Atos 27

Kotoni Imo Itouniyaimo (AMM) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Nosai no mo; nokoyo imo lukasokaikino, Polo monoi. Itali asiso kau monoi lukasokaikino, poso ayou molosai mano monoi. Puko kulu nokota yo mani, aluwai monoi lukasokaikino. Imo lukasokaikino mo; kalopulo noko mo kiyokomokino, polimano samukuko nokota siyolini auso. Na imo taikiyokino, “Polo iyali na pokiyokano, Lomo nokonuso.” Nonani polimanota siyolo mo Yuliyaso, Sisi siyolini polimano nokota na.
1 Quando ficou decidido que navegaríamos para a Itália, Paulo e alguns outros presos foram entregues a um centurião chamado Júlio, que pertencia ao Regimento Imperial.
2 Nosai no mo; poso ayouso folamuwaniyo konokinoki. Nonani ayou mo Atolamitiya nokonusai tumokoki, Aisiya asi nokonu nokonuso manokalo monoi. Folamuwaniyo konokinoki mo; yasoi, na nukinoki. Tisolonaika nokota Alisotako mani, Polo kotiso aluwaimokoki, Masituniya asi nokota na.
2 Embarcamos num navio de Adramítio, que estava de partida para alguns lugares da província da Ásia, e saímos ao mar, estando conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 Amuwoisai Saito nokonu mo tikinoki. Polimanota Yuliyaso mo noko itouniyaimo. Waliyo yomukaiki, Polo mo siyokutono iyali kokano monoi mo. Yomuki, molo mano tiya monoi fasi taikiyo mo waliyo.
3 No dia seguinte, ancoramos em Sidom; e Júlio, num gesto de bondade para com Paulo, permitiu-lhe que fosse ao encontro dos seus amigos, para que estes suprissem as suas necessidades.
4 Ulai nosai no Saipolo asi aumoifaso nukinoki, mamo iwo mulumai asi mo. Imonuyo ufosifoli komomokaloki, no monoi no sokoni ausaimisai souwaiyalokinoki.
4 Quando partimos de lá, passamos ao norte de Chipre, porque os ventos nos eram contrários.
5 Nukinoki nukinoki, mamo iwo mulumai tokosiyai kaiyoukinoki. Aluwamai asi ti souwaikalokinoki, Pamofiliya asiwoi Silisiya asiwoi. Nukinoki nukinoki, Maila nokonu mo tikinoki, Lisiya asiso monoi. Asiso folamuwaniyo konokinoki.
5 Tendo atravessado o mar aberto ao longo da Cilícia e da Panfília, ancoramos em Mirra, na Lícia.
6 Nosai no mo; polimanotayo poso ayou siya ikolikaloki, na kokoki. Alikosatoliya nokonusai tumokoki, Itali asiso manoko monoi. Na koliyo timokoki.
6 Ali, o centurião encontrou um navio alexandrino que estava de partida para a Itália e nele nos fez embarcar.
7 Nosai no yasoi. Nomasoso nukinoki, ulo ulo amoloki amoloki. Imonuyo molo siyaso monoi louwa ufosifolikomomokoki, no monoi no. Nomasoso nu manokinoki, nomasoso nomasoso. Naita nokonuso aumoifaso kikinoki. Ulai moloi souwai monoi? Imonuyo na louwa ufosifolikomomokoki, molo siyaso monoi. No monoi no koufaso alosokokinoki, na nukinoki. Iwo mulumai asi Kolito souwaiyalokinoki, naina ausaimisai, Salomoni asifasai.
7 Navegamos vagarosamente por muitos dias e tivemos dificuldade para chegar a Cnido. Não sendo possível prosseguir em nossa rota, devido aos ventos contrários, navegamos ao sul de Creta, defronte a Salmona.
8 Kolito asi mo nomasoso souwaiyalokinoki, ilosai. Imonuyo louwa ufosifolikomomokoki, molo siyaso monoi. Nomasoso nomasoso, nokonu itouniyaimo mo na tikinoki, poso ayou isikokaimosi asi itouniyaimoso. Lasiya nokonu mo aumoifaso toi.
8 Costeamos a ilha com dificuldade e chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto da cidade de Laséia.
9 Nosai no mo; amai sinonokinoki. Koloni au popo mo uwai; imonu sisiyoli popo mo aumoifaso tanoki. Mamo iwo mi mo siyoli. No monoi no Poloyo na sosaikoki,
9 Tínhamos perdido muito tempo, e agora a navegação se tornara perigosa, pois já havia passado o Jejum. Por isso Paulo os advertiu:
10 na ikoki, “Woli iyali, ya tiyomu, poso ayou molosai konoi tonukoni mo, molomai na uwokaimokoimo. Iloluwoi ayouwoi uwokaikoimo, aiko tukuwoli solimokoimo.”
10 "Senhores, vejo que a nossa viagem será desastrosa e acarretará grande prejuízo para o navio, para a carga e também para as nossas vidas".
11 Ulai polimanota siyoliyo Poloso pa kwaimokiso. Noko tini imososo na kwaikoki. Poso ayou alomako nokotawoi ayou kiyo nokotawoi, totiyo yomukino, “Na tonukoni.”
11 Mas o centurião, em vez de ouvir o que Paulo falava, seguiu o conselho do piloto e do dono do navio.
12 Ninani nokonu no siki mo, no mo imonu asi koiyau. No monoi no noko siyai mani, iyamoki, “Niya tonukoni.” Finiko nokonuso sano monoi iyamoki, imonu popo tolosuwa monoi fou sano monoi. Finiko mo Kolito asiso toi. Imonu mo nonani nokonuso tumomosiwoi muwoi. Poso ayou isikokaimosi mo waliyo.
12 Visto que o porto não era próprio para passar o inverno, a maioria decidiu que deveríamos continuar navegando, com a esperança de alcançar Fenice e ali passar o inverno. Este era um porto de Creta, que dava para sudoeste e noroeste.
13 Nosai no mo; fulomu itouniyaimo auwoniyouki. No monoi no nokoyo louwa ikuwanokino, “Yasoi, lolai mo waliyo. Finiko nokonuso na tonukoni.” No monoi no utukaimokinoki, poso ayou molosai. Kolito asisai souwaiyalokinoki, ilosai.
13 Começando a soprar suavemente o vento sul, eles pensaram que haviam obtido o que desejavam; por isso levantaram âncoras e foram navegando ao longo da costa de Creta.
14 Ulai somaiso imonu soliyaki na auwoniyouki. Kolito asisai na tumoki. Wiyouwa wiyou, imonu atino pokaluwaisomosikino.
14 Pouco tempo depois, desencadeou-se da ilha um vento muito forte, chamado Nordeste.
15 Poso ayou na ufosifolikoki. Noko no moloi alomako monoi? Tofolo imonuyo na ufosifoli komomokaloki.
15 O navio foi arrastado pela tempestade, sem poder resistir ao vento; assim, cessamos as manobras e ficamos à deriva.
16 Nosai no Kota asifa souwaiyalokinoki, iwo mulumai asifasai. Naina ausaimisai souwaiyalokinoki. Nonani asisai imonu mo siyoli sowiyafasu, no monoi no ayoufa mo molosai kiyoniyo yokino. Namolisai no tomanomokaiki no, no mo na kiyoniyo yokinoki, poso ayou puwoso. Mi mo siyoli, wiyou na.
16 Passando ao sul de uma pequena ilha chamada Clauda, foi com dificuldade que conseguimos recolher o barco salva-vidas.
17 Molosai kiyoniyo yokinoki mo; moloyo konosuwakokaikino, poso ayou mulumai. Folisiyaiko monoi na konosuwakokaikino. Konosuwakokaikino mo; imonuyo ufosifoli tuno mo na fololoniyo konokino. Na poiniyaikoki, “Wonikaluso Afolika asi upoiso nu monoi, aiko pukolumiyaikoi.” No monoi no imonuyo ufosifoli tuno fololoniyo konokino, nomaso manokalo monoi louwa.
17 Levantando-o, lançaram mão de todos os meios para reforçar o navio com cordas; e temendo que ele encalhasse nos bancos de areia de Sirte, baixaram as velas e deixaram o navio à deriva.
18 Ulai imonu siyoli mo futo muwoi, tumo manoki tumo manoki, wiyouwa wiyou, iwo mo siyoliso tolau liyai manoki. Na louwa alofolikiyo konoki. No monoi no amuwoisai ilolu na salosa konokino, iwoso.
18 No dia seguinte, sendo violentamente castigados pela tempestade, começaram a lançar fora a carga.
19 Nosai no tinosai ayouni hani hani mani, salosa konokino, ayou noko totaiyosu. Molowoi tunowoi awoi salosa kono liyaikino.
19 No terceiro dia, lançaram fora, com as próprias mãos, a armação do navio.
20 Wiyou, imonu mo soliyaki. Amoloku mo pa you kokokinokiso, amoloki amoloki. Ulo mani, pa you kikinokiso. Imonu no ulai koufa, soliyaki wiyou na tumo manoki tumo manoki. Na mulumolokokinoki, “Moloi fasimoko monoi, woi? Na totukuwoli solimoko, woi.”
20 Não aparecendo nem sol nem estrelas por muitos dias, e continuando a abater-se sobre nós grande tempestade, finalmente perdemos toda a esperança de salvamento.
21 Koloni nokowoi muwoi. Noko mo pa no manokinoso, ulo ulo amoloki amoloki. Nosai no mo; Polo mo toini mulumaiso tolauki, na ikoki, “Woli iyali, ya louwa sosaikomokinukuwo, Kolito asisai utukaimo monoi. Yani imoso pukwaimononuwo mo, ayou mo pa puwokaikoso.
21 Visto que os homens tinham passado muito tempo sem comer, Paulo levantou-se diante deles e disse: "Os senhores deviam ter aceitado o meu conselho de não partir de Creta, pois assim teriam evitado este dano e prejuízo.
22 Ulai lolai niya tikikomonukuwo, mulu tomokiso na posiwo. Pa kolikaliyoinuwoso. Poso ayou saso na uwokaikoimo.
22 Mas agora recomendo-lhes que tenham coragem, pois nenhum de vocês perderá a vida; apenas o navio será destruído.
23 Yo mo Kotoni mi ano nokota. Lolai amoloki kumoki nokotayo na tola tumo, yani auso.
23 Pois ontem à noite apareceu-me um anjo do Deus a quem pertenço e a quem adoro, dizendo-me:
24 Na imono, “Polo, noiyo kokolomoi. Sisi siyolini molo timaiso na tolanoinimo. Kotoyo na tofasikomalonuwo. Nani imo yasoi na kwaimoni. Ayou noko komaso mani, pa kolikaliyoiso.” Kumoki nokotayo aino na imono.
24 ‘Paulo, não tenha medo. É preciso que você compareça perante César; Deus, por sua graça, deu-lhe as vidas de todos os que estão navegando com você’.
25 No monoi no mulu tomokiso na posiwo. Yo mo Kotoso waliyo na tomulumoloko unu. No imono no, noinoso nali fiyamosiyoimo.
25 Assim, tenham ânimo, senhores! Creio em Deus que acontecerá do modo como me foi dito.
26 Ulai poso ayou mo imonuyo na ufosifoliko waimokoimo, iloso. Iwo mulumai asi iloso na ufosifoliko taikiyoimo.” Aino na ikoki, Polo mo.
26 Devemos ser arrastados para alguma ilha".
27 Nosai no mo; poso ayou mo imonuyo amai ufosifolikalo manoki. Wiyouwa wiyou, ulo ulo amoloki amoloki, 14, Atoliya iwo siyoli mulumai ufosifoli komomokaloki, mamo iwo siyoli mulumai. Na tokosiyaiyo tikinoki. Nosai no mo; amoloki mulu pusumai ayou alomako nokoyo iyamoki, “Oi, asi mo aumoifaso na toi.”
27 Na décima quarta noite, ainda estávamos sendo levados de um lado para outro no mar Adriático, quando, por volta da meia-noite, os marinheiros imaginaram que estávamos próximos da terra.
28 Tomoki siyoli konosuwakaikino, molomai. Iwoso kukiyalo konokino, asi monoi ai kikino. Ai kikino mo, ai mo 40, upoi mo woiyaso ku toi. Nosai no fokufaso nukinoki. Ulai ti monoi molo tomoki kukiyalo konokino. Ai mo 30, upoi mo aumoifa ku toi.
28 Lançando a sonda, verificaram que a profundidade era de trinta e sete metros; pouco tempo depois, lançaram novamente a sonda e encontraram vinte e sete metros.
29 Poiniyaikoki, imonuyo aiko tomoki iloso ufosifolikomomokoi. Muwoli haniwoi molo toitati mo ayou kuosai na kukiyokokino, iwoso. No monoi no ayou mo manokowoi muwoi, amai na takoki. Kukiyokokino mo; na utolumalokino, posasi auwoniyou monoi.
29 Temendo que fôssemos jogados contra as pedras, lançaram quatro âncoras da popa e faziam preces para que amanhecesse o dia.
30 Nosai no mo; poso ayou alomako noko siyaiyo louwa uloloki, ayoufa molosai louwa nuki. Ayoufa molosai kiyoniyo konokino, iwo tonimaiso. Imokokino, “Amulusai mani, muwoli hani molo na tokukiyoka kononoki.” No mo topoko imo, ulolo monoi louwa.
30 Tentando escapar do navio, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas ao mar, a pretexto de lançar âncoras da proa.
31 Ulai Poloyo polimano noko iyaliso na ikoki, “Ayou alomako noko mo utukaimokakinomo, na kolikali siloinuwomo. Ayouso amai na suomo.”
31 Então Paulo disse ao centurião e aos soldados: "Se estes homens não ficarem no navio, vocês não poderão salvar-se".
32 No monoi no polimano iyaliyo ayoufa molo na tokosiyaikino. Na ulonolomanoki.
32 Com isso os soldados cortaram as cordas que prendiam o barco salva-vidas e o deixaram cair.
33 Nosai no mo; posasi aumoifamai Polo mo na ikikoki, “Koloni na ponokowo. Ulo ulo amoloki amoloki pa ponomosanuwoso, ulo ulo 14. Kokolo mulu saso, no monoi no.
33 Pouco antes do amanhecer, Paulo insistia que todos se alimentassem, dizendo: "Hoje faz catorze dias que vocês têm estado em vigília constante, sem nada comer.
34 No monoi no niya tikikomonukuwo, koloni na ponokowo. Koloni nokakinuwomo, au amikomoinuwomo, pa kolikaliyoinuwoso. Ya timonukuwo, pa uwokaiyoinuwoso.” Aino na ikoki, Polo mo.
34 Agora eu os aconselho a comerem algo, pois só assim poderão sobreviver. Nenhum de vocês perderá um fio de cabelo sequer".
35 Ikoki mo; paluwa tuo anoki, nokoni molo timai Kotoso na imoki, “Wafisu.” Nosai no tuo folonoki, na noki.
35 Tendo dito isso, tomou pão e deu graças a Deus diante de todos. Então o partiu e começou a comer.
36 Polo noki mo, noko mani, mulu mo ami ami, na nokino.
36 Todos se reanimaram e também comeram algo.
37 Ayou noko komaso noko koi mo noko mo molopoi molopoi, 276.
37 Estavam a bordo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Nokino mo; touwai na. Nosai no i muwoli muwoli mo kolo kolo, iwoso. Ulai afonimaiso? Poso ayou usiyoko monoi. No monoi no paluwa tuo i mo kolo kolo.
38 Depois de terem comido até ficarem satisfeitos, aliviaram o peso do navio, atirando todo o trigo ao mar.
39 Nosai no mo; posasi; poso ayou noko mo asi kikino. Hani asi woi? Upoi itouniyaimowoi na. Na louwa iyamoki, “Poso ayou mo upoiso talomako kikoni.”
39 Quando amanheceu não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, para onde decidiram conduzir o navio, se fosse possível.
40 No monoi no muwoli hani molo tokosonasikino, iwoso amai ku siki. Alomako a toku no konosuwakokaikino no, na fololokokino. Fololokokino; imonuyo ufosifoli tuno mo aso kiya liyokino, amulusai. No monoi no ayou mo na louwa alomakokino, upoiso.
40 Cortando as âncoras, deixaram-nas no mar, desatando ao mesmo tempo as cordas que prendiam os lemes. Então, alçando a vela da proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Ulai iwo wosuwoi tomokiso na kouniyaikanoki, na amikokaiki. Ulai moloi manoko monoi? Amulu mo tomoki tonimai taka yoki. Iwo mo siyoliso tolau liyaiki. Wiyou, ayou kuo mo folisiyaikoki, iwo mi siyoliyo.
41 Mas o navio encalhou num banco de areia, onde tocou o fundo. A proa encravou-se e ficou imóvel, e a popa foi quebrada pela violência das ondas.
42 Nosai no mo; polimano noko iyaliyo iyamoki, “Wonikaluso kalopulo nokoyo uloloimo, upoiso aiko nu liyaiyoi. Na totukuwolikoni.”
42 Os soldados resolveram matar os presos para impedir que algum deles fugisse, jogando-se ao mar.
43 Polimano samukuko nokota siyoliyosu alukikoki. Polo fasi monoi na yoki, no monoi no. Nosai no imokoki, “Sonanuwano noko moi mo toku na pofolamuwaniyo konowo, upoiso na posonanuwanowo.
43 Mas o centurião queria poupar a vida de Paulo e os impediu de executar o plano. Então ordenou aos que sabiam nadar que se lançassem primeiro ao mar em direção à terra.
44 Sonanuwano somiso noko moi mo a pokamono pokuloli tolikowo. Nosai no na pa folamuwaniyo konowo, upoiso na pa nuwo, a pokamono molosai.” Aino na imokoki, polimanota siyoliyo. No monoi no koi komaso mo waliyo, pa kolikali solimokokiso. Upoi mo waliyo tikinoki.
44 Os outros teriam que salvar-se em tábuas ou em pedaços do navio. Dessa forma, todos chegaram a salvo em terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.