Atos 7
Kotoni Imo Itouniyaimo (AMM) vs NVI
1 Nosai no mo; totawoi lotu samukuko nokota siyoli mo Sitiwiso na imoki, “Ni tofaumimonono no, imo motu poimo.”
1 Então o sumo sacerdote perguntou a Estêvão: "São verdadeiras estas acusações? "
2 Nosai no mo; Sitiwi mo nokotalo iyaliso na ikoki, “Woli iyali, apou iyaliwoi, yani imo na pukwaimonowo. Moini aniyopa Apolofamoyo Misopotamiya asiso tolomai, Hilano nokonuso amai tolanoki mo, nomai no Koto mo tani ami wiyonina tumoki,
2 A isso ele respondeu: "Irmãos e pais, ouçam-me! O Deus glorioso apareceu a Abraão, nosso pai, estando ele ainda na Mesopotâmia, antes de morar em Harã, e lhe disse:
3 na imoki, “Tolomuso niya putukaimo. Siyokuno iyaliso na putukaiko. Yo mo asi siya na wiyononinoikimo. Na potolano.”
3 ‘Saia da sua terra e do meio dos seus parentes e vá para a terra que eu lhe mostrarei’.
4 No monoi no Kalotiyo nokoni asi Misopotamiyaso utukaimokino, toi koli mo. Hilano nokonuso sanoki. Nosai no Apolofamoni apitono kaloki, yau. Apolofamo mo apitono mo yau; Kotoyo imo taikiyoki, imoki, “Na popuwotolo, na pomoi.” No monoi no tolomuso niya tumoki, moi ni tosikoni no.
4 "Então, ele saiu da terra dos caldeus e se estabeleceu em Harã. Depois da morte de seu pai, Deus o trouxe a esta terra, onde vocês agora vivem.
5 Ulai asi mo pa anonikiso. Asi koufa mani, pa anonikiso. Ulai motu imo na imokaiki, “Amuwoi tinoso aninoikuwomo, nonowoi alisaino iyaliwoiso.” Ali somisomai aino na imoki, Kotoyo mo.
5 Deus não lhe deu nenhuma herança aqui, nem mesmo o espaço de um pé. Mas lhe prometeu que ele e, depois dele, seus descendentes, possuiriam a terra, embora, naquele tempo, Abraão não tivesse filhos.
6 Nosai no ti monoi na imoki, Kotoyo, “Nani alisaino iyali mo noko nokonu nokoni asiso sanoimo. Mi foloko mi anotiyoinomo, na uwokoinomo, tolomu nokoyo, ainoso hani aisamu molopoi molopoi, 400 mo uwai.
6 Deus lhe falou desta forma: ‘Seus descendentes serão peregrinos numa terra estrangeira, e serão escravizados e maltratados por quatrocentos anos.
7 Ulai asa mo mi foloko mi anoti foli monoi na uwokaikoimo, noko nokonu nokoso. Nosai no nani alisaino iyali mo utukaikiyo tumoinomo, isoni molokimomona tumoinomo.”
7 Mas eu castigarei a nação a quem servirão como escravos, e depois sairão dali e me adorarão neste lugar’.
8 Kotoyo aino imoki, nosai no nokoni au tuno tokosonasiko monoi imokaiki, Apolofamoso. No mo afonimaiso muwoi, Koto tota amu monoi muwokokai monoi. Nosai no Apolofamo mo awitono Isako kiki. Amoloki nano tiwoi, 8 uwai; Isakoni au tuno na tokosiyaimoki. Siyoli yasoi; Isakoyo awitono Yokopo kiki. Nosai no Yokopoyo awitono iyali noko molo tiwoi, 12, kokaloki. Toi mo moini aniyopa iyali sisiyoli na.” Aino na ikoki, Sitiwiyo mo.
8 E deu a Abraão a aliança da circuncisão. Por isso, Abraão gerou Isaque e o circuncidou oito dias depois do seu nascimento. Mais tarde, Isaque gerou Jacó, e este os doze patriarcas.
9 Nosai no mo; ti monoi na ikoki, “Ulai aniyopa iyali sisiyoliyo auwatono Yusifo monoi mo foluwaliyoluwaikino, suo suomoko nokoso ati taikiyokino, suo mo muwoni. Nosai no suo suomoko nokoyo kaukino, Isipi nokoni mi foloko mi anoti monoi. Ulai Isipi asi mo Kotoyo na tolo fasi manoki.
9 "Os patriarcas, tendo inveja de José, venderam-no como escravo para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 Uwomosimai na pofasimosiki. Mulu iwoi na anoniki, no monoi no Isipi asi samuku nokota siyoli Falau mo mulu mo waliyo, to monoi, na imoki, “Woli itouniyaimo, yani Isipi asi na posamuku fasimono. Mi anomono noko nokolalo mani, posamukuko.”
10 e o libertou de todas as suas tribulações, dando a José favor e sabedoria diante do faraó, rei do Egito; este o tornou governador do Egito e de todo o seu palácio.
11 Nosai no mo; Sitiwi mo ti monoi na ikoki, “Tiya siyoli uwokokaiki. Isipi asimai koloni mo uwofa. Koinono asimai mani, uwofa na. Wiyouwa wiyou, tiya na kolikaliki. Aniyopa iyaliyo afonimaiso si manoki, Koinono asimai.
11 "Depois houve fome em todo o Egito e em Canaã, trazendo consigo grande sofrimento, e os nossos antepassados não encontravam alimento.
12 Nosai no moini aniyopa Yokopo mo imofa kwaiki, noino, “Tokumi paluwa tuo mo amai si, Isipi asimai.” Kwaiki mo; awitono iyaliso totawoi monoi iko taikiyoki, paluwa tuo iyano monoi.
12 Ouvindo que havia trigo no Egito, Jacó enviou nossos antepassados em sua primeira viagem.
13 Ifou tiki mo; ulai ti monoi na iko taikiyoki, paluwa tuo iyano monoi. No monoi no yasoi; Isipi asi mo tiki mo, Yusifo mo auwatono iyaliso na ikoki, “Yo mo Yusifo, moini auwano na.” Nosai no Falauso imoki, “Ni mo yani auwa iyali na.”
13 Na segunda viagem deles, José fez-se reconhecer por seus irmãos, e o faraó pôde conhecer a família de José.
14 Nosai no auwatono iyaliso na iko taikiyoki, “Apouso na pimanowo, toi koli tuomo.” Yokopo koli mo tiso tiso muwoi, molopoi na, 75.
14 Depois disso, José mandou buscar seu pai Jacó e toda a sua família, que eram setenta e cinco pessoas.
15 No monoi no mo, Yokopo koli mo Isipi asiso na sanoki. Si manoki si manoki; Yokopo mo kaloki. Awitono iyali mani, na kolikaliyaloki, yau yau.
15 Então Jacó desceu ao Egito, onde faleceram ele e os nossos antepassados.
16 Toi yau yau mo Sikimo nokonuso ifou iyo tumokino, nokoyo. Apolofamoni yu asi iso aiko uka tumokino. Nonani yu asi i mo Apolofamoso toku yasoi awimokino, suo mo muwoni. Sikimo nokoyo awimokino, Hamoloni awitono iyaliyo.” Aino na ikoki, Sitiwiyo mo.
16 Seus corpos foram levados de volta a Siquém e colocados no túmulo que Abraão havia comprado ali dos filhos de Hamor, por certa quantia.
17 Nosai no mo; ti monoi na ikoki, “Kotoyo toku no imokaiki no, Apolofamoso, nonani imoyo aumoifaso motu fiyamosimai, nomai no Apolofamoni alisaitono iyali molopoi molopoi siki, Isipi asimai. Aniyopatono iyaliso souwaikokino, molopoi nali.
17 "Ao se aproximar o tempo em que Deus cumpriria sua promessa a Abraão, aumentou muito o número do nosso povo no Egito.
18 Nosai no noko siyoli siyayo Isipi noko samukuko nokota siyoli kwalomai monoi tola tumoki. Yusifo monoi mo sai muwoi.
18 Então outro rei, que nada sabia a respeito de José, passou a governar o Egito.
19 Aniyopa iyaliso kopokoiyauko manoki, Isolilo nokoso. Puwoko manoki, ikoki, “Alalo mala mo na pa salosomosiwo. Na kolikaliyumo, yau yau.” Aino na ikoki, Isipi nokota siyoliyo.
19 Ele agiu traiçoeiramente para com o nosso povo e oprimiu os nossos antepassados, obrigando-os a abandonar os seus recém-nascidos, para que não sobrevivessem.
20 Nomai no mo, noniyo alufa mo na kiki. Tani siyolo mo Musi. Ulukukumoso na, Kotoni molo timai. Amu mo tauwoi mo atino apitono noko tiyo no nikino.
20 "Naquele tempo nasceu Moisés, que era um menino extraordinário. Por três meses ele foi criado na casa de seu pai.
21 Nosai no iwoso akaiyanokino, posomaiso. Ulai Falau siyolini atokiyo Musi mo kausiya konoki, iwoso. Totani nuso na kawiyo tiki, nou ni monoi, yomusoki, “Asani alu.”
21 Quando foi abandonado, a filha do faraó o tomou e o criou como seu próprio filho.
22 Komu mo puwoso puwoso; mulu iwoi noko sisiyoliyo Isipi aniyopa imo aiyolomalokino. No monoi no Musi mo afonimai nokota muwoi, imo itouniyaimo lukaso nokota. Mi mani, amiso pano manoki.” Aino na ikoki, Sitiwiyo mo.
22 Moisés foi educado em toda a sabedoria dos egípcios e veio a ser poderoso em palavras e obras.
23 Nosai no mo; ti monoi na ikoki, “Musi mo aisamu mo 40, nosai no mo na yomuki, “Woli iyaliso na tokokano, Isolilo nokoso.”
23 "Ao completar quarenta anos, Moisés decidiu visitar seus irmãos israelitas.
24 Yasoi; Isolilo nokotaso na kwaiya tumoki, Isipi nokotayo uwoso. Nosai no siyokutono foli monoi na tukoloki, Isipi nokotaso, yau.
24 Ao ver um deles sendo maltratado por um egípcio, saiu em defesa do oprimido e o vingou, matando o egípcio.
25 Louwa mulumolokoki, “Woli iyaliyo tosaino unumonono, Kotoyo timono taikiyo, toi fasiko monoi.” Aino louwa mulumolokaloki, ulai siyokutono iyaliyo sai muwoi, sosoli na.
25 Ele pensava que seus irmãos compreenderiam que Deus o estava usando para salvá-los, mas eles não o compreenderam.
26 Amuwoisai siyokutono iyaliso ti monoi koka tumoki mo, noko tiyo tukoluwanoso kwaika tumoki. Asisikuwano monoi louwa ikoki, “Noko ti, hani monoi totukoluwanonuwo? Moti mo wolinowoi nali.”
26 No dia seguinte, Moisés dirigiu-se a dois israelitas que estavam brigando, e tentou reconciliá-los, dizendo: ‘Homens, vocês são irmãos; por que ferem um ao outro? ’
27 Ulai siyokutonoso uwo nokotayo usainiyaimoki, imoki, “Noiyo imo taikiyoni, koi samukumoko monoi no? A, uo foli monoi tiyomu unumokoni, kuo?
27 "Mas o homem que maltratava o outro empurrou Moisés e disse: ‘Quem o nomeou líder e juiz sobre nós?
28 Fai Isipi nokota tukolani. A, lolai louwa totukolomononi?”
28 Quer matar-me como matou o egípcio ontem? ’
29 Musi mo nonani imo kwaiki mo, Isipi asisai lomuki, Mitiyo asiso tolanoki, noko nokonu nokoni asiso. Tolo manoki mo, alalo ti mo tiwoi kokoki.” Aino na ikoki, Sitiwiyo mo.
29 Ouvindo isso, Moisés fugiu para Midiã, onde ficou morando como estrangeiro e teve dois filhos.
30 Nosai no mo; ti monoi na ikoki, “Aisamu 40 mo uwai; kumoki nokota mo Musiso na kiya konoki, nu somiso asiso, Sainai yu aumoifaso. Afa touwomai ta imoko tolomai na tola konoki.
30 "Passados quarenta anos, apareceu a Moisés um anjo nas labaredas de uma sarça em chamas no deserto, perto do monte Sinai.
31 Wiyouwa wiyou, Musi mo kwaiki mo, na mulumoloko manoki, aumoifaso amunoki, amiso ki monoi. Nosai no Noko Siyolini ko naso kwaimoki, noino,
31 Vendo aquilo, ficou atônito. E, aproximando-se para observar, ouviu a voz do Senhor:
32 “Asa mo aniyopano iyalini Koto. Apolofamowoi Isakowoi Yokopowoi, toini Koto na.” Imoki mo; wiyou, Musi mo kokolo mulu saso, na kumolokomoki, Kotoso pa kikiso.
32 ‘Eu sou o Deus dos seus antepassados, o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’. Moisés, tremendo de medo, não ousava olhar.
33 Ulai Siyoli Nokotayo mo ti monoi imoki, “Fona su mo pasiyokaiko. Asi ni totoloni no, ni mo asani asi itouniyaimo nali no.
33 "Então o Senhor lhe disse: ‘Tire as sandálias dos pés, porque o lugar em que você está é terra santa.
34 Motu na, yo mo yani noko nokolaloso yapoli na tokoko, Isipi nokoyo uwokoso. Toi sosonuno na tukwaiko, yo mo. No monoi no asiso na tofasika kono. Na popuwotolo, Isipi asiso timo taikiyonoki. Na pokiyoko taikiyano.” Musiso aino na imoki, Kotoyo mo.”
34 De fato tenho visto a opressão sobre o meu povo no Egito. Ouvi seus gemidos e desci para livrá-lo. Venha agora, e eu o enviarei de volta ao Egito’.
35 Nosai no mo; Sitiwi mo ti monoi na ikoki, “Noko no mo, Musi, to mo toku yasoi imokino, Isolilo nokoyo, “Noiyo imo taikiyoni, koi samukumoko monoi no? A, uo foli monoi tiyomu unumokoni?” Musiso toku yasoi aino imokino, no monoi no kulalikino. Ulai Kotoyo na imo taikiyoki, siyokutono iyali samukukano monoi, kiyoko taikiyano monoi. Ainonani monoi kumoki nokotayo na ima konoki, afa touwomai tolo nokotayo mo.
35 "Este é o mesmo Moisés que tinham rejeitado com estas palavras: ‘Quem o nomeou líder e juiz? ’ Ele foi enviado pelo próprio Deus para ser líder e libertador deles, por meio do anjo que lhe tinha aparecido na sarça.
36 Nosai no mo, yasoi; Musi mo mulu ifolaluwawoi mi siyoli na ananoki, Isipi noko nokolaloni molo timai. Nosai no siyokutono iyali na koliyonoki, Isipi asisai. Mulu ifolaluwawoi mi siyoli na analoki, Nakiyai Mamo Iwomaiso. Nu somiso asimai panalo manoki, aisamu mo 40.
36 Ele os tirou de lá, fazendo maravilhas e sinais no Egito, no mar Vermelho e no deserto durante quarenta anos.
37 Nonani nokota, Musi, totayosu mo Isolilo nokoso na ikoki, noino,
37 "Este é aquele Moisés que disse aos israelitas: ‘Deus lhes levantará dentre seus irmãos um profeta como eu’.
38 Nosai no Sitiwi mo ti monoi na ikoki, “Musi totawoisu ukouniyaikoku siki, moini aniyopa iyaliyo, nu somiso asiso. Sainai yu tonimai kumoki nokotayo imo posasoko wiyoluma konoki. Noko mo nonani imo kwai mo, aniyopa poi poi yousi itouniyaimomoi. Moi monoi mani, na posasoko wiyolumoki.
38 Ele estava na congregação, no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai e com os nossos antepassados, e recebeu palavras vivas, para transmiti-las a nós.
39 Aniyopa iyalisu mo tani imo pa kwaikinoso, na kulalikino. Isipi asiso ifou nu monoi yokino.
39 "Mas nossos antepassados se recusaram a obedecer-lhe; pelo contrário, rejeitaram-no, e em seus corações voltaram para o Egito.
40 Musini auwatono Alonoso imokino, “Isipi asisai kiyomoko nokota, to no moloi uwo, woi, Musi wai no? Ulai koi no sai? Yuso amai poi tiyou tolo. Tomoki na pokuwokomoko, tomoki mo kumoki tolomu noko komiyai. Molo monoi wiyomokowumo.”
40 Disseram a Arão: ‘Faça para nós deuses que nos conduzam, pois a esse Moisés que nos tirou do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu! ’
41 Nosai no tomoki kuwokino, polomoko uofa komiyai, piyamoki, samukukowo. Koloni mo taso utunonikino, piyamoki, molokiwo. Totaini tomoki kuwo mi monoi molokikino, na wasikino.
41 Naquela ocasião fizeram um ídolo em forma de bezerro. Trouxeram-lhe sacrifícios e fizeram uma celebração em honra ao que suas mãos tinham feito.
42 No monoi no mo, Koto mo namoliyo alosikoki, yomuki, “Tofolo suomo.” Wiyou, ulowoi amuwoi amolokuwoiso molokikalokino, piyamoki, samukukowo. Ainonani monoi mo toku na kulalokino, Kotoni mulu lukasiko nokoyo, tani pukoso. Noino na tiyomuko,
42 Mas Deus afastou-se deles e os entregou à adoração dos astros, conforme o que foi escrito no livro dos profetas: ‘Foi a mim que vocês apresentaram sacrifícios e ofertas durante os quarenta anos no deserto, Ó nação de Israel?
43 Molako monoi piyamokinuwo, samukukomowo. Tani tuno nu alomaniyalo manokinuwo. Lifano piyamokinuwo, kumoki tolomu nokotawo. Tani amoloku mani, ilomanalo manokinuwo. Tomokiso kuwokokaikinuwo, na pomolokiko manokinuwo, piyamokinuwo, samukukomowo. Wiyouwa wiyou, namoliyo alosimomono foli monoi mo na kiyokomoikuwomo, noko nokonu nokoni asiso, Poipilono nokonu siyoli ausaimiso.”
43 Ao invés disso, levantaram o santuário de Moloque e a estrela do seu deus Renfã, ídolos que vocês fizeram para adorar! Portanto, eu os enviarei para o exílio, para além da Babilônia’.
44 Nosai no mo; Sitiwiyo ulai ikoki, “Aniyopa iyali mo Kotoni tuno nu alomakalo manokino. Nu somiso asimai alomakalo manokino, tani imo posasoko nu na. Toku Kotoyo Musiso imoki, ninani tuno nu kalo monoi mo. Imoki, “Noinoso noinoso na pa yalo.”
44 "No deserto os nossos antepassados tinham o tabernáculo da aliança, que fora feito segundo a ordem de Deus a Moisés, de acordo com o modelo que ele tinha visto.
45 Nosai no toini alisaitono iyaliso akotiki. Kotoyo noinomo noko komaso noko amiyaikiyokalo tumokino mo, Yosuwa iyaliyo tolomuso niya akiyo tumokino. Tolokainoki tolokainoki ainoso hani Toiwiyo samukuko toloki.
45 Tendo recebido o tabernáculo, nossos antepassados o levaram, sob a liderança de Josué, quando tomaram a terra das nações que Deus expulsou de diante deles. Esse tabernáculo permaneceu na terra até a época de Davi,
46 Koto mo mulu mo waliyo, Toiwi monoi. Kotoso louwa imoki, Toiwiyo, “Yani aniyopa Yokoponi Koto, yo mo nani nu no waliyo koimo?”
46 que encontrou graça diante de Deus e pediu que ele lhe permitisse providenciar uma habitação para o Deus de Jacó.
47 Ulai pa kokiso, awitono Solomonoyosu na koki.” Aino na ikoki, Sitiwiyo mo.
47 Mas foi Salomão quem lhe construiu a casa.
48 Nosai no mo; ti monoi na ikoki, “Ulai Kota Koto mo nokoyo ko nuso pa tiyousiso. Ainonani monoi mo toku kumokaiki, Kotoni mulu lukasiko nokotayo, noino,
48 "Todavia, o Altíssimo não habita em casas feitas por homens. Como diz o profeta:
49 Koto Siyoliyo yomuki,
49 ‘O céu é o meu trono, e a terra, o estrado dos meus pés. Que espécie de casa vocês me edificarão? diz o Senhor, ou onde seria meu lugar de descanso?
50 Hani hani komaso ni tosi liyai no, ni mo yani nainoyo na fonanikomokaiki.”
50 Não foram as minhas mãos que fizeram todas estas coisas? ’
51 Nosai no mo; nokotalo iyaliso ulai na ikoki, Sitiwiyo mo, “Moi mo kukamoko noko. Kotoso mulumolo luwaiwoi muwoi. Iyo mo uku saso. Kotoni Mulu Itouniyaimo Nokotaso namoliyo talosimokainuwo. Moini aniyopa iyaliyo no yokino no, moi mani, noinoso na taluwaikonuwo.
51 "Povo rebelde, obstinado de coração e de ouvidos! Vocês são iguais aos seus antepassados: sempre resistem ao Espírito Santo!
52 Kotoni mulu lukasiko noko uwokaikalokino. Siya mo sofuwamowoi muwoi, komaso na uwokaikalokino. Molo itouniyaimoso aluwai kiyo nokota monoi posasoko nokoso mani, na tukuwoliyalokino. Nosai no tumoki mo, moiyosu komano nokota siyoliso na ifoluwai unukinuwo, moiyo noinomo tukolokino.
52 Qual dos profetas os seus antepassados não perseguiram? Eles mataram aqueles que prediziam a vinda do Justo, de quem agora vocês se tornaram traidores e assassinos —
53 Toku Kotoni kumoki nokoyo tani imo ami posasokokino. Moi monoi posasokokino. Ulai pa kwai itouniyaimo manokinuwoso.” Aino na ikoki, Sitiwi mo, nokotalo iyaliso.
53 vocês, que receberam a Lei por intermédio de anjos, mas não lhe obedeceram".
54 Nokotalo iyaliyo Sitiwini imo kwaikino mo; uo mulu sisiyoli na atolokomo unukino, ta topi.
54 Ouvindo isso, ficavam furiosos e rangiam os dentes contra ele.
55 Ulai Sitiwi mo mulu amimokaiki, Kotoni Mulu Itouniyaimo Nokotayo. Kumokiso amiso you foinalikoki, Kotoni saponi siyoli na you kiki. Isisoyo Apitononi nainasai toloso you kiki.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, levantou os olhos para o céu e viu a glória de Deus, e Jesus de pé, à direita de Deus,
56 Yomuki, Sitiwi mo, “Na piyou kiwo. Yo mo kumoki itu loti kolalikaiso toki. Asi asi noko nokolaloni noko siyoli nokota mo tiyou tolokaino, Kotoni nainasai.”
56 e disse: "Vejo o céu aberto e o Filho do homem de pé, à direita de Deus".
57 Ikoki mo; wiyouwa wiyou, nokotalo iyali mo siyoliso na kalomuwanoki, iyoso ufiyaikalokino. Sitiwini auso na fufumuwanoku liyaikino.
57 Mas eles taparam os ouvidos e, gritando bem alto, lançaram-se todos juntos contra ele,
58 Na kominalomanokino, nokonusai kawiyo fukino, tomoki na salosomo liyaikino. Alu sokuni aumai mo pau tuno isikokaikino, tomoki salosomo nokoyo, Sitiwi monoi no ifoluwai unukino no. Alu soku siyolo mo Solo.
58 arrastaram-no para fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. As testemunhas deixaram seus mantos aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Tomoki amai salosomo liyai manokino mo, Sitiwi mo Kotoso utolumoki, na imoki, “Isiso Siyoli, yani mulu na pano.”
59 Enquanto apedrejavam Estêvão, este orava: "Senhor Jesus, recebe o meu espírito".
60 Alokomu losiyaikoki, siyoliso na yomuki, “Noko Siyoli, yo foli mo tofolo.” Yomuki mo; na kaloki, yau.
60 Então caiu de joelhos e bradou: "Senhor, não os consideres culpados deste pecado". E, dizendo isso, adormeceu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.