João 7
Kotoni Imo Itouniyaimo (AMM) vs ARA
1 Nosai no mo; Isiso mo Kalili asimai liyaiyaloki. Yutiya asiso mano monoi mo wiyou yomuki. Yuto noko sisiyoli mo tukolo mulu yokino, no monoi no.
1 Passadas estas coisas, Jesus andava pela Galileia, porque não desejava percorrer a Judeia, visto que os judeus procuravam matá-lo.
2 Liyaiyaloki mo, Yuto nokoni mi fou fouko popo siya mo aumoifaso na potanoki. Nonani popomai fulomu nu pokololi manokino, Yolusolimo nokonu siyolimai. Aisamu saiso saiso mo ainoso na.
2 Ora, a festa dos judeus, chamada de Festa dos Tabernáculos, estava próxima.
3 Nomai no mo, Isisoni auwatono iyali mo na louwa imokino, “Oi, ninani asi na putukaimo. Yutiya asiso na pomoi, Yolusolimo nokonuso. No monoi no nokoyo mulu ifolaluwawoi mi anoso kwaiyoinimo, nani moloso aluwai noko nokolaloyo.
3 Dirigiram-se, pois, a ele os seus irmãos e lhe disseram: Deixa este lugar e vai para a Judeia, para que também os teus discípulos vejam as obras que fazes.
4 Mulu ifolaluwawoi mi wosu woso no moloi ano monoi? Nokoyo noko nokolaloni molo timai tolo mulu monoi yo mo, Yolusolimo nokonu siyoliso ananumo. Mulu ifolaluwawoi mi na panano, noko nokolaloni molo timai.” Isisoni auwatono iyali mo aino na imokino.
4 Porque ninguém há que procure ser conhecido em público e, contudo, realize os seus feitos em oculto. Se fazes estas coisas, manifesta-te ao mundo.
5 Toi mani, pa mulumolo luwaikinoso. No monoi no louwa imokino.
5 Pois nem mesmo os seus irmãos criam nele.
6 Ulai Isiso mo na ikoki, “Lolai no moloi mano monoi, yo no? Yo mano ulo mo amai. Moi mo folo, momaini muluyosu na tonu liyaiyalonuwo.
6 Disse-lhes, pois, Jesus: O meu tempo ainda não chegou, mas o vosso sempre está presente.
7 Asi asi nokoyo moi monoi no moloi mulu atolokomo unu monoi? Asa monoisu mulu tatolokomo unumonono. Yo mo totaini molo koiyau monoi imo toposasokomoi. No monoi no mulu tatolokomo unumonono.
7 Não pode o mundo odiar-vos, mas a mim me odeia, porque eu dou testemunho a seu respeito de que as suas obras são más.
8 Mi fou fouko popo na. Moi mo toku ponuwo. Yo mo namolisai. Yo mano ulo mo amai.”
8 Subi vós outros à festa; eu, por enquanto, não subo, porque o meu tempo ainda não está cumprido.
9 Aino na ikoki. Manowoi muwoi, Kalili asiso amai tolokainoki.
9 Disse-lhes Jesus estas coisas e continuou na Galileia.
10 Auwatono iyaliyo Yolusolimo nokonuso nuki mo; ulai Isiso mani, na manoki. Noko nokolaloni molo timai manowoi muwoi, wosu woso manoki.
10 Mas, depois que seus irmãos subiram para a festa, então, subiu ele também, não publicamente, mas em oculto.
11 Yolusolimo nokonu siyolimai mi fou fouko siki mo, Yuto noko sisiyoliyo ikoliyalokino, iyamoki, “Noko no no, to no moiso woi?”
11 Ora, os judeus o procuravam na festa e perguntavam: Onde estará ele?
12 Noko nokolalo molopoi ukouniyaikokaiki. Wosu woso imo lukasalo liyaikino, Isiso monoi aino imo. Siyaiyo iyamoki, “Noko itouniyaimo.” Siyaiyo wiyou iyamoki, nokoso ifoluwaikowo.
12 E havia grande murmuração a seu respeito entre as multidões. Uns diziam: Ele é bom. E outros: Não, antes, engana o povo.
13 Noko nokolaloni molo timai lukasowoi muwoi, wosu woso imo saso lukasokino. Yuto noko sisiyoli monoi nikokino, no monoi no.
13 Entretanto, ninguém falava dele abertamente, por ter medo dos judeus.
14 Mi fou fouko si manoki, ulo ulo. Ulo siyai mo amai. Nomai no mo Isiso mo lotu nu siyoliso na amiyoki, na aiyoloka tiki.
14 Corria já em meio a festa, e Jesus subiu ao templo e ensinava.
15 Yuto noko sisiyoli, toi mo mulumoloko manokino, na iyamoki, “Moloi woi? Sai siyoli no moloi tosaino? Nokoyo aiyolomowoi muwoi.”
15 Então, os judeus se maravilhavam e diziam: Como sabe este letras, sem ter estudado?
16 Nosai no mo; Isiso mo na ikoki, “Ni mo asani imo muwoi, Kotoni imo taiyolokomonukuwo. Na imono taikiyoki, “Yani imo pa aiyoloka kono.”
16 Respondeu-lhes Jesus: O meu ensino não é meu, e sim daquele que me enviou.
17 Noko mo Kotoni muluso aluwai monoi yakimo, yani imo mani, sainoimo. Yani muluyosu poimo taiyolokomonukuwo, o, Kotoni imo poimo.
17 Se alguém quiser fazer a vontade dele, conhecerá a respeito da doutrina, se ela é de Deus ou se eu falo por mim mesmo.
18 Noko mo totani muluyosu imo lukasalo mo, to mo tota amu siyoloso kaluwai saso. Nokosu mo imo taikiyo nokotani siyolo kaluwaiyalo mo, to mo nonani nokotani muluyosu imo lukaso, ifoluwaikomalowoi muwoi, motu imo saso imo lukaso.
18 Quem fala por si mesmo está procurando a sua própria glória; mas o que procura a glória de quem o enviou, esse é verdadeiro, e nele não há injustiça.
19 Musi mo aniyopa imo ami na yomukaiki. Ulai hani monoi pa tukwai itouniyaimonuwoso? Kwai itouniyaimo nokota no yapoli poimo. Woi, yapoli muwoi. Asasu no ulai hani monoi tuwomononuwo, aniyopa imo kwai somiso foli monoi? Tukolomono mulu monoi no hani monoi tiyonuwo?” Aino na ikoki, Isiso mo.
19 Não vos deu Moisés a lei? Contudo, ninguém dentre vós a observa. Por que procurais matar-me?
20 Ulai imokino, ukouniyaiko noko nokolaloyo, “Nono tukolo monoi mulu no noiwo nokoyo tiyono? Nono mo kwalu kwalu mulu na. Popuwayo na tuwokaini.”
20 Respondeu a multidão: Tens demônio. Quem é que procura matar-te?
21 Ulai ikoki, “Mi fou fouko ulomai mo mulu ifolaluwawoi mi siya saso ya anoki. Hani monoi tomulumoloko manonuwo?
21 Replicou-lhes Jesus: Um só feito realizei, e todos vos admirais.
22 Nuwoi siya moi mani, nokokai alaloni au tuno na totokosonasiko manonuwo, mi fou fouko ulo ulomai mo. Ulai afonimaiso? Musiyo na yomukaiki, au tuno tokosonasiko monoi, Kotoso muwokokainoni monoi. Musiyo pakoso yomukiso. Aniyopatono iyaliyosu na iyamokaiki.
22 Pelo motivo de que Moisés vos deu a circuncisão (se bem que ela não vem dele, mas dos patriarcas ), no sábado circuncidais um homem.
23 Musini imo kulali mo wiyou tiyamonuwo, no monoi no nuwoi siya totokosonasiko manonuwo, mi fou fouko ulo ulomai. Ulai hani monoi mulu tatolokomo unumononuwo? Yo mani, mi itouniyaimo anoki, mi fou fouko ulomai. Nokoni au na itouniyaimokaiki.
23 E, se o homem pode ser circuncidado em dia de sábado, para que a lei de Moisés não seja violada, por que vos indignais contra mim, pelo fato de eu ter curado, num sábado, ao todo, um homem?
24 Noiyo kwailuwaikalo manoiwo, afonimaiso noiyo iyamoiwo, “Kwaimo muwoi, koiyau.” Iyamakinuwomo, imo motu saso pa iyamowo. Hani mo kwaimo somiso mo, na pa iyamowo, koiyau na. Hani mo itouniyaimo mo, na pa iyamowo, itouniyaimo na.” Aino na ikoki, Isiso mo.
24 Não julgueis segundo a aparência, e sim pela reta justiça.
25 Nosai no mo; Yolusolimo noko nokolalo siyaiyo ikuwanalokino, “Oi, ni mo noko poimo, noko sisiyoliyo tukolo monoi no tiyono no.
25 Diziam alguns de Jerusalém: Não é este aquele a quem procuram matar?
26 Ulai na pokiwo. Noko nokolaloni molo timai imo tolukaso tolo, woi. Ulai nokotalo iyaliyo ufiyaimowoi muwoi? Nakomo iyamokaiki, to mo Kolaisowo, Kotoyo no muwokaiki no, Isolilo noko moi fasimoka tumo monoi.
26 Eis que ele fala abertamente, e nada lhe dizem. Porventura, reconhecem verdadeiramente as autoridades que este é, de fato, o Cristo?
27 Ulai moloi woi? Tani asiya asi koi mo sai. Kolaiso totayosu tumakimo, moisai poi tumoi, ulai moi no sai?” Aino na ikuwanokino, Yolusolimo noko nokolaloyo.
27 Nós, todavia, sabemos donde este é; quando, porém, vier o Cristo, ninguém saberá donde ele é.
28 Nosai no mo; Isiso mo siyoliso na ikoki, “A, moi no sai, yo no noi?” Lotu nu siyoliso aiyolokomai Isiso mo siyoliso na ikoki, “A, moi no sai, yo no noi? Moiyo tiyamonuwo, yani asiya asi moi mo saiwo. Yo mo niya totolokaino, ulai yani muluyo muwoi. Imo motu folo kiyo nokotayo na imono taikiyoki. Moisu mo tota monoi mo sai muwoi.
28 Jesus, pois, enquanto ensinava no templo, clamou, dizendo: Vós não somente me conheceis, mas também sabeis donde eu sou; e não vim porque eu, de mim mesmo, o quisesse, mas aquele que me enviou é verdadeiro, aquele a quem vós não conheceis.
29 Asasu mo sai. Yo mo tani ausai amukonoki. Na imono taikiyoki.” Aino na ikoki, Isiso mo.
29 Eu o conheço, porque venho da parte dele e fui por ele enviado.
30 Ikoki mo; nosai no mo; louwa kominalomanokino, nokoyo. Ulai moloi komi monoi? Kominalomano ulo mo amai toi.
30 Então, procuravam prendê-lo; mas ninguém lhe pôs a mão, porque ainda não era chegada a sua hora.
31 Ulai noko nokolalo siyaiyo na mulumolo luwaikino. Iyamoki, “Noko siyayo pamukono mo, Isisoni mi no moloi souwai monoi? Mulu ifolaluwawoi mi na tanalomoi, moini molo timai. Noko siyayo no moloi souwai monoi? Koi tiyamonoki, Isiso mo Kolaiso nali.”
31 E, contudo, muitos de entre a multidão creram nele e diziam: Quando vier o Cristo, fará, porventura, maiores sinais do que este homem tem feito?
32 Aino iyamoki, noko nokolaloyo, Isiso monoi aino imo, wosu woso. Falisi moloso aluwai noko mo nonani imofaso kwaikino mo, polimano iyaliso iko taikiyokino, “Na pokomi kausiyanowo, ukou.” Falisi moloso aluwai nokowoi lotu samukuko noko sisiyoliwoi, toi mo polimano iyaliso iko taikiyokino, “Na pokomi kausiyanowo.”
32 Os fariseus, ouvindo a multidão murmurar estas coisas a respeito dele, juntamente com os principais sacerdotes enviaram guardas para o prenderem.
33 Ulai Isiso mo na ikoki, “Yo mo fokufaso totolo tomasimonukuwo, nosai no ifou manoimo, imono taikiyo nokotani auso.
33 Disse-lhes Jesus: Ainda por um pouco de tempo estou convosco e depois irei para junto daquele que me enviou.
34 Louwa ikolimonaloinuwomo, ulai pa kimonoinuwoso. Yani auso no moloi ti monoi, moi no?” Aino na ikoki, Isiso mo.
34 Haveis de procurar-me e não me achareis; também aonde eu estou, vós não podeis ir.
35 Nosai no mo; Yuto noko sisiyoli mo ikuwanokino, “Moloi monoi imoko, “Louwa ikolimonaloinuwomo.” Moiso manoimo, woi? Koliko nokoni asiso poimo, moini Yuto noko siyaiyo no tosi liyai no. Nakomo Koliko nokoso poi aiyolokanoi, noko nokonu nokoso.
35 Disseram, pois, os judeus uns aos outros: Para onde irá este que não o possamos achar? Irá, porventura, para a Dispersão entre os gregos, com o fim de os ensinar?
36 Moloi imoko monoi, “Louwa ikolimonaloinuwomo, ulai pa kimonoinuwoso. Yani auso no moloi nu monoi, moi no?” Aino imoko. Ulai imo folosai no moloi woi?”
36 Que significa, de fato, o que ele diz: Haveis de procurar-me e não me achareis; também aonde eu estou, vós não podeis ir?
37 Nosai no mo; mi fou fouko popo mo aumoifaso uwai; ulo topimo, wasi popo ulo siyoli. Nomai no mo, Isiso mo na tolauki, imo siyoliso na lukasiko toloki, siyokawi imo na ikoki, “Noko mo iwo nukuwa uwoyakimo, asani auso sika tumumo.
37 No último dia, o grande dia da festa, levantou-se Jesus e exclamou: Se alguém tem sede, venha a mim e beba.
38 Noko mo mulumolo luwaimonakimo, tani mulusai mo iwo sisiyoli komiyai na tumoimo, aniyopa poi poi yousi itouniyaimo manoimo. Kotoni puko imoyo aino tiyomuko.”
38 Quem crer em mim, como diz a Escritura, do seu interior fluirão rios de água viva.
39 Isiso mo iwa iwo monoi pa ikokiso, Kotoni Mulu Itouniyaimo Nokota monoi na ikoki. Nonani nokotaso imo taikiyowoi muwoi, mulumolo luwai noko nokolaloni auso, amai. Isiso mo Kotoyo kawiyo yowoi muwoi, amai, no monoi no Kotoni Mulu Itouniyaimo Nokotaso imo taikiyowoi muwoi, amai na.
39 Isto ele disse com respeito ao Espírito que haviam de receber os que nele cressem; pois o Espírito até aquele momento não fora dado, porque Jesus não havia sido ainda glorificado.
40 Nosai no mo; Isisoni imo kwaikino mo; noko nokolalo siyaiyo iyamoki, “To mo Kotoni mulu lukasiko nokota siyoli, koi no tofoumo sinoki no.”
40 Então, os que dentre o povo tinham ouvido estas palavras diziam: Este é verdadeiramente o profeta;
41 Siyaiyo iyamoki, “To mo Kolaiso, noko no mo Kotoyo no muwokaiki no, moi fasimoka tumo monoi.” Ulai siyaiyo iyamoki, “Kolaiso muwoi. Kolaiso no Kalili asisai no moloi tumo monoi?
41 outros diziam: Ele é o Cristo; outros, porém, perguntavam: Porventura, o Cristo virá da Galileia?
42 Kotoni puko imoyo na tiyomuko, noino, “Kolaiso, Kotoyo muwokai nokota, to mo Toiwi siyolini alisai auwoniyouwoimo, Pitolifimo nokonusai, Toiwini aniyopa nukutaisai.”
42 Não diz a Escritura que o Cristo vem da descendência de Davi e da aldeia de Belém, donde era Davi?
43 No monoi no noko nokolalo mo mulu mo tomoso muwoi, mulu fofamo na.
43 Assim, houve uma dissensão entre o povo por causa dele;
44 Siyaiyo kominalomano monoi yokino. Ulai moloi komi monoi?
44 alguns dentre eles queriam prendê-lo, mas ninguém lhe pôs as mãos.
45 Nosai no mo; polimano noko iyali mo noko sisiyolini auso ifou nuki, lotu samukuko noko sisiyoliwoi Falisi moloso aluwai nokowoi, totaini auso. Na ikokino, noko sisiyoliyo mo, “Hani monoi pa tokomi kawiyo tumonuwoso?”
45 Voltaram, pois, os guardas à presença dos principais sacerdotes e fariseus, e estes lhes perguntaram: Por que não o trouxestes?
46 Ulai polimano iyaliyo, “Wiyouwa wiyou, tani imo mo itouniyaimo saso. Noko siyayo aino lukasowoi muwoi, toku ainoso lolai.”
46 Responderam eles: Jamais alguém falou como este homem.
47 Nosai no mo; Falisi moloso aluwai noko mo na ikokino, “Nakomo moi mani, na ifoluwainuwo, no monoi no tani imo mo na kwaimonuwo.
47 Replicaram-lhes, pois, os fariseus: Será que também vós fostes enganados?
48 Nokotalo iyali koi no ulai tomulumolo luwainoki? Falisi moloso aluwai noko no ulai tomulumolo luwaino?
48 Porventura, creu nele alguém dentre as autoridades ou algum dos fariseus?
49 Wiyouwa wiyou, aino muwoi. Afonimai nokoyosu tomulumolo luwaino, sai somiso nokoyo. Musini imo ami mo sai muwoi, na uwokaikoimo.”
49 Quanto a esta plebe que nada sabe da lei, é maldita.
50 Nikotimo, Falisi moloso aluwai nokota toku Isisoso no kiyanoki no, to mo na ikoki, siyokutono iyaliso,
50 Nicodemos, um deles, que antes fora ter com Jesus, perguntou-lhes:
51 “Hani foli monoi tuwonuwo? Moini aniyopa Musini imo amiyo tiyomuko, “Afonimaiso noiyo uwoyoiwo.” No monoi no tani imoso toku na pukwaimowo.”
51 Acaso, a nossa lei julga um homem, sem primeiro ouvi-lo e saber o que ele fez?
52 — ausente —
52 Responderam eles: Dar-se-á o caso de que também tu és da Galileia? Examina e verás que da Galileia não se levanta profeta.
53 — ausente —
53 [E cada um foi para sua casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.