Atos 25

Kotoni Imo Itouniyaimo (AMM) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Tumoki mo; Fisita mo amoloki mo tauwoisu tanoki, Sisaliya nokonumai. Nosai no Yolusolimo nokonuso amiyoki.
1 Três dias depois de sua chegada à província, Festo subiu de Cesaréia a Jerusalém.
2 Amiyoki mo; noko sisiyoliyo faumiya tumokino. Lotu samukuko noko sisiyoliwoi Yuto noko sisiyoliwoi, toi mo faumiya tumokino, Polo tota monoi.
2 Aí os sumos sacerdotes e os judeus mais notáveis foram ter com ele, acusando Paulo, e rogaram-lhe,
3 Na imalo manokino, “Polo mo Yolusolimo nokonu nisoni tumumo. Na pa kiyomoko.” Ainoso na imalo manokino. Molomai yousi unu monoi mulumolokokino, tukolo monoi louwa fi, no monoi no.
3 com insistência, como um favor, que o mandasse de volta para Jerusalém. É que queriam armar-lhe uma emboscada para o assassinarem no caminho.
4 Ulai fowakoki, Fisita mo, “Sisaliya nokonuso amai tolumo. Aumoifaso ifou manoimo, yo mo.
4 Festo, porém, respondeu que Paulo se achava detido em Cesaréia e que ele mesmo partiria para lá dentro de poucos dias. E acrescentou:
5 Moi mulumai si noko sisiyoliyo aluwaimonowumo. Polo molo koiyauso aluwai mo, nonani foli monoi mo nosoni faumimona konowumo.” Aino na ikoki.
5 Portanto, os que dentre vós são de prestígio desçam comigo; e se houver algum crime nesse homem, acusem-no.
6 Nosai no mo; Fisita mo Yolusolimoso amai tolo tomasikoki, ulo ulo. Nosai no ifou amukonoki, Sisaliya nokonuso. Amuwoisai imo kwai nu poiso yousa tiki, polimano nokoso iko taikiyoki, “Polo pokausiyanowo.”
6 Demorou-se entre eles cerca de oito ou dez dias e desceu a Cesaréia. No dia seguinte, sentou-se no tribunal e citou Paulo.
7 Yuto noko, Yolusolimosai fainisai no kuna no, toi mani siki. Polo kawiyo tikino mo, na ukouniyaikokukino, na faumikino, Fisitaso. Ulai ima imo pa iyamokiso, ko imo monoiso lukasalokino.
7 Assim que este compareceu, rodearam-no os judeus que tinham descido de Jerusalém e acusaram-no de muitos e graves delitos que não podiam provar.
8 Nosai no Polo mo na fowakoki, “Ulai yo no hani no yowoi? Aniyopa imo ami mo pa tokulalimoiso. Lotu nu siyoli pa tokoiyaumomoiso. Lomo nokota siyoli Sisini imo pa tokulalimoiso.” Aino na ikoki, Polo mo.
8 Paulo alegava em sua defesa: Em nada tenho pecado contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César!
9 Ulai Fisita mo Poloso na imoki, “Ya tiyomu, Yolusolimo nokonuso amiyo monoi. Imo mo nosoni na kwaimoikimo, na yomu unukaiyoikimo. No mo waliyo poimo.” Aino imoki. Yuto noko wolimikoki, no monoi no.
9 Mas Festo, querendo agradar aos judeus, disse a Paulo: Queres subir a Jerusalém e ser julgado ali diante de mim?
10 Ulai Poloyo, “Nono mo sai, yo mo Yuto nokoso pa uwokokiso. No monoi no Yolusolimoso amiyo monoi mo wiyou. Sisi siyolini mi ano nokota nonani molo timai waliyo na totolo. Nonayo yani imo kwaimono mo waliyo. Nonayo yomu unumonokai mani, waliyosu.
10 Paulo, porém, disse: Estou perante o tribunal de César. É lá que devo ser julgado. Não fiz mal algum aos judeus, como bem sabes.
11 Yo mo molo koiyauso paluwai mo, nonani foli monoi mo waliyo potukolomonono, uo siyoli foli monoi. Ulai Yuto nokoyo afonimaiso tofaumi unumonono. Hani monoi kiyomono monoi, totaini auso no? Lomo nokota siyoli Sisini auso na pa kaumonowo. Totayosu mo yani imo na kwaimonumo.” Polo mo aino na imoki, Fisitaso.
11 Se lhes tenho feito algum mal ou coisa digna de morte, não recuso morrer. Mas, se nada há daquilo de que estes me acusam, ninguém tem o direito de entregar-me a eles. Apelo para César!
12 Nosai no mo; Fisita mo tani noko sisiyoliwoi imo lukasoki. Imo lukasoki mo; Poloso na imoki, “Sisi siyolini auso mano monoi tiyomuni. Waliyo na, tani auso na kauwoinimo, nokoyo.”
12 Então Festo conferenciou com os seus assessores e respondeu: Para César apelaste, a César irás.
13 Nosai no mo; Akolipa noniki mo Sisaliya nokonuso tumokino. Akolipa mo komano nokota siyoli siya. Noni siyolo mo Pinaisi. Fisitaso kiya tumokino.
13 Alguns dias depois, o rei Agripa e Berenice desceram a Cesaréia para saudar Festo.
14 Amoloki amoloki potanomosikino. No monoi no Fisitayo Polo monoi imo lukaso niki, Akolipa siyoliso. Na imoki, “Noko mo Filikoyo kalopulo nuso kiyokaiki.
14 Como se demorassem ali muitos dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo: Félix deixou preso aqui um certo homem.
15 Yolusolimo nokonuso yo manoki mo, lotu samukuko noko sisiyoliwoi Yuto noko sisiyoliwoi, toiyo faumimonokino, imonokino, “Polo mo molo koiyauso aluwai foli monoi pa uwokaiwo.”
15 Quando estive em Jerusalém, os sumos sacerdotes e os anciãos dos judeus vieram queixar-se dele comigo pedindo a sua condenação.
16 Ulai ya ikoki, “Lomo noko koiyo noko mo afonimaiso uwokaiwoi muwoi. Toku mo faumi unu nokoni molo timai tolumo. Toiyo tani imo na kwaimowumo. Wonikaluso afonimaiso aiko faumi unoino, imo kwai nokota siyoliso.” Yuto noko sisiyoliso aino na fowakoki, yo mo.
16 Respondi-lhes que não era costume dos romanos condenar homem algum, antes de ter confrontado o acusado com os seus acusadores e antes de se lhes dar a liberdade de defender-se dos crimes que lhes são imputados.
17 Nosai no mo; aluwaimoniyo tumokino, Polo monoi faumimono monoi. Tiki mo; amuwoisaisu yo mo imo kwai nu poiso na yousa tiki, polimano nokoso iko taikiyoki, “Polo na pokausiyanowo.”
17 Compareceram aqui. E eu, sem demora, logo no dia seguinte, dei audiência e ordenei que conduzissem esse homem.
18 Nosai no Yuto nokoyo faumimonokino. Ya piyomuki, uo foli monoi faumi ununowo. Ulai uo foli monoi faumi unuwoi muwoi.
18 Apresentaram-se os seus acusadores, mas não o acusaram de nenhum dos crimes de que eu suspeitava.
19 Totaini aniyopa molo monoisu imo lukasokino, kumoki tolomu nokoso aluwaiko monoi na. Yausai auwoniyou nokota monoi mani. Tani siyolo mo Isiso. Toku kaloki, ulai Poloyo yomuki, molotano na. No monoi no faumimonokino.
19 Eram só desavenças entre eles a respeito da sua religião, e uma discussão a respeito de um tal Jesus, já morto, e que Paulo afirma estar vivo.
20 Ulai moloi monoi woi? Yo no ainonani monoi no moloi saino monoi? No monoi no Poloso na imoki, “Oi, Yolusolimoso waliyo poi manoini. Imo mo nosoni na kwaimoikimo, na yomu unukaiyoikimo.”
20 Vi-me perplexo quanto ao modo de inquirir essas questões e perguntei-lhe se queria ir a Jerusalém e ser ali julgado.
21 Ulai Poloyo imonoki, “Yolusolimo mo wiyou. Sisi siyolini auso kaumono mo waliyo. Totayosu mo yani imo kwaimonumo.” Imonoki mo; yo mo polimano iyaliso ikoki, “Polo na pa samuku manowo, ainoso hani Sisi siyolini auso ya kiyomo taikiyoimo.” Akolipaso aino na imoki, Fisitayo mo.
21 Mas, como Paulo apelou para o julgamento do imperador, mandei que fique detido até que o remeta a César.
22 Nosai no Akolipayo imoki, “Asa mani, tani imo kwaimo monoi tiyo.” Nosai no Fisitayo imoki, “Waliyo na, amuwoiso kwaimoinimo.”
22 Agripa disse então a Festo: Eu também desejava ouvir esse homem. Ao que ele respondeu: Amanhã o ouvirás.
23 Nosai no mo; amuwoisai Akolipa noniki mo tuno ititouni asisikokino, Akolipawoi Pinaisiwoi. Wiyou, kou molopoi. Ukouniyaiko nu siyoli poiso lotikino. Polimano samukuko noko sisiyoliwoi tolomu noko sisiyoliwoi, toiyo aluwaikiyo tikino. Nosai no Fisita mo polimano nokoso na iko taikiyoki, “Polo na pokausiyanowo.”
23 No dia seguinte, Agripa e Berenice apresentaram-se com grande pompa. E, entrando com os tribunos e as pessoas de mais relevo da cidade na sala de audiência, foi também Paulo introduzido por ordem de Festo.
24 Kawiyo tumokino mo, na ikoki, “Akolipa siyoli, nokoso na poki. Isoni si noko komaso moi mani, na pokiwo. Yuto noko komaso nokoyo na faumimonalokino, Yolusolimo nokonuwoi tolomu Sisaliya nokonumaiwoi. Siyoliso na imonalokino, “Na pa tukolowo. Koini aumai tolo mo wiyou tiyamonoki.”
24 Festo tomou a palavra: Ó rei, e todos vós que estais aqui presentes, vedes este homem contra quem os judeus em massa e com grandes gritos vieram reclamar a morte, tanto aqui como em Jerusalém.
25 Ya tiyomu, afonimaiso faumimonokino. Tukolo imo no moloi yomukai monoi, yo no? Nosai no totayosu na imonoki, “Sisi siyolini auso na pa kaumonowo. Yani imo na kwaimonumo.” No monoi no ya yomukaiki, “Waliyo na, na kiyomo taikiyoimo.”
25 Mas tenho averiguado que ele não fez coisa alguma digna de morte. Entretanto, havendo ele apelado para o imperador, determinei remeter-lho.
26 — ausente —
26 Mas dele não tenho nada de positivo que possa escrever ao imperador, e por isso mandei-o comparecer diante de vós, mormente diante de tua majestade, para que essa audiência apure alguma coisa que eu possa escrever.
27 — ausente —
27 Pois não me parece razoável remeter um preso, sem mencionar ao mesmo tempo as acusações formuladas contra ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.