Lucas 24
Kotoni Imo Itouniyaimo (AMM) vs NVT
1 Amuwoisai, somosaiyamai nokolalo iyali mo ai unu asi iso monoi na nuki. Aliyoli ilomanokino, Isiso yau louwoyano monoi louwa, toku yasoi no foukaikino no.
1 No primeiro dia da semana, bem cedo, as mulheres foram ao túmulo, levando as especiarias que haviam preparado,
2 Ulai ai unu i ufiyaimo tomoki lolomotaikaiso na kiya tumokino, pokomosikaiso.
2 e viram que a pedra tinha sido afastada da entrada.
3 No tiki mo, ulai Isiso Siyoli yau mo pa kikinoso, uwofa na kikino.
3 Quando entraram no túmulo, não encontraram o corpo do Senhor Jesus.
4 Ainonani monoi mulumoloko manokino mo, lolai siyaso noko ti aumoifaso tola tumoso na kokokino. Totini tuno mo uloni fupiniyaimo topi, kamoso na.
4 Enquanto estavam ali, perplexas, dois homens apareceram, vestidos com mantos resplandecentes.
5 Wiyou, na kokolokoki, komu kuloliyo konokino, asiso foinalikokino. Ulai noko tiyo na ikokino, “Hani monoi amai tolo nokota tikoliya tumonuwo, noko aiko uku asiso no?
5 As mulheres ficaram amedrontadas e se curvaram com o rosto em terra. Então os homens perguntaram: “Por que vocês procuram entre os mortos aquele que vive?
6 Yau amai pa toiso. Yasoi na auwoniyou. Na pomulumolokowo, toku imo totayo no imokinuwo no, Kalili asimai.
6 Ele não está aqui. Ressuscitou! Lembrem-se do que ele lhes disse na Galileia:
7 Noinoso imokinuwo, “Asa, asi asi noko nokolaloni noko siyoli nokota yo mo molo koiyauso aluwai nokoni nainomai kiyomonoinomo. A mokimai na ukou ukou nikomomonoinomo. Amoloki tiwoi mo uwai; ulai ifou na auwoniyouwoimo.”
7 ‘É necessário que o Filho do Homem seja traído e entregue nas mãos de pecadores, seja crucificado e ressuscite no terceiro dia’”.
8 Ikokino mo; nokolalo mo mulumolokokaikino. Toi mo sai, Isisoyo toku no ikoki no.
8 Então lembraram-se dessas palavras de Jesus
9 Ai unu asisai utukaimokino, ifou nuki. Siyokutono iyaliso ikanokino, noko molo siya 11 nokowoi, noko siyaiwoiso. Komaso hani no kokokino no, nonani monoi na ikanokino.
9 e, voltando do túmulo, foram contar aos onze discípulos e a todos os outros o que havia acontecido.
10 Nonani nokolalo iyali mo Moili, Makotalo nukonu, Yowanawoi Moili siyawoi, Yamisoni atino, nokolalo siyaiwoi, toisu mo nonani imo ikokino, Kotoni imo lukasikalomano noko iyaliso.
10 Maria Madalena, Joana, Maria, mãe de Tiago, e as outras mulheres que as acompanhavam relataram tudo aos apóstolos.
11 Ulai waliyo mulumoloko ukuwoi muwoi, piyamoki, topoko imowo.
11 Para eles, porém, a história pareceu absurda, e não acreditaram nelas.
12 Ulai Pitasu mo tolauki, na fumanoki, ai unu asiso. Komama tumoki mo, na ukuwoli tanoki, na tu luluwoluwaiki, asi i poiso. Wiyou, yalokono tuno saso na tu kokoki. Ulai nuso ifou manoki, nonani monoi mulumolokalo manoki.
12 Mas Pedro se levantou e correu até o túmulo. Abaixando-se, olhou atentamente para dentro e viu os panos de linho vazios; então voltou para casa, admirado com o que havia acontecido.
13 Isiso auwoniyou ulomai mo toi nokota ti mo manalokino, Imiyaso nokonufa monoiso. Aluwamaifa manalokino, Yolusolimo nokonu siyolisai.
13 Naquele mesmo dia, dois dos seguidores de Jesus caminhavam para o povoado de Emaús, a onze quilômetros de Jerusalém.
14 No manokino mo, imo lukasikuwanokino, no fiyamosiki no.
14 No caminho, falavam a respeito de tudo que havia acontecido.
15 Totati amu imo lukasikuwanokino mo, ulai Isiso totasu mo namolisai utolikai kiyo tumoki, na lotiyonoka tumoki, nosai no mo tomoso na nuki.
15 Enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou e começou a andar com eles.
16 Ulai totisu mo sai muwoi, piyomukino, noko siyawo.
16 Os olhos deles, porém, estavam como que impedidos de reconhecê-lo.
17 Nosai no mo; na ikoki, Isiso mo, “Ni totumonuwo no, moti no hani imo tolukasalo tumonuwo?” Ikoki mo; toti mo ututomokika tumoki, mulu kolikalikaiki, amuwaso tolokino.
17 Jesus lhes perguntou: “Sobre o que vocês tanto debatem enquanto caminham?”. Eles pararam, com o rosto entristecido.
18 Toti nokota, tani siyolo mo Koliyopa, ta fowaki, “Ulai nono no sai pakoso, Yolusolimo nokonumai no fiyamosi no? Tolomu noko komaso mo sai.”
18 Então um deles, chamado Cleopas, respondeu: “Você deve ser a única pessoa em Jerusalém que não sabe das coisas que aconteceram lá nos últimos dias”.
19 Isisosu mo ikoki, “Haninoiyo fiyamosi?”
19 “Que coisas?”, perguntou Jesus. “As coisas que aconteceram com Jesus de Nazaré”, responderam eles. “Ele era um profeta de palavras e ações poderosas aos olhos de Deus e de todo o povo.
20 Komano nokotani nainoso kiyokino, momaini lotu samukuko noko sisiyoliwoi nokotalo iyaliwoiyo. Nosai no komano nokota siyoliyo tukolo monoi imo yomukaiki, ukou ukou nikomokaikino, a mokimai, yau.
20 Mas os principais sacerdotes e outros líderes religiosos o entregaram para que fosse condenado à morte e o crucificaram.
21 Toku koi mo mulumoloko unukinoki, Isolilo noko moi kolisomoka tumo monoiwo. Ulai tino na tukolokino, yau.
21 Tínhamos esperança de que ele fosse aquele que resgataria Israel. Isso tudo aconteceu há três dias.
22 Nosai no mo; lolai mo koi mo kufaukomomoko. Ulai afonimaiso? Lolai somosaimai koini nokolalo iyali mo ai unuso na kiyanono,
22 “Algumas mulheres de nosso grupo foram até seu túmulo hoje bem cedo e voltaram contando uma história surpreendente.
23 ulai Isiso yau mo kiwoi muwoi, uwofa. Ifou na ti, na imoka tumono, “Kumoki nokoso na kokonoki. Toiyo imokono, “Ifou yasoi na auwoniyou, yausai.”
23 Disseram que o corpo havia sumido e que viram anjos que lhes disseram que Jesus está vivo.
24 Nosai no koi mulumai noko siyai mani, nosoni nu, ai unuso. Nokolaloyo no imoka tumo no, noinoso na kinoki. Isisosu mo kiwoi muwoi, uwofa na.”
24 Alguns homens de nosso grupo correram até lá para ver e, de fato, tudo estava como as mulheres disseram, mas não o viram.”
25 Nosai no mo; totiso na ikoki, “Moti no ulai muluwoi? Mulu somiso nali. Kotoni mulu lukasiko nokoyo no piyamalo manoki no, hani monoi pa tomulumoloko ukunuwoso.
25 Então Jesus lhes disse: “Como vocês são tolos! Como custam a entender o que os profetas registraram nas Escrituras!
26 Moloi woi? Ulai moti no sai pakoso? Kotoyo muwokai nokota Kolaiso mo iyanoko toku uwo na, nosai no Kotoni saponimai yousa yoimo.” Aino ikoki.
26 Não percebem que era necessário que o Cristo sofresse essas coisas antes de entrar em sua glória?”.
27 Nosai no mo Musini imoso toku wiyotiyaloki, ainoso hani Kotoni mulu lukasiko nokoni imoso wiyolukalo mo uwai. Kotoni puko imo komaso mo afonimaiso wiyolukalowoi muwoi, tota amu monoi no tiyomukalo no, nonani imoso na wiyolukaloki.
27 Então Jesus os conduziu por todos os escritos de Moisés e dos profetas, explicando o que as Escrituras diziam a respeito dele.
28 Imo lukasiko manoki mo, aumoifaso na potanoki, nonani nokonu mo no manokino no. Isisosu mo louwa souwaiki.
28 Aproximando-se de Emaús, o destino deles, Jesus fez como quem seguiria viagem,
29 Ulai toti mo na imalokino, “Noiyo manoi, kotiwoi na potanimoko. Ulo mo na tamukono. Folosu mo aumoifaso.” No monoi no nuso na lotiki, taniko monoi.
29 mas eles insistiram: “Fique conosco esta noite, pois já é tarde”. E Jesus foi para casa com eles.
30 Nosai no mo; no nikino mo, Isiso mo tuo na anoki, Kotoso na imoki, “Wafisu.” Na foloulu nikoki.
30 Quando estavam à mesa, ele tomou o pão e o abençoou. Depois, partiu-o e lhes deu.
31 Foloulu nikoki mo, na sainokino, Isiso monoi na. Ulai lolai siyaso uwofa na kikino.
31 Então os olhos deles foram abertos e o reconheceram. Nesse momento, ele desapareceu.
32 Totati amu na lukasikuwanokino, “Molomai imo lukaso nimokalomai, wiyou, moti mo mulu mo na auwonoulu, Kotoni puko imo folosai wiyomokalomai mo. Na piyomu, motu na.”
32 Disseram um ao outro: “Não ardia o nosso coração quando ele falava conosco no caminho e nos explicava as Escrituras?”.
33 Nosai no mo; somaiso auwoniyoukino, yasoi, Yolusolimo nokonu siyoliso monoi. Isisoni siyokutono iyaliso mo koka tumokino, noko molo siya, 11, nokowoi, noko siyaiwoi, ukouniyaiko siso.
33 E, na mesma hora, levantaram-se e voltaram para Jerusalém. Ali, encontraram os onze discípulos e os outros que estavam reunidos com eles,
34 Totiso na ikokino, “Motu nali, Noko Siyoli mo yausai na auwoniyou. Saimoyo yasoi na ki.”
34 que lhes disseram: “É verdade que o Senhor ressuscitou! Ele apareceu a Pedro!”.
35 Nosai no toti mani, na lukaso wiyotikino, molomai no fiyamosoka tumoki no. Na ikokino, “Tuo foloulu nimokomai na sainonoki, Isiso totasu na.”
35 Então os dois contaram como Jesus tinha aparecido enquanto andavam pelo caminho, e como o haviam reconhecido quando ele partiu o pão.
36 Siyokutono iyali nonani imoso lukaso siki mo, Isiso totasu mo toini mulumaiso lolai siyaso na fiyamosiki. Na ikoki, “Mulu tomokiso na posiwo.”
36 Enquanto contavam isso, o próprio Jesus apareceu entre eles e lhes disse: “Paz seja com vocês!”.
37 Ulai umanokoki, na kokolokoki, piyamoki, “Popuwaso tokinokiwo.”
37 Eles se assustaram e ficaram amedrontados, pensando que viam um fantasma.
38 Ulai na ikoki, “Moi no hani monoi tumanokomonuwo? Mulu tiwoi no hani monoi tomulumolokonuwo?
38 “Por que estão perturbados?”, perguntou ele. “Por que seu coração está cheio de dúvida?
39 Yani nainowoi fonawoi na pokokomomonowo, simosiyo no ukou ukou nikomomonokino no. Asa mo niya tolo. Nainoyo na pokomimonowo. Na posainowo, yo mo popuwa muwoi, auwoi somuwoi mo yapoli, noka noko nali.”
39 Vejam minhas mãos e meus pés. Sou eu mesmo! Toquem-me e vejam que não sou um fantasma, pois fantasmas não têm carne nem ossos e, como veem, eu tenho.”
40 Aino no ikoki mo, nainowoi fonawoi na wiyolukoki.
40 Enquanto falava, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Wiyou, na molokikino, ulai mulumolo luwaiwoi muwoi, na mulumoloko manokino. Mulumoloko manokino mo, na ikoki, “Moi no koloni no yapoli si?”
41 Eles continuaram sem acreditar, cheios de alegria e espanto. Então Jesus perguntou: “Vocês têm aqui alguma coisa para comer?”.
42 Yapoli na, la somu asononikino.
42 Eles lhe deram um pedaço de peixe assado,
43 Asoki mo; na nosoki, koso. Toini molo timai mo na nosoki.
43 e ele comeu diante de todos.
44 Nosai no mo; na ikoki, Isiso mo, “Moiwoi tolo tomasikomomai ya imokinukuwo, noino, “Yo monoi no kulukaiyalokino no, Musini ami imowoi Kotoni mulu lukasiko nokoyo kulukaiwoi Kotoni siyolo kaluwai si pukowoi, nonani imo komaso mo motu na tumumo.”
44 Em seguida, disse: “Enquanto ainda estava com vocês, eu lhes falei que devia se cumprir tudo que a lei de Moisés, os profetas e os salmos diziam a meu respeito”.
45 Aino na ikoki. Nosai no tani amiyo fasikoki, Kotoni puko imo saino monoi.
45 Então ele lhes abriu a mente para que entendessem as Escrituras,
46 Na ikoki, “Kotoni puko imoyo noino na tiyomukokai, “Kotoyo muwokai nokota Kolaiso mo iyanoko na anoimo. Amoloki tiwoi mo uwai; yausai na auwoniyouwoimo.
46 e disse: “Sim, está escrito que o Cristo haveria de sofrer, morrer e ressuscitar no terceiro dia,
47 Tani amimai nokoyo Kotoni imo posasoko wiyotiyaloinomo, asi asi noko nokolalo komasoso. Mulu alosoko imo na. Mulu alosokakinomo, Koto mo molo koiyau monoi imo mo futo.” Nonani imo mo Yolusolimo nokonu siyolisai maliyali liyaiyoimo.
47 e que a mensagem de arrependimento para o perdão dos pecados seria proclamada com a autoridade de seu nome a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Momaiyosu na pa posasokalo manowo, ninani asiso ni fiyamosiki no.
48 Vocês são testemunhas dessas coisas.
49 Na pukwaiwo. Apouyo toku no yomukaiki no, kiyokomononi monoi, no mo ya na kiyokomononi taikiyoikuwomo. Moisu mo ninani nokonumaiso na pa foumo si manowo, ainoso hani Kotoni ami na tumoimo.” Isiso mo aino na ikoki, siyokutono iyaliso.
49 “Agora, envio a vocês a promessa de meu Pai. Mas fiquem na cidade até que sejam revestidos do poder do céu”.
50 Nosai no mo; Isiso mo siyokutono iyali mo Pitano nokonuso na kiyokanoki. Nainoyo na akiyouki, na ikoki, “Kotoyo na tofasinuwo.”
50 Depois Jesus os levou a Betânia e, levantando as mãos para o céu, os abençoou.
51 Ikomai mo na utukaikoki, Kotoyo na kawiyo yoki, kumokiso.
51 Enquanto ainda os abençoava, deixou-os e foi elevado ao céu.
52 Nosai no mo; molokimokino, Yolusolimo nokonu siyoliso ifou nuki. Na molokiyalokino.
52 Então eles o adoraram e voltaram para Jerusalém cheios de grande alegria.
53 Lotu nu siyoliso posi manoki. Kotoni siyolo na pokaluwai manokino.
53 E estavam sempre no templo, louvando a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.