Marcos 10
Kotoni Imo Itouniyaimo (AMM) vs BKJ
1 Nosai no mo; Isiso mo Kopanaumo nokonuso utukaimoki, Yutiya asiso monoi manoki. Yotano iwo tokosiyaikaiyo tiki, iwo ilo ausaimiso. Nomai no mani, noko nokolalo molopoi mo ukouniyaikokuya tumokino, Isisoni auso. Na aiyolokoki. Kotoni imo no paiyolokalo manoki no, ainoso na.
1 E ele levantando-se dali, foi para o litoral da Judeia, além do Jordão; e novamente a multidão recorre a ele; e, como era seu costume, ele os ensinou novamente.
2 Nosai no mo; Falisi moloso aluwai noko siyai mo na louwa imo kiya tumokino, “A, koini aniyopa molo no waliyo noni afolikaiso no? Au poimo.”
2 E os fariseus vindo até ele, perguntaram-lhe, tentando-o: É lícito ao homem repudiar sua mulher?
3 Isiso mo fowakoki, “Musiyo no hani imoso kumokaiki?”
3 E ele, respondendo, disse-lhes: O que Moisés vos ordenou?
4 Na imokino, “Musiyo waliyo yomuki, na kumokaiki, “Noko mo noni afolikaiso monoi yo mo, paso kumotisumo, na afolikaisumo.”
4 E eles disseram: Moisés permitiu escrever carta de divórcio e repudiá-la.
5 Ulai Isiso mo na ikoki, “Momaiyo kukamokokai manonuwo, no monoi no mo Musiyo ainoso kumokainonikinuwo, nokolalo salosokai monoi mo. Ulai noino mani, tiyomuko,
5 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Pela dureza dos vossos corações ele vos escreveu esse mandamento.
6 “Tokuwa toku, Kotoyo hani hani no mulumoloko manoki mo, na auwonouluki. Nanomuwoi toniyoiwoi mani, na mulumolokoki, na tolokino.”
6 Mas desde o princípio da criação, Deus os fez macho e fêmea.
7 “No monoi no mo, sauwo nokota mo atino apitono noko tiso utukaikumo, kwamitonoso na kunaliyaisa tumumo.
7 Por isso deixará o homem pai e mãe, e se unirá à sua esposa;
8 Toti mo au mo tomoso na, mulu mani, tomoso na tiyousino.”
8 e eles dois serão uma só carne; e assim não são mais dois, mas uma só carne.
9 No monoi nosu mo Koto mo yasoi muwokokaiki, toti mo. Noko no moloi afolikaiso monoi?” Falisi nokoso ainoso na ikoki, Isiso mo.
9 Portanto, o que Deus uniu, nenhum homem o separe.
10 Nosai no mo; nuso tiki mo, siyokutono iyaliyo imokino, nonani imo folosai monoi.
10 E, em casa, os seus discípulos o perguntaram novamente acerca do mesmo assunto.
11 Na fowakoki, Isiso mo, “Nokoyo totani noni afolikaisakimo, noni siyaso kausakimo, to mo uloliyo nokota na, totawoi nukonuso koiyausoimo.
11 E ele lhes disse: Qualquer que despedir a sua esposa e casar com outra, comete adultério contra ela.
12 Noniyo totani nokoso utukaimakimo, noko siyaso auwanakimo, to mo uloliyo nukonu nali.” Siyokutono iyaliso aino na ikoki, Isiso mo.
12 E, se a mulher despedir a seu marido, e casar com outro, ela comete adultério.
13 Nosai no mo; alalo lolofa koliyoniyo tumo liyai manokino, Isisoni auso, nainoyo isikokaikalo monoi. Ulai uo imo na ikokino, siyokutono iyaliyo.
13 E lhe traziam criancinhas, para que as tocasse; e os seus discípulos repreendiam aos que as traziam.
14 Ulai Isiso mo nonani imo kwaiki mo, mulu atolokomoki, amiso na ikoki, siyokutono iyaliso, “Tofolo na pukwaikokaiwo, alalo mo yani auso mo waliyo na tuo. Hani monoi talukikonuwo? Noko komaso noko mo ninani alalo komiyai no tosi no, toiso tosamukukomoi, Kotoyo mo.
14 Mas Jesus, vendo isto, indignou-se, e disse-lhes: Deixai vir a mim as criancinhas, e não as impeçais; porque de tais é o reino de Deus.
15 Motuwa na timonukuwo, Kotoyo noko nokolaloso samukuka tumakimo, alaloyo na iyamoimo, “Waliyo na posamukumoka tumo.” Moi mo aino iyamo somiso mo, Kotoyo pa samukukomoinuwoso.” Aino na ikoki, Isiso mo.
15 Na verdade eu vos digo: Quem não receber o reino de Deus como uma criancinha, não entrará nele.
16 Nosai no mo; alalo mo na ufufalo tolikoki. Komumai mo nainoyo na isikokaikaloki, na ikoki, “Koto mo na tofasikomo manonuwo.”
16 E ele, tomando-as nos seus braços, impôs suas mãos sobre elas, e as abençoou.
17 Nosai no mo; Isiso mo louwa manoki, ulai noko mo fuma tumoki, alokomu losiyaiko una tumoki, na imoki, “Aiyolokomomoko itouniyaimo nokota, yo no moloi yoimo, woi, aniyopa poi poi yousi itouniyaimo monoi no?”
17 E, estando ele pelo caminho, veio ali alguém correndo, e ajoelhando-se diante dele, perguntou-lhe: Bom Mestre, o que farei para que eu possa herdar a vida eterna?
18 Ulai Isisoyo na imoki, “Hani monoi tokaluwaimononi, itouniyaimoso no? Koto saso mo itouniyaimo na.
18 E Jesus lhe disse: Por que tu me chamas bom? Ninguém é bom, a não ser um, que é Deus.
19 Nono mo Kotoni ami imo mo sai na, noino. Noko mo noiyo tukoloi, noko kwami nukonu mo noiyo uwokaisoi, noiyo polamokoi, noko siya monoi noiyo ifoluwai unoi, nokoni ilolu noiyo i watiyoi, anoni apono noko tiso na pa kisosomikomoi. Kotoni imo nino, nono mo sai. Na piyomu.”
19 Tu sabes os mandamentos: Não cometerás adultério, não assassinarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, não defraudarás, honra a teu pai e a tua mãe.
20 Na imoki, nonani nokota mo, “Aiyolokomomoko nokota, alusai na taluwaikomoi, nonani imo komaso mo.”
20 E ele respondeu, dizendo: Mestre, tudo isso eu tenho guardado desde a minha juventude.
21 Nosai no mo; Isiso mo nonani nokotaso kwaiki, mulu unuki, na imoki, “Mulu siya mo amai piyo. Nani ilolu mo ilolu somiso nokoso na pa wautiyalo, ilolu komaso mo. No monoi no suo foli monoi anoinimo, kumokiso. Wau niko uwai; yoso pa aluwaimoniyo tumo.”
21 E Jesus, olhando para ele, o amou e lhe disse: Uma coisa te falta; vai pelo teu caminho, vende tudo quanto tens, e dá-o aos pobres, e tu terás um tesouro no céu; e vem, toma a cruz, e segue-me.
22 Ulai noko to no mo, to mo nonani imoso kwaiki, amuwaso mulu na uwoki, ilolu mulu na kaloki. Ulai afonimaiso nokota? Ilolu molopoi nokota nali. Isisoso utukaimoki, na manoki.
22 Mas ele, entristecendo-se com o que foi dito, foi embora afligido; pois ele tinha grandes posses.
23 Nosai no mo; Isiso mo siyokutono iyaliso kokaloki, na ikoki, “Ilolu molopoi noko no Kotoni auso no moloi toimo, asi no samukukaki no? Wiyou, nonani mi mo siyoli, muluso nali no.”
23 E Jesus, olhando ao redor, disse aos seus discípulos: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
24 Nosai no mo; siyokutono iyali mo nonani imoso no kwaikino mo, na mulumoloko manokino. Ulai ti monoi na ikoki, Isiso mo, “Woli iyali, noko no Kotoni auso no moloi toimo, asi no samukukaki no?
24 E os discípulos se admiraram destas suas palavras. Mas Jesus, tornando a falar, disse-lhes: Filhos, quão difícil é, para os que confiam nas riquezas entrar no reino de Deus!
25 Siyokawi imo na pukwaiwo. Kamilo koloni siyoli no moloi lotiso monoi, iwoi nilini i poiso no? Moloi lotiso monoi, to mo sosoli. Ilolu molopoi nokota, to no Kotoni auso no moloi amiyo monoi, asi no samukukaki no? Moloi amiyo monoi, to mo sosoli. Ulai ya timonukuwo. Kamiloni mi, iwoi nilini i poiso lotiso monoi, nonani mi mo koufasu. Ilolu molopoi nokotani mi, Kotoni auso amiyo monoi, nonani mi mo soliyaki, muluso nali.” Siyokawi imo mo aino na ikoki.
25 É mais fácil um camelo passar pelo olho da agulha, do que entrar um homem rico no reino de Deus.
26 Ikoki mo; siyokutono iyali mo siyoliso na kufaukoki, na lukasikuwanalokino, “Ulai aino mo, noi nokotayo no waliyo no moloi amiyoimo, Kotoni auso no? Noi no samiyaikiyoimo?”
26 E eles ficaram extremamente admirados, dizendo entre si: Quem então, poderá ser salvo?
27 Isiso mo kokaloki, na ikoki, “Nokoyo no ulai moloi yo monoi? Kotoyosu mo waliyo. Totayososu mo hani hani mo waliyo na tiyomoi.”
27 E Jesus, olhando para eles, disse: Com homens isso é impossível, mas não com Deus; porque com Deus todas as coisas são possíveis.
28 Nosai no mo; Pitayo imoki, “Koi mo kokaini asi yasoi na utukaikalokinoki, iloluwoi mani, utukaikalokinoki. Nonoso taluwainiyo tumonoki. Motu na piyomu.”
28 E Pedro começou a dizer-lhe: Eis que nós deixamos tudo, e te seguimos.
29 — ausente —
29 E Jesus, respondendo, disse: Na verdade eu vos digo que não há nenhum homem, que tenha deixado casa, ou irmãos, ou irmãs, ou pai, ou mãe, ou mulher, ou filhos, ou campos, por causa de mim e do evangelho,
30 — ausente —
30 que não receba cem vezes mais, já neste tempo, em casas, e irmãos, e irmãs, e mães, e filhos, e campos, com perseguições; e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Ulai noko sisiyoli siyai lolaimai no tosi liyai no, toi mo afonimaiso na soimo. Afonimai noko mo sisiyoli na soimo.” Aino na ikoki, siyokutono iyaliso.
31 Mas muitos que são primeiros serão últimos, e os últimos, primeiros.
32 Nosai no mo; Yolusolimo molo na nuki. Isiso mo toku na tolono nikoki. Siyokutono iyali mo namolisai, na mulumolokalo manokino. Noko nokolaloyo no aluwaikokino no, toi mani, na kokolokaloki.
32 E eles estavam no caminho, subindo a Jerusalém; e Jesus ia adiante deles. E eles maravilhavam-se, e seguiam-no atemorizados. E, ele tomando novamente os doze, começou a dizer-lhes as coisas que deviam acontecer com ele,
33 Na ikoki, “Na pukwaiwo, konoi mo Yolusolimoso na tonukoni. Asa, asi asi noko nokolaloni noko siyoli nokota yo mo nokotalo iyalini nainoso kiyomonoinomo. Lotu samukuko noko sisiyoliwoi Musini imo sai sisiyoli nokowoi, toini auso na kiyomono taikiyoinomo. Imo na lukaso unumonokaiyoinomo, tukolomono imo monoi mo. Noko nokonu nokoni nainoso na kiyomonoinomo.
33 dizendo: Eis que vamos para Jerusalém, e o Filho do homem será entregue aos principais sacerdotes, e aos escribas, e eles o condenarão à morte, e o entregarão aos gentios;
34 Na alisiyoli yoluwaimonoinomo, usuwoyo aso kolomonoinomo, noko nokonu nokoyo, suwoi suwoi moloyo wasomonoinomo, na tukolomonoinomo, yau. Amoloki tiwoi mo uwai; ulo siya mo yausai ifou na auwoniyouwoimo.” Isiso mo aino na ikoki.
34 e eles zombarão dele, e o açoitarão, e cuspirão nele, e o matarão; e ao terceiro dia ele será ressuscitado.
35 Nosai no mo; Sipitini alalo tiyo mo Isisoni auso tumokino, Yamisowoi Iyonowoi. Na imokino, “Aiyolokomomoko nokota, koti mo tutolumonoki, siya hani monoi. A, koti no waliyo tuwaiyomimokoni?”
35 E Tiago e João, filhos de Zebedeu, aproximaram-se dele, dizendo: Mestre, queremos que tu nos faças o que nós desejamos.
36 Na ikoki, “Moti no ya hani uwokomo monoi tiyonuwo?”
36 E ele lhes disse: O que quereis que eu vos faça?
37 Na fowakino, “Ami siyoliwoi tola tumakinimo, koti mo nonowoi yousikaino monoi tiyonoki. Siya mo nainasai siya mo sokonisai yousi monoi tiyonoki, noko sisiyoli ti tolo monoi. Nonayo piyomu.”
37 E eles lhe disseram: Concede-nos que na tua glória nós possamos nos assentar, um à tua direita, e o outro à tua esquerda.
38 Ulai Isiso mo noko tiso na ikoki, “Nonani hani monoi no tutolumomononuwo no, moti mo sai muwoi. Moti mo aluwaimonakinuwomo, iyanoko uwokomoinuwomo, asa komiyai, iyanoko sisiyoli nali no. Moti no waliyo?”
38 Mas Jesus lhes disse: Não sabeis o que pedis; podeis vós beber o cálice que eu bebo, e serdes batizados com o batismo com que eu sou batizado?
39 Na imokino, “Koti mo waliyo.”
39 E eles lhe disseram: Nós podemos. Jesus, porém, disse-lhes: De fato, bebereis o cálice que eu bebo, e sereis batizados com o batismo com que eu sou batizado;
40 Ulai yani auso yousi nokota ti muwoko monoi, no mo yani hani muwoi, nainasai yousikainowoi sokonisai yousikaino monoiwoi. No mo yani hani muwoi. Nonani yousi ti mo yani Apouyo noko ti monoi yasoi na foukaitiki.”
40 porém, o assentar-se à minha direita, ou à minha esquerda, não é meu para dar; mas o será dado àqueles a quem está preparado.
41 Nosai no mo; siyokutono iyali noko naino ti, toi mo nonani imoso kwaikino mo, mulu atolokomo ukukino, Yamisowoi Iyonowoi monoi.
41 E os dez, tendo ouvido isso, começaram a indignar-se contra Tiago e João.
42 Ulai Isiso mo aliyonikoki, na ikoki, “Moi mo sai, noko nokonu nokoyo no tiyamo uku no, noko sisiyoli, toi mo totamiyoluwaiko manono, toini noko nokolaloso. Nokotalo iyali mani, talotoluwaiko manono, totaini nasu wosuwoimai no tosi no.
42 Mas Jesus, chamando-os a si, disse-lhes: Sabeis que os que são reconhecidos como governadores dos gentios, exercem senhorio sobre eles, e que sobre eles uns dos seus grandes exercem autoridade.
43 Momaisu mo nonani moloso noiyo aluwaiyoiwo. Moi nokota mo siyoli tolo mulu yakimo, to mo moini mi ano fasikomo nokota na tolumo.
43 Mas não será assim entre vós; antes, qualquer que entre vós quiser tornar-se grande, será o vosso ministro,
44 Moi nokota mo totawoi nokota tolo mulu yakimo, to mo noko nokolalo komasoni nasu wosuwoimai na tolumo, suomoso monoiso mi ano nokota nali.
44 e qualquer que entre vós quiser ser o primeiro, será servo de todos.
45 Asa, asi asi noko nokolaloni noko siyoli nokota yo mani, moiyo fasimono monoi pa amukonokiso. Yo mo moi monoiso na fasikoma konokinukuwo, ifou kolisoikuwomo. Afonimaiso kolisowoi muwoi, suo mo na kalo unoikuwomo, no monoi no noko molopoi noko moi soinuwomo, aniyopa poi poi.” Isiso mo aino na ikoki, siyokutono iyaliso.
45 Porque até mesmo o Filho do homem não veio para ser servido, mas para servir, e para dar a sua vida em resgate de muitos.
46 Nosai no mo; Isiso iyali mo Iyoliko nokonuso tiki mo, ulai nosai no mo na utukaimokino. Noko nokolalo molopoi molopoiyo aluwaikokino. Utukaimokino mo; Patimiya, Timiyani awitono mo molo kwamai na piyousikainoki. Molo kau kau nokota na, muwoni ni monoi pikomosiki, “Muwoni na ponimonowo.”
46 E eles chegaram a Jericó; e, saindo ele de Jericó com os seus discípulos e um grande número de pessoas, Bartimeu, o cego, filho de Timeu, estava assentado ao lado da estrada, mendigando.
47 Isiso, Nasolito nokota, to tumo imoso no kwaiki mo, siyoliso na imaloki, “Isiso, nono mo Toiwini nakosaitono, na pomulu unumono, na pofasimono.”
47 E, ele ouvindo que era Jesus de Nazaré, começou a clamar, e a dizer: Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim.
48 Noko nokolalo molopoiyosu ikimokino, “Oi, wosu woso.” Ulai siyoliso amai imalo manoki, “Nono mo Toiwini nakosaitono, na pomulu unumono, na pofasimono.”
48 E muitos mandaram que se calasse; mas ele clamava ainda mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
49 Nosai no mo; Isiso mo na tola tumoki, noko nokolaloso ikoki, “Na paliyoniwo.” No monoi no molo kau kau nokotaso aliyonikino, na imokino, “Mulu noiyo kaloi. Na pauwoniyou. Nono monoi na taliyonini.”
49 E Jesus, parando, ordenou que ele fosse chamado; e eles chamaram o homem cego, dizendo-lhe: Tem bom ânimo, levanta-te; ele te chama.
50 No monoi no fulomu tuno asifoliki mo, Isisoni auso amunoki.
50 E ele, lançando de si a sua capa, levantou-se, e foi até Jesus.
51 Nosai no mo na imoki, Isisoyo mo, “Nono no ya hani uwo monoi tiyoni?”
51 E Jesus, respondendo, disse-lhe: O que queres que eu te faça? E o homem cego lhe disse: Senhor, que eu receba a minha visão.
52 Nosai no mo; Isiso mo na imoki, “Na pomoi, waliyo tomulumolo luwaimononi, no monoi no mo waliyo na totoloni.” Lolai siyaso to mo waliyo na toloki, na foinalikoki. Isisoso na aluwaiki, Yolusolimo molomai.
52 E Jesus lhe disse: vai no teu caminho, a tua fé te curou. E ele imediatamente recebeu visão, e seguiu a Jesus pelo caminho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.