João 4
Kotoni Imo Itouniyaimo (AMM) vs ARIB
1 Nosai no mo; Falisi moloso aluwai nokoni auso imofa kolo koloma tumoki, noino, “Isisoyo mo Iyono tosouwaiyalo. Noko nokolalo molopoi iwoso tuluwako tolomoi.”
1 Quando, pois, o Senhor soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele, Jesus, fazia e batizava mais discípulos do que João
2 Ulai Isisoyo mo noko uluwakowoi muwoi, tani siyokutono iyaliyoso iwoso puluwakomosikino.
2 {ainda que Jesus mesmo não batizava, mas os seus discípulos}
3 Isiso Siyolisu mo sai, Falisi moloso aluwai nokoyo imofa kwaikino mo, no monoi no Yutiya asiso utukaimoki, Kalili asiso ifou manoki.
3 deixou a Judéia, e foi outra vez para a Galiléia.
4 Manoki manoki manoki, Somaliya asi mulumai tokosiyaiyouki.
4 E era-lhe necessário passar por Samária.
5 Somaliya asi tokosiyaiyouki mo, nokonuso na tumoki. Nokonu siyolo mo Saiko. Yokoponi aniyopa asi mo aumoifaso, asi no mo totani awitono Yusifoso no anoniki no.
5 Chegou, pois, a uma cidade de Samária, chamada Sicar, junto da herdade que Jacó dera a seu filho José;
6 Nokonu kwamai mo Yokoponi iwo si i ku toi. Ulo yakomai iwo si imai na yousikaina tumoki, Isiso mo. Mulu si yousa tumoki. Aluwasai tumoki, no monoi no.
6 achava-se ali o poço de Jacó. Jesus, pois, cansado da viagem, sentou-se assim junto do poço; era cerca da hora sexta.
7 Nosai no mo; amai yousikainoki mo, Somaliya nukonu mo na tumosoki. Iwo woliyona tumoki. Na isoki, Isiso mo, “Iwo puwoliyomono.”
7 Veio uma mulher de Samária tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 Totani siyokutono iyali mo uwofa. Koloni iya tikino, nokonuso. No monoi no isoki, “Iwo puwoliyomono.”
8 Pois seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida.
9 Isoki mo; na imoki, “Nono mo Yuto nokota, asasu mo Somaliya nukonu. Hani monoi timononi, “Iwo puwoliyomono.” Yuto nokoyo Somaliya nokowoi pa pasisikuwano manokinoso. No monoi no imoki, “Hani monoi timononi, “Iwo puwoliyomono.”
9 Disse-lhe então a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, me pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana? {Porque os judeus não se comunicavam com os samaritanos.}
10 Nosai no mo; Isiso mo na isoki, “Nono mo Kotoyo fasi monoi mo sai muwoi. Nono mo sai muwoi, yo no noi? Posainoni mo, nonayo pimononi, “Iwo puwoliyomono.” Iwo puwoliyononinoki, itouniyaimo iwo mo. Yani iwo sikakinimo, na yousi itouniyaimo manoinimo.” Aino na isoki, siyokawi imo mo.
10 Respondeu-lhe Jesus: Se tivesses conhecido o dom de Deus e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe terias pedido e ele te haveria dado água viva.
11 Nosai no mo imoki, “Noko Siyoli, nono mo iwo nau mo uwofa. Moloi toku woliyononi? Iwo mo woiso na ku toi. Moisai tuwoliyonomononi, nonani iwo itouniyaimo no?
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que tirá-la, e o poço é fundo; donde, pois, tens essa água viva?
12 A, nono no moini aniyopa Yokoposo tosouwaini? Totayo na aimokoki, ninani iwo si i mo, na posikomosiki. Awitono iyali mani, puwolikomosikino. Nukutai koloniso puwololukomosikino. A, nono no iwo siya tuwoliyonomononi?”
12 És tu, porventura, maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu o poço, do qual também ele mesmo bebeu, e os filhos, e o seu gado?.
13 Nosai no mo fowasoki, siyokawi imo na isoki, “Nokoyo ninani iwo sikakimo, iwo nukuwa ti monoi uwoyoimo.
13 Replicou-lhe Jesus: Todo o que beber desta água tornará a ter sede;
14 Ulai nokosu mo yani iwo siyaso sikakimo, iwo nukuwa mo ti monoi pa kalo manoiso. Wiyou, asani iwoso sikakimo, iwo komu komiyai auwoniyouwoimo, tani mulu poiso. Na yousi itouniyaimoimo, aniyopa poi poi.” Siyokawi imo aino na isoki, Isiso mo.
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede; pelo contrário, a água que eu lhe der se fará nele uma fonte de água que jorre para a vida eterna.
15 Nosai no mo imoki, noni mo, “Noko Siyoli, nonani iwo na puwoliyomono. Ya sikakimo, iwo nukuwa pa uwomonoiso, pa woliya tumomosoiso.” Ainoso imoki, piyomusoki, iwa iwo monoiwo.
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que não mais tenha sede, nem venha aqui tirá-la.
16 Nosai no mo; imoki mo; noniso na isoki, “Soi su, nani noko na pokausiyano.”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.
17 Ulai noniyo, “Yo mo nokowoi muwoi, noko mo uwofa.”
17 Respondeu a mulher: Não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Disseste bem: Não tenho marido;
18 Naino siya uwai nokoso aulalokini, siyasonuso. Lolaisu mo noko siyani auso tiyousini, wosu woso, pa aukiniso. Motu na timononi.”
18 porque cinco maridos tiveste, e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.
19 Nosai no mo; noni mo na imoki, “Noko Siyoli, moloi nono no sai? Koto saso mo asani molo aluwai mo sai. Ya tiyomu, nono mo Kotoni mulu lukasiko nokota nali.”
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, vejo que és profeta.
20 Ulai imoki, “Ninani yu tonimai Koto monoi pomolokima yomosikino, koini aniyopa iyaliyo. Yuto noko iyali moiyo tiyamonuwo, Yolusolimo nokonu siyolimai saso molokimowumo, noko komaso noko mo. Nonayo piyomu.”
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Nosai no mo na isoki, “Woli, yani imo na pukwaimono. Amuwoi tinoso ninani yu tonimai saso pa molokimoinuwoso. Apou Siyoli monoi mo Yolusolimo nokonu siyoli saso pa molokimoikiso.”
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me, a hora vem, em que nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Ulai isoki, “Somaliya noko nokolalo moi mo to monoi mo sai muwoi, afonimaiso tomolokimo manonuwo. Yuto noko koi mo sai. Na tomolokimo manonoki. Noko fasiko nokota siyoli mo Yuto nokoni alisai tauwono. No monoi no.
22 Vós adorais o que não conheceis; nós adoramos o que conhecemos; porque a salvação vem dos judeus.
23 Amuwoi tino mo Kotoni Mulu Itouniyaimo Nokotayo Apou Siyoli na wiyotiyoimo, asi asi noko nokolaloso mo. To mo Kota Koto na. No monoi no saino itouniyaimoinomo, na molokimalo liyaiyoinomo. Tani Mulu Itouniyaimo Nokotayo noinomo molokimaloinomo. Lolai mani, siyai mo sai. Nonani noko iyali monoi Apou Siyoli mo mulu mo waliyo. Toiyo molokimo monoi na tiyo.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque o Pai procura a tais que assim o adorem.
24 Koto mo mulu saso. Ta noinomo noko mo mulu tonofalowoi si na. Tani Mulu Itouniyaimo Nokotani amiyo mulu tonofalo ulolakimo, Kota Koto monoi saino itouniyaimoinomo, na molokimoinomo.” Aino isoki, Isiso mo.
24 Deus é Espírito, e é necessário que os que o adoram o adorem em espírito e em verdade.
25 Nosai no mo; noni mo na imoki, “Yo mo sai, Kotoyo muwokai nokota mo tumoimo, noko no mo moi no fasimoka tumaki no. Tani siyolo mo Kolaiso tokaluwai manono. Ta tumakimo, na posasoko wiyolumokaloimo.”
25 Replicou-lhe a mulher: Eu sei que vem o Messias {que se chama o Cristo}; quando ele vier há de nos anunciar todas as coisas.
26 Ulai na isoki, Isiso mo, “Asa, nonowoi imo ni tolukaso no, asa mo nonani nokota nali no.”
26 Disse-lhe Jesus: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Nosai no mo; amai isoki mo, siyokutono iyali mo ifou tiki, na mulumoloko manokino, “Oi, noniso no hani monoi tiso?” Ulai pa imokinoso, “Moloi tisoni?” Noinoso mani, pa imokinoso, “Hani monoi tisoni?” Aino pa imokinoso.
27 E nisto vieram os seus discípulos, e se admiravam de que estivesse falando com uma mulher; todavia nenhum lhe perguntou: Que é que procuras? ou: Por que falas com ela?
28 Nosai no mo; noni mo yasoi. Iwo nau saso potoloso. Nokonuso ifou manosoki. Noko nokolaloso ifou ika tiki, ikoki,
28 Deixou, pois, a mulher o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 “Kukuwo, nokoso na pukwaima fuwo. Wiyou, hani komaso ya toku no yaloki no, to mo sai, yasoi na imono. Moloi saino, woi? Nakomo Kolaiso poimo, noko no mo Kotoyo muwokaiki, moi fasimoka tumo monoi.”
29 Vinde, vede um homem que me disse tudo quanto eu tenho feito; será este, porventura, o Cristo?
30 Ikoki mo; nokonuso utukaimokino, Isisoni auso monoi nuki, noko nokolalo mo.
30 Saíram, pois, da cidade e vinham ter com ele.
31 Noko nokolaloyo tiwoi muwoi, Isisoni siyokutono iyaliyo imokino, “Aiyolokomomoko nokota, fuo, na pono.” Koloni yasoi iyo tumokino, na imalokino, “Fuo, na pono.”
31 Entrementes os seus discípulos lhe rogavam, dizendo: Rabi, come.
32 Ulai Isisoyo ikoki, “Yo mo koloni mo yapoli. Moi mo sai muwoi, nonani koloni mo.” No mo siyokawi imo na.
32 Ele, porém, respondeu: Uma comida tenho para comer que vós não conheceis.
33 Ulai ikuwanokino, “Nakomo koloni mo noko siyayo poimo iyo tumo.”
33 Então os discípulos diziam uns aos outros: Acaso alguém lhe trouxe de comer?
34 Nosai no na ikoki, “Yo mo imono taikiyo nokotani muluso aluwaiyakimo, yo mo yousi itouniyaimoimo, no touwai nokota komiyai. Tani mi uwaimakimo, na yousi itouniyaimoimo, no touwai nokota komiyai.”
34 Disse-lhes Jesus: A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou, e completar a sua obra.
35 Ulai na ikoki, “Noko nokolaloyo tiyamomosi, “Amu toitati mo uwai; isi aliyoli ulai wamokoimo, na iyoikimo.” Ulai ya timonukuwo, “Lolaisu mo yasoi na wamokokai, lolaisu mo i mo waliyo. Na pofoinaliko taikiyowo. Isi na pukwaikalowo.” Aino ikoki, isi aliyoli monoi muwoi, siyokawi imo nali, noko nokolaloyo mulu alosoko monoi na ikoki.
35 Não dizeis vós: Ainda há quatro meses até que venha a ceifa? Ora, eu vos digo: levantai os vossos olhos, e vede os campos, que já estão brancos para a ceifa.
36 Ti monoi ikoki, “Nokoyo mulu alosoko mo, no mo isi aliyoli komiyai i. Nonani nokoso aiyoloko mo, Kotoyo suo foli monoi na tanoni, aiyoloko nokotaso mo. Mulu alosoko noko nokolaloyo aniyopa poi poi si itouniyaimo monoi na tomolokiko. Noko mo Kotoni imo toku no lukasikaloki no, to mo aliyoli ali kosikwiyalo nokota komiyai. To mani, tomolokiko. No monoi no toti mo tomoso molokiko na, noko nokolaloyo mulu alosoko monoi.
36 Quem ceifa já está recebendo recompensa e ajuntando fruto para a vida eterna; para que o que semeia e o que ceifa juntamente se regozijem.
37 Nokoyo motu imo tiyamomosi, noino, “Noko siyai mo aliyoli ali tokosikwiyalono, siyai mo isi aliyoli tiyalono.”
37 Porque nisto é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro o que ceifa.
38 Yo mo na imo taikiyokinukuwo, noko mo isi aliyoli komiyai i monoi. Noko siyaiyo aliyoli ali komiyai toku kosikwiyalokino, Kotoni imo mo. Nonani mi siyoli pa anokinuwoso, toiyo na fasikomokinuwo, no monoi no mi uwaimoinuwomo.” Isiso mo siyokawi imo aino ikoki, siyokutono iyaliso.
38 Eu vos enviei a ceifar onde não trabalhaste; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Nosai no mo; Saiko noko nokolalo molopoiyo Isisoso mulumolo luwaiyalo tumokino, Somaliya asi noko nokolalo na. Ulai afonimaiso? Noniyo toku yasoi posasoko wiyotiki, na ikoki, “Ya toku no yaloki no, to mo sai, yasoi na imono.” No monoi no Isisoso mulumolo luwaikino, tani auso monoi nuki.
39 E muitos samaritanos daquela cidade creram nele, por causa da palavra da mulher, que testificava: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Nosai no mo; Isisoni au mo tiki, imalokino, “Koini auso tanuwou na potoi.” Ikoki, “Waliyo na.” No monoi no amoloki tiwoi tanoki.
40 Indo, pois, ter com ele os samaritanos, rogaram-lhe que ficasse com eles; e ficou ali dois dias.
41 Imo na lukasikaloki mo, noko molopoi noko mo lolaloso mulumolo luwaikino, noko molopoi, wiyou.
41 E muitos mais creram por causa da palavra dele;
42 Noniso isokino, “Nani imo monoi saso pa tomulumolo luwainokiso. Koi mo tani imo mo yasoi na kwaimonoki. Koi mo sai, ta noinomo asi asi noko moi na samiyaikiyo monoi.” Aino isokino.
42 e diziam à mulher: Já não é pela tua palavra que nós cremos; pois agora nós mesmos temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Nosai no mo; amoloki tiwoi mo uwai; Isiso mo utukaikoki, Kalili asiso na manoki.
43 Passados os dois dias partiu dali para a Galiléia.
44 Toku yomuki, “Kotoni mulu lukasiko nokota mo totani asiya asimai tolo mo, tolomu nokoyo pa kisosominoso.” Isiso mo aino toku yomuki, tota amu monoi.
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não recebe honra na sua própria pátria.
45 Ulai Kalili asi mo tumoki mo, tolomu nokoyo imokino, “Waliyo potumo.” Toi mani, Isisoyo yaloso toku yasoi kwaikino, Pasowa koloni wasi popomai, Yolusolimo nokonu siyoliso numai.
45 Assim, pois, que chegou à Galiléia, os galileus o receberam, porque tinham visto todas as coisas que fizera em Jerusalém na ocasião da festa; pois também eles tinham ido à festa.
46 Nosai no mo; Kano nokonuso ti monoi manoki, Kalili asimai na. Toku mo iwa iwoyo molo wamo ito iwoso no wiyonoki no, nonani nokonuso na. Kopanaumo nokonu Kalili asimai no tanoki no, nomai no komano nokota mo tolokainoki. Nonani nokotani awitono mo ai uwoki.
46 Foi, então, outra vez a Caná da Galiléia, onde da água fizera vinho. Ora, havia um oficial do rei, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 Nosai no mo apitononi auso imofa kolo koloma tumoki, noino, “Isiso mo yasoi tumoki. Kalili asiso tumoki, Yutiya asisai.” No monoi no Kano nokonuso manoki, Isisoso imanoki, na imaloki, “Yani alu mo ai tuwo, ai mo siyoli. Na kaloimo. Kuku, na pitouniyaima kono, Kopanaumo nokonuso.”
47 Quando ele soube que Jesus tinha vindo da Judéia para a Galiléia, foi ter com ele, e lhe rogou que descesse e lhe curasse o filho; pois estava à morte.
48 Nosai no mo; Isiso mo na imoki, “Hani monoi pa tomulumolo luwaimononuwoso? Moini molo timai mo mulu ifolaluwawoi mi ano somiso mo, pa mulumolo luwaimononuwoso. Hani monoi mulu ifolaluwawoi mi mulu saso tiyonuwo?”
48 Então Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e prodígios, de modo algum crereis.
49 Ulai imoki, komano nokotayo mo, “Noko Siyoli, woi, na pamukono. Amukono somiso mo, yani alu mo na kaloimo, woi.”
49 Rogou-lhe o oficial: Senhor, desce antes que meu filho morra.
50 Nosai no mo na imoki, “Soi su, nani alu mo pa kaloiso, waliyo na toloimo.” Imoki mo; nonani nokota mo Isisoni imoso waliyo na mulumoloko unuki, na utukaimoki.
50 Respondeu-lhe Jesus: Vai, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe dissera, e partiu.
51 Molo mo manoki manoki manoki; tani mi ano nokoyo molomai na tiki, na ima tumokino, “Oi, nani alu mo waliyo na totolo.”
51 Quando ele já ia descendo, saíram-lhe ao encontro os seus servos, e lhe disseram que seu filho vivia.
52 Ikoki, “A, maniwoi tolosuwa?” Na imokino, “Fai, fai au momono mo futo, ulo yakomai.”
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora começara a melhorar; ao que lhe disseram: Ontem à hora sétima a febre o deixou.
53 Imokino mo; apitono mo na yomuki, “Ulo yakomai nali no Isisoyo fai imona, “Nani alu mo pa kaloiso, waliyo na toloimo.” No monoi no toi koli mulumolo luwaikino.
53 Reconheceu, pois, o pai ser aquela hora a mesma em que Jesus lhe dissera: O teu filho vive; e creu ele e toda a sua casa.
54 No mo ti monoi mulu ifolaluwawoi mi nali no. Noko nokolaloni molo timai anoki, Kalili asimai, Yutiya asisai ifou ana tumomai.
54 Foi esta a segunda vez que Jesus, ao voltar da Judéia para a Galiléia, ali operou sinal.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.