Marcos 12

Kotoni Imo Itouniyaimo (AMM) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Nosai no mo; Isiso mo nokotalo iyaliso aiyolokoki, siyokawi imo sopo posasokoki, na ikoki, “Noko mo aliyoli ali na tikaiyalo, isiso. Ikai uwai; tokoki fiyaikalo. A wamo kunoliko monoi asi i taikalo, isi poiso. Samukuko nokotani nu sopofa tokononikai. Nosai no isi mi ano nokoso na tikano, “Yani isi na posamukumonowo.” Ikano mo; noko nokonu nokoni asiso na tomoi.
1 Então Jesus começou a lhes ensinar por meio de parábolas: “Um homem plantou um vinhedo. Construiu uma cerca ao seu redor, um tanque de prensar e uma torre para o guarda. Depois, arrendou o vinhedo a alguns lavradores e partiu para um lugar distante.
2 Nosai no mo; wamo wamokomai nonani nokota mo mi ano nokotaso timo taikiyo, isi samuku nokoni auso. Na timo taikiyo, “Isini no siyai na pimonano.”
2 No tempo da colheita da uva, enviou um de seus servos para receber sua parte da produção.
3 Ulai isi samuku noko mo nonani mi ano nokota tuwono, na tuwasono, afonimaiso ifou tamiyaikiyo taikiyono. Isi aliyoli pa toninoso, niwoi muwoi.
3 Os lavradores agarraram o servo, o espancaram e o mandaram de volta de mãos vazias.
4 Nosai no mo; ti monoi mani, mi ano nokota siyaso timo taikiyo. Ulai nonani nokota mani, komumai tuwasono, na tuwokaino.
4 Então o dono da terra enviou outro servo, mas eles o insultaram e bateram na cabeça dele.
5 Nosai no mi ano nokota siya timo taikiyo. Ulai na totukolono, yau. Ulai siyasonuso noko molopoi tiko taikiyalo. Siyai mo tuwasoulino. Siyai mo na totukuwolino, yau yau.
5 O próximo servo que ele mandou foi morto. Outros servos que ele enviou foram espancados ou mortos,
6 Iko taikiyalo mo; nosai no mo; mi ano noko mo uwai. Awitonosu mo amai totolo. Wiyou, apitono mo mulu siyoli tunu. Ulai na timo taikiyo, tiyomu, “Yani aluso auwosiwaiyoinomo.”
6 até que só restou um: seu filho muito amado. Por fim, o dono o enviou, pois pensou: ‘Certamente respeitarão meu filho’.
7 Ulai isi samuku nokoyo awitono tumoso tukwaino mo, totai amu tikuwanono, “Anunani nokota mo amuwoi tino mo apitononi isi kwalomai monoi na anoimo. Moi soi, niya totukolokoni. No monoi no ninani isi mo momaini na ano monoi.”
7 “Os lavradores, porém, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
8 Ikuwanono; awitonoso na tokomikaino, na totukolono, yau. Asiyofoloso tafoliyo funo.
8 Então o agarraram, o mataram e jogaram seu corpo para fora do vinhedo.
9 Moloi woi? Isi kiyo nokotayo mo moloi poimo uwokoi. Ya timonukuwo, isi samuku noko iyali mo isi kiyo nokotayo na tukuwoliya tumoimo. Isi mo noko siyaiso na atiya tumoimo, samuku monoi.
9 “O que vocês acham que o dono do vinhedo fará?”, perguntou Jesus. “Ele virá, matará os lavradores e arrendará o vinhedo a outros.
10 Nakomo moi mo Kotoni puko imo siyaso mo kokowoi muwoi. Ninoinosu niya tiyomuko,
10 Vocês nunca leram nas Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular.
11 Noko Siyoli mo aino na yoki. Koiyo tokinoki mo, no mo itouniyaimo nali no.”
11 Isso é obra do Senhor e é maravilhosa de ver’?”
12 Ikoki mo; nokotalo iyaliyo kominalomano monoi louwa. Toi mo sai na, toi monoi yomu ukuki, no monoi no kominalomano monoi louwa fi. Ulai noko nokolalo monoi nikokino. No monoi no tofolo, na utukaimokino.
12 Os líderes religiosos queriam prender Jesus, pois perceberam que eram eles os lavradores maus a que Jesus se referia. No entanto, por medo da multidão, deixaram-no e foram embora.
13 Nosai no mo; nokotalo iyaliyo imo lukasikuwanokino, “Isisoni imo monoi tukwailuwaimokoni. Imo koiyau imoso yomakimo, komanoso na faumikano monoi.” No monoi no Falisi moloso aluwai noko siyaiwoi Hiloni nokowoiso iko taikiyokino.
13 Mais tarde, os líderes enviaram alguns fariseus e membros do partido de Herodes com o objetivo de levar Jesus a dizer algo que desse motivo para o prenderem.
14 Isisoso mo na ima tumokino, “Aiyolokomomoko nokota, koi mo sai, nono mo imo motu nokota nali no. Nonoso no moloi aini monoi, nokoyo no? Imo alinoso na tiko manoni, noko sisiyoliwoi afonimai nokowoiso. Kotoni molo monoi na taiyolokalo manoni. Motu imo saso na tiko manoni. No monoi no mo na pimoko. Moi no takiso muwoni no waliyo toni manokoni, Lomo nokota siyoliso no, Sisiso no?
14 Disseram: “Mestre, sabemos como o senhor é honesto. É imparcial e não demonstra favoritismo. Ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade. Agora, diga-nos: É certo pagar impostos a César ou não?
15 Waliyo poimo, wiyou poimo, na pimoko.”
15 Devemos pagar ou não?”. Jesus percebeu a hipocrisia deles e disse: “Por que vocês tentam me apanhar numa armadilha? Mostrem-me uma moeda de prata,
16 Tomoki muwoni asononikino. Na ikoki, Isiso mo, “Komuwoi muwoni no noini na, woi? Noini siyolowoi taso?” Na imokino, “Sisi, Lomo nokota siyolini nawoi siyolowoi taso.”
16 Quando lhe deram a moeda, ele disse: “De quem são a imagem e o título nela gravados?”. “De César”, responderam.
17 Nosai no mo; na ikoki, “Sisini hani mo Sisiso na poniwo. Kotoni hani mo Kotoso na poniwo.” Wiyou, na mulumoloko manokino, tani imo monoi mo.
17 “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele. Sua resposta os deixou muito admirados.
18 Nosai no mo; Satusi moloso aluwai noko mo Isisoso ima tumokino. Toi mo noko no mo, no tiyamomoi no, “Yau yau noko mo ifou pakoso auwonouloiso.”
18 Depois vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos, e perguntaram:
19 Isisoso na ima tumokino, “Aiyolokomomoko nokota, Musini aniyopa imoyo mo noino na tiyomuko, moi monoi mo. Noniwoi nokota mo ali somisomai kalo mo, tani noni mo auwatonoyo na kausumo, to kwalomai monoi. Alu kiyakinomo, nonani alu mo auwatono kwalomai monoi na tolumo.
19 “Mestre, Moisés nos deu uma lei segundo a qual se um homem morrer sem deixar filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho que dará continuidade ao nome do irmão.
20 Koi timonoki, noino, toku auwa auwa noko iyali nano siya, 7 na siki. Imu alu mo noni na kausoki, ali mo kiwoi muwoi, nosai no mo yau.
20 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos.
21 Nosai no mo; Nokiyamoyo kausoki, auwatono kwalomai monoi. To mani, ali mo kiwoi muwoi, yau. Noinoso nali no, Yamu alu mani, nonani nukonu kausoki, yau.
21 O segundo irmão se casou com a viúva, mas também morreu sem deixar filhos. Então o terceiro irmão se casou com ela.
22 Noino noinoso nali no. Imaliwoi Imamuwoi Imowawoi Liyaliwoi, toi komaso mo nonani nukonusoso na kausalo manokino, ulai aliwoi kokowoi muwoi, yau yau. Namolisai mo nonani nukonu mani, yau, yasoi na kalosoki.
22 O mesmo aconteceu até o sétimo irmão, e nenhum deixou filhos. Por fim, a mulher também morreu.
23 Ulai yau yau noko mo ifou auwonoulakimo, nonani nukonu no noini kwamitono tolosoimo, noiyo kausoimo? Toku nano siyawoi auwatono noko koli koliyo kausalo manokino.”
23 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
24 Nosai no mo; Isiso mo na fowakoki, “Moi mo Kotoni puko imo mo sainowoi muwoi. Kotoni ami mani, sainowoi muwoi. No monoi no afonimaiso na tiyamonuwo.
24 Jesus respondeu: “O erro de vocês está em não conhecerem as Escrituras nem o poder de Deus.
25 Yau yau noko nokolalo auwonoulakimo, toi mo pa kolikuwanoinoso. Kotoni kumoki noko komiyai na soimo, susauwoso.
25 Pois, quando os mortos ressuscitarem, não se casarão nem se darão em casamento. Nesse sentido, serão como os anjos do céu.
26 Ulai yau yausai ifou auwonoulu monoi ya na timonukuwo. Nakomo moi mo Musini puko imo mo kokowoi muwoi, afaso fofoumo aino imo mo. Nonani aino imo mo Kotoyo Musiso lukaso wiyononiki, toku kolikali noko monoi, noino,
26 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, vocês não leram a esse respeito nos escritos de Moisés, no relato sobre o arbusto em chamas? Deus disse a Moisés: ‘Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’.
27 Koto mo kolikali nokoni Koto muwoi, amai si nokoni Koto na. Moi mo sai muwoi. Sosoli.” Aino na ikoki, Isiso mo.
27 Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos. Vocês estão completamente enganados!”.
28 Nosai no mo; Musini imo sai siyoli nokota mo na tumoki, koyoso imo lukaso siso. Isisoyo imo itouniyaimo ikoso kwaimoki. No monoi no na utolumoki, “Ami imo, Kotoyo no yomukaiki no, hani imoyo tosouwaiko, komaso imo no?”
28 Um dos mestres da lei estava ali ouvindo a discussão. Ao perceber que Jesus tinha respondido bem, perguntou: “De todos os mandamentos, qual é o mais importante?”.
29 Na fowaki, “Totawoi imo mo nisu,
29 Jesus respondeu: “O mandamento mais importante é este: ‘Ouça, ó Israel! O Senhor, nosso Deus, é o único Senhor.
30 Nasu, Noko Siyoli, nonani Koto monoi mulu punu. Mulu siyoliso na pa unu. Na pa mulumoloko unu. Na pa aluwaimoi.”
30 Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, de toda a sua mente e de todas as suas forças’.
31 Ami imo siya mo noino tiyomuko,
31 O segundo é igualmente importante: ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’. Nenhum outro mandamento é maior que esses”.
32 Nosai no mo; Musini imo sai siyoli nokota, to mo Isisoso na imoki, “Aiyolokomomoko nokota, motu na tiyomuni. Koto tota saso mo noko siyoli na, siya mo tolowoi muwoi.
32 O mestre da lei respondeu: “Muito bem, mestre. O senhor falou a verdade ao dizer que há só um Deus, e nenhum outro.
33 Kotososo mulu siyoliso na tunukoni. Niya tomulumoloko unukoni. Niya taluwai manokoni. Momai amu mulu no tiyo manokoni no, noko nokolalo mani, ainoso mulu uku na. Nokoyo Kotoso koloni utunoni mo, no mo siyoli hani muwoi. Koloni sakoloukononi mo, no mo siyoli hani muwoi. Kotoso mulu unu, noko nokolaloso mulu uku, nonani ami imo tiso aluwaikakikonimo, no mo waliyo, siyoli hani nali no.” Isisoso aino na imoki, nonani nokotayo mo.
33 E sei que é importante amá-lo de todo o meu coração, de todo o meu entendimento e de todas as minhas forças, e amar o meu próximo como a mim mesmo. É mais importante que oferecer todos os holocaustos e sacrifícios exigidos pela lei”.
34 Isisoyo nonani imoso kwaimoki mo, to mo na yomuki, “Saiwoi nokotayo na timono.” Na imoki, “Nono mo Kotoni au aluwamai pa totoloniso. Na samukuyoinimo.”
34 Ao perceber quanto o homem compreendia, Jesus disse: “Você não está longe do reino de Deus”. Depois disso, ninguém se atreveu a lhe fazer mais perguntas.
35 Nosai no mo; Isiso mo lotu nu siyoli poiso aiyoloko toloki, na ikoki, “Musini imo sai sisiyoli noko no hani monoi tiyamomoi, woi, “Kotoyo muwokai nokota Kolaiso mo Toiwini nakosaitonosu.”
35 Mais tarde, enquanto ensinava o povo no templo, Jesus fez a seguinte pergunta: “Por que os mestres da lei afirmam que o Cristo é filho de Davi?
36 Ulai Kotoni Mulu Itouniyaimo Nokotayo noinomo Toiwi tota mo tani nakosaitono monoi na yomu unuki, noino,
36 O próprio Davi, falando por meio do Espírito Santo, disse: ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Sente-se no lugar de honra à minha direita até que eu humilhe seus inimigos debaixo de seus pés’.
37 Na pomulumolokowo. Toiwi totayosu mo kaluwaiki, Noko Siyoli na. Moloi monoi woi? Ulai Toiwini nakosaitonosu no?” Ukouniyaiko noko nokolalo molopoi tani imo no kwaimokino no, toi mo siyoliso molokikino, tani imo monoi.
37 Uma vez que Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”. E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Isiso mo aiyolokalo tolo manoki, na ikoki, “Atiyaiso na pa siwo, Musini imo sai sisiyoli noko monoi. Tuno sopo sopo asisiko monoi tiyo manono, liyai niko monoi. Asuwo noko nokolaloyo kwaiko monoi tiyo manono. Ukouniyaikomai nokoyo “woli iyali moi kuo” imo iko monoi tiyo manono.
38 Jesus também ensinou: “Cuidado com os mestres da lei! Eles gostam de se exibir com vestes longas e de receber saudações respeitosas quando andam pelas praças.
39 Lotu numai nokotalo iyalini nu simai sinono monoi tiyo manono. Koloni wasimai mani, noinoso na, noko nokolaloyo kwaiko monoi tiyo manono.
39 E como gostam de sentar-se nos lugares de honra nas sinagogas e à cabeceira da mesa nos banquetes!
40 Susawi nokolalo tifoluwaiko manono, ilolu i wati monoi. Kotowoi imo lukasomai totopoko manono, imo sopo soposo tolukasalo manono, asuwo asuwo. Kotoyo noko nokolalo wauwakimo, soliyakiso na uwokoimo, wiyou, soliyakiso na.” Isiso mo aino na ikoki.
40 No entanto, tomam posse dos bens das viúvas de maneira desonesta e, depois, para dar a impressão de piedade, fazem longas orações em público. Por causa disso, serão duramente castigados”.
41 Nosai no mo; Isiso mo yousikainoki. Lotu nu muwoni isikokai pokili mo fokutono ausaimi tasoki, Kotoni mi ano monoi muwoni na. Noko nokolaloyo muwoni inaloso kwaiko yousiki. Na potimosiki, muwoni na pinalokaiyo tumomosikino. Muwoniwoi nokoyo muwoni mo sisiyoliso na inalokino.
41 Jesus sentou-se perto da caixa de ofertas do templo e ficou observando o povo colocar o dinheiro. Muitos ricos contribuíam com grandes quantias.
42 Ulai sawi nukonu mo muwoni lolofa tisu na analika tumoki, ilolu somiso nukonuyo mo. Tani analiko muwoni mo siyoli muwoi, koufa nali.
42 Então veio uma viúva pobre e colocou duas moedas pequenas.
43 Nosai no mo; Isiso mo siyokutono iyaliso aliyonikoki, na ikoki, “Motuwa na timonukuwo. Noni sawi ni mo, ilolu somiso nukonu ni mo, to mo muwoni mo siyoli na tanalika tumo. Noko nokolalo siyaiso na tosouwaiko.
43 Jesus chamou seus discípulos e disse: “Eu lhes digo a verdade: essa viúva depositou na caixa de ofertas mais que todos os outros.
44 Muwoniwoi noko mo muwoni molopoi mo amai na si. Walotofaso nino, Kotoso. Ulai noni to ni mo, to mo muwoni mo uwofa nali no, komaso yasoi na ni, Kotoso. Koloni no ulai haniyo suo suomokoimo? Muwoni mo uwofa nali no.” Siyokutono iyaliso aino na ikoki.
44 Eles deram uma parte do que lhes sobrava, mas ela, em sua pobreza, deu tudo que tinha”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.