Lucas 24
Kotoni Imo Itouniyaimo (AMM) vs NAA
1 Amuwoisai, somosaiyamai nokolalo iyali mo ai unu asi iso monoi na nuki. Aliyoli ilomanokino, Isiso yau louwoyano monoi louwa, toku yasoi no foukaikino no.
1 Mas, no primeiro dia da semana, alta madrugada, as mulheres foram ao túmulo, levando os óleos aromáticos que haviam preparado.
2 Ulai ai unu i ufiyaimo tomoki lolomotaikaiso na kiya tumokino, pokomosikaiso.
2 Encontraram a pedra removida do túmulo,
3 No tiki mo, ulai Isiso Siyoli yau mo pa kikinoso, uwofa na kikino.
3 mas, ao entrar, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Ainonani monoi mulumoloko manokino mo, lolai siyaso noko ti aumoifaso tola tumoso na kokokino. Totini tuno mo uloni fupiniyaimo topi, kamoso na.
4 Aconteceu que, perplexas a esse respeito, apareceram-lhes dois homens com roupas resplandecentes.
5 Wiyou, na kokolokoki, komu kuloliyo konokino, asiso foinalikokino. Ulai noko tiyo na ikokino, “Hani monoi amai tolo nokota tikoliya tumonuwo, noko aiko uku asiso no?
5 Estando elas com muito medo e baixando os olhos para o chão, eles disseram: — Por que vocês estão procurando entre os mortos aquele que vive?
6 Yau amai pa toiso. Yasoi na auwoniyou. Na pomulumolokowo, toku imo totayo no imokinuwo no, Kalili asimai.
6 Ele não está aqui, mas ressuscitou. Lembrem-se do que ele falou para vocês, estando ainda na Galileia:
7 Noinoso imokinuwo, “Asa, asi asi noko nokolaloni noko siyoli nokota yo mo molo koiyauso aluwai nokoni nainomai kiyomonoinomo. A mokimai na ukou ukou nikomomonoinomo. Amoloki tiwoi mo uwai; ulai ifou na auwoniyouwoimo.”
7 “É necessário que o Filho do Homem seja entregue nas mãos de pecadores, seja crucificado e ressuscite no terceiro dia.”
8 Ikokino mo; nokolalo mo mulumolokokaikino. Toi mo sai, Isisoyo toku no ikoki no.
8 Então elas se lembraram das palavras de Jesus.
9 Ai unu asisai utukaimokino, ifou nuki. Siyokutono iyaliso ikanokino, noko molo siya 11 nokowoi, noko siyaiwoiso. Komaso hani no kokokino no, nonani monoi na ikanokino.
9 E, voltando do túmulo, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os outros que estavam com eles.
10 Nonani nokolalo iyali mo Moili, Makotalo nukonu, Yowanawoi Moili siyawoi, Yamisoni atino, nokolalo siyaiwoi, toisu mo nonani imo ikokino, Kotoni imo lukasikalomano noko iyaliso.
10 Essas mulheres eram Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago; também as demais que estavam com elas confirmaram estas coisas aos apóstolos.
11 Ulai waliyo mulumoloko ukuwoi muwoi, piyamoki, topoko imowo.
11 Mas para eles tais palavras pareciam um delírio; eles não acreditaram no que as mulheres diziam.
12 Ulai Pitasu mo tolauki, na fumanoki, ai unu asiso. Komama tumoki mo, na ukuwoli tanoki, na tu luluwoluwaiki, asi i poiso. Wiyou, yalokono tuno saso na tu kokoki. Ulai nuso ifou manoki, nonani monoi mulumolokalo manoki.
12 Pedro, porém, levantando-se, correu ao túmulo. E, abaixando-se, viu somente os lençóis de linho e nada mais; e retirou-se para casa, admirado com o que tinha acontecido.
13 Isiso auwoniyou ulomai mo toi nokota ti mo manalokino, Imiyaso nokonufa monoiso. Aluwamaifa manalokino, Yolusolimo nokonu siyolisai.
13 Naquele mesmo dia, dois discípulos estavam indo para uma aldeia chamada Emaús, que ficava a uns dez quilômetros de Jerusalém.
14 No manokino mo, imo lukasikuwanokino, no fiyamosiki no.
14 E iam conversando a respeito de tudo o que tinha acontecido.
15 Totati amu imo lukasikuwanokino mo, ulai Isiso totasu mo namolisai utolikai kiyo tumoki, na lotiyonoka tumoki, nosai no mo tomoso na nuki.
15 Enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou e ia com eles.
16 Ulai totisu mo sai muwoi, piyomukino, noko siyawo.
16 Porém os olhos deles estavam como que impedidos de o reconhecer.
17 Nosai no mo; na ikoki, Isiso mo, “Ni totumonuwo no, moti no hani imo tolukasalo tumonuwo?” Ikoki mo; toti mo ututomokika tumoki, mulu kolikalikaiki, amuwaso tolokino.
17 Então ele lhes perguntou: E eles pararam entristecidos.
18 Toti nokota, tani siyolo mo Koliyopa, ta fowaki, “Ulai nono no sai pakoso, Yolusolimo nokonumai no fiyamosi no? Tolomu noko komaso mo sai.”
18 Um, porém, chamado Cleopas, respondeu: — Será que você é o único que esteve em Jerusalém e não sabe o que aconteceu lá, nestes últimos dias?
19 Isisosu mo ikoki, “Haninoiyo fiyamosi?”
19 Ele lhes perguntou: Eles explicaram: — Aquilo que aconteceu com Jesus, o Nazareno, que era profeta, poderoso em obras e palavras, diante de Deus e de todo o povo,
20 Komano nokotani nainoso kiyokino, momaini lotu samukuko noko sisiyoliwoi nokotalo iyaliwoiyo. Nosai no komano nokota siyoliyo tukolo monoi imo yomukaiki, ukou ukou nikomokaikino, a mokimai, yau.
20 e como os principais sacerdotes e as nossas autoridades o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 Toku koi mo mulumoloko unukinoki, Isolilo noko moi kolisomoka tumo monoiwo. Ulai tino na tukolokino, yau.
21 Nós esperávamos que fosse ele quem havia de redimir Israel. Mas, depois de tudo isto, já estamos no terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Nosai no mo; lolai mo koi mo kufaukomomoko. Ulai afonimaiso? Lolai somosaimai koini nokolalo iyali mo ai unuso na kiyanono,
22 É verdade também que algumas mulheres do nosso grupo nos surpreenderam. Indo de madrugada ao túmulo
23 ulai Isiso yau mo kiwoi muwoi, uwofa. Ifou na ti, na imoka tumono, “Kumoki nokoso na kokonoki. Toiyo imokono, “Ifou yasoi na auwoniyou, yausai.”
23 e não achando o corpo de Jesus, voltaram dizendo que tinham tido uma visão de anjos, os quais afirmam que ele vive.
24 Nosai no koi mulumai noko siyai mani, nosoni nu, ai unuso. Nokolaloyo no imoka tumo no, noinoso na kinoki. Isisosu mo kiwoi muwoi, uwofa na.”
24 De fato, alguns dos nossos foram ao túmulo e verificaram a exatidão do que as mulheres disseram; mas não o viram.
25 Nosai no mo; totiso na ikoki, “Moti no ulai muluwoi? Mulu somiso nali. Kotoni mulu lukasiko nokoyo no piyamalo manoki no, hani monoi pa tomulumoloko ukunuwoso.
25 Então ele lhes disse:
26 Moloi woi? Ulai moti no sai pakoso? Kotoyo muwokai nokota Kolaiso mo iyanoko toku uwo na, nosai no Kotoni saponimai yousa yoimo.” Aino ikoki.
26 Não é verdade que o Cristo tinha de sofrer e entrar na sua glória?
27 Nosai no mo Musini imoso toku wiyotiyaloki, ainoso hani Kotoni mulu lukasiko nokoni imoso wiyolukalo mo uwai. Kotoni puko imo komaso mo afonimaiso wiyolukalowoi muwoi, tota amu monoi no tiyomukalo no, nonani imoso na wiyolukaloki.
27 E, começando por Moisés e todos os Profetas, explicou-lhes o que constava a respeito dele em todas as Escrituras.
28 Imo lukasiko manoki mo, aumoifaso na potanoki, nonani nokonu mo no manokino no. Isisosu mo louwa souwaiki.
28 Quando se aproximavam da aldeia para onde iam, ele fez menção de passar adiante.
29 Ulai toti mo na imalokino, “Noiyo manoi, kotiwoi na potanimoko. Ulo mo na tamukono. Folosu mo aumoifaso.” No monoi no nuso na lotiki, taniko monoi.
29 Mas eles o convenceram a ficar, dizendo: — Fique conosco, porque é tarde, e o dia já está chegando ao fim. E entrou para ficar com eles.
30 Nosai no mo; no nikino mo, Isiso mo tuo na anoki, Kotoso na imoki, “Wafisu.” Na foloulu nikoki.
30 E aconteceu que, quando estavam à mesa, ele pegou o pão e o abençoou; depois, partiu o pão e o deu a eles.
31 Foloulu nikoki mo, na sainokino, Isiso monoi na. Ulai lolai siyaso uwofa na kikino.
31 Então os olhos deles se abriram, e eles reconheceram Jesus; mas ele desapareceu da presença deles.
32 Totati amu na lukasikuwanokino, “Molomai imo lukaso nimokalomai, wiyou, moti mo mulu mo na auwonoulu, Kotoni puko imo folosai wiyomokalomai mo. Na piyomu, motu na.”
32 E disseram um ao outro: — Não é verdade que o coração nos ardia no peito, quando ele nos falava pelo caminho, quando nos explicava as Escrituras?
33 Nosai no mo; somaiso auwoniyoukino, yasoi, Yolusolimo nokonu siyoliso monoi. Isisoni siyokutono iyaliso mo koka tumokino, noko molo siya, 11, nokowoi, noko siyaiwoi, ukouniyaiko siso.
33 E, na mesma hora, levantando-se, voltaram para Jerusalém, onde acharam reunidos os onze e outros com eles,
34 Totiso na ikokino, “Motu nali, Noko Siyoli mo yausai na auwoniyou. Saimoyo yasoi na ki.”
34 os quais diziam: — De fato, o Senhor ressuscitou e já apareceu a Simão!
35 Nosai no toti mani, na lukaso wiyotikino, molomai no fiyamosoka tumoki no. Na ikokino, “Tuo foloulu nimokomai na sainonoki, Isiso totasu na.”
35 Então os dois contaram o que lhes tinha acontecido no caminho e como tinham reconhecido o Senhor no partir do pão.
36 Siyokutono iyali nonani imoso lukaso siki mo, Isiso totasu mo toini mulumaiso lolai siyaso na fiyamosiki. Na ikoki, “Mulu tomokiso na posiwo.”
36 Falavam eles ainda estas coisas quando Jesus apareceu no meio deles e lhes disse:
37 Ulai umanokoki, na kokolokoki, piyamoki, “Popuwaso tokinokiwo.”
37 Eles, porém, ficaram assustados e com medo, pensando que estavam vendo um espírito.
38 Ulai na ikoki, “Moi no hani monoi tumanokomonuwo? Mulu tiwoi no hani monoi tomulumolokonuwo?
38 Mas ele lhes disse:
39 Yani nainowoi fonawoi na pokokomomonowo, simosiyo no ukou ukou nikomomonokino no. Asa mo niya tolo. Nainoyo na pokomimonowo. Na posainowo, yo mo popuwa muwoi, auwoi somuwoi mo yapoli, noka noko nali.”
39 Vejam as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo. Toquem em mim e vejam que é verdade, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vocês estão vendo que eu tenho.
40 Aino no ikoki mo, nainowoi fonawoi na wiyolukoki.
40 Dizendo isto, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Wiyou, na molokikino, ulai mulumolo luwaiwoi muwoi, na mulumoloko manokino. Mulumoloko manokino mo, na ikoki, “Moi no koloni no yapoli si?”
41 E, por não acreditarem eles ainda, por causa da alegria, e como estavam admirados, Jesus lhes disse:
42 Yapoli na, la somu asononikino.
42 Então lhe apresentaram um pedaço de peixe assado,
43 Asoki mo; na nosoki, koso. Toini molo timai mo na nosoki.
43 e ele comeu na presença deles.
44 Nosai no mo; na ikoki, Isiso mo, “Moiwoi tolo tomasikomomai ya imokinukuwo, noino, “Yo monoi no kulukaiyalokino no, Musini ami imowoi Kotoni mulu lukasiko nokoyo kulukaiwoi Kotoni siyolo kaluwai si pukowoi, nonani imo komaso mo motu na tumumo.”
44 A seguir, Jesus lhes disse:
45 Aino na ikoki. Nosai no tani amiyo fasikoki, Kotoni puko imo saino monoi.
45 Então lhes abriu o entendimento para compreenderem as Escrituras.
46 Na ikoki, “Kotoni puko imoyo noino na tiyomukokai, “Kotoyo muwokai nokota Kolaiso mo iyanoko na anoimo. Amoloki tiwoi mo uwai; yausai na auwoniyouwoimo.
46 E disse-lhes:
47 Tani amimai nokoyo Kotoni imo posasoko wiyotiyaloinomo, asi asi noko nokolalo komasoso. Mulu alosoko imo na. Mulu alosokakinomo, Koto mo molo koiyau monoi imo mo futo.” Nonani imo mo Yolusolimo nokonu siyolisai maliyali liyaiyoimo.
47 e que em seu nome se pregasse arrependimento para remissão de pecados a todas as nações, começando em Jerusalém.
48 Momaiyosu na pa posasokalo manowo, ninani asiso ni fiyamosiki no.
48 Vocês são testemunhas destas coisas.
49 Na pukwaiwo. Apouyo toku no yomukaiki no, kiyokomononi monoi, no mo ya na kiyokomononi taikiyoikuwomo. Moisu mo ninani nokonumaiso na pa foumo si manowo, ainoso hani Kotoni ami na tumoimo.” Isiso mo aino na ikoki, siyokutono iyaliso.
49 Eis que envio sobre vocês a promessa de meu Pai; permaneçam, pois, na cidade, até que vocês sejam revestidos do poder que vem do alto.
50 Nosai no mo; Isiso mo siyokutono iyali mo Pitano nokonuso na kiyokanoki. Nainoyo na akiyouki, na ikoki, “Kotoyo na tofasinuwo.”
50 Então Jesus os levou para fora, até Betânia. E, erguendo as mãos, os abençoou.
51 Ikomai mo na utukaikoki, Kotoyo na kawiyo yoki, kumokiso.
51 Aconteceu que, enquanto os abençoava, ia-se retirando deles, sendo elevado para o céu.
52 Nosai no mo; molokimokino, Yolusolimo nokonu siyoliso ifou nuki. Na molokiyalokino.
52 Então eles, adorando-o, voltaram para Jerusalém cheios de alegria.
53 Lotu nu siyoliso posi manoki. Kotoni siyolo na pokaluwai manokino.
53 E estavam sempre no templo, louvando a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.