Marcos 12
Kotoni Imo Itouniyaimo (AMM) vs ARIB
1 Nosai no mo; Isiso mo nokotalo iyaliso aiyolokoki, siyokawi imo sopo posasokoki, na ikoki, “Noko mo aliyoli ali na tikaiyalo, isiso. Ikai uwai; tokoki fiyaikalo. A wamo kunoliko monoi asi i taikalo, isi poiso. Samukuko nokotani nu sopofa tokononikai. Nosai no isi mi ano nokoso na tikano, “Yani isi na posamukumonowo.” Ikano mo; noko nokonu nokoni asiso na tomoi.
1 Então começou Jesus a falar-lhes por parábolas. Um homem plantou uma vinha, cercou-a com uma sebe, cavou um lagar, e edificou uma torre; depois arrendou-a a uns lavradores e ausentou-se do país.
2 Nosai no mo; wamo wamokomai nonani nokota mo mi ano nokotaso timo taikiyo, isi samuku nokoni auso. Na timo taikiyo, “Isini no siyai na pimonano.”
2 No tempo próprio, enviou um servo aos lavradores para que deles recebesse do fruto da vinha.
3 Ulai isi samuku noko mo nonani mi ano nokota tuwono, na tuwasono, afonimaiso ifou tamiyaikiyo taikiyono. Isi aliyoli pa toninoso, niwoi muwoi.
3 Mas estes, apoderando-se dele, o espancaram e o mandaram embora de mãos vazias.
4 Nosai no mo; ti monoi mani, mi ano nokota siyaso timo taikiyo. Ulai nonani nokota mani, komumai tuwasono, na tuwokaino.
4 E tornou a enviar-lhes outro servo; e a este feriram na cabeça e o ultrajaram.
5 Nosai no mi ano nokota siya timo taikiyo. Ulai na totukolono, yau. Ulai siyasonuso noko molopoi tiko taikiyalo. Siyai mo tuwasoulino. Siyai mo na totukuwolino, yau yau.
5 Então enviou ainda outro, e a este mataram; e a outros muitos, dos quais a uns espancaram e a outros mataram.
6 Iko taikiyalo mo; nosai no mo; mi ano noko mo uwai. Awitonosu mo amai totolo. Wiyou, apitono mo mulu siyoli tunu. Ulai na timo taikiyo, tiyomu, “Yani aluso auwosiwaiyoinomo.”
6 Ora, tinha ele ainda um, o seu filho amado; a este lhes enviou por último, dizendo: A meu filho terão respeito.
7 Ulai isi samuku nokoyo awitono tumoso tukwaino mo, totai amu tikuwanono, “Anunani nokota mo amuwoi tino mo apitononi isi kwalomai monoi na anoimo. Moi soi, niya totukolokoni. No monoi no ninani isi mo momaini na ano monoi.”
7 Mas aqueles lavradores disseram entre si: Este é o herdeiro; vinde, matemo-lo, e a herança será nossa.
8 Ikuwanono; awitonoso na tokomikaino, na totukolono, yau. Asiyofoloso tafoliyo funo.
8 E, agarrando-o, o mataram, e o lançaram fora da vinha.
9 Moloi woi? Isi kiyo nokotayo mo moloi poimo uwokoi. Ya timonukuwo, isi samuku noko iyali mo isi kiyo nokotayo na tukuwoliya tumoimo. Isi mo noko siyaiso na atiya tumoimo, samuku monoi.
9 Que fará, pois, o senhor da vinha? Virá e destruirá os lavradores, e dará a vinha a outros.
10 Nakomo moi mo Kotoni puko imo siyaso mo kokowoi muwoi. Ninoinosu niya tiyomuko,
10 Nunca lestes esta escritura: A pedra que os edificadores rejeitaram, essa foi posta como pedra angular;
11 Noko Siyoli mo aino na yoki. Koiyo tokinoki mo, no mo itouniyaimo nali no.”
11 pelo Senhor foi feito isso, e é maravilhoso aos nossos olhos?
12 Ikoki mo; nokotalo iyaliyo kominalomano monoi louwa. Toi mo sai na, toi monoi yomu ukuki, no monoi no kominalomano monoi louwa fi. Ulai noko nokolalo monoi nikokino. No monoi no tofolo, na utukaimokino.
12 Procuravam então prendê-lo, mas temeram a multidão, pois perceberam que contra eles proferira essa parábola; e, deixando-o, se retiraram.
13 Nosai no mo; nokotalo iyaliyo imo lukasikuwanokino, “Isisoni imo monoi tukwailuwaimokoni. Imo koiyau imoso yomakimo, komanoso na faumikano monoi.” No monoi no Falisi moloso aluwai noko siyaiwoi Hiloni nokowoiso iko taikiyokino.
13 Enviaram-lhe então alguns dos fariseus e dos herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Isisoso mo na ima tumokino, “Aiyolokomomoko nokota, koi mo sai, nono mo imo motu nokota nali no. Nonoso no moloi aini monoi, nokoyo no? Imo alinoso na tiko manoni, noko sisiyoliwoi afonimai nokowoiso. Kotoni molo monoi na taiyolokalo manoni. Motu imo saso na tiko manoni. No monoi no mo na pimoko. Moi no takiso muwoni no waliyo toni manokoni, Lomo nokota siyoliso no, Sisiso no?
14 Aproximando-se, pois, disseram-lhe: Mestre, sabemos que és verdadeiro, e de ninguém se te dá; porque não olhas à aparência dos homens, mas ensinas segundo a verdade o caminho de Deus; é lícito dar tributo a César, ou não? Daremos, ou não daremos?
15 Waliyo poimo, wiyou poimo, na pimoko.”
15 Mas Jesus, percebendo a hipocrisia deles, respondeu-lhes: Por que me experimentais? trazei-me um denário para que eu o veja.
16 Tomoki muwoni asononikino. Na ikoki, Isiso mo, “Komuwoi muwoni no noini na, woi? Noini siyolowoi taso?” Na imokino, “Sisi, Lomo nokota siyolini nawoi siyolowoi taso.”
16 E eles lho trouxeram. Perguntou-lhes Jesus: De quem é esta imagem e inscrição? Responderam-lhe: De César.
17 Nosai no mo; na ikoki, “Sisini hani mo Sisiso na poniwo. Kotoni hani mo Kotoso na poniwo.” Wiyou, na mulumoloko manokino, tani imo monoi mo.
17 Disse-lhes Jesus: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus. E admiravam-se dele.
18 Nosai no mo; Satusi moloso aluwai noko mo Isisoso ima tumokino. Toi mo noko no mo, no tiyamomoi no, “Yau yau noko mo ifou pakoso auwonouloiso.”
18 Então se aproximaram dele alguns dos saduceus, que dizem não haver ressurreição, e lhe perguntaram, dizendo:
19 Isisoso na ima tumokino, “Aiyolokomomoko nokota, Musini aniyopa imoyo mo noino na tiyomuko, moi monoi mo. Noniwoi nokota mo ali somisomai kalo mo, tani noni mo auwatonoyo na kausumo, to kwalomai monoi. Alu kiyakinomo, nonani alu mo auwatono kwalomai monoi na tolumo.
19 Mestre, Moisés nos deixou escrito que se morrer alguém, deixando mulher sem deixar filhos, o irmão dele case com a mulher, e suscite descendência ao irmão.
20 Koi timonoki, noino, toku auwa auwa noko iyali nano siya, 7 na siki. Imu alu mo noni na kausoki, ali mo kiwoi muwoi, nosai no mo yau.
20 Ora, havia sete irmãos; o primeiro casou-se e morreu sem deixar descendência;
21 Nosai no mo; Nokiyamoyo kausoki, auwatono kwalomai monoi. To mani, ali mo kiwoi muwoi, yau. Noinoso nali no, Yamu alu mani, nonani nukonu kausoki, yau.
21 o segundo casou-se com a viúva, e morreu, não deixando descendência; e da mesma forma, o terceiro; e assim os sete, e não deixaram descendência.
22 Noino noinoso nali no. Imaliwoi Imamuwoi Imowawoi Liyaliwoi, toi komaso mo nonani nukonusoso na kausalo manokino, ulai aliwoi kokowoi muwoi, yau yau. Namolisai mo nonani nukonu mani, yau, yasoi na kalosoki.
22 Depois de todos, morreu também a mulher.
23 Ulai yau yau noko mo ifou auwonoulakimo, nonani nukonu no noini kwamitono tolosoimo, noiyo kausoimo? Toku nano siyawoi auwatono noko koli koliyo kausalo manokino.”
23 Na ressurreição, de qual deles será ela esposa, pois os sete por esposa a tiveram?
24 Nosai no mo; Isiso mo na fowakoki, “Moi mo Kotoni puko imo mo sainowoi muwoi. Kotoni ami mani, sainowoi muwoi. No monoi no afonimaiso na tiyamonuwo.
24 Respondeu-lhes Jesus: Porventura não errais vós em razão de não compreenderdes as Escrituras nem o poder de Deus?
25 Yau yau noko nokolalo auwonoulakimo, toi mo pa kolikuwanoinoso. Kotoni kumoki noko komiyai na soimo, susauwoso.
25 Porquanto, ao ressuscitarem dos mortos, nem se casam, nem se dão em casamento; pelo contrário, são como os anjos nos céus.
26 Ulai yau yausai ifou auwonoulu monoi ya na timonukuwo. Nakomo moi mo Musini puko imo mo kokowoi muwoi, afaso fofoumo aino imo mo. Nonani aino imo mo Kotoyo Musiso lukaso wiyononiki, toku kolikali noko monoi, noino,
26 Quanto aos mortos, porém, serem ressuscitados, não lestes no livro de Moisés, onde se fala da sarça, como Deus lhe disse: Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó?
27 Koto mo kolikali nokoni Koto muwoi, amai si nokoni Koto na. Moi mo sai muwoi. Sosoli.” Aino na ikoki, Isiso mo.
27 Ora, ele não é Deus de mortos, mas de vivos. Estais em grande erro.
28 Nosai no mo; Musini imo sai siyoli nokota mo na tumoki, koyoso imo lukaso siso. Isisoyo imo itouniyaimo ikoso kwaimoki. No monoi no na utolumoki, “Ami imo, Kotoyo no yomukaiki no, hani imoyo tosouwaiko, komaso imo no?”
28 Aproximou-se dele um dos escribas que os ouvira discutir e, percebendo que lhes havia respondido bem, perguntou-lhe: Qual é o primeiro de todos os mandamentos?
29 Na fowaki, “Totawoi imo mo nisu,
29 Respondeu Jesus: O primeiro é: Ouve, Israel, o Senhor nosso Deus é o único Senhor.
30 Nasu, Noko Siyoli, nonani Koto monoi mulu punu. Mulu siyoliso na pa unu. Na pa mulumoloko unu. Na pa aluwaimoi.”
30 Amarás, pois, ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todo o teu entendimento e de todas as tuas forças.
31 Ami imo siya mo noino tiyomuko,
31 E o segundo é este: Amarás ao teu próximo como a ti mesmo. Não há outro mandamento maior do que esses.
32 Nosai no mo; Musini imo sai siyoli nokota, to mo Isisoso na imoki, “Aiyolokomomoko nokota, motu na tiyomuni. Koto tota saso mo noko siyoli na, siya mo tolowoi muwoi.
32 Ao que lhe disse o escriba: Muito bem, Mestre; com verdade disseste que ele é um, e fora dele não há outro;
33 Kotososo mulu siyoliso na tunukoni. Niya tomulumoloko unukoni. Niya taluwai manokoni. Momai amu mulu no tiyo manokoni no, noko nokolalo mani, ainoso mulu uku na. Nokoyo Kotoso koloni utunoni mo, no mo siyoli hani muwoi. Koloni sakoloukononi mo, no mo siyoli hani muwoi. Kotoso mulu unu, noko nokolaloso mulu uku, nonani ami imo tiso aluwaikakikonimo, no mo waliyo, siyoli hani nali no.” Isisoso aino na imoki, nonani nokotayo mo.
33 e que amá-lo de todo o coração, de todo o entendimento e de todas as forças, e amar o próximo como a si mesmo, é mais do que todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Isisoyo nonani imoso kwaimoki mo, to mo na yomuki, “Saiwoi nokotayo na timono.” Na imoki, “Nono mo Kotoni au aluwamai pa totoloniso. Na samukuyoinimo.”
34 E Jesus, vendo que havia respondido sabiamente, disse-lhe: Não estás longe do reino de Deus. E ninguém ousava mais interrogá-lo.
35 Nosai no mo; Isiso mo lotu nu siyoli poiso aiyoloko toloki, na ikoki, “Musini imo sai sisiyoli noko no hani monoi tiyamomoi, woi, “Kotoyo muwokai nokota Kolaiso mo Toiwini nakosaitonosu.”
35 Por sua vez, Jesus, enquanto ensinava no templo, perguntou: Como é que os escribas dizem que o Cristo é filho de Davi?
36 Ulai Kotoni Mulu Itouniyaimo Nokotayo noinomo Toiwi tota mo tani nakosaitono monoi na yomu unuki, noino,
36 O próprio Davi falou, movido pelo Espírito Santo: Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos debaixo dos teus pés.
37 Na pomulumolokowo. Toiwi totayosu mo kaluwaiki, Noko Siyoli na. Moloi monoi woi? Ulai Toiwini nakosaitonosu no?” Ukouniyaiko noko nokolalo molopoi tani imo no kwaimokino no, toi mo siyoliso molokikino, tani imo monoi.
37 Davi mesmo lhe chama Senhor; como é ele seu filho? E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 Isiso mo aiyolokalo tolo manoki, na ikoki, “Atiyaiso na pa siwo, Musini imo sai sisiyoli noko monoi. Tuno sopo sopo asisiko monoi tiyo manono, liyai niko monoi. Asuwo noko nokolaloyo kwaiko monoi tiyo manono. Ukouniyaikomai nokoyo “woli iyali moi kuo” imo iko monoi tiyo manono.
38 E prosseguindo ele no seu ensino, disse: Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes compridas, e das saudações nas praças,
39 Lotu numai nokotalo iyalini nu simai sinono monoi tiyo manono. Koloni wasimai mani, noinoso na, noko nokolaloyo kwaiko monoi tiyo manono.
39 e dos primeiros assentos nas sinagogas, e dos primeiros lugares nos banquetes,
40 Susawi nokolalo tifoluwaiko manono, ilolu i wati monoi. Kotowoi imo lukasomai totopoko manono, imo sopo soposo tolukasalo manono, asuwo asuwo. Kotoyo noko nokolalo wauwakimo, soliyakiso na uwokoimo, wiyou, soliyakiso na.” Isiso mo aino na ikoki.
40 que devoram as casas das viúvas, e por pretexto fazem longas orações; estes hão de receber muito maior condenação.
41 Nosai no mo; Isiso mo yousikainoki. Lotu nu muwoni isikokai pokili mo fokutono ausaimi tasoki, Kotoni mi ano monoi muwoni na. Noko nokolaloyo muwoni inaloso kwaiko yousiki. Na potimosiki, muwoni na pinalokaiyo tumomosikino. Muwoniwoi nokoyo muwoni mo sisiyoliso na inalokino.
41 E sentando-se Jesus defronte do cofre das ofertas, observava como a multidão lançava dinheiro no cofre; e muitos ricos deitavam muito.
42 Ulai sawi nukonu mo muwoni lolofa tisu na analika tumoki, ilolu somiso nukonuyo mo. Tani analiko muwoni mo siyoli muwoi, koufa nali.
42 Vindo, porém, uma pobre viúva, lançou dois leptos, que valiam um quadrante.
43 Nosai no mo; Isiso mo siyokutono iyaliso aliyonikoki, na ikoki, “Motuwa na timonukuwo. Noni sawi ni mo, ilolu somiso nukonu ni mo, to mo muwoni mo siyoli na tanalika tumo. Noko nokolalo siyaiso na tosouwaiko.
43 E chamando ele os seus discípulos, disse-lhes: Em verdade vos digo que esta pobre viúva deu mais do que todos os que deitavam ofertas no cofre;
44 Muwoniwoi noko mo muwoni molopoi mo amai na si. Walotofaso nino, Kotoso. Ulai noni to ni mo, to mo muwoni mo uwofa nali no, komaso yasoi na ni, Kotoso. Koloni no ulai haniyo suo suomokoimo? Muwoni mo uwofa nali no.” Siyokutono iyaliso aino na ikoki.
44 porque todos deram daquilo que lhes sobrava; mas esta, da sua pobreza, deu tudo o que tinha, mesmo todo o seu sustento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.