Atos 9

Kotoni Imo Itouniyaimo (AMM) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Nosai no mo; Solo mo uo imo amai iko manoki, Siyoli Nokotani moloso aluwai noko nokolaloso. Tukuwoli imo iko manoki. Totawoi lotu samukuko nokota siyolini auso manoki,
1 Enquanto isso, Saulo só respirava ameaças e morte contra os discípulos do Senhor. Apresentou-se ao príncipe dos sacerdotes,
2 na imoki, “Oi, yo monoi aino imo na pokuluti taikiyo, lotu samukuko nokoso, Tomasoko nokonuso no tosi liyai no. Yo mo nonani nokonuso na manoimo. Molo tonofaloso aluwai noko ikolikanoimo, noko nokolalowoi, kuloli kolisano monoi. Yo mo Yolusolimo kalopuloso monoi kuloli koliyo tumo monoi na tiyo.”
2 e pediu-lhe cartas para as sinagogas de Damasco, com o fim de levar presos a Jerusalém todos os homens e mulheres que achasse seguindo essa doutrina.
3 Nosai no mo; nonani paso mo yasoi iki mo, Tomasoko nokonu moloso na manoki. Manoki manoki manoki; Tomasoko aumoifa mo na tumoki. Lolai siyaso saloma komiyai na momaliyomiki, kumokisai.
3 Durante a viagem, estando já perto de Damasco, subitamente o cercou uma luz resplandecente vinda do céu.
4 Asiso usukuna konoki, ko na imo na kwaimoki, noino na imoki, “Solo, Solo, hani monoi tuwomono manoni, woi?”
4 Caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Ulai imoki, Soloyo mo, “Noko Siyoli, nono no noi?” “Isiso asasu, nonayo no tuwokaimononi no.
5 Saulo disse: Quem és, Senhor? Respondeu ele: Eu sou Jesus, a quem tu persegues. {Duro te é recalcitrar contra o aguilhão.
6 Ulai na potolau, Tomasoko nokonuso na poloti. Nokoyo amai imoinimo, no yakini no. Tani imoso na pa kwaimo.” Ko naso aino na kwaimoki, Soloyo mo.
6 Então, trêmulo e atônito, disse ele: Senhor, que queres que eu faça? Respondeu-lhe o Senhor:} Levanta-te, entra na cidade. Aí te será dito o que deves fazer.
7 Ulai Soloso aluwai nokoyo ko lopukokai siki. Ulai afonimaiso? Ko naso kwaimokino, ulai imo lukaso nokotaso uwofa kikino.
7 Os homens que o acompanhavam enchiam-se de espanto, pois ouviam perfeitamente a voz, mas não viam ninguém.
8 Nosai no Solo mo na auwoniyouki, na louwa foinalikoki, ulai hani mo kiwoi muwoi. Molo mo kau kau. No monoi no siyokutono iyaliyo nainosai komi kawiyo tikino, Tomasoko nokonuso.
8 Saulo levantou-se do chão. Abrindo, porém, os olhos, não via nada. Tomaram-no pela mão e o introduziram em Damasco,
9 Ulo tauwoi mo hani mo kiwoi muwoi. Iwo sikowoi muwoi, pa no manokiso. Afonimaiso yousiki.
9 onde esteve três dias sem ver, sem comer nem beber.
10 Nonani nokonumai, Tomasoko nokonumai mo Isisoni moloso aluwai nokota mo na toloki. Tani siyolo mo Anonaiya. Solitonosai Siyoli Nokotayo imoki, “Anonaiya.” Fowaki, “Noko Siyoli, yo mo ni.”
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor, numa visão, lhe disse: Ananias! Eis-me aqui, Senhor, respondeu ele.
11 Ti monoi na imoki, Noko Siyoliyo, “Na pauwoniyou. Fouso Moloso na pomoi, Yutasoni nuso. Yutasoso pimano, Tasoso nokonu nokota monoi, tani siyolo mo Solo. Yowoi imo tolukaso yousi.
11 O Senhor lhe ordenou: Levanta-te e vai à rua Direita, e pergunta em casa de Judas por um homem de Tarso, chamado Saulo; ele está orando.
12 Solitonosai mo nokoso kiki. Tani siyolo mo Anonaiya. Molo ti komikoma tumoki, ititounikomokai monoi.” Siyoli Nokotayo aino na imoki, Anonaiyaso.
12 {Este via numa visão um homem, chamado Ananias, entrar e impor-lhe as mãos para recobrar a vista.}
13 Ulai fowaki, Anonaiyayo, “Noko Siyoli, imofa tokolo koloma tumo liyai, nonani uo nokota monoi. Nani noko nokolalo, Yolusolimoso no tosi no, wiyou, siyoliso uwokaikaloki.
13 Ananias respondeu: Senhor, muitos já me falaram deste homem, quantos males fez aos teus fiéis em Jerusalém.
14 Lotu samukuko noko sisiyoliyo imo taikiyokino. Tolomuso niya uwomoka tumoki. Koi kuloli kolisomoka tumoki, nani siyolo kaluwaiyalo noko nokolalo koiso.”
14 E aqui ele tem poder dos príncipes dos sacerdotes para prender a todos aqueles que invocam o teu nome.
15 Ulai Siyoli Nokotayo, “Soi su, na pomoi. Nonani nokota mo yo mo yasoi muwokaiki, yani imo posasoko monoi. Noko nokonu nokoso posasoko wiyolukaloimo, toi samukuko noko sisiyoliwoi Isolilo noko nokolalowoiso.
15 Mas o Senhor lhe disse: Vai, porque este homem é para mim um instrumento escolhido, que levará o meu nome diante das nações, dos reis e dos filhos de Israel.
16 Ulai yo mo na wiyolumoimo, hani hani no uwomosaki no, yani imo posasoko foli monoi.” Siyoli Nokota mo aino na imoki, Anonaiyaso mo.
16 Eu lhe mostrarei tudo o que terá de padecer pelo meu nome.
17 Nosai no mo; Anonaiya mo auwoniyouki, Soloso na kiyanoki. Nuso lotiki mo, nainoyo na komiki, Soloni komumai, na imoki, “Woli Solo, yani auwa. Isiso Siyoli molomai no kiya konokini no, totayo na imono taikiyo, nani molo ti ititounikomokai monoi. Kotoni Mulu Itouniyaimo Nokotayo nani muluso amimoinimo. No monoi no ya totumo.” Aino na imoki, Anonaiyayo mo.
17 Ananias foi. Entrou na casa e, impondo-lhe as mãos, disse: Saulo, meu irmão, o Senhor, esse Jesus que te apareceu no caminho, enviou-me para que recobres a vista e fiques cheio do Espírito Santo.
18 Imoki mo; lolai siyaso mukano komiyai hani na usukunalo konoki, Soloni molo tisai. Molo mo waliyo foinalikoki. Na auwoniyouki, iwoso uluwakino, muwokai monoi.
18 No mesmo instante caíram dos olhos de Saulo umas como escamas, e recuperou a vista. Levantou-se e foi batizado.
19 Nosai no koloni na noki, waliyo na toloki.
19 Depois tomou alimento e sentiu-se fortalecido. Demorou-se por alguns dias com os discípulos que se achavam em Damasco.
20 Lolai siyaso Kotoni awitono imo posasokoki, lotu nu lolofa nuso lotaloki, pikomosiki, “Isiso mo Kotoni awitono na.”
20 Imediatamente começou a proclamar pelas sinagogas que Jesus é o Filho de Deus.
21 Wiyou, imo monoi kwai noko nokolaloyo kufaukoki, iyamoki, “Ulai moloi monoi woi? Noko ni mo, to mo Yolusolimo noko nokolalo na uwokaikaloki, Isisoni siyolo kaluwaiyalo noko nokolaloso. Tolomuso mani, na tokuloli kolisa tumo, na koliyonoimo, lotu samukuko noko sisiyoli nokoni auso.” Aino iyamoki, noko nokolaloyo.
21 Todos os seus ouvintes pasmavam e diziam: Este não é aquele que perseguia em Jerusalém os que invocam o nome de Jesus? Não veio cá só para levá-los presos aos sumos sacerdotes?
22 Ulai Solo mo mulu mo iwo topi muwoi, ami nali ainoso hani mulu amiya amiwoi toloki. Imo amiso na lukasikaloki. Yuto noko, Tomasoko nokonuso no siki no, toiso na ikoki, “Isiso mo Kotoyo na muwokaiki, moi fasimoka tumo monoi.” Ima imo mo ainoso na ikoki. Wiyou, naino foli iyo noko manokino. Ulai toi no imowoi?
22 Saulo, porém, sentia crescer o seu poder e confundia os judeus de Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 Nosai no mo; amoloki amoloki mo uwai; Yuto nokoyo Soloso tukolo imo lukasokaikino.
23 Decorridos alguns dias, os judeus deliberaram, em conselho, matá-lo.
24 Ulai Solo mo imofa kwaiki. Ulo ulo amoloki amoloki nokonusai molo komaso molosai posamukuko manokino, to amufu monoi mo.
24 Estas intenções chegaram ao conhecimento de Saulo. Guardavam eles as portas de dia e de noite, para matá-lo.
25 Ulai siyokutono iyaliyo amolokimai na kiyokino. Nokonu kokikokai toniso kiya yokino. Nosai no i soliyaki molosai na komiyalo konokino, molo sopoyo, asiyofoloso fu kiyo taikiyokino. No monoi no samiyaikiyoki.
25 Mas os discípulos, tomando-o de noite, fizeram-no descer pela muralha dentro de um cesto.
26 Ulai nosai no mo; Solo mo Yolusolimo nokonu mo ifou tumoki. Isisoni moloso aluwai nokowoi louwa tolo tomasika tumoki. Ulai wiyou, na nimokino, piyamoki, asuwo asuwo mulumolo luwaiwo.
26 Chegando a Jerusalém, tentava ajuntar-se aos discípulos, mas todos o temiam, não querendo crer que se tivesse tornado discípulo.
27 Ulai Panopasoyo kausiyonoki, Kotoni imo lukasikalomano nokoni auso. Na iko unuki, Panopasoyo, “Siyoli Nokotaso na kiki, molomai. Imo na lukasiki, Noko Siyoliyo. Nosai no Tomasoko nokonumai mo Isiso aino imo na lukasikaloki. Kokolomowoi muwoi, mulu mo amisoso na toloki.” Aino ikoki, Panopasoyo.
27 Então Barnabé, levando-o consigo, apresentou-o aos apóstolos e contou-lhes como Saulo vira o Senhor no caminho, e que lhe havia falado, e como em Damasco pregara, com desassombro, o nome de Jesus.
28 No monoi no waliyo, Isisoni moloso aluwai nokoso tolo tomasikanoki. Yolusolimo nokonumai ifou ifou liyaiyaloki, Siyoli Nokota aino imo lukasikaloki. Kokolomowoi muwoi, mulu mo amisoso na toloki.
28 Daí por diante permaneceu com eles, saindo e entrando em Jerusalém, e pregando, destemidamente, o nome do Senhor.
29 Koliko imo nokowoi mani, imo lukasokino. Totaiyosu louwa tukolokino.
29 Falava também e discutia com os helenistas. Mas estes procuravam matá-lo.
30 Nonani imofa koloma tumoki, Isisoso mulumolo luwai nokoni auso. Koloma tumoki mo; na kaukino, Sisaliya nokonuso. Ulai nosai no Tasoso nokonuso kiyo taikiyokino.
30 Os irmãos, informados disso, acompanharam-no até Cesaréia e dali o fizeram partir para Tarso.
31 Nosai no mo; Isisoso mulumolo luwai noko nokolalo mo si itouniyaimoki. Yutiya asiwoi Kalili asiwoi Somaliya asimaiwoi na si itouniyaimoki. Mulu mo amikokai siki, ami ami. Siyoli Nokota monoi pauwosiwai manokino. Tani Mulu Itouniyaimo Nokotayo pohamukuko manoki, ainoso hani molopoi molopoi na siki.
31 A Igreja gozava então de paz por toda a Judéia, Galiléia e Samaria. Estabelecia-se ela caminhando no temor do Senhor, e a assistência do Espírito Santo a fazia crescer em número.
32 Nosai no mo; Pita mo nokonu nokonuso ifou ifou liyaiyalo manoki mo, Lita nokonuso mani, manoki, Siyoli Nokotani noko nokolaloso kokanoki.
32 Pedro, que caminhava por toda parte, de cidade em cidade, desceu também aos fiéis que habitavam em Lida.
33 Naino fona nomolikomokai nokotaso na kiya tumoki, tani siyolo mo Ainiya. Aisamu mo nano tiwoi mo liyaiwoi muwoi, na potano manoki.
33 Ali achou um homem chamado Enéias, que havia oito anos jazia paralítico num leito.
34 Pita mo nonani nokotaso na imoki, “Ainiya, Isiso Kolaisoyo na titouniyaimokaini. Na potolau, malo mo na piyalokoniko.” Imoki mo; Ainiya mo lolai siyaso na auwoniyouki.
34 Disse-lhe Pedro: Enéias, Jesus Cristo te cura: levanta-te e faze tua cama. E levantou-se imediatamente.
35 Lita nokonu nokowoi Soilono nukutai nokowoi, toiyo Iniyaso kikino mo, Noko Siyoliso mulu alosimokino.
35 Viram-no todos os que habitavam em Lida e em Sarona, e converteram-se ao Senhor.
36 Yupa nokonumai mo Isisoni moloso aluwai nukonu tolosoki. Noni siyolo mo Tapito. Koliko imosai mo Tuka. Mi itouniyaimo panalo manoki, afonimai nokoso pofasikalo manoki.
36 Em Jope havia uma discípula chamada Tabita - em grego, Dorcas. Esta era rica em boas obras e esmolas que dava.
37 Nosai no ai uwosoki, na kalosoki, yau. Kalosoki mo; to yau uluwasokino, nu komu wosuwoi nuso akaisa yokino.
37 Aconteceu que adoecera naqueles dias e veio a falecer. Depois de a terem lavado, levaram-na para o quarto de cima.
38 Lita nokonu, Pita no tola tumoki no, no mo Yupa nokonu mo aumoifaso. Isisoni moloso aluwai nokoyo Pita tolo imofa no kwaikino mo, noko tiso iko taikiyokino, “Pitaso na pimanowo, somaiso na tumumo.”
38 Ora, como Lida fica perto de Jope, os discípulos, ouvindo dizer que Pedro aí se encontrava, enviaram-lhe dois homens, rogando-lhe: Não te demores em vir ter conosco.
39 Nosai no mo; imanokino mo, Pita mo puwotoloki, totiso aluwaikiyo tumoki. Nu komu wosuwoi nuso kawiyo yokino. Wiyouwa wiyou, susawi nokolaloyo ukouniyaikokukino, sosonuno siki. Pau tuno ititouni wiyolumalokino, hani hani tunowoi, Tukayo topoliko tuno na, kaloso somisomai no topolikomosiki no.
39 Pedro levantou-se imediatamente e foi com eles. Logo que chegou, conduziram-no ao quarto de cima. Cercavam-no todas as viúvas, chorando e mostrando-lhe as túnicas e os vestidos que Dorcas lhes fazia quando viva.
40 Ulai Pita mo fu amiyaikiyokoki, alokomu losiyaikoki. Nosai no Kotowoi imo lukasoki. Noni yauso alosisoki, na isoki, “Tapito, na pauwoniyou.” Isoki mo; Tapito mo molo mo na foinalikoki. Pitaso kiki mo, na sisauki.
40 Pedro então, tendo feito todos sair, pôs-se de joelhos e orou. Voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te! Ela abriu os olhos e, vendo Pedro, sentou-se.
41 Nosai no nainoyo na komisiyouki. Komisiyouki mo; Pita mo Siyoli Nokotani noko nokolalowoi susawi nokolalowoi aliyonikoki, na ikoki, “Tapitoso na pokosowo. To mo molotano waliyo na toloso.”
41 Ele a fez levantar-se, estendendo-lhe a mão. Chamando os irmãos e as viúvas, entregou-lha viva.
42 Nonani imo mo Yupa nokonumai maliyali liyaiki. No monoi no noko nokolalo molopoiyo Isiso Siyoliso lolaloso mulumolo luwaikino.
42 Este fato espalhou-se por toda Jope e muitos creram no Senhor.
43 Pita mo Yupa nokonuso utukaimowoi muwoi, amoloki amoloki amai potanomosiki. Koloni tuno mi ano nokota Saimoni nuso potanomosiki.
43 Pedro permaneceu ainda muitos dias em Jope, em casa dum curtidor, chamado Simão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.