João 11
Kotoni Imo Itouniyaimo (AMM) vs VC
1 Noko mo ai uwoki. Tani siyolo mo Lasolaso, Pitano nokota na. Pitano nokonu mo Moili noko tini nukutai na, Moiliwoi auwatono Matawoi.
1 Lázaro caiu doente em Betânia, onde estavam Maria e sua irmã Marta.
2 Moili no mo, ai nokota Lasolasoni inaitono, nonani nukonu mo Isiso Siyoli no louwoki no, kou woti iwo itouniyaimoyo. Totani fona tiso solukimoki, komu suwo sopoyo uwosuwakomoki.
2 Maria era quem ungira o Senhor com o óleo perfumado e lhe enxugara os pés com os seus cabelos. E Lázaro, que estava enfermo, era seu irmão.
3 Auwatono ai uwoki mo, no monoi no nokolalo ti mo nokoso iko taikiyokino, “Isiso Siyoliso na pimanowo, tani wolitono itouniyaimo mo ai tuwo.”
3 Suas irmãs mandaram, pois, dizer a Jesus: Senhor, aquele que tu amas está enfermo.
4 Isiso mo nonani imo kwaiki mo, na yomuki, “Ai tuwo. Ulai pa kalokaiyoiso. Koto Siyolini ami wiyoti monoi ai na tuwo. No monoi no Kotoni awitono yani siyolo mani, kaluwaimonaloinomo.” Aino na yomuki.
4 A estas palavras, disse-lhes Jesus: Esta enfermidade não causará a morte, mas tem por finalidade a glória de Deus. Por ela será glorificado o Filho de Deus.
5 Mata noko ti monoi mulu ukuki, Isiso mo, Lasolasowoi monoi.
5 Ora, Jesus amava Marta, Maria, sua irmã, e Lázaro.
6 Ulai somaiso manowoi muwoi. Lasolaso ai imoso kwaiki mo, somaiso manowoi muwoi, amoloki tiwoi mo amai na tanoki.
6 Mas, embora tivesse ouvido que ele estava enfermo, demorou-se ainda dois dias no mesmo lugar.
7 Amoloki tiwoi mo uwai; nosai no mo siyokutono iyaliso na ikoki, “Yutiya asiso ifou niya tonukoni.”
7 Depois, disse a seus discípulos: Voltemos para a Judéia.
8 Ulai toiyo, “Noko Siyoli, tino mo Yuto noko sisiyoliyo tomoki ifoloko unukini, louwa tukolokini. Hani monoi ifou tomanoni?”
8 Mestre, responderam eles, há pouco os judeus te queriam apedrejar, e voltas para lá?
9 — ausente —
9 Jesus respondeu: Não são doze as horas do dia? Quem caminha de dia não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 — ausente —
10 Mas quem anda de noite tropeça, porque lhe falta a luz.
11 Ikoki mo; na ikoki, “Moini woli Lasolaso mo ulololi totoi. Na tolusiyano, yo mo.”
11 Depois destas palavras, ele acrescentou: Lázaro, nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo.
12 Ulai siyokutono iyaliyo imokino, “Noko Siyoli, ulololi mo waliyo. No monoi no waliyo toloimo.”
12 Disseram-lhe os seus discípulos: Senhor, se ele dorme, há de sarar.
13 Aino imokino, mulumolokokino, “Ulololiya ulololi totoiwo.” Isisosu mo Lasolaso kalo monoi na yomuki.
13 Jesus, entretanto, falara da sua morte, mas eles pensavam que falasse do sono como tal.
14 No monoi no mo, ima imo na ikoki, “Lasolaso mo yasoi na kalo, yau.
14 Então Jesus lhes declarou abertamente: Lázaro morreu.
15 Yo mo tani auso piyousi mo, pa pokaloso. Ulai yani ami wiyononinoikuwomo, moiyo mulumolo luwaimono monoi. No monoi no ya tomoloki. Lasolaso yau niya tokiyanokoni.”
15 Alegro-me por vossa causa, por não ter estado lá, para que creiais. Mas vamos a ele.
16 Nosai no mo; Isisoni siyokutono Tomo mo ikoki. Nonani siyolo imo folosai mo noino, atinoyo komu tiwoi kokoki. To mo siyokutono iyaliso na ikoki, “Niya taluwaikoni. Uo nokoyo tukolakinomo, moi mani, tukuwolimoko tomasiwumo.”
16 A isso Tomé, chamado Dídimo, disse aos seus condiscípulos: Vamos também nós, para morrermos com ele.
17 Pitano nokonu mo tiki mo, nokoyo imokino, “Taunoni fainisai ai unukino.”
17 À chegada de Jesus, já havia quatro dias que Lázaro estava no sepulcro.
18 Pitano nokonu mo Yolusolimo nokonu siyoli mo aluwamai muwoi, aumoifaso nali.
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 No monoi no Yuto noko molopoiyo toku yasoi fu si fasiko sa tumokino, Mata noko tiso, Matawoi Moiliwoi. Auwatono mo yau, no monoi no fu si fasiko sa tumokino.
19 Muitos judeus tinham vindo a Marta e a Maria, para lhes apresentar condolências pela morte de seu irmão.
20 Nosai no mo; nokoyo Mataso mo isoki, “Oi, Isiso mo molomai totumo.” Isoki mo; amusiyofuki, molomai kiya fuki. Moili mo numai sisokaisonoki.
20 Mal soube Marta da vinda de Jesus, saiu-lhe ao encontro. Maria, porém, estava sentada em casa.
21 Mata mo Isisoni au mo tumosoki mo, na imoki, “Noko Siyoli, nono mo isoni potolokainoni mo, yani auwa mo pa pokaloso.
21 Marta disse a Jesus: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
22 Ulai waliyo na. Yo mo sai, hani ano monoi Kotoso utolumakinimo, totayo noinomo waliyo na anoinimo.”
22 Mas sei também, agora, que tudo o que pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Nosai no mo na isoki, “Auwano mo na auwoniyouwoimo.”
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão ressurgirá.
24 Ulai Mata mo, “Yo mo sai. Asi fokumomaiso, yau yausai auwonoulumaiso yani auwa mani, na auwoniyouwoimo.”
24 Respondeu-lhe Marta: Sei que há de ressurgir na ressurreição no último dia.
25 Ulai Isisoyo, “Asa mo yau yausai lusokokai nokota. Asayo noinomo noko nokolalo tosi itouniyaimomoi, aniyopa poi poi. Mulumolo luwaimono nokota mo kalakimo, pakoso kalokaiyoiso, Kotoni auso yousi itouniyaimo manoimo, aniyopa poi poi.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que esteja morto, viverá.
26 Aniyopa poi poi yousi itouniyaimo nokota mo mulumolo luwaimonakimo, to mo pa kalokaiyoiso. A, yani imo no waliyo tomulumolokoni?”
26 E todo aquele que vive e crê em mim, jamais morrerá. Crês nisto?
27 “Nasu.” Mata mo na imoki, “Noko Siyoli, yo mo waliyo na tomulumolo luwainoki. Nono mo Kotoni awitono Kolaiso, Kotoyo no muwokaikini no, asi asi noko nokolalo koi fasimoka tumo monoi.” Aino na imoki, Mata mo.
27 Respondeu ela: Sim, Senhor. Eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, aquele que devia vir ao mundo.
28 Imoki mo; nosai no mo; ifou manosoki, auwatonoso wosu woso isanoki, Moiliso. Na isoki, “Aiyolokomomoko nokota mo yasoi tumo. To mo timono taikiyo, nonayo kiyano monoi.”
28 A essas palavras, ela foi chamar sua irmã Maria, dizendo-lhe baixinho: O Mestre está aí e te chama.
29 Isoki mo; Moili mo somaiso auwonisiyouki, tani auso na manosoki.
29 Apenas ela o ouviu, levantou-se imediatamente e foi ao encontro dele.
30 Isiso, to mo nokonuso lotiwoi muwoi, amai pofu toloki, Matayo toku no kwaiya fuki no.
30 {Pois Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava ainda naquele lugar onde Marta o tinha encontrado.}
31 Yuto noko Moili no fu si fasisokino no, nusai toiyo aluwainisiyo fukino. Somaiso auwonisiyouso kwaisokino, amusiyofuso, no monoi no aluwainisiyo fukino, piyamoki, “Auwatononi yauso tosonukuyanowo.”
31 Os judeus que estavam com ela em casa, em visita de pêsames, ao verem Maria levantar-se depressa e sair, seguiram-na, crendo que ela ia ao sepulcro para ali chorar.
32 Moili mo manosoki. Isiso mo kwaiya tumoki mo, tani fokutonomai losiyaikoki, na imoki, “Noko Siyoli, nono mo isoni potolokainoni mo, yani auwa mo pa pokaloso.” Aino imoki,
32 Quando, porém, Maria chegou onde Jesus estava e o viu, lançou-se aos seus pés e disse-lhe: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
33 soniki. Isiso mo soniso kwaisoki mo, mulu mo yau. Yuto noko no aluwainisiyo tumokino no, toi mani, sonukuso kwaikoki. Mulu mo puwoso, mulu mo na kaloki.
33 Ao vê-la chorar assim, como também todos os judeus que a acompanhavam, Jesus ficou intensamente comovido em espírito. E, sob o impulso de profunda emoção,
34 Na ikoki, “Ai unu asi no moiso?” Imokino, “Noko Siyoli, kuku, na pokiya tumo.”
34 perguntou: Onde o pusestes? Responderam-lhe: Senhor, vinde ver.
35 Nosai no mo; Isiso mo na soniki.
35 Jesus pôs-se a chorar.
36 Yuto nokoyo ikuwanokino, “Soniso na pukwaiwo. Wiyou, to monoi mulu mo yau.”
36 Observaram por isso os judeus: Vede como ele o amava!
37 Siyaiyosu iyamoki, “Molo kau kau nokota monoiso itouniyaimokai, to mo. Noko ai nokota no hani monoi yau monoi no pa alukimoso?” Aino iyamoki.
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos do cego de nascença, fazer com que este não morresse?
38 No monoi no mo, Isiso mo ti monoi mulu mo puwoso, ai unuso manoki. Yu asi iso ai unukaikino. Tomoki siyoliyo itu loti ufiyaimokaikino.
38 Tomado, novamente, de profunda emoção, Jesus foi ao sepulcro. Era uma gruta, coberta por uma pedra.
39 Yu asi i mo tumoki mo, nokoso na ikoki, “Tomoki na pololomotaiwo.” Ulai Mata mo imoki, “Noko Siyoli, ulai moloi monoi woi?” Noko yauni inaitono Mata mo na imoki, “Moloi monoi woi? Noko yau woti mo wiyou. Taunoni fainisai na kaloki.”
39 Jesus ordenou: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, pois há quatro dias que ele está aí...
40 Ulai Isisoyo mo, “A, yani imo no tofufolikomoni? Yasoi na imonoki, “Mulumolo luwaimonakinimo, Koto Siyolini amiso kiyoinimo.”
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu: Se creres, verás a glória de Deus? Tiraram, pois, a pedra.
41 Nosai no mo; tomoki na lolomotaikino. Lolomotaikino mo; Isiso mo na you foinalikoki, na imoki, “Apou, yani imo na tukwaimononi, no monoi no wafisu na timonoki.
41 Levantando Jesus os olhos ao alto, disse: Pai, rendo-te graças, porque me ouviste.
42 Yo mo sai, yani imo mo saiso saiso na tukwaimono manoni. Noko nokolalo ni si no, toi mo sai muwoi. No monoi no timonoki, toi mulumolo luwaimono monoi, saino unumono monoi, nonayo imono taikiyokini.”
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas falo assim por causa do povo que está em roda, para que creiam que tu me enviaste.
43 Puwoso monoi imoki mo; yau nokotaso na aliyoniki, siyoliso na imoki, “Lasolaso, na pamufu.”
43 Depois destas palavras, exclamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Nosai no na amufuki. Yau nokota mo na auwoniyouki, na amufuki. Wiyouwa wiyou, tunoyo yalokonokai na amufuki, naino fona yalokonokai. Amu molo mani, tunofayo yalokonokai. Isiso mo noko nokolaloso ikoki, “Na pofololokomowo, pimowo, manumo.”
44 E o morto saiu, tendo os pés e as mãos ligados com faixas, e o rosto coberto por um sudário. Ordenou então Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 No monoi no mo, Yuto noko molopoi mo Isisoso lolaloso mulumolo luwaikino. Ulai afonimaiso? Moiliso kosa tumokino mo, yausai lusikaiso na kwaikino, no monoi no.
45 Muitos dos judeus, que tinham vindo a Marta e Maria e viram o que Jesus fizera, creram nele.
46 Siyaisu mo Falisi moloso aluwai nokoso ikanokino, ikokino, “Isiso mo noko yau lusikai.”
46 Alguns deles, porém, foram aos fariseus e lhes contaram o que Jesus realizara.
47 Nosai no mo; nokotalo iyaliso aliyonikokino. Falisi moloso aluwai nokowoi lotu samukuko noko sisiyoliwoi, toiyo nokotalo iyali mo aliyonikokino, imo lukaso monoi. Ikuwanokino, “Moloi tiyokoni? Noko no mo, to mo mulu ifolaluwawoi mi tanomosi, noko nokolaloni molo timai.
47 Os pontífices e os fariseus convocaram o conselho e disseram: Que faremos? Esse homem multiplica os milagres.
48 Wiyouwa wiyou, alukimo somiso mo, noko nokolalo komaso aluwaiyoinomo. Wonikaluso Lomo nokoyo amiyaikiyomoka tumoinomo, lotu nu siyoli aiko uwokaiya tumoino, toini fona wosuwoiso aiko soi, moini noko nokolalo mo.” Aino ikuwanokino.
48 Se o deixarmos proceder assim, todos crerão nele, e os romanos virão e arruinarão a nossa cidade e toda a nação.
49 Nosai no mo; Kaiyofa ikoki. Isiso tukolomai nonani nokota mo totawoi lotu samukuko nokota siyoli na. Na ikoki, to mo, “A, moi no mulu no uwofa woi?
49 Um deles, chamado Caifás, que era o sumo sacerdote daquele ano, disse-lhes: Vós não entendeis nada!
50 Wonikaluso Lomo nokoyo uwokaikomomoka tumoinomo, Yuto noko moiso. Ulai noko siyayo moi kwalomai monoi kalakimo, no mo waliyo. Hani monoi moi no sai pakoso?”
50 Nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça toda a nação.
51 Aino na ikoki, Kaiyofa mo. Piyomuki, totani muluyosowo. Ulai totani muluyoso muwoi, Kotoni muluyosu nali no. Isiso tukolomai, nomai no mo Kaiyofa mo totawoi lotu samukuko nokota siyoli na, no monoi no posasokoki, Isiso kalo monoi mo. Yuto noko nokolalo kwalomai monoi kalo uku monoi, ainonani monoi posasokoki, Kaiyofa mo.
51 E ele não disse isso por si mesmo, mas, como era o sumo sacerdote daquele ano, profetizava que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Motu na. Ulai Yuto noko nokolalo monoi saso muwoi, Kotoni alalo komaso monoi nali no. Isoni ausoni no si liyai no, toi monoi mani, kwalomai monoi kalo uku na, si tomasimo monoi.
52 e não somente pela nação, mas também para que fossem reconduzidos à unidade os filhos de Deus dispersos.
53 Nosai no mo; nokotalo iyaliso ikoki mo; imo na lukasokaikino. Isiso tukolo imo na lukasokaikino.
53 E desde aquele momento resolveram tirar-lhe a vida.
54 No monoi no Isiso no Yuto noko sisiyolini molo timai no moloi mano liyai monoi? Nu somiso asi kwasai sanoki, Isiso iyali mo, Ifolaimo nokonuso.
54 Em conseqüência disso, Jesus já não andava em público entre os judeus. Retirou-se para uma região vizinha do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ali se detinha com seus discípulos.
55 Nosai no mo; Pasowa koloni wasi popo mo aumoifaso. Yuto noko nokolaloni mi fou fouko popo siyoli mo. Nomai no noko nokolalo molopoiyo totaini asi folo folo utukaiko liyaikino, Yolusolimo nokonu siyoliso nuki. Pasowa koloni wasiwoi muwoi, toku mo Kotoni molo timai iwo loukanokino, piyamoki, Kotoni imo mo futowo. Iwo louko somiso mo, Pasowa koloni wasi mo au au. No monoi no Yolusolimo nokonuso nuki, Pasowa popo mo aumoifaso.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muita gente de todo o país subia a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Yolusolimo mo tiki mo, Isisoso ikoliyalo manokino. Lotu nu siyoliso siki, na ikuwanokino, “Nakomo tumowoi muwoi. Koloni pa wasiya tumoiso poi. Na piyamowo.”
56 Procuravam Jesus e falavam uns com os outros no templo: Que vos parece? Achais que ele não virá à festa?
57 Nokotalo iyaliyo imo ami toku yasoi ikokaikino, “Isisoso kiyakinuwomo, na pa imoka tumowo.” Aino toku yasoi ikokaikino, lotu samukuko noko sisiyoliwoi Falisi moloso aluwai nokowoi.
57 Mas os sumos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que todo aquele que soubesse onde ele estava o denunciasse, para o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.