Atos 5
Kotoni Imo Itouniyaimo (AMM) vs NTLH
1 Ulai noko siya, tani siyolo mo Anonaiya, toti noniki, Sapailowoi, toti mani, asi mo suo suomoko nokotaso awimokino, suo mo muwoni.
1 Mas um homem chamado Ananias, casado com uma mulher que se chamava Safira, vendeu um terreno
2 Awimokino mo; Anonaiya mo muwoni siyai wosu woso isikokaiki, totani auso. Noni mo sai. Siyaisu mo Kotoni imo lukasikalomano nokoni auso na iyo tumoki.
2 e só entregou uma parte do dinheiro aos apóstolos , ficando com o resto. E Safira sabia disso.
3 Ulai Pitayo imoki, “Anonaiya, hani monoi Sokolo Nokota Waini imo kwaimoni? Kotoni Mulu Itouniyaimo Nokotaso na tifoluwaini. Hani monoi asi muwoni siyai wosu woso isikokaikini?
3 Então Pedro disse a Ananias: — Por que você deixou Satanás dominar o seu coração? Por que mentiu para o Espírito Santo? Por que você ficou com uma parte do dinheiro que recebeu pela venda daquele terreno?
4 Asi awimo somisomai asi mo nani nali no. Asi awimokini mo; asi muwoni mani, nani muwoni na. Koiso muwoni nimoko monoi yakinimo, na pa nimoko. Wiyou yomakinimo, koi mo imowoi muwoi, tofolo. Ulai moloi monoi mulumolokokini, muwoni siyai wosu woso isikokai monoi no? Koi saso pa tifoluwaimokoniso. Koto mani, na tifoluwaini.” Pita mo aino na imoki, Anonaiyaso mo.
4 Antes de você vendê-lo, ele era seu; e, depois de vender, o dinheiro também era seu. Então por que resolveu fazer isso? Você não mentiu para seres humanos — mentiu para Deus!
5 — ausente —
5 Assim que ouviu isso, Ananias caiu morto; e todos os que souberam do que havia acontecido ficaram com muito medo.
6 — ausente —
6 Então vieram alguns moços, cobriram o corpo de Ananias, levaram para fora e o sepultaram.
7 Nosai no mo; Anonaiya yau ai unukino mo; noni mo tumosoki. To mo sai muwoi, nokitono kalo mo.
7 A mulher de Ananias chegou umas três horas depois, sem saber do que havia acontecido com o marido.
8 Pita mo isoki, “A, moti no asi suo suomoko muwoni no noinoso na akonuwo?” Noni mo ifoluwaiki, na imoki, “Motu na, noinoso na.”
8 Aí Pedro perguntou a ela: — Me diga! Foi por este preço que você e o seu marido venderam o terreno? — Foi! — respondeu ela.
9 Nosai no Pitayo, “Hani monoi Noko Siyolini Mulu Itouniyaimo Nokotaso louwa tifoluwainuwo, moti no? Na pukwaiko. Nani noko yau ai unu nokoni somoso na pukwaiko. Nono yau mani, noino na ana toinimo, aniyo foinimo.” Aino na isoki.
9 Então Pedro disse: — Por que você e o seu marido resolveram pôr à prova o Espírito do Senhor? Os moços que acabaram de sepultar o seu marido já estão lá na porta e agora vão levar você também.
10 Isoki mo; noni mo na usukunosoki, Pitani fokutonomai, yau na kalosoki. Alalo soku sokuyo nu poiso tiki mo, noni yau na kwaisokino, asiyo fukino, ai usanokino, nokitono yau kwamai.
10 No mesmo instante ela caiu morta aos pés de Pedro. Os moços entraram e, vendo que ela estava morta, levaram o corpo dela e o sepultaram ao lado do marido.
11 Wiyouwa wiyou, Isisoso mulumolo luwai noko nokolalo komasoyo kokolokoki. Imofa no kwaikino no, toi mani, siyoliso kokolokoki.
11 E toda a igreja e todos aqueles que souberam disso ficaram apavorados.
12 Kotoni imo lukasikalomano noko mo mulu ifolaluwawoi mi panalo manokino, noko nokolaloni molo timai. Solomononi Fulomu Nuso pukouniyaikomosiki, Isisoso mulumolo luwai noko komasowoi.
12 Os apóstolos faziam muitos milagres e maravilhas entre o povo, e os seguidores de Jesus se reuniam no Alpendre de Salomão .
13 Mulumolo luwai somiso noko nokolaloyo pokisosomiko manokino. Ulai ukouniyaika tumo monoi nikokino.
13 Ninguém de fora tinha coragem de se juntar ao grupo deles, mas o povo falava muito bem deles.
14 Noko nokolalo molopoi molopoi mo Siyoli Nokotaso mulumolo luwaiyalokino, nokowoi nokolalowoi. Lolaloso si tomasika tumokino, mulumolo luwai noko nokolalo siyaiwoi.
14 Uma multidão de homens e mulheres também creu no Senhor e veio aumentar ainda mais o grupo.
15 No monoi no mo, ai ai noko nokolalo mo na koliyo tumokino, nokoyo. Molomaiso isikokaiya tumokino, malomaiwoi kotisokomaiwoiso. Mulumolokokino, nokoyo, “Pita mo molosai liyaiyakimo, tani nayo poimo tumoi, ai ai nokoni auso mo.”
15 Por causa dos milagres que os apóstolos faziam, as pessoas punham os doentes nas ruas, em camas e esteiras. Faziam isso para que, quando Pedro passasse, pelo menos a sua sombra cobrisse alguns deles.
16 Yolusolimo nokonu aumoifaso nokonu nokonu noko nokolalo mani, ukouniyaika tumo liyaiki. Ai ai nokowoi popuwa kopokoiyau nokowoi koliyo tumokino. Komaso mo ititounikai saso.
16 Multidões vinham das cidades vizinhas de Jerusalém trazendo os seus doentes e os que eram dominados por espíritos maus, e todos eram curados.
17 Nosai no mo; totawoi lotu samukuko nokota siyoli tolauki. Siyokutono iyaliwoi sauki, Satusi moloso aluwai noko na. Foluwaliko mulu saso, toi mo,
17 Então o Grande Sacerdote e todos os seus companheiros, que eram do partido dos saduceus , ficaram com inveja dos apóstolos e resolveram fazer alguma coisa.
18 Kotoni imo lukasikalomano noko kolisanokino, kalopulo nuso na kiyokokino, noko kopokoiyau nokoni mulumaiso.
18 Prenderam os apóstolos e os puseram na cadeia.
19 Ulai amolokimai, Noko Siyolini kumoki nokotayo kalopulo nu itu na kolala konoki. Kotoni imo lukasikalomano noko na koliyo fuki,
19 Mas naquela noite um anjo do Senhor abriu os portões da cadeia, levou os apóstolos para fora e disse:
20 na ikoki, “Soi suwo, lotu nu siyoliso na ponuwo. Imo na poposasoko wiyotiyanowo, molo tonofalo molo aluwai imo mo.” Aino ikoki, kumoki nokotayo.
20 — Vão para o Templo e anunciem ao povo tudo a respeito desta nova vida.
21 Ikoki mo; posasi; lotu nu siyoliso tiki, noko nokolaloso aiyoloka tikino.
21 Os apóstolos obedeceram e no dia seguinte, bem cedo, entraram no pátio do Templo e começaram a ensinar. Então o Grande Sacerdote e os seus companheiros chamaram os líderes do povo para uma reunião do
22 Polimano nokoyo louwa kolisanokino. Ulai kalopulo nu poiso tiki mo, uwofa na kokokino. Ifou tiki, noko sisiyoli nokoso, na ika tumokino,
22 Porém, quando os guardas chegaram lá, não encontraram os apóstolos. Então voltaram para o lugar onde o Conselho estava reunido
23 “Noko mo uwofa, woi. Kalopulo nu itu loti mo asikai. Samukuko nokoyo tofu si, itu loti kwamai. Ulai itu kolalinoki mo, noko mo uwofa na kokonoki, woi.”
23 e disseram: — Nós fomos até lá e encontramos a cadeia bem-fechada, e os guardas vigiando os portões; mas, quando os abrimos, não achamos ninguém lá dentro.
24 Nonani imo kwaikino mo, noko sisiyoli mo mulumoloko manokino, lotu nu polimano nokota siyoliwoi lotu samukuko noko sisiyoli nokowoi, toi mo mulumoloko manokino, iyamoki, “Moloi uwoko, woi?”
24 Quando os chefes dos sacerdotes e o chefe da guarda do Templo ouviram isso, ficaram sem saber o que pensar sobre o que havia acontecido com os apóstolos.
25 Nosai no noko siyayo tumoki, na ika tumoki, “Kalopulo noko mo lotu nu siyoli poiso na totu si, noko nokolaloso taiyoloko si.” Aino ikoki, noko siyayo mo.
25 Nesse momento chegou alguém, dizendo: — Escutem! Os homens que vocês prenderam estão lá no pátio do Templo ensinando o povo!
26 Nosai no mo; polimano noko iyaliyo kolisanokino, wosu wososo. Uo uwokowoi muwoi, noko nokolalo monoi nikokino, iyamoki, “Wonikaluso tomoki salosomomokoinomo, aiko tukuwolimokoino.”
26 Então o chefe da guarda do Templo e os seus homens saíram e trouxeram os apóstolos. Mas não os maltrataram porque tinham medo de serem apedrejados pelo povo.
27 Nosai no mo; polimano nokoyo Pita iyali mo koliyo tumokino mo; ikokino, “Nokotaloni molo timai na posiwo.” Nosai no totawoi lotu samukuko nokota siyoliyo louwa ikoki,
27 Depois puseram os apóstolos em frente do Conselho. E o Grande Sacerdote disse:
28 “Hani monoi tokulalimokonuwo? Na louwa ikimokinukuwo, “Isiso aino imo noiyo aiyolokoiwo.” Ulai hani monoi Yolusolimo noko nokolaloso taiyolokalo manonuwo? Hani monoi tofaumi unumokonuwo, tukolo foli monoi no?”
28 — Nós ordenamos que vocês não ensinassem nada a respeito daquele homem. E o que foi que vocês fizeram? Espalharam esse ensinamento por toda a cidade de Jerusalém e ainda querem nos culpar pela morte dele!
29 Ulai Pita iyaliyo fowakino, na ikokino, “Koi mo nokoni imo pa tukwaikonokiso, Kotoni imosu niya tukwaimonoki.
29 Então Pedro e os outros apóstolos responderam: — Nós devemos obedecer a Deus e não às pessoas.
30 Moiyo noinomo Isiso mo a mokimai ukou ukou nikomokaikino, yau. Ulai Kotoyo yausai na lusikaiki, aniyopa iyalini Kotoyosu.
30 Os senhores crucificaram Jesus, mas o Deus dos nossos antepassados o ressuscitou.
31 Kotoyo lusikaiki mo; totani auso kawiyo yoki, naina nainosai na tola yoki. Noko nokolalo samukuko nokota siyoli na. Samiyaikiyo kiyo nokota siyoli. Isolilo noko moi mulu alosokakikonimo, Koto mo molo koiyau monoi imo mo futo.
31 E Deus o colocou à sua direita como Líder e Salvador, para dar ao povo de Israel oportunidade de se arrepender e receber o perdão dos seus pecados.
32 Koini molo tiyo yasoi kikinoki. No monoi no toposasoko sinoki. Kotoni Mulu Itouniyaimo Nokotayo mani, noinoso na toposasoko. No mo Kotoyo atiki, totani imo kwai noko nokolaloso.” Pita iyaliyo aino na ikokino.
32 Nós somos testemunhas de tudo isso — nós e o Espírito Santo, que Deus dá aos que lhe obedecem.
33 Nosai no mo; Pita iyalini imo kwaikokino mo; wiyouwa wiyou, noko sisiyoli mo uo mulu mo sisiyoli, ta topi, tukuwoli monoi louwa.
33 Quando os membros do Conselho ouviram isso, ficaram com tanta raiva, que resolveram matar os apóstolos.
34 Ulai noko siyoli siya, Falisi moloso aluwai nokota, tani siyolo mo Kamaliyalo, to mo tolauki. Musini imo aiyoloko nokota na, noko nokolaloyo no kisosomi manokino no. Nonani nokota mo nokotalo iyalini molo timai na tolauki, polimano nokoso ikoki, “Noko na pokoliyo fuwo, awa.”
34 Mas levantou-se um dos membros do Conselho, um fariseu chamado Gamaliel, que era um mestre da Lei respeitado por todos. Ele mandou que levassem os apóstolos para fora e os deixassem ali um pouco.
35 Koliyo fukino mo; nokotalo iyaliso na ikoki, “Woli iyali, Isolilo noko, atiyaiso, somaiso noiyo uwokoiwo. Awi, toku na pomulumoloko itouniyaimowo.
35 Então disse ao Conselho: — Homens de Israel, cuidado com o que vão fazer com estes homens.
36 Tino noko siya, tani siyolo mo Tiyuta, tota amu monoi piyomuki, noko siyoliwo. Noko molopoi nokoyo, 400, aluwaikino. Ulai nokoyo tukolokino, yau yasoi. Aluwai noko ulolo liyaiki. No monoi no tani mi mo futo.
36 Há pouco tempo apareceu um homem chamado Teudas, que se dizia muito importante e que com isso conseguiu reunir quatrocentos seguidores. Mas ele foi morto, todos os seus seguidores foram espalhados, e a revolta dele fracassou.
37 Nosai no komano nokoyo siyolo siyolo kolalimai noko siya na tumoki. Tani siyolo mo Yutaso, Kalili nokota na. Toso mani, aluwaiyalokino, noko nokolaloyo, nosai no uwokaiki. Aluwai noko ulolo liyaiki.
37 Depois disso apareceu Judas, o Galileu, na época do recenseamento. Este também conseguiu juntar muita gente, mas foi morto, e todos os seus seguidores foram espalhados.
38 No monoi no ya tikikomonukuwo, lolai mani, tofolo na suomo. Nokoni muluyoso mi anono mo, mi mo futo.
38 Portanto, neste caso de agora, não façam nada contra estes homens. Deixem que vão embora porque, se este plano ou este trabalho vem de seres humanos, ele desaparecerá.
39 Ulai Koto tani amimai mi anono mo, moiyo no moloi alukiko monoi? Wiyou. Wonikaluso Kotowoi aiko tukoluwanoinuwo.” Nokotalo iyaliso aino na ikoki, Kamaliyalo mo.
39 Mas, se vem de Deus, vocês não poderão destruí-lo, pois neste caso estariam lutando contra Deus. E o Conselho aceitou a opinião de Gamaliel.
40 Ikoki mo; tani imo kwaimokino. Kotoni imo lukasikalomano nokoso aliyonikokino, moloyo na wasoulikino. Ikikokino, “Isiso aino imo noiyo ikaloiwo.” Nosai no ikokino, “Soi suwo. Na ponuwo.”
40 Então chamaram os apóstolos e os chicotearam; e aí mandaram que nunca mais falassem nada a respeito de Jesus. Depois os soltaram.
41 Ikokino mo; Pita iyali mo utukaikokino, iyamoki, “Isisoso mulumolo luwai monoi tuwomokono, na tauwosisimomokono. Ulai koi no imowoi? Kotoyo tiyomu, haniyo uwomoko monoi pa tulosukomomokoso.” Aino iyamoki, siyoliso na molokikino.
41 Os apóstolos saíram do Conselho muito alegres porque Deus havia achado que eles eram dignos de serem insultados por serem seguidores de Jesus.
42 Ulo ulo saiso saiso imo itouniyaimo polukasikalo mosikino. Noko nokolaloso pikomosikino, “Isiso mo Kolaiso, Kotoyo muwokai nokota, Isolilo noko nokolalo moi fasimoka tumoki.” Aino pikomosikino. Lotu nu siyoliwoi nu nuwoiso ifou ifou paiyolokalo liyai manokino.
42 E, todos os dias, no pátio do Templo e de casa em casa, eles continuavam a ensinar e a anunciar a boa notícia a respeito de Jesus, o Messias .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.