Atos 4
Kotoni Imo Itouniyaimo (AMM) vs ARC
1 Pita noko tiyo noko nokolaloso amai iko manokino mo, nokotalo iyali mo tiki, lotu samukuko nokowoi lotu nu polimano nokota siyoliwoi Satusi moloso aluwai nokowoi.
1 E, estando eles falando ao povo, sobrevieram os sacerdotes, e o capitão do templo, e os saduceus,
2 Uo mulu na atoloka tumoki, totini imo monoi. Ulai afonimaiso? Kotoni imo lukasikalomano nokota ti mo noko nokolaloso aiyolokokino, ikokino, “Isiso mo yausai na auwoniyouki. Noinoso noko nokolalo mani, yau yausai auwonouloimo.” Aino iko manokino mo,
2 doendo-se muito de que ensinassem o povo e anunciassem em Jesus a ressurreição dos mortos.
3 nokotalo iyaliyo na kuloli ilomanokino, Pitawoi Iyonowoiso. Kalopulo nuso na kiyokokino, iyamoki, “Upimo na toi, tofolo, amuwoiso.”
3 E lançaram mão deles e os encerraram na prisão até ao dia seguinte, pois era já tarde.
4 Noko nokolalo molopoiyosu totini imo yasoi kwaikokino, Isisoso lolaloso na mulumolo luwaikino. No monoi no mulumolo luwai noko mo molopoi molopoi, 5000.
4 Muitos, porém, dos que ouviram a palavra creram, e chegou o número desses homens a quase cinco mil.
5 Nosai no mo; amuwoisai Yuto noko sisiyoli mo Yolusolimo nokonu siyoliso ukouniyaikoki. Yuto noko samukuko nokowoi nokotalo iyaliwoi Musini imo sai sisiyoli nokowoi, toi mo ukouniyaikoki.
5 E aconteceu, no dia seguinte, reunirem-se em Jerusalém os seus principais, os anciãos, os escribas,
6 Anaso mani, tumoki, totawoi lotu samukuko nokota siyoli mo. Kaiyofawoi Iyonowoi Alikosatowoi, toi mani, na tiki. Totawoi lotu samukuko nokota siyoli nokota koli, toi komaso si fasika tumokino.
6 e Anás, o sumo sacerdote, e Caifás, e João, e Alexandre, e todos quantos havia da linhagem do sumo sacerdote.
7 Nosai no mo Pita noko ti mo nokoyo toi mulumaiso koliyo tumokino, na ikokino, nokotalo iyaliyo mo, “Noiyo imo taikiyokinuwo? Noini amiyo uwonuwo?”
7 E, pondo-os no meio, perguntaram: Com que poder ou em nome de quem fizestes isto?
8 Ikokino mo; Pitani muluso amimoki, Kotoni Mulu Itouniyaimo Nokotayo, na fowakoki, “Apou iyali, noko sisiyoli,
8 Então, Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: Principais do povo e vós, anciãos de Israel,
9 a, noko koiyau nokota fasi foli monoi timokonuwo? A, itouniyaimokai monoi tutolumomokonuwo?
9 visto que hoje somos interrogados acerca do benefício feito a um homem enfermo e do modo como foi curado,
10 Apou iyali, yani imo na pukwaimonowo. Isolilo noko komaso moi mani, yani imo na pukwaimonowo. Isisoni amiyosu waliyo na totolo, ninani nokota mo. Isiso Kolaiso, Nasolito nokota, totani amiyo waliyo na totolo, momaini molo timai. Ulai momaiyo Isiso mo a mokimai ukou ukou nikomokinuwo. Kotoyosu na lusikaiki, yausai.
10 seja conhecido de vós todos e de todo o povo de Israel, que em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, aquele a quem vós crucificastes e a quem Deus ressuscitou dos mortos, em nome desse é que este está são diante de vós.
11 Motu na kumokaiki, toku nokoyo. Isiso monoi noino kumoki, siyokawi imo mo,
11 Ele é a pedra que foi rejeitada por vós, os edificadores, a qual foi posta por cabeça de esquina.
12 Motu nali no. Asi asi nokoyo noinomo moloi samiyaikiyo monoi, moi no? Toiyo noinomo samiyaikiyowoi muwoi, pa tosamiyaikiyokoniso. Isisoni amiyosu na tosamiyaikiyokoni. No monoi no Kotoni auso si itouniyaimo mano monoi.” Aino na ikoki, Pita mo.
12 E em nenhum outro há salvação, porque também debaixo do céu nenhum outro nome há, dado entre os homens, pelo qual devamos ser salvos.
13 Nosai no mo; ikoki mo; noko sisiyoli mo mulumoloko manokino, “Ulai moloi monoi woi? Toti mo kokolokowoi muwoi, mulu mo ami amiso. Moloi tosainono, woi? Afonimai nokota ti na, sai nokoyo aiyolokowoi muwoi.” Mulumoloko manokino mo; na mulumolokokino, “Isisowoi liyai tomasimo manokino. No monoi no.”
13 Então, eles, vendo a ousadia de Pedro e João e informados de que eram homens sem letras e indoutos, se maravilharam; e tinham conhecimento de que eles haviam estado com Jesus.
14 Totiso no moloi fowako monoi, noko sisiyoliyo no? Fona ti ititounikomokai nokotaso na kikino, totini auso waliyo toloso.
14 E, vendo estar com eles o homem que fora curado, nada tinham que dizer em contrário.
15 No monoi no mo, nokotalo iyali mo amiso ikokino, Pita noko tiso, “Na putukaimokowo.” Nosai no imo lukaso siki,
15 Todavia, mandando-os sair fora do conselho, conferenciaram entre si,
16 ikuwanokino, “Moloi tiyokoni, woi, toti monoi no? Wiyou, mulu ifolaluwawoi mi yapoli na anano, Yolusolimo noko nokolaloni molo timai. Moi no wiyou no moloi iyamo monoi?
16 dizendo: Que havemos de fazer a estes homens? Porque a todos os que habitam em Jerusalém é manifesto que por eles foi feito um sinal notório, e não o podemos negar;
17 Ulai noko nokolalo tonufuwa nokoso ikalo mo wiyou. No monoi no totiso na tikikokoni, “Isiso aino imo noiyo ikaloiwo.” Imo mo aino lukasokaikino, nokotalo iyali mo.
17 mas, para que não se divulgue mais entre o povo, ameacemo-los para que não falem mais nesse nome a homem algum.
18 Nosai no mo; Pita noko tiso aliyonikokino, na louwa ikikokino, “Isiso aino imo noiyo posasoko manoiwo. Noko nokolaloso noiyo aiyolokaloiwo.”
18 E, chamando-os, disseram-lhes que absolutamente não falassem, nem ensinassem, no nome de Jesus.
19 Ulai Pita noko tiyo fowakokino, Pitawoi Iyonowoi, “Ulai kotiyo kwaimakinukuwomo, Kotoni imo na kulaliyoikimo. A, moiyo no moloi tomulumolokonuwo, a, Kotoni molo timai no waliyo?
19 Respondendo, porém, Pedro e João, lhes disseram: Julgai vós se é justo, diante de Deus, ouvir-vos antes a vós do que a Deus;
20 Kotini molo tiyo no kokokinoki no, imo no kwaimokinoki no, nonani aino imo niya toposasokalo manonoki.”
20 porque não podemos deixar de falar do que temos visto e ouvido.
21 Pita noko tiyo ikokino mo; noko sisiyoliyo ti monoi ikiko manokino, uo imo mo. Nosai no totiso ikokino, “Soi suwo, na pomanowo.” Aino ikokino, imo foli monoi pa uwokokinoso. Ulai afonimaiso? Noko nokolaloyo Kotoni siyolo kaluwaiyalokino, noko koiyau itouniyaimokai monoi. No monoi no.
21 Mas eles ainda os ameaçaram mais e, não achando motivo para os castigar, deixaram-nos ir por causa do povo; porque todos glorificavam a Deus pelo que acontecera,
22 Noko no mo, Isisoni amiyo no itouniyaimokaiki no, noko nokolaloni molo timai, to mo alu muwoi, nokotalo na, aisamu mo 40. No monoi no noko nokolaloyo Kotoni siyolo kaluwaiyalokino.
22 pois tinha mais de quarenta anos o homem em quem se operara aquele milagre de saúde.
23 Nosai no mo; kiyokokino mo; Pita noko ti mo siyokutono iyalini auso manokino. Noko sisiyoliyo no ikikokino no, nonani imo ikanokino, siyokutono iyaliso, lotu samukuko noko sisiyoliwoi nokotalo iyaliwoiyo no ikikokino no, nonani imo na.
23 E, soltos eles, foram para os seus e contaram tudo o que lhes disseram os principais dos sacerdotes e os anciãos.
24 Siyokutono iyali mo nonani imo kwaikino mo, Kotowoi imo na lukasokino. Mulu mo tomoso, na imokino, “Nono mo asi asi komaso asi samukuko nokota siyoli. Kumoki, asi asi, iwo na mulumolokokini, na auwonouluki. Kumokini hani haniwoi asini hani haniwoi iwoni hani haniwoi, komaso mo nonayo mulumolokokini, no monoi no auwonouluki.
24 E, ouvindo eles isto, unânimes levantaram a voz a Deus e disseram: Senhor, tu és o que fizeste o céu, e a terra, e o mar, e tudo o que neles há;
25 Koini aniyopa Toiwi, nani mi anononi nokota, to mo nani Mulu Itouniyaimo Nokotani amiyo toku na kumokaiki, noino,
25 que disseste pela boca de Davi, teu servo: Por que bramaram as gentes, e os povos pensaram coisas vãs?
26 Asi asi noko sisiyoli noko mo uo faiso monoi topuwotolono, na tukouniyaiko, Koto noko tiso na totukuwoliyanono, Koto Siyoliwoi totayo muwokai nokotawoi, totiso totukuwoliyanono, asi asi noko sisiyoli nokoyo mo.”
26 Levantaram-se os reis da terra, e os príncipes se ajuntaram à uma contra o Senhor e contra o seu Ungido.
27 Motu na, noko mo ukouniyaikoki, uo imo lukaso unukaikino, Isiso monoi. Noko ti sisiyoli, Hilowoi Ponatiya Pailatowoi noko nokonu nokowoi Isolilo nokowoi, toi mo Yolusolimo nokonuso niya ukouniyaikoki. Uo imo iyamo unukaikino, nani mi anononi nokota Isiso itouniyaimo monoi, toku no muwokaikini no.
27 Porque, verdadeiramente, contra o teu santo Filho Jesus, que tu ungiste, se ajuntaram, não só Herodes, mas Pôncio Pilatos, com os gentios e os povos de Israel,
28 Piyamoki, totaini muluyowo. Ulai nani muluyosu nali no, toku yasoi mulumolokokaikini, nani amiyosu. No monoi no uwokino.
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu conselho tinham anteriormente determinado que se havia de fazer.
29 Noko Siyoli, koini imo na pukwaimoko. Noko sisiyoliyo uo imo imokoso yasoi na kwaikoni. Na pofasimoko. Nani mi anononi noko koini muluso na pamikomomoko, nani imo lukasikalo monoi. Wonikaluso aiko kokolokomomokoi.
29 Agora, pois, ó Senhor, olha para as suas ameaças e concede aos teus servos que falem com toda a ousadia a tua palavra,
30 Nani imo lukasikalakinokimo, ai ai noko na pa kuloli, nani nainoyo, ititounikai monoi, nani Isiso itouniyaimoni amiyo. Mulu ifolaluwawoi mi na pano fasimokalo, noko nokolaloni molo timai, nani mi anononi nokota Isisoni amiyosu.” Isisoso mulumolo luwai noko mo aino na imokino, Kotoso.
30 enquanto estendes a mão para curar, e para que se façam sinais e prodígios pelo nome do teu santo Filho Jesus.
31 Imo lukaso uwai; ukouniyaiko nu mo nou nouyo komiyai umikoki. Kotoni Mulu Itouniyaimo Nokotayo totaini muluso amikaloki. Amikoki mo; Kotoni imo lukasikalokino, kokolokowoi muwoi, mulu mo ami amiso.
31 E, tendo eles orado, moveu-se o lugar em que estavam reunidos; e todos foram cheios do Espírito Santo e anunciavam com ousadia a palavra de Deus.
32 Isisoso mulumolo luwai noko mo mulu mo tomoso. Ilolu monoi mani, wau folo muluwoi muwoi. Ilolu mo tomoso na.
32 E era um o coração e a alma da multidão dos que criam, e ninguém dizia que coisa alguma do que possuía era sua própria, mas todas as coisas lhes eram comuns.
33 Kotoni imo lukasikalomano noko mo noko nokolaloso amai posasoko wiyoti manokino, iko manokino, “Isiso Siyoli mo yausai na auwoniyouki, koini molo timai.” Kotoyo siyoliso pofasiko manoki, Isisoso mulumolo luwai noko komaso nokoso.
33 E os apóstolos davam, com grande poder, testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 Siyai mo hani hani sofuwakowoi muwoi. Nuwoi noko mo suo suomoko nokoso awikalokino, suo mo muwoni. Asiwoi noko mani, tomoso na. Nonani muwoni iyo tumo liyaikino.
34 Não havia, pois, entre eles necessitado algum; porque todos os que possuíam herdades ou casas, vendendo-as, traziam o preço do que fora vendido e o depositavam aos pés dos apóstolos.
35 Kotoni imo lukasikalomano nokoni auso pisikokaiya tumomosikino, koloni ilolu somiso nokoso na ponikomosikino.
35 E repartia-se a cada um, segundo a necessidade que cada um tinha.
36 Noinoso Yusifo mani, yoki. Siyolo siya mo Kotoni imo lukasikalomano nokoyo kaluwaikino, Panopaso. Imo folosai mo Hamukuko Nokota. To mo Saipolo nokota, Liwaini alisai.
36 Então, José, cognominado, pelos apóstolos, Barnabé (que, traduzido, é Filho da Consolação), levita, natural de Chipre,
37 Nonani nokota mo asi kiyo nokota na. No monoi no asi mo suo suomoko nokotaso awimoki, suo mo muwoni. Nonani muwoni mo Kotoni imo lukasikalomano nokoni auso na iyo tumoki.
37 possuindo uma herdade, vendeu-a, e trouxe o preço, e o depositou aos pés dos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.