a vinha a outro.
10 Nakomo moi mo Kotoni puko imo siyaso mo kokowoi muwoi. Ninoinosu niya tiyomuko,
10 Nunca lestes estas palavras da Escritura: A pedra que os construtores rejeitaram veio a tornar-se pedra angular.
11 Noko Siyoli mo aino na yoki. Koiyo tokinoki mo, no mo itouniyaimo nali no.”
11 Isto é obra do Senhor, e ela é admirável aos nossos olhos {Sal 117,22s}?
12 Ikoki mo; nokotalo iyaliyo kominalomano monoi louwa. Toi mo sai na, toi monoi yomu ukuki, no monoi no kominalomano monoi louwa fi. Ulai noko nokolalo monoi nikokino. No monoi no tofolo, na utukaimokino.
12 Procuravam prendê-lo, mas temiam o povo; porque tinham entendido que a respeito deles dissera esta parábola. E deixando-o, retiraram-se.
13 Nosai no mo; nokotalo iyaliyo imo lukasikuwanokino, “Isisoni imo monoi tukwailuwaimokoni. Imo koiyau imoso yomakimo, komanoso na faumikano monoi.” No monoi no Falisi moloso aluwai noko siyaiwoi Hiloni nokowoiso iko taikiyokino.
13 Enviaram-lhe alguns fariseus e herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Isisoso mo na ima tumokino, “Aiyolokomomoko nokota, koi mo sai, nono mo imo motu nokota nali no. Nonoso no moloi aini monoi, nokoyo no? Imo alinoso na tiko manoni, noko sisiyoliwoi afonimai nokowoiso. Kotoni molo monoi na taiyolokalo manoni. Motu imo saso na tiko manoni. No monoi no mo na pimoko. Moi no takiso muwoni no waliyo toni manokoni, Lomo nokota siyoliso no, Sisiso no?
14 Aproximaram-se dele e disseram-lhe: Mestre, sabemos que és sincero e que não lisonjeias a ninguém; porque não olhas para as aparências dos homens, mas ensinas o caminho de Deus segundo a verdade. É permitido que se pague o imposto a César ou não? Devemos ou não pagá-lo?
15 Waliyo poimo, wiyou poimo, na pimoko.”
15 Conhecendo-lhes a hipocrisia, respondeu-lhes Jesus: Por que me quereis armar um laço? Mostrai-me um denário.
16 Tomoki muwoni asononikino. Na ikoki, Isiso mo, “Komuwoi muwoni no noini na, woi? Noini siyolowoi taso?” Na imokino, “Sisi, Lomo nokota siyolini nawoi siyolowoi taso.”
16 Apresentaram-lho. E ele perguntou-lhes: De quem é esta imagem e a inscrição? De César, responderam-lhe.
17 Nosai no mo; na ikoki, “Sisini hani mo Sisiso na poniwo. Kotoni hani mo Kotoso na poniwo.” Wiyou, na mulumoloko manokino, tani imo monoi mo.
17 Jesus então lhes replicou. Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus. E admiravam-se dele.
18 Nosai no mo; Satusi moloso aluwai noko mo Isisoso ima tumokino. Toi mo noko no mo, no tiyamomoi no, “Yau yau noko mo ifou pakoso auwonouloiso.”
18 Ora, vieram ter com ele os saduceus, que afirmam não haver ressurreição, e perguntaram-lhe:
19 Isisoso na ima tumokino, “Aiyolokomomoko nokota, Musini aniyopa imoyo mo noino na tiyomuko, moi monoi mo. Noniwoi nokota mo ali somisomai kalo mo, tani noni mo auwatonoyo na kausumo, to kwalomai monoi. Alu kiyakinomo, nonani alu mo auwatono kwalomai monoi na tolumo.
19 Mestre, Moisés prescreveu-nos: Se morrer o irmão de alguém, e deixar mulher sem filhos, seu irmão despo-se a viúva e suscite posteridade a seu irmão.
20 Koi timonoki, noino, toku auwa auwa noko iyali nano siya, 7 na siki. Imu alu mo noni na kausoki, ali mo kiwoi muwoi, nosai no mo yau.
20 Ora, havia sete irmãos; o primeiro casou e morreu sem deixar descendência.
21 Nosai no mo; Nokiyamoyo kausoki, auwatono kwalomai monoi. To mani, ali mo kiwoi muwoi, yau. Noinoso nali no, Yamu alu mani, nonani nukonu kausoki, yau.
21 Então o segundo desposou a viúva, e morreu sem deixar posteridade. Do mesmo modo o terceiro.
22 Noino noinoso nali no. Imaliwoi Imamuwoi Imowawoi Liyaliwoi, toi komaso mo nonani nukonusoso na kausalo manokino, ulai aliwoi kokowoi muwoi, yau yau. Namolisai mo nonani nukonu mani, yau, yasoi na kalosoki.
22 E assim tomaram-na os sete, e não deixaram filhos. Por último, morreu também a mulher.
23 Ulai yau yau noko mo ifou auwonoulakimo, nonani nukonu no noini kwamitono tolosoimo, noiyo kausoimo? Toku nano siyawoi auwatono noko koli koliyo kausalo manokino.”
23 Na ressurreição, a quem destes pertencerá a mulher? Pois os sete a tiveram por mulher.
24 Nosai no mo; Isiso mo na fowakoki, “Moi mo Kotoni puko imo mo sainowoi muwoi. Kotoni ami mani, sainowoi muwoi. No monoi no afonimaiso na tiyamonuwo.
24 Jesus respondeu-lhes: Errais, não compreendendo as Escrituras nem o poder de Deus.
25 Yau yau noko nokolalo auwonoulakimo, toi mo pa kolikuwanoinoso. Kotoni kumoki noko komiyai na soimo, susauwoso.
25 Na ressurreição dos mortos, os homens não tomarão mulheres, nem as mulheres, maridos, mas serão como os anjos nos céus.
26 Ulai yau yausai ifou auwonoulu monoi ya na timonukuwo. Nakomo moi mo Musini puko imo mo kokowoi muwoi, afaso fofoumo aino imo mo. Nonani aino imo mo Kotoyo Musiso lukaso wiyononiki, toku kolikali noko monoi, noino,
26 Mas quanto à ressurreição dos mortos, não lestes no livro de Moisés como Deus lhe falou da sarça, dizendo: Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaac e o Deus de Jacó {Êx 3, 6}?
27 Koto mo kolikali nokoni Koto muwoi, amai si nokoni Koto na. Moi mo sai muwoi. Sosoli.” Aino na ikoki, Isiso mo.
27 Ele não é Deus de mortos, senão de vivos. Portanto, estais muito errados.
28 Nosai no mo; Musini imo sai siyoli nokota mo na tumoki, koyoso imo lukaso siso. Isisoyo imo itouniyaimo ikoso kwaimoki. No monoi no na utolumoki, “Ami imo, Kotoyo no yomukaiki no, hani imoyo tosouwaiko, komaso imo no?”
28 Achegou-se dele um dos escribas que os ouvira discutir e, vendo que lhes respondera bem, indagou dele: Qual é o primeiro de todos os mandamentos?
29 Na fowaki, “Totawoi imo mo nisu,
29 Jesus respondeu-lhe: O primeiro de todos os mandamentos é este: Ouve, Israel, o Senhor nosso Deus é o único Senhor;
30 Nasu, Noko Siyoli, nonani Koto monoi mulu punu. Mulu siyoliso na pa unu. Na pa mulumoloko unu. Na pa aluwaimoi.”
30 amarás ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todo o teu espírito e de todas as tuas forças.
31 Ami imo siya mo noino tiyomuko,
31 Eis aqui o segundo: Amarás o teu próximo como a ti mesmo. Outro mandamento maior do que estes não existe.
32 Nosai no mo; Musini imo sai siyoli nokota, to mo Isisoso na imoki, “Aiyolokomomoko nokota, motu na tiyomuni. Koto tota saso mo noko siyoli na, siya mo tolowoi muwoi.
32 Disse-lhe o escriba: Perfeitamente, Mestre, disseste bem que Deus é um só e que não há outro além dele.
33 Kotososo mulu siyoliso na tunukoni. Niya tomulumoloko unukoni. Niya taluwai manokoni. Momai amu mulu no tiyo manokoni no, noko nokolalo mani, ainoso mulu uku na. Nokoyo Kotoso koloni utunoni mo, no mo siyoli hani muwoi. Koloni sakoloukononi mo, no mo siyoli hani muwoi. Kotoso mulu unu, noko nokolaloso mulu uku, nonani ami imo tiso aluwaikakikonimo, no mo waliyo, siyoli hani nali no.” Isisoso aino na imoki, nonani nokotayo mo.
33 E amá-lo de todo o coração, de todo o pensamento, de toda a alma e de todas as forças, e amar o próximo como a si mesmo, excede a todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Isisoyo nonani imoso kwaimoki mo, to mo na yomuki, “Saiwoi nokotayo na timono.” Na imoki, “Nono mo Kotoni au aluwamai pa totoloniso. Na samukuyoinimo.”
34 Vendo Jesus que ele falara sabiamente, disse-lhe: Não estás longe do Reino de Deus. E já ninguém ousava fazer-lhe perguntas.
35 Nosai no mo; Isiso mo lotu nu siyoli poiso aiyoloko toloki, na ikoki, “Musini imo sai sisiyoli noko no hani monoi tiyamomoi, woi, “Kotoyo muwokai nokota Kolaiso mo Toiwini nakosaitonosu.”
35 Continuava Jesus a ensinar no templo e propôs esta questão: Como dizem os escribas que Cristo é o filho de Davi?
36 Ulai Kotoni Mulu Itouniyaimo Nokotayo noinomo Toiwi tota mo tani nakosaitono monoi na yomu unuki, noino,
36 Pois o mesmo Davi diz, inspirado pelo Espírito Santo: Disse o Senhor a meu Senhor: senta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos sob os teus pés {Sal 109,1}.
37 Na pomulumolokowo. Toiwi totayosu mo kaluwaiki, Noko Siyoli na. Moloi monoi woi? Ulai Toiwini nakosaitonosu no?” Ukouniyaiko noko nokolalo molopoi tani imo no kwaimokino no, toi mo siyoliso molokikino, tani imo monoi.
37 Ora, se o próprio Davi o chama Senhor, como então é ele seu filho? E a grande multidão ouvia-o com satisfação.
38 Isiso mo aiyolokalo tolo manoki, na ikoki, “Atiyaiso na pa siwo, Musini imo sai sisiyoli noko monoi. Tuno sopo sopo asisiko monoi tiyo manono, liyai niko monoi. Asuwo noko nokolaloyo kwaiko monoi tiyo manono. Ukouniyaikomai nokoyo “woli iyali moi kuo” imo iko monoi tiyo manono.
38 Ele lhes dizia em sua doutrina: Guardai-vos dos escribas que gostam de andar com roupas compridas, de ser cumprimentados nas praças públicas
39 Lotu numai nokotalo iyalini nu simai sinono monoi tiyo manono. Koloni wasimai mani, noinoso na, noko nokolaloyo kwaiko monoi tiyo manono.
39 e de sentar-se nas primeiras cadeiras nas sinagogas e nos primeiros lugares nos banquetes.
40 Susawi nokolalo tifoluwaiko manono, ilolu i wati monoi. Kotowoi imo lukasomai totopoko manono, imo sopo soposo tolukasalo manono, asuwo asuwo. Kotoyo noko nokolalo wauwakimo, soliyakiso na uwokoimo, wiyou, soliyakiso na.” Isiso mo aino na ikoki.
40 Eles devoram os bens das viúvas e dão aparência de longas orações. Estes terão um juízo mais rigoroso.
41 Nosai no mo; Isiso mo yousikainoki. Lotu nu muwoni isikokai pokili mo fokutono ausaimi tasoki, Kotoni mi ano monoi muwoni na. Noko nokolaloyo muwoni inaloso kwaiko yousiki. Na potimosiki, muwoni na pinalokaiyo tumomosikino. Muwoniwoi nokoyo muwoni mo sisiyoliso na inalokino.
41 Jesus sentou-se defronte do cofre de esmola e observava como o povo deitava dinheiro nele; muitos ricos depositavam grandes quantias.
42 Ulai sawi nukonu mo muwoni lolofa tisu na analika tumoki, ilolu somiso nukonuyo mo. Tani analiko muwoni mo siyoli muwoi, koufa nali.
42 Chegando uma pobre viúva, lançou duas pequenas moedas, no valor de apenas um quadrante.
43 Nosai no mo; Isiso mo siyokutono iyaliso aliyonikoki, na ikoki, “Motuwa na timonukuwo. Noni sawi ni mo, ilolu somiso nukonu ni mo, to mo muwoni mo siyoli na tanalika tumo. Noko nokolalo siyaiso na tosouwaiko.
43 E ele chamou os seus discípulos e disse-lhes: Em verdade vos digo: esta pobre viúva deitou mais do que todos os que lançaram no cofre,
44 Muwoniwoi noko mo muwoni molopoi mo amai na si. Walotofaso nino, Kotoso. Ulai noni to ni mo, to mo muwoni mo uwofa nali no, komaso yasoi na ni, Kotoso. Koloni no ulai haniyo suo suomokoimo? Muwoni mo uwofa nali no.” Siyokutono iyaliso aino na ikoki.
44 porque todos deitaram do que tinham em abundância; esta, porém, pôs, da sua indigência, tudo o que tinha para o seu sustento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.