Atos 7
Kotoni Imo Itouniyaimo (AMM) vs VC
1 Nosai no mo; totawoi lotu samukuko nokota siyoli mo Sitiwiso na imoki, “Ni tofaumimonono no, imo motu poimo.”
1 Perguntou-lhe então o sumo sacerdote: É realmente assim?
2 Nosai no mo; Sitiwi mo nokotalo iyaliso na ikoki, “Woli iyali, apou iyaliwoi, yani imo na pukwaimonowo. Moini aniyopa Apolofamoyo Misopotamiya asiso tolomai, Hilano nokonuso amai tolanoki mo, nomai no Koto mo tani ami wiyonina tumoki,
2 Respondeu ele: Irmãos e pais, escutai. O Deus da glória apareceu a nosso pai Abraão, quando estava na Mesopotâmia, antes de ir morar em Harã.
3 na imoki, “Tolomuso niya putukaimo. Siyokuno iyaliso na putukaiko. Yo mo asi siya na wiyononinoikimo. Na potolano.”
3 E disse-lhe: Sai de teu país e de tua parentela, e vai para a terra que eu te mostrar {Gn 12,1}.
4 No monoi no Kalotiyo nokoni asi Misopotamiyaso utukaimokino, toi koli mo. Hilano nokonuso sanoki. Nosai no Apolofamoni apitono kaloki, yau. Apolofamo mo apitono mo yau; Kotoyo imo taikiyoki, imoki, “Na popuwotolo, na pomoi.” No monoi no tolomuso niya tumoki, moi ni tosikoni no.
4 Ele saiu da terra dos caldeus, e foi habitar em Harã. Dali, depois que lhe faleceu o pai, Deus o fez passar para esta terra, em que vós agora habitais.
5 Ulai asi mo pa anonikiso. Asi koufa mani, pa anonikiso. Ulai motu imo na imokaiki, “Amuwoi tinoso aninoikuwomo, nonowoi alisaino iyaliwoiso.” Ali somisomai aino na imoki, Kotoyo mo.
5 Não lhe deu nela propriedade alguma, nem sequer um palmo de terra, mas prometeu dar-lha em posse, e depois dele à sua posteridade, quando ainda não tinha filho algum.
6 Nosai no ti monoi na imoki, Kotoyo, “Nani alisaino iyali mo noko nokonu nokoni asiso sanoimo. Mi foloko mi anotiyoinomo, na uwokoinomo, tolomu nokoyo, ainoso hani aisamu molopoi molopoi, 400 mo uwai.
6 Eis como falou Deus: Tua descendência habitará em terra estranha e será reduzida à escravidão e maltratada pelo espaço de quatrocentos anos.
7 Ulai asa mo mi foloko mi anoti foli monoi na uwokaikoimo, noko nokonu nokoso. Nosai no nani alisaino iyali mo utukaikiyo tumoinomo, isoni molokimomona tumoinomo.”
7 Mas eu julgarei a nação que os dominar - diz o Senhor -, e eles sairão e me prestarão culto neste lugar {Gn 15,13s.; Ex 3,12}.
8 Kotoyo aino imoki, nosai no nokoni au tuno tokosonasiko monoi imokaiki, Apolofamoso. No mo afonimaiso muwoi, Koto tota amu monoi muwokokai monoi. Nosai no Apolofamo mo awitono Isako kiki. Amoloki nano tiwoi, 8 uwai; Isakoni au tuno na tokosiyaimoki. Siyoli yasoi; Isakoyo awitono Yokopo kiki. Nosai no Yokopoyo awitono iyali noko molo tiwoi, 12, kokaloki. Toi mo moini aniyopa iyali sisiyoli na.” Aino na ikoki, Sitiwiyo mo.
8 E deu-lhe a aliança da circuncisão. Assim, Abraão teve um filho, Isaac, e, passados oito dias, o circuncidou; e Isaac, a Jacó; e Jacó, os doze patriarcas.
9 Nosai no mo; ti monoi na ikoki, “Ulai aniyopa iyali sisiyoliyo auwatono Yusifo monoi mo foluwaliyoluwaikino, suo suomoko nokoso ati taikiyokino, suo mo muwoni. Nosai no suo suomoko nokoyo kaukino, Isipi nokoni mi foloko mi anoti monoi. Ulai Isipi asi mo Kotoyo na tolo fasi manoki.
9 Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para o Egito. Mas Deus estava com ele.
10 Uwomosimai na pofasimosiki. Mulu iwoi na anoniki, no monoi no Isipi asi samuku nokota siyoli Falau mo mulu mo waliyo, to monoi, na imoki, “Woli itouniyaimo, yani Isipi asi na posamuku fasimono. Mi anomono noko nokolalo mani, posamukuko.”
10 Livrou-o de todas as suas tribulações e deu-lhe graça e sabedoria diante do faraó, rei do Egito, que o fez governador do Egito e chefe de sua casa.
11 Nosai no mo; Sitiwi mo ti monoi na ikoki, “Tiya siyoli uwokokaiki. Isipi asimai koloni mo uwofa. Koinono asimai mani, uwofa na. Wiyouwa wiyou, tiya na kolikaliki. Aniyopa iyaliyo afonimaiso si manoki, Koinono asimai.
11 Sobreveio depois uma fome a todo o Egito e Canaã. Grande era a tribulação, e os nossos pais não achavam o que comer.
12 Nosai no moini aniyopa Yokopo mo imofa kwaiki, noino, “Tokumi paluwa tuo mo amai si, Isipi asimai.” Kwaiki mo; awitono iyaliso totawoi monoi iko taikiyoki, paluwa tuo iyano monoi.
12 Mas quando Jacó soube que havia trigo no Egito, enviou pela primeira vez os nossos pais para lá.
13 Ifou tiki mo; ulai ti monoi na iko taikiyoki, paluwa tuo iyano monoi. No monoi no yasoi; Isipi asi mo tiki mo, Yusifo mo auwatono iyaliso na ikoki, “Yo mo Yusifo, moini auwano na.” Nosai no Falauso imoki, “Ni mo yani auwa iyali na.”
13 Na segunda, foi José reconhecido por seus irmãos, e foi descoberta ao faraó a sua origem.
14 Nosai no auwatono iyaliso na iko taikiyoki, “Apouso na pimanowo, toi koli tuomo.” Yokopo koli mo tiso tiso muwoi, molopoi na, 75.
14 Enviando mensageiros, José mandou vir seu pai Jacó com toda a sua família, que constava de setenta e cinco pessoas.
15 No monoi no mo, Yokopo koli mo Isipi asiso na sanoki. Si manoki si manoki; Yokopo mo kaloki. Awitono iyali mani, na kolikaliyaloki, yau yau.
15 Jacó desceu ao Egito e morreu ali, como também nossos pais.
16 Toi yau yau mo Sikimo nokonuso ifou iyo tumokino, nokoyo. Apolofamoni yu asi iso aiko uka tumokino. Nonani yu asi i mo Apolofamoso toku yasoi awimokino, suo mo muwoni. Sikimo nokoyo awimokino, Hamoloni awitono iyaliyo.” Aino na ikoki, Sitiwiyo mo.
16 Seus corpos foram trasladados para Siquém, e foram postos no sepulcro que Abraão tinha comprado, a peso de dinheiro, dos filhos de Hemor, de Siquém.
17 Nosai no mo; ti monoi na ikoki, “Kotoyo toku no imokaiki no, Apolofamoso, nonani imoyo aumoifaso motu fiyamosimai, nomai no Apolofamoni alisaitono iyali molopoi molopoi siki, Isipi asimai. Aniyopatono iyaliso souwaikokino, molopoi nali.
17 Aproximava-se o tempo em que devia realizar-se a promessa que Deus havia jurado a Abraão. O povo cresceu e se multiplicou no Egito
18 Nosai no noko siyoli siyayo Isipi noko samukuko nokota siyoli kwalomai monoi tola tumoki. Yusifo monoi mo sai muwoi.
18 até que se levantou outro rei no Egito, o qual nada sabia de José.
19 Aniyopa iyaliso kopokoiyauko manoki, Isolilo nokoso. Puwoko manoki, ikoki, “Alalo mala mo na pa salosomosiwo. Na kolikaliyumo, yau yau.” Aino na ikoki, Isipi nokota siyoliyo.
19 Este rei, usando de astúcia contra a nossa raça, maltratou nossos pais e obrigou-os a enjeitar seus filhos para privá-los da vida.
20 Nomai no mo, noniyo alufa mo na kiki. Tani siyolo mo Musi. Ulukukumoso na, Kotoni molo timai. Amu mo tauwoi mo atino apitono noko tiyo no nikino.
20 Por este mesmo tempo, nasceu Moisés. Era belo aos olhos de Deus e por três meses foi criado na casa paterna.
21 Nosai no iwoso akaiyanokino, posomaiso. Ulai Falau siyolini atokiyo Musi mo kausiya konoki, iwoso. Totani nuso na kawiyo tiki, nou ni monoi, yomusoki, “Asani alu.”
21 Depois, quando foi exposto, a filha do faraó o recolheu e o criou como seu próprio filho.
22 Komu mo puwoso puwoso; mulu iwoi noko sisiyoliyo Isipi aniyopa imo aiyolomalokino. No monoi no Musi mo afonimai nokota muwoi, imo itouniyaimo lukaso nokota. Mi mani, amiso pano manoki.” Aino na ikoki, Sitiwiyo mo.
22 Moisés foi instruído em todas as ciências dos egípcios e tornou-se forte em palavras e obras.
23 Nosai no mo; ti monoi na ikoki, “Musi mo aisamu mo 40, nosai no mo na yomuki, “Woli iyaliso na tokokano, Isolilo nokoso.”
23 Quando completou 40 anos, veio-lhe à mente visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Yasoi; Isolilo nokotaso na kwaiya tumoki, Isipi nokotayo uwoso. Nosai no siyokutono foli monoi na tukoloki, Isipi nokotaso, yau.
24 Viu que um deles era maltratado; tomou-lhe a defesa e vingou o que padecia a injúria, matando o egípcio.
25 Louwa mulumolokoki, “Woli iyaliyo tosaino unumonono, Kotoyo timono taikiyo, toi fasiko monoi.” Aino louwa mulumolokaloki, ulai siyokutono iyaliyo sai muwoi, sosoli na.
25 Ele esperava que os seus irmãos compreendessem que Deus se servia de sua mão para livrá-los. Mas não o entenderam.
26 Amuwoisai siyokutono iyaliso ti monoi koka tumoki mo, noko tiyo tukoluwanoso kwaika tumoki. Asisikuwano monoi louwa ikoki, “Noko ti, hani monoi totukoluwanonuwo? Moti mo wolinowoi nali.”
26 No dia seguinte, dois dentre eles brigavam, e ele procurou reconciliá-los: Amigos, disse ele, sois irmãos, por que vos maltratais um ao outro?
27 Ulai siyokutonoso uwo nokotayo usainiyaimoki, imoki, “Noiyo imo taikiyoni, koi samukumoko monoi no? A, uo foli monoi tiyomu unumokoni, kuo?
27 Mas o que maltratava seu compatriota o repeliu: Quem te constituiu chefe ou juiz sobre nós?
28 Fai Isipi nokota tukolani. A, lolai louwa totukolomononi?”
28 Porventura queres tu matar-me, como ontem mataste o egípcio?
29 Musi mo nonani imo kwaiki mo, Isipi asisai lomuki, Mitiyo asiso tolanoki, noko nokonu nokoni asiso. Tolo manoki mo, alalo ti mo tiwoi kokoki.” Aino na ikoki, Sitiwiyo mo.
29 A estas palavras, Moisés fugiu. E esteve como estrangeiro na terra de Madiã, onde teve dois filhos.
30 Nosai no mo; ti monoi na ikoki, “Aisamu 40 mo uwai; kumoki nokota mo Musiso na kiya konoki, nu somiso asiso, Sainai yu aumoifaso. Afa touwomai ta imoko tolomai na tola konoki.
30 Passados quarenta anos, apareceu-lhe no deserto do monte Sinai um anjo, na chama duma sarça ardente.
31 Wiyouwa wiyou, Musi mo kwaiki mo, na mulumoloko manoki, aumoifaso amunoki, amiso ki monoi. Nosai no Noko Siyolini ko naso kwaimoki, noino,
31 Moisés, admirado de uma tal visão, aproximou-se para a examinar. E a voz do Senhor lhe falou:
32 “Asa mo aniyopano iyalini Koto. Apolofamowoi Isakowoi Yokopowoi, toini Koto na.” Imoki mo; wiyou, Musi mo kokolo mulu saso, na kumolokomoki, Kotoso pa kikiso.
32 Eu sou o Deus de teus pais, o Deus de Abraão, de Isaac, de Jacó. Moisés, atemorizado, não ousava levantar os olhos.
33 Ulai Siyoli Nokotayo mo ti monoi imoki, “Fona su mo pasiyokaiko. Asi ni totoloni no, ni mo asani asi itouniyaimo nali no.
33 O Senhor lhe disse: Tira o teu calçado, porque o lugar onde estás é uma terra santa.
34 Motu na, yo mo yani noko nokolaloso yapoli na tokoko, Isipi nokoyo uwokoso. Toi sosonuno na tukwaiko, yo mo. No monoi no asiso na tofasika kono. Na popuwotolo, Isipi asiso timo taikiyonoki. Na pokiyoko taikiyano.” Musiso aino na imoki, Kotoyo mo.”
34 Considerei a aflição do meu povo no Egito, ouvi os seus gemidos e desci para livrá-los. Vem, pois, agora e eu te enviarei ao Egito.
35 Nosai no mo; Sitiwi mo ti monoi na ikoki, “Noko no mo, Musi, to mo toku yasoi imokino, Isolilo nokoyo, “Noiyo imo taikiyoni, koi samukumoko monoi no? A, uo foli monoi tiyomu unumokoni?” Musiso toku yasoi aino imokino, no monoi no kulalikino. Ulai Kotoyo na imo taikiyoki, siyokutono iyali samukukano monoi, kiyoko taikiyano monoi. Ainonani monoi kumoki nokotayo na ima konoki, afa touwomai tolo nokotayo mo.
35 Este Moisés que desprezaram, dizendo: Quem te constituiu chefe ou juiz?, a este Deus enviou como chefe e libertador pela mão do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Nosai no mo, yasoi; Musi mo mulu ifolaluwawoi mi siyoli na ananoki, Isipi noko nokolaloni molo timai. Nosai no siyokutono iyali na koliyonoki, Isipi asisai. Mulu ifolaluwawoi mi siyoli na analoki, Nakiyai Mamo Iwomaiso. Nu somiso asimai panalo manoki, aisamu mo 40.
36 Ele os fez sair do Egito, operando prodígios e milagres na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, por espaço de quarenta anos.
37 Nonani nokota, Musi, totayosu mo Isolilo nokoso na ikoki, noino,
37 Foi este Moisés que disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre os vossos irmãos um profeta como eu.
38 Nosai no Sitiwi mo ti monoi na ikoki, “Musi totawoisu ukouniyaikoku siki, moini aniyopa iyaliyo, nu somiso asiso. Sainai yu tonimai kumoki nokotayo imo posasoko wiyoluma konoki. Noko mo nonani imo kwai mo, aniyopa poi poi yousi itouniyaimomoi. Moi monoi mani, na posasoko wiyolumoki.
38 Este é o que esteve entre o povo congregado no deserto, e com o anjo que lhe falara no monte Sinai, e com os nossos pais; que recebeu palavras de vida para no-las transmitir.
39 Aniyopa iyalisu mo tani imo pa kwaikinoso, na kulalikino. Isipi asiso ifou nu monoi yokino.
39 Nossos pais não lhe quiseram obedecer, mas o repeliram. Em seus corações voltaram-se para o Egito,
40 Musini auwatono Alonoso imokino, “Isipi asisai kiyomoko nokota, to no moloi uwo, woi, Musi wai no? Ulai koi no sai? Yuso amai poi tiyou tolo. Tomoki na pokuwokomoko, tomoki mo kumoki tolomu noko komiyai. Molo monoi wiyomokowumo.”
40 dizendo a Aarão: Faze-nos deuses, que vão diante de nós, porque quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que foi feito dele.
41 Nosai no tomoki kuwokino, polomoko uofa komiyai, piyamoki, samukukowo. Koloni mo taso utunonikino, piyamoki, molokiwo. Totaini tomoki kuwo mi monoi molokikino, na wasikino.
41 Fizeram, naqueles dias, um bezerro de ouro e ofereceram um sacrifício ao ídolo, e se alegravam diante da obra das suas mãos.
42 No monoi no mo, Koto mo namoliyo alosikoki, yomuki, “Tofolo suomo.” Wiyou, ulowoi amuwoi amolokuwoiso molokikalokino, piyamoki, samukukowo. Ainonani monoi mo toku na kulalokino, Kotoni mulu lukasiko nokoyo, tani pukoso. Noino na tiyomuko,
42 Mas Deus afastou-se e os abandonou ao culto dos astros do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura, casa de Israel, vós me oferecestes vítimas e sacrifícios por quarenta anos no deserto?
43 Molako monoi piyamokinuwo, samukukomowo. Tani tuno nu alomaniyalo manokinuwo. Lifano piyamokinuwo, kumoki tolomu nokotawo. Tani amoloku mani, ilomanalo manokinuwo. Tomokiso kuwokokaikinuwo, na pomolokiko manokinuwo, piyamokinuwo, samukukomowo. Wiyouwa wiyou, namoliyo alosimomono foli monoi mo na kiyokomoikuwomo, noko nokonu nokoni asiso, Poipilono nokonu siyoli ausaimiso.”
43 Aceitastes a tenda de Moloc e a estrela do vosso deus Renfão, figuras que vós fizestes para adorá-las! Assim eu vos deportarei para além da Babilônia {Am 5,25ss.}.
44 Nosai no mo; Sitiwiyo ulai ikoki, “Aniyopa iyali mo Kotoni tuno nu alomakalo manokino. Nu somiso asimai alomakalo manokino, tani imo posasoko nu na. Toku Kotoyo Musiso imoki, ninani tuno nu kalo monoi mo. Imoki, “Noinoso noinoso na pa yalo.”
44 A Arca da Aliança esteve com os nossos pais no deserto, como Deus ordenou a Moisés que a fizesse conforme o modelo que tinha visto.
45 Nosai no toini alisaitono iyaliso akotiki. Kotoyo noinomo noko komaso noko amiyaikiyokalo tumokino mo, Yosuwa iyaliyo tolomuso niya akiyo tumokino. Tolokainoki tolokainoki ainoso hani Toiwiyo samukuko toloki.
45 Recebendo-a nossos pais, levaram-na sob a direção de Josué às terras dos pagãos, que Deus expulsou da presença de nossos pais. E ali ficou até o tempo de Davi.
46 Koto mo mulu mo waliyo, Toiwi monoi. Kotoso louwa imoki, Toiwiyo, “Yani aniyopa Yokoponi Koto, yo mo nani nu no waliyo koimo?”
46 Este encontrou graça diante de Deus e pediu que pudesse achar uma morada para o Deus de Jacó.
47 Ulai pa kokiso, awitono Solomonoyosu na koki.” Aino na ikoki, Sitiwiyo mo.
47 Salomão foi quem lhe edificou a casa.
48 Nosai no mo; ti monoi na ikoki, “Ulai Kota Koto mo nokoyo ko nuso pa tiyousiso. Ainonani monoi mo toku kumokaiki, Kotoni mulu lukasiko nokotayo, noino,
48 O Altíssimo, porém, não habita em casas construídas por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 Koto Siyoliyo yomuki,
49 O céu é o meu trono, e a terra o escabelo dos meus pés. Que casa me edificareis vós?, diz o Senhor. Qual é o lugar do meu repouso?
50 Hani hani komaso ni tosi liyai no, ni mo yani nainoyo na fonanikomokaiki.”
50 Acaso não foi minha mão que fez tudo isto {Is 66,1s.}?
51 Nosai no mo; nokotalo iyaliso ulai na ikoki, Sitiwiyo mo, “Moi mo kukamoko noko. Kotoso mulumolo luwaiwoi muwoi. Iyo mo uku saso. Kotoni Mulu Itouniyaimo Nokotaso namoliyo talosimokainuwo. Moini aniyopa iyaliyo no yokino no, moi mani, noinoso na taluwaikonuwo.
51 Homens de dura cerviz, e de corações e ouvidos incircuncisos! Vós sempre resistis ao Espírito Santo. Como procederam os vossos pais, assim procedeis vós também!
52 Kotoni mulu lukasiko noko uwokaikalokino. Siya mo sofuwamowoi muwoi, komaso na uwokaikalokino. Molo itouniyaimoso aluwai kiyo nokota monoi posasoko nokoso mani, na tukuwoliyalokino. Nosai no tumoki mo, moiyosu komano nokota siyoliso na ifoluwai unukinuwo, moiyo noinomo tukolokino.
52 A qual dos profetas não perseguiram os vossos pais? Mataram os que prediziam a vinda do Justo, do qual vós agora tendes sido traidores e homicidas.
53 Toku Kotoni kumoki nokoyo tani imo ami posasokokino. Moi monoi posasokokino. Ulai pa kwai itouniyaimo manokinuwoso.” Aino na ikoki, Sitiwi mo, nokotalo iyaliso.
53 Vós que recebestes a lei pelo ministério dos anjos e não a guardastes...
54 Nokotalo iyaliyo Sitiwini imo kwaikino mo; uo mulu sisiyoli na atolokomo unukino, ta topi.
54 Ao ouvir tais palavras, esbravejaram de raiva e rangiam os dentes contra ele.
55 Ulai Sitiwi mo mulu amimokaiki, Kotoni Mulu Itouniyaimo Nokotayo. Kumokiso amiso you foinalikoki, Kotoni saponi siyoli na you kiki. Isisoyo Apitononi nainasai toloso you kiki.
55 Mas, cheio do Espírito Santo, Estêvão fitou o céu e viu a glória de Deus e Jesus de pé à direita de Deus:
56 Yomuki, Sitiwi mo, “Na piyou kiwo. Yo mo kumoki itu loti kolalikaiso toki. Asi asi noko nokolaloni noko siyoli nokota mo tiyou tolokaino, Kotoni nainasai.”
56 Eis que vejo, disse ele, os céus abertos e o Filho do Homem, de pé, à direita de Deus.
57 Ikoki mo; wiyouwa wiyou, nokotalo iyali mo siyoliso na kalomuwanoki, iyoso ufiyaikalokino. Sitiwini auso na fufumuwanoku liyaikino.
57 Levantaram então um grande clamor, taparam os ouvidos e todos juntos se atiraram furiosos contra ele.
58 Na kominalomanokino, nokonusai kawiyo fukino, tomoki na salosomo liyaikino. Alu sokuni aumai mo pau tuno isikokaikino, tomoki salosomo nokoyo, Sitiwi monoi no ifoluwai unukino no. Alu soku siyolo mo Solo.
58 Lançaram-no fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. As testemunhas depuseram os seus mantos aos pés de um moço chamado Saulo.
59 Tomoki amai salosomo liyai manokino mo, Sitiwi mo Kotoso utolumoki, na imoki, “Isiso Siyoli, yani mulu na pano.”
59 E apedrejavam Estêvão, que orava e dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 Alokomu losiyaikoki, siyoliso na yomuki, “Noko Siyoli, yo foli mo tofolo.” Yomuki mo; na kaloki, yau.
60 Posto de joelhos, exclamou em alta voz: Senhor, não lhes leves em conta este pecado... A estas palavras, expirou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.