João 4

Kotoni Imo Itouniyaimo (AMM) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Nosai no mo; Falisi moloso aluwai nokoni auso imofa kolo koloma tumoki, noino, “Isisoyo mo Iyono tosouwaiyalo. Noko nokolalo molopoi iwoso tuluwako tolomoi.”
1 Os fariseus ouviram dizer que Jesus estava ganhando mais discípulos e batizava mais pessoas do que João.
2 Ulai Isisoyo mo noko uluwakowoi muwoi, tani siyokutono iyaliyoso iwoso puluwakomosikino.
2 (De fato, não era Jesus quem batizava, e sim os seus discípulos.)
3 Isiso Siyolisu mo sai, Falisi moloso aluwai nokoyo imofa kwaikino mo, no monoi no Yutiya asiso utukaimoki, Kalili asiso ifou manoki.
3 Quando Jesus ficou sabendo disso, saiu da Judeia e voltou para a Galileia.
4 Manoki manoki manoki, Somaliya asi mulumai tokosiyaiyouki.
4 No caminho, ele tinha de passar pela região da Samaria.
5 Somaliya asi tokosiyaiyouki mo, nokonuso na tumoki. Nokonu siyolo mo Saiko. Yokoponi aniyopa asi mo aumoifaso, asi no mo totani awitono Yusifoso no anoniki no.
5 Ele chegou a uma cidade da Samaria, chamada Sicar, que ficava perto das terras que Jacó tinha dado ao seu filho José.
6 Nokonu kwamai mo Yokoponi iwo si i ku toi. Ulo yakomai iwo si imai na yousikaina tumoki, Isiso mo. Mulu si yousa tumoki. Aluwasai tumoki, no monoi no.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Era mais ou menos meio-dia quando Jesus, cansado da viagem, sentou-se perto do poço.
7 Nosai no mo; amai yousikainoki mo, Somaliya nukonu mo na tumosoki. Iwo woliyona tumoki. Na isoki, Isiso mo, “Iwo puwoliyomono.”
7 Uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse:
8 Totani siyokutono iyali mo uwofa. Koloni iya tikino, nokonuso. No monoi no isoki, “Iwo puwoliyomono.”
8 (Os discípulos de Jesus tinham ido até a cidade comprar comida.)
9 Isoki mo; na imoki, “Nono mo Yuto nokota, asasu mo Somaliya nukonu. Hani monoi timononi, “Iwo puwoliyomono.” Yuto nokoyo Somaliya nokowoi pa pasisikuwano manokinoso. No monoi no imoki, “Hani monoi timononi, “Iwo puwoliyomono.”
9 A mulher respondeu: — O senhor é judeu, e eu sou samaritana. Então como é que o senhor me pede água? (Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.)
10 Nosai no mo; Isiso mo na isoki, “Nono mo Kotoyo fasi monoi mo sai muwoi. Nono mo sai muwoi, yo no noi? Posainoni mo, nonayo pimononi, “Iwo puwoliyomono.” Iwo puwoliyononinoki, itouniyaimo iwo mo. Yani iwo sikakinimo, na yousi itouniyaimo manoinimo.” Aino na isoki, siyokawi imo mo.
10 Então Jesus disse:
11 Nosai no mo imoki, “Noko Siyoli, nono mo iwo nau mo uwofa. Moloi toku woliyononi? Iwo mo woiso na ku toi. Moisai tuwoliyonomononi, nonani iwo itouniyaimo no?
11 Ela respondeu: — O senhor não tem balde para tirar água, e o poço é fundo. Como é que vai conseguir essa água da vida?
12 A, nono no moini aniyopa Yokoposo tosouwaini? Totayo na aimokoki, ninani iwo si i mo, na posikomosiki. Awitono iyali mani, puwolikomosikino. Nukutai koloniso puwololukomosikino. A, nono no iwo siya tuwoliyonomononi?”
12 Nosso antepassado Jacó nos deu este poço. Ele, os seus filhos e os seus animais beberam água daqui. Será que o senhor é mais importante do que Jacó?
13 Nosai no mo fowasoki, siyokawi imo na isoki, “Nokoyo ninani iwo sikakimo, iwo nukuwa ti monoi uwoyoimo.
13 Então Jesus disse:
14 Ulai nokosu mo yani iwo siyaso sikakimo, iwo nukuwa mo ti monoi pa kalo manoiso. Wiyou, asani iwoso sikakimo, iwo komu komiyai auwoniyouwoimo, tani mulu poiso. Na yousi itouniyaimoimo, aniyopa poi poi.” Siyokawi imo aino na isoki, Isiso mo.
14 mas a pessoa que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Porque a água que eu lhe der se tornará nela uma fonte de água que dará vida eterna.
15 Nosai no mo imoki, noni mo, “Noko Siyoli, nonani iwo na puwoliyomono. Ya sikakimo, iwo nukuwa pa uwomonoiso, pa woliya tumomosoiso.” Ainoso imoki, piyomusoki, iwa iwo monoiwo.
15 Então a mulher pediu: — Por favor, me dê dessa água! Assim eu nunca mais terei sede e não precisarei mais vir aqui buscar água.
16 Nosai no mo; imoki mo; noniso na isoki, “Soi su, nani noko na pokausiyano.”
16 — Vá chamar o seu marido e volte aqui! — ordenou Jesus.
17 Ulai noniyo, “Yo mo nokowoi muwoi, noko mo uwofa.”
17 — Eu não tenho marido! — respondeu a mulher. Então Jesus disse:
18 Naino siya uwai nokoso aulalokini, siyasonuso. Lolaisu mo noko siyani auso tiyousini, wosu woso, pa aukiniso. Motu na timononi.”
18 pois já teve cinco, e este que você tem agora não é, de fato, seu marido. Sim, você falou a verdade.
19 Nosai no mo; noni mo na imoki, “Noko Siyoli, moloi nono no sai? Koto saso mo asani molo aluwai mo sai. Ya tiyomu, nono mo Kotoni mulu lukasiko nokota nali.”
19 A mulher respondeu: — Agora eu sei que o senhor é um
20 Ulai imoki, “Ninani yu tonimai Koto monoi pomolokima yomosikino, koini aniyopa iyaliyo. Yuto noko iyali moiyo tiyamonuwo, Yolusolimo nokonu siyolimai saso molokimowumo, noko komaso noko mo. Nonayo piyomu.”
20 Os nossos antepassados adoravam a Deus neste monte , mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde devemos adorá-lo.
21 Nosai no mo na isoki, “Woli, yani imo na pukwaimono. Amuwoi tinoso ninani yu tonimai saso pa molokimoinuwoso. Apou Siyoli monoi mo Yolusolimo nokonu siyoli saso pa molokimoikiso.”
21 Jesus disse:
22 Ulai isoki, “Somaliya noko nokolalo moi mo to monoi mo sai muwoi, afonimaiso tomolokimo manonuwo. Yuto noko koi mo sai. Na tomolokimo manonoki. Noko fasiko nokota siyoli mo Yuto nokoni alisai tauwono. No monoi no.
22 Vocês, samaritanos, não sabem o que adoram, mas nós sabemos o que adoramos porque a salvação vem dos judeus.
23 Amuwoi tino mo Kotoni Mulu Itouniyaimo Nokotayo Apou Siyoli na wiyotiyoimo, asi asi noko nokolaloso mo. To mo Kota Koto na. No monoi no saino itouniyaimoinomo, na molokimalo liyaiyoinomo. Tani Mulu Itouniyaimo Nokotayo noinomo molokimaloinomo. Lolai mani, siyai mo sai. Nonani noko iyali monoi Apou Siyoli mo mulu mo waliyo. Toiyo molokimo monoi na tiyo.
23 Mas virá o tempo, e, de fato, já chegou, em que os verdadeiros adoradores vão adorar o Pai em espírito e em verdade. Pois são esses que o Pai quer que o adorem.
24 Koto mo mulu saso. Ta noinomo noko mo mulu tonofalowoi si na. Tani Mulu Itouniyaimo Nokotani amiyo mulu tonofalo ulolakimo, Kota Koto monoi saino itouniyaimoinomo, na molokimoinomo.” Aino isoki, Isiso mo.
24 Deus é Espírito, e por isso os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Nosai no mo; noni mo na imoki, “Yo mo sai, Kotoyo muwokai nokota mo tumoimo, noko no mo moi no fasimoka tumaki no. Tani siyolo mo Kolaiso tokaluwai manono. Ta tumakimo, na posasoko wiyolumokaloimo.”
25 A mulher respondeu: — Eu sei que o
26 Ulai na isoki, Isiso mo, “Asa, nonowoi imo ni tolukaso no, asa mo nonani nokota nali no.”
26 Então Jesus afirmou:
27 Nosai no mo; amai isoki mo, siyokutono iyali mo ifou tiki, na mulumoloko manokino, “Oi, noniso no hani monoi tiso?” Ulai pa imokinoso, “Moloi tisoni?” Noinoso mani, pa imokinoso, “Hani monoi tisoni?” Aino pa imokinoso.
27 Naquele momento chegaram os seus discípulos e ficaram admirados, pois ele estava conversando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou à mulher o que ela queria. E também não perguntaram a Jesus por que motivo ele estava falando com ela.
28 Nosai no mo; noni mo yasoi. Iwo nau saso potoloso. Nokonuso ifou manosoki. Noko nokolaloso ifou ika tiki, ikoki,
28 Em seguida, a mulher deixou ali o seu pote, voltou até a cidade e disse a todas as pessoas:
29 “Kukuwo, nokoso na pukwaima fuwo. Wiyou, hani komaso ya toku no yaloki no, to mo sai, yasoi na imono. Moloi saino, woi? Nakomo Kolaiso poimo, noko no mo Kotoyo muwokaiki, moi fasimoka tumo monoi.”
29 — Venham ver o homem que disse tudo o que eu tenho feito. Será que ele é o Messias?
30 Ikoki mo; nokonuso utukaimokino, Isisoni auso monoi nuki, noko nokolalo mo.
30 Muitas pessoas saíram da cidade e foram para o lugar onde Jesus estava.
31 Noko nokolaloyo tiwoi muwoi, Isisoni siyokutono iyaliyo imokino, “Aiyolokomomoko nokota, fuo, na pono.” Koloni yasoi iyo tumokino, na imalokino, “Fuo, na pono.”
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus: — Mestre, coma alguma coisa!
32 Ulai Isisoyo ikoki, “Yo mo koloni mo yapoli. Moi mo sai muwoi, nonani koloni mo.” No mo siyokawi imo na.
32 Jesus respondeu:
33 Ulai ikuwanokino, “Nakomo koloni mo noko siyayo poimo iyo tumo.”
33 Então os discípulos começaram a perguntar uns aos outros: — Será que alguém já trouxe comida para ele?
34 Nosai no na ikoki, “Yo mo imono taikiyo nokotani muluso aluwaiyakimo, yo mo yousi itouniyaimoimo, no touwai nokota komiyai. Tani mi uwaimakimo, na yousi itouniyaimoimo, no touwai nokota komiyai.”
34 — A minha comida — disse Jesus — é fazer a vontade daquele que me enviou e terminar o trabalho que ele me deu para fazer.
35 Ulai na ikoki, “Noko nokolaloyo tiyamomosi, “Amu toitati mo uwai; isi aliyoli ulai wamokoimo, na iyoikimo.” Ulai ya timonukuwo, “Lolaisu mo yasoi na wamokokai, lolaisu mo i mo waliyo. Na pofoinaliko taikiyowo. Isi na pukwaikalowo.” Aino ikoki, isi aliyoli monoi muwoi, siyokawi imo nali, noko nokolaloyo mulu alosoko monoi na ikoki.
35 Vocês costumam dizer: “Daqui a quatro meses teremos a colheita.” Mas olhem e vejam bem os campos: o que foi plantado já está maduro e pronto para a colheita.
36 Ti monoi ikoki, “Nokoyo mulu alosoko mo, no mo isi aliyoli komiyai i. Nonani nokoso aiyoloko mo, Kotoyo suo foli monoi na tanoni, aiyoloko nokotaso mo. Mulu alosoko noko nokolaloyo aniyopa poi poi si itouniyaimo monoi na tomolokiko. Noko mo Kotoni imo toku no lukasikaloki no, to mo aliyoli ali kosikwiyalo nokota komiyai. To mani, tomolokiko. No monoi no toti mo tomoso molokiko na, noko nokolaloyo mulu alosoko monoi.
36 Quem colhe recebe o seu salário, e o resultado do seu trabalho é a vida eterna para as pessoas. E assim tanto o que semeia como o que colhe se alegrarão juntos.
37 Nokoyo motu imo tiyamomosi, noino, “Noko siyai mo aliyoli ali tokosikwiyalono, siyai mo isi aliyoli tiyalono.”
37 Porque é verdade o que dizem: “Um semeia, e outro colhe.”
38 Yo mo na imo taikiyokinukuwo, noko mo isi aliyoli komiyai i monoi. Noko siyaiyo aliyoli ali komiyai toku kosikwiyalokino, Kotoni imo mo. Nonani mi siyoli pa anokinuwoso, toiyo na fasikomokinuwo, no monoi no mi uwaimoinuwomo.” Isiso mo siyokawi imo aino ikoki, siyokutono iyaliso.
38 Eu mandei vocês colherem onde não trabalharam; outros trabalharam ali, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Nosai no mo; Saiko noko nokolalo molopoiyo Isisoso mulumolo luwaiyalo tumokino, Somaliya asi noko nokolalo na. Ulai afonimaiso? Noniyo toku yasoi posasoko wiyotiki, na ikoki, “Ya toku no yaloki no, to mo sai, yasoi na imono.” No monoi no Isisoso mulumolo luwaikino, tani auso monoi nuki.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus porque a mulher tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu tenho feito.”
40 Nosai no mo; Isisoni au mo tiki, imalokino, “Koini auso tanuwou na potoi.” Ikoki, “Waliyo na.” No monoi no amoloki tiwoi tanoki.
40 Quando os samaritanos chegaram ao lugar onde Jesus estava, pediram a ele que ficasse com eles, e Jesus ficou ali dois dias.
41 Imo na lukasikaloki mo, noko molopoi noko mo lolaloso mulumolo luwaikino, noko molopoi, wiyou.
41 E muitos outros creram por causa da mensagem dele.
42 Noniso isokino, “Nani imo monoi saso pa tomulumolo luwainokiso. Koi mo tani imo mo yasoi na kwaimonoki. Koi mo sai, ta noinomo asi asi noko moi na samiyaikiyo monoi.” Aino isokino.
42 Eles diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você disse que nós cremos, mas porque nós mesmos o ouvimos falar. E sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo.
43 Nosai no mo; amoloki tiwoi mo uwai; Isiso mo utukaikoki, Kalili asiso na manoki.
43 Depois de ficar dois dias ali, Jesus foi para a região da Galileia.
44 Toku yomuki, “Kotoni mulu lukasiko nokota mo totani asiya asimai tolo mo, tolomu nokoyo pa kisosominoso.” Isiso mo aino toku yomuki, tota amu monoi.
44 Pois, como ele mesmo disse: “Um profeta não é respeitado na sua própria terra.”
45 Ulai Kalili asi mo tumoki mo, tolomu nokoyo imokino, “Waliyo potumo.” Toi mani, Isisoyo yaloso toku yasoi kwaikino, Pasowa koloni wasi popomai, Yolusolimo nokonu siyoliso numai.
45 Quando chegou à Galileia, os moradores dali o receberam bem. É que eles tinham ido à Festa da Páscoa , em Jerusalém, e tinham visto tudo o que Jesus havia feito lá.
46 Nosai no mo; Kano nokonuso ti monoi manoki, Kalili asimai na. Toku mo iwa iwoyo molo wamo ito iwoso no wiyonoki no, nonani nokonuso na. Kopanaumo nokonu Kalili asimai no tanoki no, nomai no komano nokota mo tolokainoki. Nonani nokotani awitono mo ai uwoki.
46 Jesus voltou a Caná da Galileia, onde havia transformado água em vinho. Estava ali um alto funcionário público que morava em Cafarnaum. Ele tinha em casa um filho doente.
47 Nosai no mo apitononi auso imofa kolo koloma tumoki, noino, “Isiso mo yasoi tumoki. Kalili asiso tumoki, Yutiya asisai.” No monoi no Kano nokonuso manoki, Isisoso imanoki, na imaloki, “Yani alu mo ai tuwo, ai mo siyoli. Na kaloimo. Kuku, na pitouniyaima kono, Kopanaumo nokonuso.”
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi pedir a ele que fosse a Cafarnaum e curasse o seu filho, que estava morrendo.
48 Nosai no mo; Isiso mo na imoki, “Hani monoi pa tomulumolo luwaimononuwoso? Moini molo timai mo mulu ifolaluwawoi mi ano somiso mo, pa mulumolo luwaimononuwoso. Hani monoi mulu ifolaluwawoi mi mulu saso tiyonuwo?”
48 Jesus disse ao funcionário:
49 Ulai imoki, komano nokotayo mo, “Noko Siyoli, woi, na pamukono. Amukono somiso mo, yani alu mo na kaloimo, woi.”
49 Ele respondeu: — Senhor, venha depressa, antes que o meu filho morra!
50 Nosai no mo na imoki, “Soi su, nani alu mo pa kaloiso, waliyo na toloimo.” Imoki mo; nonani nokota mo Isisoni imoso waliyo na mulumoloko unuki, na utukaimoki.
50 — Volte para casa! O seu filho vai viver! — disse Jesus. Ele creu nas palavras de Jesus e foi embora.
51 Molo mo manoki manoki manoki; tani mi ano nokoyo molomai na tiki, na ima tumokino, “Oi, nani alu mo waliyo na totolo.”
51 No caminho encontrou-se com os seus empregados, que disseram: — O seu filho está vivo!
52 Ikoki, “A, maniwoi tolosuwa?” Na imokino, “Fai, fai au momono mo futo, ulo yakomai.”
52 Então ele perguntou a que horas o filho havia começado a melhorar. Os empregados responderam: — Ontem, à uma da tarde, a febre passou.
53 Imokino mo; apitono mo na yomuki, “Ulo yakomai nali no Isisoyo fai imona, “Nani alu mo pa kaloiso, waliyo na toloimo.” No monoi no toi koli mulumolo luwaikino.
53 Aí o pai lembrou que havia sido naquela mesma hora que Jesus tinha dito: “O seu filho vai viver.” Então ele e toda a família creram em Jesus.
54 No mo ti monoi mulu ifolaluwawoi mi nali no. Noko nokolaloni molo timai anoki, Kalili asimai, Yutiya asisai ifou ana tumomai.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez depois de ter ido da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.