Atos 27
Kotoni Imo Itouniyaimo (AMM) vs ARC
1 Nosai no mo; nokoyo imo lukasokaikino, Polo monoi. Itali asiso kau monoi lukasokaikino, poso ayou molosai mano monoi. Puko kulu nokota yo mani, aluwai monoi lukasokaikino. Imo lukasokaikino mo; kalopulo noko mo kiyokomokino, polimano samukuko nokota siyolini auso. Na imo taikiyokino, “Polo iyali na pokiyokano, Lomo nokonuso.” Nonani polimanota siyolo mo Yuliyaso, Sisi siyolini polimano nokota na.
1 Como se determinou que havíamos de navegar para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião por nome Júlio, da Coorte Augusta.
2 Nosai no mo; poso ayouso folamuwaniyo konokinoki. Nonani ayou mo Atolamitiya nokonusai tumokoki, Aisiya asi nokonu nokonuso manokalo monoi. Folamuwaniyo konokinoki mo; yasoi, na nukinoki. Tisolonaika nokota Alisotako mani, Polo kotiso aluwaimokoki, Masituniya asi nokota na.
2 E, embarcando nós em um navio adramitino, partimos navegando pelos lugares da costa da Ásia, estando conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Amuwoisai Saito nokonu mo tikinoki. Polimanota Yuliyaso mo noko itouniyaimo. Waliyo yomukaiki, Polo mo siyokutono iyali kokano monoi mo. Yomuki, molo mano tiya monoi fasi taikiyo mo waliyo.
3 E chegamos no dia seguinte a Sidom, e Júlio, tratando Paulo humanamente, lhe permitiu ir ver os amigos, para que cuidassem dele.
4 Ulai nosai no Saipolo asi aumoifaso nukinoki, mamo iwo mulumai asi mo. Imonuyo ufosifoli komomokaloki, no monoi no sokoni ausaimisai souwaiyalokinoki.
4 E, partindo dali, fomos navegando abaixo de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Nukinoki nukinoki, mamo iwo mulumai tokosiyai kaiyoukinoki. Aluwamai asi ti souwaikalokinoki, Pamofiliya asiwoi Silisiya asiwoi. Nukinoki nukinoki, Maila nokonu mo tikinoki, Lisiya asiso monoi. Asiso folamuwaniyo konokinoki.
5 E, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Nosai no mo; polimanotayo poso ayou siya ikolikaloki, na kokoki. Alikosatoliya nokonusai tumokoki, Itali asiso manoko monoi. Na koliyo timokoki.
6 Achando ali o centurião um navio de Alexandria, que navegava para a Itália, nos fez embarcar nele.
7 Nosai no yasoi. Nomasoso nukinoki, ulo ulo amoloki amoloki. Imonuyo molo siyaso monoi louwa ufosifolikomomokoki, no monoi no. Nomasoso nu manokinoki, nomasoso nomasoso. Naita nokonuso aumoifaso kikinoki. Ulai moloi souwai monoi? Imonuyo na louwa ufosifolikomomokoki, molo siyaso monoi. No monoi no koufaso alosokokinoki, na nukinoki. Iwo mulumai asi Kolito souwaiyalokinoki, naina ausaimisai, Salomoni asifasai.
7 E, como por muitos dias navegássemos vagarosamente, havendo chegado apenas defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos abaixo de Creta, junto de Salmona.
8 Kolito asi mo nomasoso souwaiyalokinoki, ilosai. Imonuyo louwa ufosifolikomomokoki, molo siyaso monoi. Nomasoso nomasoso, nokonu itouniyaimo mo na tikinoki, poso ayou isikokaimosi asi itouniyaimoso. Lasiya nokonu mo aumoifaso toi.
8 E, costeando-a dificilmente, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Nosai no mo; amai sinonokinoki. Koloni au popo mo uwai; imonu sisiyoli popo mo aumoifaso tanoki. Mamo iwo mi mo siyoli. No monoi no Poloyo na sosaikoki,
9 Passado muito tempo, e sendo já perigosa a navegação, pois também o jejum já tinha passado, Paulo os admoestava,
10 na ikoki, “Woli iyali, ya tiyomu, poso ayou molosai konoi tonukoni mo, molomai na uwokaimokoimo. Iloluwoi ayouwoi uwokaikoimo, aiko tukuwoli solimokoimo.”
10 dizendo-lhes: Varões, vejo que a navegação há de ser incômoda e com muito dano, não só para o navio e a carga, mas também para a nossa vida.
11 Ulai polimanota siyoliyo Poloso pa kwaimokiso. Noko tini imososo na kwaikoki. Poso ayou alomako nokotawoi ayou kiyo nokotawoi, totiyo yomukino, “Na tonukoni.”
11 Mas o centurião cria mais no piloto e no mestre do que no que dizia Paulo.
12 Ninani nokonu no siki mo, no mo imonu asi koiyau. No monoi no noko siyai mani, iyamoki, “Niya tonukoni.” Finiko nokonuso sano monoi iyamoki, imonu popo tolosuwa monoi fou sano monoi. Finiko mo Kolito asiso toi. Imonu mo nonani nokonuso tumomosiwoi muwoi. Poso ayou isikokaimosi mo waliyo.
12 E, como aquele porto não era cômodo para invernar, os mais deles foram de parecer que se partisse dali para ver se podiam chegar a Fenice, que é um porto de Creta que olha para a banda do vento da África e do Coro, e invernar ali.
13 Nosai no mo; fulomu itouniyaimo auwoniyouki. No monoi no nokoyo louwa ikuwanokino, “Yasoi, lolai mo waliyo. Finiko nokonuso na tonukoni.” No monoi no utukaimokinoki, poso ayou molosai. Kolito asisai souwaiyalokinoki, ilosai.
13 E, soprando o vento sul brandamente, lhes pareceu terem já o que desejavam, e, fazendo-se de vela, foram de muito perto costeando Creta.
14 Ulai somaiso imonu soliyaki na auwoniyouki. Kolito asisai na tumoki. Wiyouwa wiyou, imonu atino pokaluwaisomosikino.
14 Mas, não muito depois, deu nela um pé de vento, chamado Euroaquilão.
15 Poso ayou na ufosifolikoki. Noko no moloi alomako monoi? Tofolo imonuyo na ufosifoli komomokaloki.
15 E, sendo o navio arrebatado e não podendo navegar contra o vento, dando de mão a tudo, nos deixamos ir à toa.
16 Nosai no Kota asifa souwaiyalokinoki, iwo mulumai asifasai. Naina ausaimisai souwaiyalokinoki. Nonani asisai imonu mo siyoli sowiyafasu, no monoi no ayoufa mo molosai kiyoniyo yokino. Namolisai no tomanomokaiki no, no mo na kiyoniyo yokinoki, poso ayou puwoso. Mi mo siyoli, wiyou na.
16 E, correndo abaixo de uma pequena ilha chamada Cauda, apenas pudemos ganhar o batel.
17 Molosai kiyoniyo yokinoki mo; moloyo konosuwakokaikino, poso ayou mulumai. Folisiyaiko monoi na konosuwakokaikino. Konosuwakokaikino mo; imonuyo ufosifoli tuno mo na fololoniyo konokino. Na poiniyaikoki, “Wonikaluso Afolika asi upoiso nu monoi, aiko pukolumiyaikoi.” No monoi no imonuyo ufosifoli tuno fololoniyo konokino, nomaso manokalo monoi louwa.
17 E, levado este para cima, usaram de todos os meios, cingindo o navio; e, temendo darem à costa na Sirte, amainadas as velas, assim foram à toa.
18 Ulai imonu siyoli mo futo muwoi, tumo manoki tumo manoki, wiyouwa wiyou, iwo mo siyoliso tolau liyai manoki. Na louwa alofolikiyo konoki. No monoi no amuwoisai ilolu na salosa konokino, iwoso.
18 Andando nós agitados por uma veemente tempestade, no dia seguinte, aliviaram o navio.
19 Nosai no tinosai ayouni hani hani mani, salosa konokino, ayou noko totaiyosu. Molowoi tunowoi awoi salosa kono liyaikino.
19 E, ao terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Wiyou, imonu mo soliyaki. Amoloku mo pa you kokokinokiso, amoloki amoloki. Ulo mani, pa you kikinokiso. Imonu no ulai koufa, soliyaki wiyou na tumo manoki tumo manoki. Na mulumolokokinoki, “Moloi fasimoko monoi, woi? Na totukuwoli solimoko, woi.”
20 E, não aparecendo, havia já muitos dias, nem sol nem estrelas, e caindo sobre nós uma não pequena tempestade, fugiu-nos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Koloni nokowoi muwoi. Noko mo pa no manokinoso, ulo ulo amoloki amoloki. Nosai no mo; Polo mo toini mulumaiso tolauki, na ikoki, “Woli iyali, ya louwa sosaikomokinukuwo, Kolito asisai utukaimo monoi. Yani imoso pukwaimononuwo mo, ayou mo pa puwokaikoso.
21 Havendo já muito que se não comia, então, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Fora, na verdade, razoável, ó varões, ter-me ouvido a mim e não partir de Creta, e assim evitariam este incômodo e esta perdição.
22 Ulai lolai niya tikikomonukuwo, mulu tomokiso na posiwo. Pa kolikaliyoinuwoso. Poso ayou saso na uwokaikoimo.
22 Mas, agora, vos admoesto a que tenhais bom ânimo, porque não se perderá a vida de nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Yo mo Kotoni mi ano nokota. Lolai amoloki kumoki nokotayo na tola tumo, yani auso.
23 Porque, esta mesma noite, o anjo de Deus, de quem eu sou e a quem sirvo, esteve comigo,
24 Na imono, “Polo, noiyo kokolomoi. Sisi siyolini molo timaiso na tolanoinimo. Kotoyo na tofasikomalonuwo. Nani imo yasoi na kwaimoni. Ayou noko komaso mani, pa kolikaliyoiso.” Kumoki nokotayo aino na imono.
24 dizendo: Paulo, não temas! Importa que sejas apresentado a César, e eis que Deus te deu todos quantos navegam contigo.
25 No monoi no mulu tomokiso na posiwo. Yo mo Kotoso waliyo na tomulumoloko unu. No imono no, noinoso nali fiyamosiyoimo.
25 Portanto, ó varões, tende bom ânimo! Porque creio em Deus que há de acontecer assim como a mim me foi dito.
26 Ulai poso ayou mo imonuyo na ufosifoliko waimokoimo, iloso. Iwo mulumai asi iloso na ufosifoliko taikiyoimo.” Aino na ikoki, Polo mo.
26 É, contudo, necessário irmos dar numa ilha.
27 Nosai no mo; poso ayou mo imonuyo amai ufosifolikalo manoki. Wiyouwa wiyou, ulo ulo amoloki amoloki, 14, Atoliya iwo siyoli mulumai ufosifoli komomokaloki, mamo iwo siyoli mulumai. Na tokosiyaiyo tikinoki. Nosai no mo; amoloki mulu pusumai ayou alomako nokoyo iyamoki, “Oi, asi mo aumoifaso na toi.”
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo impelidos de uma e outra banda no mar Adriático, lá pela meia-noite, suspeitaram os marinheiros que estavam próximos de alguma terra.
28 Tomoki siyoli konosuwakaikino, molomai. Iwoso kukiyalo konokino, asi monoi ai kikino. Ai kikino mo, ai mo 40, upoi mo woiyaso ku toi. Nosai no fokufaso nukinoki. Ulai ti monoi molo tomoki kukiyalo konokino. Ai mo 30, upoi mo aumoifa ku toi.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 Poiniyaikoki, imonuyo aiko tomoki iloso ufosifolikomomokoi. Muwoli haniwoi molo toitati mo ayou kuosai na kukiyokokino, iwoso. No monoi no ayou mo manokowoi muwoi, amai na takoki. Kukiyokokino mo; na utolumalokino, posasi auwoniyou monoi.
29 E, temendo ir dar em alguns rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, desejando que viesse o dia.
30 Nosai no mo; poso ayou alomako noko siyaiyo louwa uloloki, ayoufa molosai louwa nuki. Ayoufa molosai kiyoniyo konokino, iwo tonimaiso. Imokokino, “Amulusai mani, muwoli hani molo na tokukiyoka kononoki.” No mo topoko imo, ulolo monoi louwa.
30 Procurando, porém, os marinheiros fugir do navio e tendo já deitado o batel ao mar, como que querendo lançar as âncoras pela proa,
31 Ulai Poloyo polimano noko iyaliso na ikoki, “Ayou alomako noko mo utukaimokakinomo, na kolikali siloinuwomo. Ayouso amai na suomo.”
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 No monoi no polimano iyaliyo ayoufa molo na tokosiyaikino. Na ulonolomanoki.
32 Então, os soldados cortaram os cabos do batel e o deixaram cair.
33 Nosai no mo; posasi aumoifamai Polo mo na ikikoki, “Koloni na ponokowo. Ulo ulo amoloki amoloki pa ponomosanuwoso, ulo ulo 14. Kokolo mulu saso, no monoi no.
33 E, enquanto o dia vinha, Paulo exortava a todos a que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais e permaneceis sem comer, não havendo provado nada.
34 No monoi no niya tikikomonukuwo, koloni na ponokowo. Koloni nokakinuwomo, au amikomoinuwomo, pa kolikaliyoinuwoso. Ya timonukuwo, pa uwokaiyoinuwoso.” Aino na ikoki, Polo mo.
34 Portanto, exorto-vos a que comais alguma coisa, pois é para a vossa saúde; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Ikoki mo; paluwa tuo anoki, nokoni molo timai Kotoso na imoki, “Wafisu.” Nosai no tuo folonoki, na noki.
35 E, havendo dito isto, tomando o pão, deu graças a Deus na presença de todos e, partindo- o, começou a comer.
36 Polo noki mo, noko mani, mulu mo ami ami, na nokino.
36 E, tendo já todos bom ânimo, puseram-se também a comer.
37 Ayou noko komaso noko koi mo noko mo molopoi molopoi, 276.
37 E éramos ao todo no navio duzentas e setenta e seis almas.
38 Nokino mo; touwai na. Nosai no i muwoli muwoli mo kolo kolo, iwoso. Ulai afonimaiso? Poso ayou usiyoko monoi. No monoi no paluwa tuo i mo kolo kolo.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 Nosai no mo; posasi; poso ayou noko mo asi kikino. Hani asi woi? Upoi itouniyaimowoi na. Na louwa iyamoki, “Poso ayou mo upoiso talomako kikoni.”
39 E, sendo já dia, não reconheceram a terra; enxergaram, porém, uma enseada que tinha praia e consultaram-se sobre se deveriam encalhar nela o navio.
40 No monoi no muwoli hani molo tokosonasikino, iwoso amai ku siki. Alomako a toku no konosuwakokaikino no, na fololokokino. Fololokokino; imonuyo ufosifoli tuno mo aso kiya liyokino, amulusai. No monoi no ayou mo na louwa alomakokino, upoiso.
40 Levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela maior ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Ulai iwo wosuwoi tomokiso na kouniyaikanoki, na amikokaiki. Ulai moloi manoko monoi? Amulu mo tomoki tonimai taka yoki. Iwo mo siyoliso tolau liyaiki. Wiyou, ayou kuo mo folisiyaikoki, iwo mi siyoliyo.
41 Dando, porém, num lugar de dois mares, encalharam ali o navio; e, fixa a proa, ficou imóvel, mas a popa abria-se com a força das ondas.
42 Nosai no mo; polimano noko iyaliyo iyamoki, “Wonikaluso kalopulo nokoyo uloloimo, upoiso aiko nu liyaiyoi. Na totukuwolikoni.”
42 Então, a ideia dos soldados foi que matassem os presos para que nenhum fugisse, escapando a nado.
43 Polimano samukuko nokota siyoliyosu alukikoki. Polo fasi monoi na yoki, no monoi no. Nosai no imokoki, “Sonanuwano noko moi mo toku na pofolamuwaniyo konowo, upoiso na posonanuwanowo.
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, lhes estorvou este intento; e mandou que os que pudessem nadar se lançassem primeiro ao mar e se salvassem em terra;
44 Sonanuwano somiso noko moi mo a pokamono pokuloli tolikowo. Nosai no na pa folamuwaniyo konowo, upoiso na pa nuwo, a pokamono molosai.” Aino na imokoki, polimanota siyoliyo. No monoi no koi komaso mo waliyo, pa kolikali solimokokiso. Upoi mo waliyo tikinoki.
44 e os demais, uns em tábuas e outros em coisas do navio. E assim aconteceu que todos chegaram à terra, a salvo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.