Atos 2
Kotoni Imo Itouniyaimo (AMM) vs ARC
1 Mi fou fouko ulo siya, Ponotikoso ulo pokaluwai manokino, nonani ulomai mo nuso ukouniyaikokaiki, Isisoso mulumolo luwai noko mo.
1 Cumprindo-se o dia de Pentecostes, estavam todos reunidos no mesmo lugar;
2 Nosai no mo; lolai siyaso na umukoki, kumokisai na umuko taikiyoki. Moloi woi? Imonu siyolini umuko komiyai na kwaikino. Ukouniyaiko si nu mo umuko saso.
2 e, de repente, veio do céu um som, como de um vento veemente e impetuoso, e encheu toda a casa em que estavam assentados.
3 Ta i lolofa komiyai na kokalokino, imokaloso. Noko komaso nokoni auso fufoimuwanalo kono liyaiki, siyasonuso.
3 E foram vistas por eles línguas repartidas, como que de fogo, as quais pousaram sobre cada um deles.
4 Kotoni Mulu Itouniyaimo Nokota mo nokoni muluso amika konoki. Amika konoki mo; wiyouwa wiyou, asi asi nokoni imo folo folo imosai na lukasalokino, Kotoni Mulu Itouniyaimo Nokotani amiyo.
4 E todos foram cheios do Espírito Santo e começaram a falar em outras línguas, conforme o Espírito Santo lhes concedia que falassem.
5 Kotoni Mulu Itouniyaimo Nokota amukonomai, nomai no lotu aluwai noko molopoiyo Yolusolimo nokonu siyoliso posiki, Yuto noko na, asi asisai no ti liyaiki no.
5 E em Jerusalém estavam habitando judeus, varões religiosos, de todas as nações que estão debaixo do céu.
6 Nonani noko mo umukoso kwaikino mo, na ukouniyaika tumoki. Wiyouwa wiyou, naino foli iyo noko manokino. Ulai afonimaiso? Totaini imo folo folo imosai nokoyo lukasaloso kwaikalokino.
6 E, correndo aquela voz, ajuntou-se uma multidão e estava confusa, porque cada um os ouvia falar na sua própria língua.
7 Na kufaukaloki, mulumoloko manokino, iyamoki, “Moloi woi? Imo lukaso noko mo Kalili noko na.
7 E todos pasmavam e se maravilhavam, dizendo uns aos outros: Pois quê! Não são galileus todos esses homens que estão falando?
8 Moloi monoi woi? Momaini imo folo folo imosai na tukwaikalokoni.
8 Como pois os ouvimos, cada um, na nossa própria língua em que somos nascidos?
9 Moi mo imo tomoso muwoi, folo folo na. Moi siyai mo Patiyo noko, moi siyai mo Mitiyo noko, moi siyai mo Ilamo noko, moi siyai mo Misopotamiya nokowoi Yutiya nokowoi Kapotusiya nokowoi Ponato nokowoi Aisiya nokowoi
9 Partos e medos, elamitas e os que habitam na Mesopotâmia, e Judeia, e Capadócia, e Ponto, e Ásia,
10 Folikiya nokowoi Pamofiliya nokowoi Isipi nokowoi. Moi siyai mo Lipiyo asi noko, Sailini nokonu aumoifaso no tikikoni no. Moi siyai mo Lomo nokonusai awa tikikoni.
10 e Frígia, e Panfília, Egito e partes da Líbia, junto a Cirene, e forasteiros romanos (tanto judeus como prosélitos),
11 Moi siyai mo Yuta Yuto noko, moi siyai mo noko nokonu noko, Yuto nokoni moloso no taluwaikoni no. Moi siyai mo Kolito noko, moi siyai mo Alapiya noko. Wiyouwa wiyou, momaini imo folo folo imosai na tukwaikalokoni, Kotoni mi siyoli monoi aino imo no toposasokalo manono no.” Aino iyamoki.
11 e cretenses, e árabes, todos os temos ouvido em nossas próprias línguas falar das grandezas de Deus.
12 Kufaukoki, na mulumoloko manokino, ikuwano manokino, “Ulai moloi monoi woi?”
12 E todos se maravilhavam e estavam suspensos, dizendo uns para os outros: Que quer isto dizer?
13 Noko siyaiyosu mo alisiyolikino, imo folo folo imosai lukasikalo nokoso, louwa iyamoki, “Iwo koiyauso yasoi sikono, tukwalu kwalukalo kuo.”
13 E outros, zombando, diziam: Estão cheios de mosto.
14 Nosai no mo; Pita iyali sauki, noko molo tiwoi noko na. Pita mo imo siyoliso na ikauki, noko nokolaloso, “Woli iyali, Yuto nokowoi Yolusolimoso sa tumo nokowoi yani imo na pukwaimono itouniyaimowo.
14 Pedro, porém, pondo-se em pé com os onze, levantou a voz e disse-lhes: Varões judeus e todos os que habitais em Jerusalém, seja-vos isto notório, e escutai as minhas palavras.
15 Hani monoi tiyamonuwo, kwalu kwalukomomoko imo no? Wiyou nali no. Somosai na. Iwo koiyau no somosaimai no moloi siko monoi?
15 Estes homens não estão embriagados, como vós pensais, sendo esta a terceira hora do dia.
16 Ulai Kotoni mulu lukasiko nokota Yuwoloni imoyo lolaimai motu na tofiyamosi, toku no kumokaiki no, noino,
16 Mas isto é o que foi dito pelo profeta Joel:
17 “Koto mo na tiyomu,
17 E nos últimos dias acontecerá, diz Deus, que do meu Espírito derramarei sobre toda a carne; e os vossos filhos e as vossas filhas profetizarão, os vossos jovens terão visões, e os vossos velhos sonharão sonhos;
18 Wiyou, mi anomono noko nokolaloso mani, ku atiyoimo, yani Mulu Itouniyaimo Nokota. Nasu, asi fokumakimo, nokowoi nokolalowoiso na ku atiyoimo. No monoi no yani imo na posasokoinomo.
18 e também do meu Espírito derramarei sobre os meus servos e minhas servas, naqueles dias, e profetizarão;
19 Yo mo mulu ifolaluwawoi mi na wiyolukaloimo, kumokisai. Asimaiso mani, analoimo, noko nokolaloni molo timai. Hani hani, nako, ta, tauku siyoliwoi na auwonoulu liyaiyoimo.
19 e farei aparecer prodígios em cima no céu e sinais em baixo na terra: sangue, fogo e vapor de fumaça.
20 Ulo ta mo futo, amu mo nako komiyai wisiyonoimo. Nosai no mo, Siyoli Nokota mo na tumoimo. Wiyou, no mo ulukukumoso na.
20 O sol se converterá em trevas, e a lua, em sangue, antes de chegar o grande e glorioso Dia do Senhor;
21 Nuwoi no noko mo Siyoli Nokotani siyolo kaluwaiyakimo, to mo na samiyaikiyoimo.”
21 e acontecerá que todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo.
22 Nosai no mo; Pita mo nonani imo lukasikoki mo; ti monoi na ikoki, “Woli iyali, Isolilo noko, yani imo na pukwaimonowo. Isiso, Nasolito nokota mo mulu ifolaluwawoi mi na panalo manoki, momaini molo timai. Wiyouwa wiyou, Kotoyo noinomo mi siyoli panalo manoki, momaini auso. No monoi no Kotoyo wiyononikinuwo, Isiso mo totayo yasoi muwokaiki mo. Momai mo sai.
22 Varões israelitas, escutai estas palavras: A Jesus Nazareno, varão aprovado por Deus entre vós com maravilhas, prodígios e sinais, que Deus por ele fez no meio de vós, como vós mesmos bem sabeis;
23 Noko no mo, to mo moiso kiyomo taikiyokinuwo, nokoyo. Ulai no mo afonimaiso muwoi, Kotoni muluyosu nali no. Kiyomo somisomai Koto mo sai. Momaiyosu na tukolokinuwo. Momaini muluyosu uo nokoyo a mokimai ukou ukou nikomokaikino, yau.
23 a este que vos foi entregue pelo determinado conselho e presciência de Deus, tomando-o vós, o crucificastes e matastes pelas mãos de injustos;
24 Ulai moloi ku tano monoi, yau asimai no? Wiyou nali no. Kotoyo yausai na lusikaiki, uwokai monoi na tosamiyaikiyo.” Pita mo aino na ikoki, noko nokolaloso.
24 ao qual Deus ressuscitou, soltas as ânsias da morte, pois não era possível que fosse retido por ela.
25 Nosai no mo; na ikoki, “Moini aniyopa Toiwiyo toku na kumo unuki, noino,
25 Porque dele disse Davi: Sempre via diante de mim o Senhor, porque está à minha direita, para que eu não seja comovido;
26 Yani mulu mo moloki saso, ulukukumo imo saso tolukaso. Kalomono mani, yo mo mulu mo waliyo, yo mo na tofou, na tomoloki tolo.
26 por isso, se alegrou o meu coração, e a minha língua exultou; e ainda a minha carne há de repousar em esperança.
27 Ulai afonimaiso? Kalomonakimo, Aupoisolu Yuso pa kiyomonoiniso. Mulu tunumononi, pa utukaimonoiniso, pa popimomonoiso, yo mo.
27 Pois não deixarás a minha alma no Hades, nem permitirás que o teu Santo veja a corrupção.
28 Yousi itouniyaimo molo na wiyomonokini. Nani auso yousakimo, wiyouwa wiyou, siyoliso molokimoikimo. Nonayo noinomo yani mulu mo moloki saso.”
28 Fizeste-me conhecidos os caminhos da vida; com a tua face me encherás de júbilo.
29 Pita mo Toiwini imo lukaso wiyotiki mo; nosai no mo; ulai ti monoi na ikoki, “Woli iyali, ima imo na timonukuwo, noino. Moini aniyopa, Toiwi mo tota amu monoi pa kumokiso, noko siya monoi na kumo unuki. Toiwi, tota mo kaloki, yau, yu asi iso na ai unukino. Nonani asi i mo amai niya toi.
29 Varões irmãos, seja-me lícito dizer-vos livremente acerca do patriarca Davi que ele morreu e foi sepultado, e entre nós está até hoje a sua sepultura.
30 Ulai Toiwi mo Kotoni mulu lukasiko nokota na, no monoi no to mo sai, Kotoyo auwolo unukaiki, imokaiki, “Asayo noinomo nani alisaino mo nona kwalomai monoi samukuko toloimo, noko nokolaloso.”
30 Sendo, pois, ele profeta e sabendo que Deus lhe havia prometido com juramento que do fruto de seus lombos, segundo a carne, levantaria o Cristo, para o assentar sobre o seu trono,
31 Nonani imo yasoi kwaimoki mo; Toiwi mo namolisai fiyamosi monoi posasokoki, Kolaiso monoi, noko no mo Kotoyo no muwokaiki no, Isolilo noko nokolalo moi fasimoka tumo monoi. Na yomuki, noino, “Yausai na auwoniyouwoimo, Aupoisolu Yuso Kotoyo pa kiyokaiyoiso. Yau mo pa popimoiso.” Toiwi mo aino yomuki,
31 nesta previsão, disse da ressurreição de Cristo, que a sua alma não foi deixada no Hades, nem a sua carne viu a corrupção.
32 Isiso monoi na yomuki, Isiso monoi nali. To mo yausai na lusikaiki, Kotoyo. Kokaini molo timai na kwaikinoki, koi komaso na.
32 Deus ressuscitou a este Jesus, do que todos nós somos testemunhas.
33 Yausai lusikaiki mo; Kotoyo kumokiso kawiyo yoki, tani auso, nainasai na tola yoki, noko siyoli na. No monoi no lolaimai mo tani Mulu Itouniyaimo Nokota na ku amoko, Apou Siyoliyo toku no imo unukaiki no. Ku amokoso ni tokimokalonuwo, imo folo folo imosai lukasoso na tukwai komomokalonuwo.
33 De sorte que, exaltado pela destra de Deus e tendo recebido do Pai a promessa do Espírito Santo, derramou isto que vós agora vedes e ouvis.
34 Toiwi mo kumokiso pa amiyokiso. Noko siya monoi kumokaiki,
34 Porque Davi não subiu aos céus, mas ele próprio diz: Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te à minha direita,
35 Yousikaino manakinimo, ainoso hani nono uo noko mo nani fiyo wosuwoimai na soimo, yani amiyo.”
35 até que ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés.
36 no monoi no ya timonukuwo, Isiso Siyoli monoi. Woli iyali, Isolilo noko nokolalo, yani imo na pukwaimono itouniyaimowo. Noko no mo, a mokimai no ukou ukou nikomokinuwo no, to mo Kolaiso Siyoli na, Kotoyo no muwokaiki no, Isolilo noko nokolalo moi fasimoka tumo monoi.” Noko nokolaloso aino na ikoki, Pita mo.
36 Saiba, pois, com certeza, toda a casa de Israel que a esse Jesus, a quem vós crucificastes, Deus o fez Senhor e Cristo.
37 Nosai no mo; ikoki mo; noko nokolalo mo mulu mo yau yau. Pita iyaliso na ikokino, “Woli iyali, moloi tiyonoki, woi?”
37 Ouvindo eles isto, compungiram-se em seu coração e perguntaram a Pedro e aos demais apóstolos: Que faremos, varões irmãos?
38 Fowakoki, Pita mo, “Mulu na palosokalowo. Isiso Kolaisoso mulumolo luwaiyakinuwomo, iwoso na uluwayoikuwomo. No monoi no Koto mo molo koiyau monoi imo mo futo, totani Mulu Itouniyaimo Nokota na aninoinuwomo.
38 E disse-lhes Pedro: Arrependei-vos, e cada um de vós seja batizado em nome de Jesus Cristo para perdão dos pecados, e recebereis o dom do Espírito Santo.
39 Koto mo aniyopa iyali saso pa ikokaikiso, momaiwoi moini alisaino iyaliwoi monoi na yomukaiki. Noko nokonu noko monoi mani, na yomukaiki. Noko nokolalo komaso moini Koto Siyoliyo no aliyonikaki no, toi monoi mani, na yomukaiki.” Aino ikoki, Pitayo mo.
39 Porque a promessa vos diz respeito a vós, a vossos filhos e a todos os que estão longe: a tantos quantos Deus, nosso Senhor, chamar.
40 Na posasoko wiyolukoki, na ikikoki, “Siyokuno iyalini molo koiyauso na putukaimowo.”
40 E com muitas outras palavras isto testificava e os exortava, dizendo: Salvai-vos desta geração perversa.
41 Nosai no mo; noko siyai mo tani imo kwai itouniyaimokino, waliyo mulumolokokino. Kwaikino mo; Pita iyaliyo iwoso uluwakokino. No monoi no noko nokolalo molopoi molopoi, 3000, lolaloso si tomasika tumokino, Isisoso mulumolo luwai noko nokolalowoi.
41 De sorte que foram batizados os que de bom grado receberam a sua palavra; e, naquele dia, agregaram-se quase três mil almas.
42 Nosai no mo; noko nokolalo tonofalo mo paiyoloko manokino, Kotoni imo lukasikalomano nokoyo. Wiyou pa iyamokiso. Mulu mo tomoso, toi mo. Pono nikuwanomosikino. Kotowoi imo polukasomosikino.
42 E perseveravam na doutrina dos apóstolos, e na comunhão, e no partir do pão, e nas orações.
43 Kotoni imo lukasikalomano nokoyo mulu ifolaluwawoi mi panalomosikino, noko nokolaloni molo timai. Wiyouwa wiyou, kwaikokino mo, na kokolokoki.
43 Em cada alma havia temor, e muitas maravilhas e sinais se faziam pelos apóstolos.
44 Isisoso mulumolo luwai noko nokolalo komaso mo posi tomasikuwano manokino. Ilolu mani, tomoso na.
44 Todos os que criam estavam juntos e tinham tudo em comum.
45 Nuwoi siya mo iloluwoi asiwoi mo suo suomoko nokoso nikalokino, suo mo muwoni. Nonani muwoni mo ponikalo manokino, koloni ilolu somiso noko nokolaloso.
45 Vendiam suas propriedades e fazendas e repartiam com todos, segundo cada um tinha necessidade.
46 Ulo ulo, saiso saiso lotu nu siyoli nuso pukouniyaiko mosiki. Nu nuso tomoso pono nikuwano manokino. Wau ufolo muluwoi muwoi, ulukukumoso na pono nikuwano manokino.
46 E, perseverando unânimes todos os dias no templo e partindo o pão em casa, comiam juntos com alegria e singeleza de coração,
47 Kotoso pokisosomi manokino. Tolomu noko nokolalo mulu mo waliyo saso, toi monoi. Ulo ulo, saiso saiso Isisoso lolaloso mulumolo luwaiyalokino, noko nokolalo siyaiyo, na samiyaikiyo si tomasikoki. Noko Siyoliyo noinomo noko molopoi molopoi wiyou, na mulumolo luwaikino.
47 louvando a Deus e caindo na graça de todo o povo. E todos os dias acrescentava o Senhor à igreja aqueles que se haviam de salvar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.