João 11

Kotoni Imo Itouniyaimo (AMM) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Noko mo ai uwoki. Tani siyolo mo Lasolaso, Pitano nokota na. Pitano nokonu mo Moili noko tini nukutai na, Moiliwoi auwatono Matawoi.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era do povoado de Betânia, onde Maria e a sua irmã Marta moravam.
2 Moili no mo, ai nokota Lasolasoni inaitono, nonani nukonu mo Isiso Siyoli no louwoki no, kou woti iwo itouniyaimoyo. Totani fona tiso solukimoki, komu suwo sopoyo uwosuwakomoki.
2 (Esta Maria era a mesma que pôs perfume nos pés do Senhor Jesus e os enxugou com os seus cabelos. Era o irmão dela, Lázaro, que estava doente.)
3 Auwatono ai uwoki mo, no monoi no nokolalo ti mo nokoso iko taikiyokino, “Isiso Siyoliso na pimanowo, tani wolitono itouniyaimo mo ai tuwo.”
3 As duas irmãs mandaram dizer a Jesus: — Senhor, o seu querido amigo Lázaro está doente!
4 Isiso mo nonani imo kwaiki mo, na yomuki, “Ai tuwo. Ulai pa kalokaiyoiso. Koto Siyolini ami wiyoti monoi ai na tuwo. No monoi no Kotoni awitono yani siyolo mani, kaluwaimonaloinomo.” Aino na yomuki.
4 Quando Jesus recebeu a notícia, disse:
5 Mata noko ti monoi mulu ukuki, Isiso mo, Lasolasowoi monoi.
5 Jesus amava muito Marta, e a sua irmã, e também Lázaro.
6 Ulai somaiso manowoi muwoi. Lasolaso ai imoso kwaiki mo, somaiso manowoi muwoi, amoloki tiwoi mo amai na tanoki.
6 Porém quando soube que Lázaro estava doente, ainda ficou dois dias onde estava.
7 Amoloki tiwoi mo uwai; nosai no mo siyokutono iyaliso na ikoki, “Yutiya asiso ifou niya tonukoni.”
7 Então disse aos seus discípulos:
8 Ulai toiyo, “Noko Siyoli, tino mo Yuto noko sisiyoliyo tomoki ifoloko unukini, louwa tukolokini. Hani monoi ifou tomanoni?”
8 Mas eles disseram: — Mestre, faz tão pouco tempo que o povo de lá queria matá-lo a pedradas, e o senhor quer voltar?
9 — ausente —
9 Jesus respondeu:
10 — ausente —
10 Mas, se anda de noite, tropeça porque nele não existe luz.
11 Ikoki mo; na ikoki, “Moini woli Lasolaso mo ulololi totoi. Na tolusiyano, yo mo.”
11 Jesus disse isso e depois continuou:
12 Ulai siyokutono iyaliyo imokino, “Noko Siyoli, ulololi mo waliyo. No monoi no waliyo toloimo.”
12 — Senhor, se ele está dormindo, isso quer dizer que vai ficar bom! — disseram eles.
13 Aino imokino, mulumolokokino, “Ulololiya ulololi totoiwo.” Isisosu mo Lasolaso kalo monoi na yomuki.
13 Mas o que Jesus queria dizer era que Lázaro estava morto. Porém eles pensavam que ele estivesse falando do sono natural.
14 No monoi no mo, ima imo na ikoki, “Lasolaso mo yasoi na kalo, yau.
14 Então Jesus disse claramente:
15 Yo mo tani auso piyousi mo, pa pokaloso. Ulai yani ami wiyononinoikuwomo, moiyo mulumolo luwaimono monoi. No monoi no ya tomoloki. Lasolaso yau niya tokiyanokoni.”
15 mas eu estou alegre por não ter estado lá com ele, pois assim vocês vão crer. Vamos até a casa dele.
16 Nosai no mo; Isisoni siyokutono Tomo mo ikoki. Nonani siyolo imo folosai mo noino, atinoyo komu tiwoi kokoki. To mo siyokutono iyaliso na ikoki, “Niya taluwaikoni. Uo nokoyo tukolakinomo, moi mani, tukuwolimoko tomasiwumo.”
16 Então Tomé, chamado “o Gêmeo”, disse aos outros discípulos: — Vamos nós também a fim de morrer com o Mestre!
17 Pitano nokonu mo tiki mo, nokoyo imokino, “Taunoni fainisai ai unukino.”
17 Quando Jesus chegou, já fazia quatro dias que Lázaro havia sido sepultado.
18 Pitano nokonu mo Yolusolimo nokonu siyoli mo aluwamai muwoi, aumoifaso nali.
18 Betânia ficava a menos de três quilômetros de Jerusalém,
19 No monoi no Yuto noko molopoiyo toku yasoi fu si fasiko sa tumokino, Mata noko tiso, Matawoi Moiliwoi. Auwatono mo yau, no monoi no fu si fasiko sa tumokino.
19 e muitas pessoas tinham vindo visitar Marta e Maria para as consolarem por causa da morte do irmão.
20 Nosai no mo; nokoyo Mataso mo isoki, “Oi, Isiso mo molomai totumo.” Isoki mo; amusiyofuki, molomai kiya fuki. Moili mo numai sisokaisonoki.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele. Porém Maria ficou sentada em casa.
21 Mata mo Isisoni au mo tumosoki mo, na imoki, “Noko Siyoli, nono mo isoni potolokainoni mo, yani auwa mo pa pokaloso.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido!
22 Ulai waliyo na. Yo mo sai, hani ano monoi Kotoso utolumakinimo, totayo noinomo waliyo na anoinimo.”
22 Mas eu sei que, mesmo assim, Deus lhe dará tudo o que o senhor pedir a ele.
23 Nosai no mo na isoki, “Auwano mo na auwoniyouwoimo.”
23 — O seu irmão vai ressuscitar! — disse Jesus.
24 Ulai Mata mo, “Yo mo sai. Asi fokumomaiso, yau yausai auwonoulumaiso yani auwa mani, na auwoniyouwoimo.”
24 Marta respondeu: — Eu sei que ele vai ressuscitar no último dia!
25 Ulai Isisoyo, “Asa mo yau yausai lusokokai nokota. Asayo noinomo noko nokolalo tosi itouniyaimomoi, aniyopa poi poi. Mulumolo luwaimono nokota mo kalakimo, pakoso kalokaiyoiso, Kotoni auso yousi itouniyaimo manoimo, aniyopa poi poi.
25 Então Jesus afirmou:
26 Aniyopa poi poi yousi itouniyaimo nokota mo mulumolo luwaimonakimo, to mo pa kalokaiyoiso. A, yani imo no waliyo tomulumolokoni?”
26 e quem vive e crê em mim nunca morrerá. Você acredita nisso?
27 “Nasu.” Mata mo na imoki, “Noko Siyoli, yo mo waliyo na tomulumolo luwainoki. Nono mo Kotoni awitono Kolaiso, Kotoyo no muwokaikini no, asi asi noko nokolalo koi fasimoka tumo monoi.” Aino na imoki, Mata mo.
27 — Sim, senhor! — disse ela. — Eu creio que o senhor é o Messias , o Filho de Deus, que devia vir ao mundo.
28 Imoki mo; nosai no mo; ifou manosoki, auwatonoso wosu woso isanoki, Moiliso. Na isoki, “Aiyolokomomoko nokota mo yasoi tumo. To mo timono taikiyo, nonayo kiyano monoi.”
28 Depois de dizer isso, Marta foi, chamou Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Isoki mo; Moili mo somaiso auwonisiyouki, tani auso na manosoki.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi encontrar-se com Jesus.
30 Isiso, to mo nokonuso lotiwoi muwoi, amai pofu toloki, Matayo toku no kwaiya fuki no.
30 Pois ele não tinha chegado ao povoado, mas ainda estava no lugar onde Marta o havia encontrado.
31 Yuto noko Moili no fu si fasisokino no, nusai toiyo aluwainisiyo fukino. Somaiso auwonisiyouso kwaisokino, amusiyofuso, no monoi no aluwainisiyo fukino, piyamoki, “Auwatononi yauso tosonukuyanowo.”
31 As pessoas que estavam na casa com Maria, consolando-a, viram que ela se levantou e saiu depressa. Então foram atrás dela, pois pensavam que ela ia ao túmulo para chorar ali.
32 Moili mo manosoki. Isiso mo kwaiya tumoki mo, tani fokutonomai losiyaikoki, na imoki, “Noko Siyoli, nono mo isoni potolokainoni mo, yani auwa mo pa pokaloso.” Aino imoki,
32 Maria chegou ao lugar onde Jesus estava e logo que o viu caiu aos pés dele e disse: — Se o senhor tivesse estado aqui, o meu irmão não teria morrido!
33 soniki. Isiso mo soniso kwaisoki mo, mulu mo yau. Yuto noko no aluwainisiyo tumokino no, toi mani, sonukuso kwaikoki. Mulu mo puwoso, mulu mo na kaloki.
33 Jesus viu Maria chorando e viu as pessoas que estavam com ela chorando também. Então ficou muito comovido e aflito
34 Na ikoki, “Ai unu asi no moiso?” Imokino, “Noko Siyoli, kuku, na pokiya tumo.”
34 e perguntou: — Venha ver, senhor! — responderam.
35 Nosai no mo; Isiso mo na soniki.
35 Jesus chorou.
36 Yuto nokoyo ikuwanokino, “Soniso na pukwaiwo. Wiyou, to monoi mulu mo yau.”
36 Então as pessoas disseram: — Vejam como ele amava Lázaro!
37 Siyaiyosu iyamoki, “Molo kau kau nokota monoiso itouniyaimokai, to mo. Noko ai nokota no hani monoi yau monoi no pa alukimoso?” Aino iyamoki.
37 Mas algumas delas disseram: — Ele curou o cego. Será que não poderia ter feito alguma coisa para que Lázaro não morresse?
38 No monoi no mo, Isiso mo ti monoi mulu mo puwoso, ai unuso manoki. Yu asi iso ai unukaikino. Tomoki siyoliyo itu loti ufiyaimokaikino.
38 Jesus ficou outra vez muito comovido. Ele foi até o túmulo, que era uma gruta com uma pedra colocada na entrada,
39 Yu asi i mo tumoki mo, nokoso na ikoki, “Tomoki na pololomotaiwo.” Ulai Mata mo imoki, “Noko Siyoli, ulai moloi monoi woi?” Noko yauni inaitono Mata mo na imoki, “Moloi monoi woi? Noko yau woti mo wiyou. Taunoni fainisai na kaloki.”
39 e ordenou: Marta, a irmã do morto, disse: — Senhor, ele está cheirando mal, pois já faz quatro dias que foi sepultado!
40 Ulai Isisoyo mo, “A, yani imo no tofufolikomoni? Yasoi na imonoki, “Mulumolo luwaimonakinimo, Koto Siyolini amiso kiyoinimo.”
40 Jesus respondeu:
41 Nosai no mo; tomoki na lolomotaikino. Lolomotaikino mo; Isiso mo na you foinalikoki, na imoki, “Apou, yani imo na tukwaimononi, no monoi no wafisu na timonoki.
41 Então tiraram a pedra. Jesus olhou para o céu e disse:
42 Yo mo sai, yani imo mo saiso saiso na tukwaimono manoni. Noko nokolalo ni si no, toi mo sai muwoi. No monoi no timonoki, toi mulumolo luwaimono monoi, saino unumono monoi, nonayo imono taikiyokini.”
42 Eu sei que sempre me ouves; mas eu estou dizendo isso por causa de toda esta gente que está aqui, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 Puwoso monoi imoki mo; yau nokotaso na aliyoniki, siyoliso na imoki, “Lasolaso, na pamufu.”
43 Depois de dizer isso, gritou:
44 Nosai no na amufuki. Yau nokota mo na auwoniyouki, na amufuki. Wiyouwa wiyou, tunoyo yalokonokai na amufuki, naino fona yalokonokai. Amu molo mani, tunofayo yalokonokai. Isiso mo noko nokolaloso ikoki, “Na pofololokomowo, pimowo, manumo.”
44 E o morto saiu. Os seus pés e as suas mãos estavam enfaixados com tiras de pano, e o seu rosto estava enrolado com um pano. Então Jesus disse:
45 No monoi no mo, Yuto noko molopoi mo Isisoso lolaloso mulumolo luwaikino. Ulai afonimaiso? Moiliso kosa tumokino mo, yausai lusikaiso na kwaikino, no monoi no.
45 Muitas pessoas que tinham ido visitar Maria viram o que Jesus tinha feito e creram nele.
46 Siyaisu mo Falisi moloso aluwai nokoso ikanokino, ikokino, “Isiso mo noko yau lusikai.”
46 Mas algumas pessoas voltaram e contaram aos fariseus o que ele havia feito.
47 Nosai no mo; nokotalo iyaliso aliyonikokino. Falisi moloso aluwai nokowoi lotu samukuko noko sisiyoliwoi, toiyo nokotalo iyali mo aliyonikokino, imo lukaso monoi. Ikuwanokino, “Moloi tiyokoni? Noko no mo, to mo mulu ifolaluwawoi mi tanomosi, noko nokolaloni molo timai.
47 Então os fariseus e os chefes dos sacerdotes se reuniram com o Conselho Superior e disseram: — O que é que nós vamos fazer? Esse homem está fazendo muitos milagres!
48 Wiyouwa wiyou, alukimo somiso mo, noko nokolalo komaso aluwaiyoinomo. Wonikaluso Lomo nokoyo amiyaikiyomoka tumoinomo, lotu nu siyoli aiko uwokaiya tumoino, toini fona wosuwoiso aiko soi, moini noko nokolalo mo.” Aino ikuwanokino.
48 Se deixarmos que ele continue fazendo essas coisas, todos vão crer nele. Aí as autoridades romanas agirão contra nós e destruirão o Templo e o nosso país.
49 Nosai no mo; Kaiyofa ikoki. Isiso tukolomai nonani nokota mo totawoi lotu samukuko nokota siyoli na. Na ikoki, to mo, “A, moi no mulu no uwofa woi?
49 Então Caifás, que naquele ano era o Grande Sacerdote , disse: — Vocês não sabem nada!
50 Wonikaluso Lomo nokoyo uwokaikomomoka tumoinomo, Yuto noko moiso. Ulai noko siyayo moi kwalomai monoi kalakimo, no mo waliyo. Hani monoi moi no sai pakoso?”
50 Será que não entendem que para vocês é melhor que morra apenas um homem pelo povo do que deixar que o país todo seja destruído?
51 Aino na ikoki, Kaiyofa mo. Piyomuki, totani muluyosowo. Ulai totani muluyoso muwoi, Kotoni muluyosu nali no. Isiso tukolomai, nomai no mo Kaiyofa mo totawoi lotu samukuko nokota siyoli na, no monoi no posasokoki, Isiso kalo monoi mo. Yuto noko nokolalo kwalomai monoi kalo uku monoi, ainonani monoi posasokoki, Kaiyofa mo.
51 Naquele momento Caifás não estava falando por si mesmo. Mas, como ele era o Grande Sacerdote naquele ano, estava profetizando que Jesus ia morrer pela nação.
52 Motu na. Ulai Yuto noko nokolalo monoi saso muwoi, Kotoni alalo komaso monoi nali no. Isoni ausoni no si liyai no, toi monoi mani, kwalomai monoi kalo uku na, si tomasimo monoi.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus que estão espalhados por toda parte.
53 Nosai no mo; nokotalo iyaliso ikoki mo; imo na lukasokaikino. Isiso tukolo imo na lukasokaikino.
53 Então, daquele dia em diante, os líderes judeus fizeram planos para matar Jesus.
54 No monoi no Isiso no Yuto noko sisiyolini molo timai no moloi mano liyai monoi? Nu somiso asi kwasai sanoki, Isiso iyali mo, Ifolaimo nokonuso.
54 Por isso ele já não andava publicamente na Judeia, mas foi para uma região perto do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ficou ali com os seus discípulos.
55 Nosai no mo; Pasowa koloni wasi popo mo aumoifaso. Yuto noko nokolaloni mi fou fouko popo siyoli mo. Nomai no noko nokolalo molopoiyo totaini asi folo folo utukaiko liyaikino, Yolusolimo nokonu siyoliso nuki. Pasowa koloni wasiwoi muwoi, toku mo Kotoni molo timai iwo loukanokino, piyamoki, Kotoni imo mo futowo. Iwo louko somiso mo, Pasowa koloni wasi mo au au. No monoi no Yolusolimo nokonuso nuki, Pasowa popo mo aumoifaso.
55 Faltava pouco tempo para a Festa da Páscoa . Muitos judeus foram a Jerusalém antes da festa para tomar parte na cerimônia de purificação .
56 Yolusolimo mo tiki mo, Isisoso ikoliyalo manokino. Lotu nu siyoliso siki, na ikuwanokino, “Nakomo tumowoi muwoi. Koloni pa wasiya tumoiso poi. Na piyamowo.”
56 Eles procuravam Jesus e, no pátio do Templo, perguntavam uns aos outros: — O que é que vocês acham? Será que ele vem à festa?
57 Nokotalo iyaliyo imo ami toku yasoi ikokaikino, “Isisoso kiyakinuwomo, na pa imoka tumowo.” Aino toku yasoi ikokaikino, lotu samukuko noko sisiyoliwoi Falisi moloso aluwai nokowoi.
57 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus queriam prender Jesus. Por isso tinham dado ordem para que, se alguém soubesse, contasse onde ele estava.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.