Atos 25
Kotoni Imo Itouniyaimo (AMM) vs ARIB
1 Tumoki mo; Fisita mo amoloki mo tauwoisu tanoki, Sisaliya nokonumai. Nosai no Yolusolimo nokonuso amiyoki.
1 Tendo, pois, entrado Festo na província, depois de três dias subiu de Cesaréia a Jerusalém.
2 Amiyoki mo; noko sisiyoliyo faumiya tumokino. Lotu samukuko noko sisiyoliwoi Yuto noko sisiyoliwoi, toi mo faumiya tumokino, Polo tota monoi.
2 E os principais sacerdotes e os mais eminentes judeus fizeram-lhe queixa contra Paulo e, em detrimento deste,
3 Na imalo manokino, “Polo mo Yolusolimo nokonu nisoni tumumo. Na pa kiyomoko.” Ainoso na imalo manokino. Molomai yousi unu monoi mulumolokokino, tukolo monoi louwa fi, no monoi no.
3 lhe rogavam o favor de o mandar a Jerusalém, armando ciladas para o matarem no caminho.
4 Ulai fowakoki, Fisita mo, “Sisaliya nokonuso amai tolumo. Aumoifaso ifou manoimo, yo mo.
4 Mas Festo respondeu que Paulo estava detido em Cesaréia, e que ele mesmo brevemente partiria para lá.
5 Moi mulumai si noko sisiyoliyo aluwaimonowumo. Polo molo koiyauso aluwai mo, nonani foli monoi mo nosoni faumimona konowumo.” Aino na ikoki.
5 Portanto, disse ele às autoridades dentre vós desçam comigo e, se há nesse homem algum crime, acusem-no.
6 Nosai no mo; Fisita mo Yolusolimoso amai tolo tomasikoki, ulo ulo. Nosai no ifou amukonoki, Sisaliya nokonuso. Amuwoisai imo kwai nu poiso yousa tiki, polimano nokoso iko taikiyoki, “Polo pokausiyanowo.”
6 Tendo-se demorado entre eles não mais de oito ou dez dias, desceu a Cesaréia; e no dia seguinte, sentando-se no tribunal, mandou trazer Paulo.
7 Yuto noko, Yolusolimosai fainisai no kuna no, toi mani siki. Polo kawiyo tikino mo, na ukouniyaikokukino, na faumikino, Fisitaso. Ulai ima imo pa iyamokiso, ko imo monoiso lukasalokino.
7 Tendo ele comparecido, rodearam-no os judeus que haviam descido de Jerusalém, trazendo contra ele muitas e graves acusações, que não podiam provar.
8 Nosai no Polo mo na fowakoki, “Ulai yo no hani no yowoi? Aniyopa imo ami mo pa tokulalimoiso. Lotu nu siyoli pa tokoiyaumomoiso. Lomo nokota siyoli Sisini imo pa tokulalimoiso.” Aino na ikoki, Polo mo.
8 Paulo, porém, respondeu em sua defesa: Nem contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César, tenho pecado em coisa alguma.
9 Ulai Fisita mo Poloso na imoki, “Ya tiyomu, Yolusolimo nokonuso amiyo monoi. Imo mo nosoni na kwaimoikimo, na yomu unukaiyoikimo. No mo waliyo poimo.” Aino imoki. Yuto noko wolimikoki, no monoi no.
9 Todavia Festo, querendo agradar aos judeus, respondendo a Paulo, disse: Queres subir a Jerusalém e ali ser julgado perante mim acerca destas coisas?
10 Ulai Poloyo, “Nono mo sai, yo mo Yuto nokoso pa uwokokiso. No monoi no Yolusolimoso amiyo monoi mo wiyou. Sisi siyolini mi ano nokota nonani molo timai waliyo na totolo. Nonayo yani imo kwaimono mo waliyo. Nonayo yomu unumonokai mani, waliyosu.
10 Mas Paulo disse: Estou perante o tribunal de César, onde devo ser julgado; nenhum mal fiz aos judeus, como muito bem sabes.
11 Yo mo molo koiyauso paluwai mo, nonani foli monoi mo waliyo potukolomonono, uo siyoli foli monoi. Ulai Yuto nokoyo afonimaiso tofaumi unumonono. Hani monoi kiyomono monoi, totaini auso no? Lomo nokota siyoli Sisini auso na pa kaumonowo. Totayosu mo yani imo na kwaimonumo.” Polo mo aino na imoki, Fisitaso.
11 Se, pois, sou malfeitor e tenho cometido alguma coisa digna de morte, não recuso morrer; mas se nada há daquilo de que estes me acusam, ninguém me pode entregar a eles; apelo para César.
12 Nosai no mo; Fisita mo tani noko sisiyoliwoi imo lukasoki. Imo lukasoki mo; Poloso na imoki, “Sisi siyolini auso mano monoi tiyomuni. Waliyo na, tani auso na kauwoinimo, nokoyo.”
12 Então Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: Apelaste para César; para César irás.
13 Nosai no mo; Akolipa noniki mo Sisaliya nokonuso tumokino. Akolipa mo komano nokota siyoli siya. Noni siyolo mo Pinaisi. Fisitaso kiya tumokino.
13 Passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice vieram a Cesaréia em visita de saudação a Festo.
14 Amoloki amoloki potanomosikino. No monoi no Fisitayo Polo monoi imo lukaso niki, Akolipa siyoliso. Na imoki, “Noko mo Filikoyo kalopulo nuso kiyokaiki.
14 E, como se demorassem ali muitos dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo, dizendo: Há aqui certo homem que foi deixado preso por Félix,
15 Yolusolimo nokonuso yo manoki mo, lotu samukuko noko sisiyoliwoi Yuto noko sisiyoliwoi, toiyo faumimonokino, imonokino, “Polo mo molo koiyauso aluwai foli monoi pa uwokaiwo.”
15 a respeito do qual, quando estive em Jerusalém, os principais sacerdotes e os anciãos dos judeus me fizeram queixas, pedindo sentença contra ele;
16 Ulai ya ikoki, “Lomo noko koiyo noko mo afonimaiso uwokaiwoi muwoi. Toku mo faumi unu nokoni molo timai tolumo. Toiyo tani imo na kwaimowumo. Wonikaluso afonimaiso aiko faumi unoino, imo kwai nokota siyoliso.” Yuto noko sisiyoliso aino na fowakoki, yo mo.
16 aos quais respondi que não é costume dos romanos condenar homem algum sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores e possa defender-se da acusação.
17 Nosai no mo; aluwaimoniyo tumokino, Polo monoi faumimono monoi. Tiki mo; amuwoisaisu yo mo imo kwai nu poiso na yousa tiki, polimano nokoso iko taikiyoki, “Polo na pokausiyanowo.”
17 Quando então eles se haviam reunido aqui, sem me demorar, no dia seguinte sentei-me no tribunal e mandei trazer o homem;
18 Nosai no Yuto nokoyo faumimonokino. Ya piyomuki, uo foli monoi faumi ununowo. Ulai uo foli monoi faumi unuwoi muwoi.
18 contra o qual os acusadores, levantando-se, não apresentaram acusação alguma das coisas perversas que eu suspeitava;
19 Totaini aniyopa molo monoisu imo lukasokino, kumoki tolomu nokoso aluwaiko monoi na. Yausai auwoniyou nokota monoi mani. Tani siyolo mo Isiso. Toku kaloki, ulai Poloyo yomuki, molotano na. No monoi no faumimonokino.
19 tinham, porém, contra ele algumas questões acerca da sua religião e de um tal Jesus defunto, que Paulo afirmava estar vivo.
20 Ulai moloi monoi woi? Yo no ainonani monoi no moloi saino monoi? No monoi no Poloso na imoki, “Oi, Yolusolimoso waliyo poi manoini. Imo mo nosoni na kwaimoikimo, na yomu unukaiyoikimo.”
20 E, estando eu perplexo quanto ao modo de investigar estas coisas, perguntei se não queria ir a Jerusalém e ali ser julgado no tocante às mesmas.
21 Ulai Poloyo imonoki, “Yolusolimo mo wiyou. Sisi siyolini auso kaumono mo waliyo. Totayosu mo yani imo kwaimonumo.” Imonoki mo; yo mo polimano iyaliso ikoki, “Polo na pa samuku manowo, ainoso hani Sisi siyolini auso ya kiyomo taikiyoimo.” Akolipaso aino na imoki, Fisitayo mo.
21 Mas apelando Paulo para que fosse reservado ao julgamento do imperador, mandei que fosse detido até que o enviasse a César.
22 Nosai no Akolipayo imoki, “Asa mani, tani imo kwaimo monoi tiyo.” Nosai no Fisitayo imoki, “Waliyo na, amuwoiso kwaimoinimo.”
22 Então Agripa disse a Festo: Eu bem quisera ouvir esse homem. Respondeu-lhe ele: Amanhã o ouvirás.
23 Nosai no mo; amuwoisai Akolipa noniki mo tuno ititouni asisikokino, Akolipawoi Pinaisiwoi. Wiyou, kou molopoi. Ukouniyaiko nu siyoli poiso lotikino. Polimano samukuko noko sisiyoliwoi tolomu noko sisiyoliwoi, toiyo aluwaikiyo tikino. Nosai no Fisita mo polimano nokoso na iko taikiyoki, “Polo na pokausiyanowo.”
23 No dia seguinte vindo Agripa e Berenice, com muito aparato, entraram no auditório com os chefes militares e homens principais da cidade; então, por ordem de Festo, Paulo foi trazido.
24 Kawiyo tumokino mo, na ikoki, “Akolipa siyoli, nokoso na poki. Isoni si noko komaso moi mani, na pokiwo. Yuto noko komaso nokoyo na faumimonalokino, Yolusolimo nokonuwoi tolomu Sisaliya nokonumaiwoi. Siyoliso na imonalokino, “Na pa tukolowo. Koini aumai tolo mo wiyou tiyamonoki.”
24 Disse Festo: Rei Agripa e vós todos que estais presentes conosco, vedes este homem por causa de quem toda a multidão dos judeus, tanto em Jerusalém como aqui, recorreu a mim, clamando que não convinha que ele vivesse mais.
25 Ya tiyomu, afonimaiso faumimonokino. Tukolo imo no moloi yomukai monoi, yo no? Nosai no totayosu na imonoki, “Sisi siyolini auso na pa kaumonowo. Yani imo na kwaimonumo.” No monoi no ya yomukaiki, “Waliyo na, na kiyomo taikiyoimo.”
25 Eu, porém, achei que ele não havia praticado coisa alguma digna de morte; mas havendo ele apelado para o imperador, resolvi remeter-lho.
26 — ausente —
26 Do qual não tenho coisa certa que escreva a meu senhor, e por isso perante vós o trouxe, principalmente perante ti, ó rei Agripa, para que, depois de feito o interrogatório, tenha eu alguma coisa que escrever.
27 — ausente —
27 Porque não me parece razoável enviar um preso, e não notificar as acusações que há contra ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.