Lucas 24
Kotoni Imo Itouniyaimo (AMM) vs BKJ
1 Amuwoisai, somosaiyamai nokolalo iyali mo ai unu asi iso monoi na nuki. Aliyoli ilomanokino, Isiso yau louwoyano monoi louwa, toku yasoi no foukaikino no.
1 Ora, no primeiro dia da semana, muito cedo de manhã, elas foram ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado, e algumas outras com elas.
2 Ulai ai unu i ufiyaimo tomoki lolomotaikaiso na kiya tumokino, pokomosikaiso.
2 E elas acharam a pedra do sepulcro revolvida.
3 No tiki mo, ulai Isiso Siyoli yau mo pa kikinoso, uwofa na kikino.
3 E, elas entrando, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Ainonani monoi mulumoloko manokino mo, lolai siyaso noko ti aumoifaso tola tumoso na kokokino. Totini tuno mo uloni fupiniyaimo topi, kamoso na.
4 E aconteceu que, estando elas muito perplexas a esse respeito, eis que pararam junto delas dois homens com vestes resplandecentes;
5 Wiyou, na kokolokoki, komu kuloliyo konokino, asiso foinalikokino. Ulai noko tiyo na ikokino, “Hani monoi amai tolo nokota tikoliya tumonuwo, noko aiko uku asiso no?
5 e, estando elas com medo, e abaixando as suas faces para o chão, eles lhes disseram: Por que procurais o vivo dentre os mortos?
6 Yau amai pa toiso. Yasoi na auwoniyou. Na pomulumolokowo, toku imo totayo no imokinuwo no, Kalili asimai.
6 Ele não está aqui, mas está ressuscitado; lembrai-vos como ele vos falou, estando ainda na Galileia,
7 Noinoso imokinuwo, “Asa, asi asi noko nokolaloni noko siyoli nokota yo mo molo koiyauso aluwai nokoni nainomai kiyomonoinomo. A mokimai na ukou ukou nikomomonoinomo. Amoloki tiwoi mo uwai; ulai ifou na auwoniyouwoimo.”
7 dizendo: O Filho do homem deve ser entregue nas mãos dos homens pecadores, e ser crucificado, e ao terceiro dia ressuscitar.
8 Ikokino mo; nokolalo mo mulumolokokaikino. Toi mo sai, Isisoyo toku no ikoki no.
8 E elas lembraram-se das suas palavras,
9 Ai unu asisai utukaimokino, ifou nuki. Siyokutono iyaliso ikanokino, noko molo siya 11 nokowoi, noko siyaiwoiso. Komaso hani no kokokino no, nonani monoi na ikanokino.
9 e, retornando do sepulcro, contaram todas essas coisas aos onze, e a todos os demais.
10 Nonani nokolalo iyali mo Moili, Makotalo nukonu, Yowanawoi Moili siyawoi, Yamisoni atino, nokolalo siyaiwoi, toisu mo nonani imo ikokino, Kotoni imo lukasikalomano noko iyaliso.
10 Estas eram: Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago, e as outras mulheres que estavam com elas, que contaram estas coisas aos apóstolos.
11 Ulai waliyo mulumoloko ukuwoi muwoi, piyamoki, topoko imowo.
11 E as palavras delas lhes pareciam contos infundados, e eles não acreditavam nelas.
12 Ulai Pitasu mo tolauki, na fumanoki, ai unu asiso. Komama tumoki mo, na ukuwoli tanoki, na tu luluwoluwaiki, asi i poiso. Wiyou, yalokono tuno saso na tu kokoki. Ulai nuso ifou manoki, nonani monoi mulumolokalo manoki.
12 Então, Pedro levantando-se, correu para o sepulcro; e, abaixando-se, viu os panos de linho ali postos; e retirou-se, admirando consigo mesmo o que acontecera.
13 Isiso auwoniyou ulomai mo toi nokota ti mo manalokino, Imiyaso nokonufa monoiso. Aluwamaifa manalokino, Yolusolimo nokonu siyolisai.
13 E eis que, dois deles foram naquele mesmo dia para uma aldeia chamada Emaús, que distava de Jerusalém sessenta estádios;
14 No manokino mo, imo lukasikuwanokino, no fiyamosiki no.
14 e iam falando um com o outro sobre todas estas coisas que tinham acontecido.
15 Totati amu imo lukasikuwanokino mo, ulai Isiso totasu mo namolisai utolikai kiyo tumoki, na lotiyonoka tumoki, nosai no mo tomoso na nuki.
15 E aconteceu que, enquanto eles caminhavam juntos e arrazoavam entre si, o próprio Jesus se aproximou, e ia com eles.
16 Ulai totisu mo sai muwoi, piyomukino, noko siyawo.
16 Mas os seus olhos estavam impedidos, para que não o conhecessem.
17 Nosai no mo; na ikoki, Isiso mo, “Ni totumonuwo no, moti no hani imo tolukasalo tumonuwo?” Ikoki mo; toti mo ututomokika tumoki, mulu kolikalikaiki, amuwaso tolokino.
17 E ele lhes disse: Que tipo de palavras são essas que tendes um com o outro enquanto caminhais, e estais tristes?
18 Toti nokota, tani siyolo mo Koliyopa, ta fowaki, “Ulai nono no sai pakoso, Yolusolimo nokonumai no fiyamosi no? Tolomu noko komaso mo sai.”
18 E um deles, cujo nome era Cléopas, respondendo, disse-lhe: És tu somente um estrangeiro em Jerusalém, e não soube das coisas que nela têm acontecido nestes dias?
19 Isisosu mo ikoki, “Haninoiyo fiyamosi?”
19 E ele disse-lhes: Quais coisas? E eles lhe disseram: A respeito de Jesus de Nazaré, que foi um profeta poderoso em feitos e palavras diante de Deus e de todo o povo;
20 Komano nokotani nainoso kiyokino, momaini lotu samukuko noko sisiyoliwoi nokotalo iyaliwoiyo. Nosai no komano nokota siyoliyo tukolo monoi imo yomukaiki, ukou ukou nikomokaikino, a mokimai, yau.
20 e como os principais sacerdotes e os nossos governantes o entregaram para ser condenado à morte, e o crucificaram.
21 Toku koi mo mulumoloko unukinoki, Isolilo noko moi kolisomoka tumo monoiwo. Ulai tino na tukolokino, yau.
21 Mas nós esperávamos que fosse ele quem havia de remir Israel; e, todavia, além do mais, já é hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Nosai no mo; lolai mo koi mo kufaukomomoko. Ulai afonimaiso? Lolai somosaimai koini nokolalo iyali mo ai unuso na kiyanono,
22 Sim, e também algumas mulheres de nossa companhia nos surpreenderam, as quais de madrugada foram ao sepulcro;
23 ulai Isiso yau mo kiwoi muwoi, uwofa. Ifou na ti, na imoka tumono, “Kumoki nokoso na kokonoki. Toiyo imokono, “Ifou yasoi na auwoniyou, yausai.”
23 e, não achando o seu corpo, elas vieram, dizendo que também haviam tido uma visão de anjos que diziam estar ele vivo.
24 Nosai no koi mulumai noko siyai mani, nosoni nu, ai unuso. Nokolaloyo no imoka tumo no, noinoso na kinoki. Isisosu mo kiwoi muwoi, uwofa na.”
24 E alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam isto mesmo como as mulheres haviam dito; mas a ele não viram.
25 Nosai no mo; totiso na ikoki, “Moti no ulai muluwoi? Mulu somiso nali. Kotoni mulu lukasiko nokoyo no piyamalo manoki no, hani monoi pa tomulumoloko ukunuwoso.
25 Então, ele lhes disse: Ó tolos, e tardos de coração para crerdes em tudo o que os profetas falaram!
26 Moloi woi? Ulai moti no sai pakoso? Kotoyo muwokai nokota Kolaiso mo iyanoko toku uwo na, nosai no Kotoni saponimai yousa yoimo.” Aino ikoki.
26 Não convinha que o Cristo sofresse essas coisas e entrasse na sua glória?
27 Nosai no mo Musini imoso toku wiyotiyaloki, ainoso hani Kotoni mulu lukasiko nokoni imoso wiyolukalo mo uwai. Kotoni puko imo komaso mo afonimaiso wiyolukalowoi muwoi, tota amu monoi no tiyomukalo no, nonani imoso na wiyolukaloki.
27 E, começando por Moisés e por todos os profetas, explicou-lhes em todas as escrituras as coisas a seu respeito.
28 Imo lukasiko manoki mo, aumoifaso na potanoki, nonani nokonu mo no manokino no. Isisosu mo louwa souwaiki.
28 E, aproximando-se à aldeia para onde iam; ele fez como quem ia para mais longe.
29 Ulai toti mo na imalokino, “Noiyo manoi, kotiwoi na potanimoko. Ulo mo na tamukono. Folosu mo aumoifaso.” No monoi no nuso na lotiki, taniko monoi.
29 Mas eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco; porque já é tarde, e já declinou o dia. E ele entrou para permanecer com eles.
30 Nosai no mo; no nikino mo, Isiso mo tuo na anoki, Kotoso na imoki, “Wafisu.” Na foloulu nikoki.
30 E aconteceu que, estando assentado com eles à mesa, ele tomou o pão e o abençoou, e partiu-o e deu-lhos.
31 Foloulu nikoki mo, na sainokino, Isiso monoi na. Ulai lolai siyaso uwofa na kikino.
31 E os seus olhos foram abertos, e eles o reconheceram; e ele desapareceu de diante deles.
32 Totati amu na lukasikuwanokino, “Molomai imo lukaso nimokalomai, wiyou, moti mo mulu mo na auwonoulu, Kotoni puko imo folosai wiyomokalomai mo. Na piyomu, motu na.”
32 E eles disseram um para o outro: Não ardia nosso coração enquanto ele falava conosco no caminho, e quando ele nos abria as escrituras?
33 Nosai no mo; somaiso auwoniyoukino, yasoi, Yolusolimo nokonu siyoliso monoi. Isisoni siyokutono iyaliso mo koka tumokino, noko molo siya, 11, nokowoi, noko siyaiwoi, ukouniyaiko siso.
33 E na mesma hora levantaram-se e retornaram para Jerusalém, e encontraram os onze reunidos, e os que estavam com eles,
34 Totiso na ikokino, “Motu nali, Noko Siyoli mo yausai na auwoniyou. Saimoyo yasoi na ki.”
34 dizendo: De fato o Senhor está ressuscitado, e apareceu a Simão.
35 Nosai no toti mani, na lukaso wiyotikino, molomai no fiyamosoka tumoki no. Na ikokino, “Tuo foloulu nimokomai na sainonoki, Isiso totasu na.”
35 E eles contaram que coisas tinham acontecido no caminho, e como o reconheceram no partir do pão.
36 Siyokutono iyali nonani imoso lukaso siki mo, Isiso totasu mo toini mulumaiso lolai siyaso na fiyamosiki. Na ikoki, “Mulu tomokiso na posiwo.”
36 E, enquanto eles falavam isto, o próprio Jesus ficou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 Ulai umanokoki, na kokolokoki, piyamoki, “Popuwaso tokinokiwo.”
37 Mas eles, espantados e atemorizados, pensavam estar vendo um espírito.
38 Ulai na ikoki, “Moi no hani monoi tumanokomonuwo? Mulu tiwoi no hani monoi tomulumolokonuwo?
38 E ele lhes disse: Por que estais perturbados? E por que surgem pensamentos em vossos corações?
39 Yani nainowoi fonawoi na pokokomomonowo, simosiyo no ukou ukou nikomomonokino no. Asa mo niya tolo. Nainoyo na pokomimonowo. Na posainowo, yo mo popuwa muwoi, auwoi somuwoi mo yapoli, noka noko nali.”
39 Olhai as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; tocai-me e vede, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 Aino no ikoki mo, nainowoi fonawoi na wiyolukoki.
40 E, falando isso, ele mostrou-lhes suas mãos e seus pés.
41 Wiyou, na molokikino, ulai mulumolo luwaiwoi muwoi, na mulumoloko manokino. Mulumoloko manokino mo, na ikoki, “Moi no koloni no yapoli si?”
41 E, eles ainda não crendo, por causa da alegria e admiração, disse-lhes: Tendes aqui algo de comer?
42 Yapoli na, la somu asononikino.
42 Então, eles deram-lhe um pedaço de um peixe assado, e um favo de mel.
43 Asoki mo; na nosoki, koso. Toini molo timai mo na nosoki.
43 E ele tomou-o e comeu diante deles.
44 Nosai no mo; na ikoki, Isiso mo, “Moiwoi tolo tomasikomomai ya imokinukuwo, noino, “Yo monoi no kulukaiyalokino no, Musini ami imowoi Kotoni mulu lukasiko nokoyo kulukaiwoi Kotoni siyolo kaluwai si pukowoi, nonani imo komaso mo motu na tumumo.”
44 E ele disse-lhes: Estas são as palavras que eu vos falei, estando ainda convosco, que era necessário que se cumprissem todas as coisas que foram escritas a respeito de mim na lei de Moisés, e nos profetas, e nos salmos.
45 Aino na ikoki. Nosai no tani amiyo fasikoki, Kotoni puko imo saino monoi.
45 Então, ele abriu-lhes o entendimento, para que eles pudessem compreender as escrituras,
46 Na ikoki, “Kotoni puko imoyo noino na tiyomukokai, “Kotoyo muwokai nokota Kolaiso mo iyanoko na anoimo. Amoloki tiwoi mo uwai; yausai na auwoniyouwoimo.
46 e disse-lhes: Assim está escrito, e assim convinha que o Cristo sofresse e ressuscitasse dos mortos no terceiro dia,
47 Tani amimai nokoyo Kotoni imo posasoko wiyotiyaloinomo, asi asi noko nokolalo komasoso. Mulu alosoko imo na. Mulu alosokakinomo, Koto mo molo koiyau monoi imo mo futo.” Nonani imo mo Yolusolimo nokonu siyolisai maliyali liyaiyoimo.
47 e que em seu nome se pregasse o arrependimento e a remissão dos pecados a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Momaiyosu na pa posasokalo manowo, ninani asiso ni fiyamosiki no.
48 E vós sois testemunhas destas coisas.
49 Na pukwaiwo. Apouyo toku no yomukaiki no, kiyokomononi monoi, no mo ya na kiyokomononi taikiyoikuwomo. Moisu mo ninani nokonumaiso na pa foumo si manowo, ainoso hani Kotoni ami na tumoimo.” Isiso mo aino na ikoki, siyokutono iyaliso.
49 E eis que, eu envio sobre vós a promessa de meu Pai; mas ficai na cidade de Jerusalém, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Nosai no mo; Isiso mo siyokutono iyali mo Pitano nokonuso na kiyokanoki. Nainoyo na akiyouki, na ikoki, “Kotoyo na tofasinuwo.”
50 E ele levou-os para fora, até Betânia, e ele levantando as suas mãos, os abençoou.
51 Ikomai mo na utukaikoki, Kotoyo na kawiyo yoki, kumokiso.
51 E aconteceu que, enquanto os abençoava, apartou-se deles e foi elevado ao céu.
52 Nosai no mo; molokimokino, Yolusolimo nokonu siyoliso ifou nuki. Na molokiyalokino.
52 E eles o adoraram, e retornaram para Jerusalém com grande júbilo;
53 Lotu nu siyoliso posi manoki. Kotoni siyolo na pokaluwai manokino.
53 e estavam continuamente no templo, louvando e bendizendo a Deus. Amém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.