Atos 9

Kotoni Imo Itouniyaimo (AMM) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Nosai no mo; Solo mo uo imo amai iko manoki, Siyoli Nokotani moloso aluwai noko nokolaloso. Tukuwoli imo iko manoki. Totawoi lotu samukuko nokota siyolini auso manoki,
1 Saulo, respirando ainda ameaças e morte contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote
2 na imoki, “Oi, yo monoi aino imo na pokuluti taikiyo, lotu samukuko nokoso, Tomasoko nokonuso no tosi liyai no. Yo mo nonani nokonuso na manoimo. Molo tonofaloso aluwai noko ikolikanoimo, noko nokolalowoi, kuloli kolisano monoi. Yo mo Yolusolimo kalopuloso monoi kuloli koliyo tumo monoi na tiyo.”
2 e lhe pediu cartas para as sinagogas de Damasco, a fim de que, caso achasse alguns que eram do Caminho, assim homens como mulheres, os levasse presos para Jerusalém.
3 Nosai no mo; nonani paso mo yasoi iki mo, Tomasoko nokonu moloso na manoki. Manoki manoki manoki; Tomasoko aumoifa mo na tumoki. Lolai siyaso saloma komiyai na momaliyomiki, kumokisai.
3 Seguindo ele estrada fora, ao aproximar-se de Damasco, subitamente uma luz do céu brilhou ao seu redor,
4 Asiso usukuna konoki, ko na imo na kwaimoki, noino na imoki, “Solo, Solo, hani monoi tuwomono manoni, woi?”
4 e, caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Ulai imoki, Soloyo mo, “Noko Siyoli, nono no noi?” “Isiso asasu, nonayo no tuwokaimononi no.
5 Ele perguntou: Quem és tu, Senhor? E a resposta foi: Eu sou Jesus, a quem tu persegues;
6 Ulai na potolau, Tomasoko nokonuso na poloti. Nokoyo amai imoinimo, no yakini no. Tani imoso na pa kwaimo.” Ko naso aino na kwaimoki, Soloyo mo.
6 mas levanta-te e entra na cidade, onde te dirão o que te convém fazer.
7 Ulai Soloso aluwai nokoyo ko lopukokai siki. Ulai afonimaiso? Ko naso kwaimokino, ulai imo lukaso nokotaso uwofa kikino.
7 Os seus companheiros de viagem pararam emudecidos, ouvindo a voz, não vendo, contudo, ninguém.
8 Nosai no Solo mo na auwoniyouki, na louwa foinalikoki, ulai hani mo kiwoi muwoi. Molo mo kau kau. No monoi no siyokutono iyaliyo nainosai komi kawiyo tikino, Tomasoko nokonuso.
8 Então, se levantou Saulo da terra e, abrindo os olhos, nada podia ver. E, guiando-o pela mão, levaram-no para Damasco.
9 Ulo tauwoi mo hani mo kiwoi muwoi. Iwo sikowoi muwoi, pa no manokiso. Afonimaiso yousiki.
9 Esteve três dias sem ver, durante os quais nada comeu, nem bebeu.
10 Nonani nokonumai, Tomasoko nokonumai mo Isisoni moloso aluwai nokota mo na toloki. Tani siyolo mo Anonaiya. Solitonosai Siyoli Nokotayo imoki, “Anonaiya.” Fowaki, “Noko Siyoli, yo mo ni.”
10 Ora, havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. Disse-lhe o Senhor numa visão: Ananias! Ao que respondeu: Eis-me aqui, Senhor!
11 Ti monoi na imoki, Noko Siyoliyo, “Na pauwoniyou. Fouso Moloso na pomoi, Yutasoni nuso. Yutasoso pimano, Tasoso nokonu nokota monoi, tani siyolo mo Solo. Yowoi imo tolukaso yousi.
11 Então, o Senhor lhe ordenou: Dispõe-te, e vai à rua que se chama Direita, e, na casa de Judas, procura por Saulo, apelidado de Tarso; pois ele está orando
12 Solitonosai mo nokoso kiki. Tani siyolo mo Anonaiya. Molo ti komikoma tumoki, ititounikomokai monoi.” Siyoli Nokotayo aino na imoki, Anonaiyaso.
12 e viu entrar um homem, chamado Ananias, e impor-lhe as mãos, para que recuperasse a vista.
13 Ulai fowaki, Anonaiyayo, “Noko Siyoli, imofa tokolo koloma tumo liyai, nonani uo nokota monoi. Nani noko nokolalo, Yolusolimoso no tosi no, wiyou, siyoliso uwokaikaloki.
13 Ananias, porém, respondeu: Senhor, de muitos tenho ouvido a respeito desse homem, quantos males tem feito aos teus santos em Jerusalém;
14 Lotu samukuko noko sisiyoliyo imo taikiyokino. Tolomuso niya uwomoka tumoki. Koi kuloli kolisomoka tumoki, nani siyolo kaluwaiyalo noko nokolalo koiso.”
14 e para aqui trouxe autorização dos principais sacerdotes para prender a todos os que invocam o teu nome.
15 Ulai Siyoli Nokotayo, “Soi su, na pomoi. Nonani nokota mo yo mo yasoi muwokaiki, yani imo posasoko monoi. Noko nokonu nokoso posasoko wiyolukaloimo, toi samukuko noko sisiyoliwoi Isolilo noko nokolalowoiso.
15 Mas o Senhor lhe disse: Vai, porque este é para mim um instrumento escolhido para levar o meu nome perante os gentios e reis, bem como perante os filhos de Israel;
16 Ulai yo mo na wiyolumoimo, hani hani no uwomosaki no, yani imo posasoko foli monoi.” Siyoli Nokota mo aino na imoki, Anonaiyaso mo.
16 pois eu lhe mostrarei quanto lhe importa sofrer pelo meu nome.
17 Nosai no mo; Anonaiya mo auwoniyouki, Soloso na kiyanoki. Nuso lotiki mo, nainoyo na komiki, Soloni komumai, na imoki, “Woli Solo, yani auwa. Isiso Siyoli molomai no kiya konokini no, totayo na imono taikiyo, nani molo ti ititounikomokai monoi. Kotoni Mulu Itouniyaimo Nokotayo nani muluso amimoinimo. No monoi no ya totumo.” Aino na imoki, Anonaiyayo mo.
17 Então, Ananias foi e, entrando na casa, impôs sobre ele as mãos, dizendo: Saulo, irmão, o Senhor me enviou, a saber, o próprio Jesus que te apareceu no caminho por onde vinhas, para que recuperes a vista e fiques cheio do Espírito Santo.
18 Imoki mo; lolai siyaso mukano komiyai hani na usukunalo konoki, Soloni molo tisai. Molo mo waliyo foinalikoki. Na auwoniyouki, iwoso uluwakino, muwokai monoi.
18 Imediatamente, lhe caíram dos olhos como que umas escamas, e tornou a ver. A seguir, levantou-se e foi batizado.
19 Nosai no koloni na noki, waliyo na toloki.
19 E, depois de ter-se alimentado, sentiu-se fortalecido. Então, permaneceu em Damasco alguns dias com os discípulos.
20 Lolai siyaso Kotoni awitono imo posasokoki, lotu nu lolofa nuso lotaloki, pikomosiki, “Isiso mo Kotoni awitono na.”
20 E logo pregava, nas sinagogas, a Jesus, afirmando que este é o Filho de Deus.
21 Wiyou, imo monoi kwai noko nokolaloyo kufaukoki, iyamoki, “Ulai moloi monoi woi? Noko ni mo, to mo Yolusolimo noko nokolalo na uwokaikaloki, Isisoni siyolo kaluwaiyalo noko nokolaloso. Tolomuso mani, na tokuloli kolisa tumo, na koliyonoimo, lotu samukuko noko sisiyoli nokoni auso.” Aino iyamoki, noko nokolaloyo.
21 Ora, todos os que o ouviam estavam atônitos e diziam: Não é este o que exterminava em Jerusalém os que invocavam o nome de Jesus e para aqui veio precisamente com o fim de os levar amarrados aos principais sacerdotes?
22 Ulai Solo mo mulu mo iwo topi muwoi, ami nali ainoso hani mulu amiya amiwoi toloki. Imo amiso na lukasikaloki. Yuto noko, Tomasoko nokonuso no siki no, toiso na ikoki, “Isiso mo Kotoyo na muwokaiki, moi fasimoka tumo monoi.” Ima imo mo ainoso na ikoki. Wiyou, naino foli iyo noko manokino. Ulai toi no imowoi?
22 Saulo, porém, mais e mais se fortalecia e confundia os judeus que moravam em Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 Nosai no mo; amoloki amoloki mo uwai; Yuto nokoyo Soloso tukolo imo lukasokaikino.
23 Decorridos muitos dias, os judeus deliberaram entre si tirar-lhe a vida;
24 Ulai Solo mo imofa kwaiki. Ulo ulo amoloki amoloki nokonusai molo komaso molosai posamukuko manokino, to amufu monoi mo.
24 porém o plano deles chegou ao conhecimento de Saulo. Dia e noite guardavam também as portas, para o matarem.
25 Ulai siyokutono iyaliyo amolokimai na kiyokino. Nokonu kokikokai toniso kiya yokino. Nosai no i soliyaki molosai na komiyalo konokino, molo sopoyo, asiyofoloso fu kiyo taikiyokino. No monoi no samiyaikiyoki.
25 Mas os seus discípulos tomaram-no de noite e, colocando-o num cesto, desceram-no pela muralha.
26 Ulai nosai no mo; Solo mo Yolusolimo nokonu mo ifou tumoki. Isisoni moloso aluwai nokowoi louwa tolo tomasika tumoki. Ulai wiyou, na nimokino, piyamoki, asuwo asuwo mulumolo luwaiwo.
26 Tendo chegado a Jerusalém, procurou juntar-se com os discípulos; todos, porém, o temiam, não acreditando que ele fosse discípulo.
27 Ulai Panopasoyo kausiyonoki, Kotoni imo lukasikalomano nokoni auso. Na iko unuki, Panopasoyo, “Siyoli Nokotaso na kiki, molomai. Imo na lukasiki, Noko Siyoliyo. Nosai no Tomasoko nokonumai mo Isiso aino imo na lukasikaloki. Kokolomowoi muwoi, mulu mo amisoso na toloki.” Aino ikoki, Panopasoyo.
27 Mas Barnabé, tomando-o consigo, levou-o aos apóstolos; e contou-lhes como ele vira o Senhor no caminho, e que este lhe falara, e como em Damasco pregara ousadamente em nome de Jesus.
28 No monoi no waliyo, Isisoni moloso aluwai nokoso tolo tomasikanoki. Yolusolimo nokonumai ifou ifou liyaiyaloki, Siyoli Nokota aino imo lukasikaloki. Kokolomowoi muwoi, mulu mo amisoso na toloki.
28 Estava com eles em Jerusalém, entrando e saindo, pregando ousadamente em nome do Senhor.
29 Koliko imo nokowoi mani, imo lukasokino. Totaiyosu louwa tukolokino.
29 Falava e discutia com os helenistas; mas eles procuravam tirar-lhe a vida.
30 Nonani imofa koloma tumoki, Isisoso mulumolo luwai nokoni auso. Koloma tumoki mo; na kaukino, Sisaliya nokonuso. Ulai nosai no Tasoso nokonuso kiyo taikiyokino.
30 Tendo, porém, isto chegado ao conhecimento dos irmãos, levaram-no até Cesareia e dali o enviaram para Tarso.
31 Nosai no mo; Isisoso mulumolo luwai noko nokolalo mo si itouniyaimoki. Yutiya asiwoi Kalili asiwoi Somaliya asimaiwoi na si itouniyaimoki. Mulu mo amikokai siki, ami ami. Siyoli Nokota monoi pauwosiwai manokino. Tani Mulu Itouniyaimo Nokotayo pohamukuko manoki, ainoso hani molopoi molopoi na siki.
31 A igreja, na verdade, tinha paz por toda a Judeia, Galileia e Samaria, edificando-se e caminhando no temor do Senhor, e, no conforto do Espírito Santo, crescia em número.
32 Nosai no mo; Pita mo nokonu nokonuso ifou ifou liyaiyalo manoki mo, Lita nokonuso mani, manoki, Siyoli Nokotani noko nokolaloso kokanoki.
32 Passando Pedro por toda parte, desceu também aos santos que habitavam em Lida.
33 Naino fona nomolikomokai nokotaso na kiya tumoki, tani siyolo mo Ainiya. Aisamu mo nano tiwoi mo liyaiwoi muwoi, na potano manoki.
33 Encontrou ali certo homem, chamado Eneias, que havia oito anos jazia de cama, pois era paralítico.
34 Pita mo nonani nokotaso na imoki, “Ainiya, Isiso Kolaisoyo na titouniyaimokaini. Na potolau, malo mo na piyalokoniko.” Imoki mo; Ainiya mo lolai siyaso na auwoniyouki.
34 Disse-lhe Pedro: Eneias, Jesus Cristo te cura! Levanta-te e arruma o teu leito. Ele, imediatamente, se levantou.
35 Lita nokonu nokowoi Soilono nukutai nokowoi, toiyo Iniyaso kikino mo, Noko Siyoliso mulu alosimokino.
35 Viram-no todos os habitantes de Lida e Sarona, os quais se converteram ao Senhor.
36 Yupa nokonumai mo Isisoni moloso aluwai nukonu tolosoki. Noni siyolo mo Tapito. Koliko imosai mo Tuka. Mi itouniyaimo panalo manoki, afonimai nokoso pofasikalo manoki.
36 Havia em Jope uma discípula por nome Tabita, nome este que, traduzido, quer dizer Dorcas; era ela notável pelas boas obras e esmolas que fazia.
37 Nosai no ai uwosoki, na kalosoki, yau. Kalosoki mo; to yau uluwasokino, nu komu wosuwoi nuso akaisa yokino.
37 Ora, aconteceu, naqueles dias, que ela adoeceu e veio a morrer; e, depois de a lavarem, puseram-na no cenáculo.
38 Lita nokonu, Pita no tola tumoki no, no mo Yupa nokonu mo aumoifaso. Isisoni moloso aluwai nokoyo Pita tolo imofa no kwaikino mo, noko tiso iko taikiyokino, “Pitaso na pimanowo, somaiso na tumumo.”
38 Como Lida era perto de Jope, ouvindo os discípulos que Pedro estava ali, enviaram-lhe dois homens que lhe pedissem: Não demores em vir ter conosco.
39 Nosai no mo; imanokino mo, Pita mo puwotoloki, totiso aluwaikiyo tumoki. Nu komu wosuwoi nuso kawiyo yokino. Wiyouwa wiyou, susawi nokolaloyo ukouniyaikokukino, sosonuno siki. Pau tuno ititouni wiyolumalokino, hani hani tunowoi, Tukayo topoliko tuno na, kaloso somisomai no topolikomosiki no.
39 Pedro atendeu e foi com eles. Tendo chegado, conduziram-no para o cenáculo; e todas as viúvas o cercaram, chorando e mostrando-lhe túnicas e vestidos que Dorcas fizera enquanto estava com elas.
40 Ulai Pita mo fu amiyaikiyokoki, alokomu losiyaikoki. Nosai no Kotowoi imo lukasoki. Noni yauso alosisoki, na isoki, “Tapito, na pauwoniyou.” Isoki mo; Tapito mo molo mo na foinalikoki. Pitaso kiki mo, na sisauki.
40 Mas Pedro, tendo feito sair a todos, pondo-se de joelhos, orou; e, voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te! Ela abriu os olhos e, vendo a Pedro, sentou-se.
41 Nosai no nainoyo na komisiyouki. Komisiyouki mo; Pita mo Siyoli Nokotani noko nokolalowoi susawi nokolalowoi aliyonikoki, na ikoki, “Tapitoso na pokosowo. To mo molotano waliyo na toloso.”
41 Ele, dando-lhe a mão, levantou-a; e, chamando os santos, especialmente as viúvas, apresentou-a viva.
42 Nonani imo mo Yupa nokonumai maliyali liyaiki. No monoi no noko nokolalo molopoiyo Isiso Siyoliso lolaloso mulumolo luwaikino.
42 Isto se tornou conhecido por toda Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Pita mo Yupa nokonuso utukaimowoi muwoi, amoloki amoloki amai potanomosiki. Koloni tuno mi ano nokota Saimoni nuso potanomosiki.
43 Pedro ficou em Jope muitos dias, em casa de um curtidor chamado Simão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.