Atos 25
Kotoni Imo Itouniyaimo (AMM) vs NVT
1 Tumoki mo; Fisita mo amoloki mo tauwoisu tanoki, Sisaliya nokonumai. Nosai no Yolusolimo nokonuso amiyoki.
1 Três dias depois que Festo chegou a Cesareia para assumir suas novas responsabilidades no governo da província, partiu para Jerusalém,
2 Amiyoki mo; noko sisiyoliyo faumiya tumokino. Lotu samukuko noko sisiyoliwoi Yuto noko sisiyoliwoi, toi mo faumiya tumokino, Polo tota monoi.
2 onde os principais sacerdotes e outros líderes judeus se reuniram com ele e lhe apresentaram as acusações contra Paulo.
3 Na imalo manokino, “Polo mo Yolusolimo nokonu nisoni tumumo. Na pa kiyomoko.” Ainoso na imalo manokino. Molomai yousi unu monoi mulumolokokino, tukolo monoi louwa fi, no monoi no.
3 Pediram a Festo, como favor, que transferisse Paulo para Jerusalém, pois planejavam armar uma emboscada para matá-lo no caminho.
4 Ulai fowakoki, Fisita mo, “Sisaliya nokonuso amai tolumo. Aumoifaso ifou manoimo, yo mo.
4 Festo respondeu que Paulo estava em Cesareia e que ele próprio voltaria para lá em breve.
5 Moi mulumai si noko sisiyoliyo aluwaimonowumo. Polo molo koiyauso aluwai mo, nonani foli monoi mo nosoni faumimona konowumo.” Aino na ikoki.
5 “Alguns de vocês que têm autoridade voltem comigo”, disse ele. “Se Paulo tiver feito algo de errado, vocês poderão apresentar suas acusações.”
6 Nosai no mo; Fisita mo Yolusolimoso amai tolo tomasikoki, ulo ulo. Nosai no ifou amukonoki, Sisaliya nokonuso. Amuwoisai imo kwai nu poiso yousa tiki, polimano nokoso iko taikiyoki, “Polo pokausiyanowo.”
6 Oito ou dez dias depois, Festo voltou a Cesareia e, no dia seguinte, convocou o tribunal e mandou que trouxessem Paulo.
7 Yuto noko, Yolusolimosai fainisai no kuna no, toi mani siki. Polo kawiyo tikino mo, na ukouniyaikokukino, na faumikino, Fisitaso. Ulai ima imo pa iyamokiso, ko imo monoiso lukasalokino.
7 Quando Paulo chegou, os líderes judeus vindos de Jerusalém se juntaram ao seu redor e fizeram várias acusações graves que não podiam provar.
8 Nosai no Polo mo na fowakoki, “Ulai yo no hani no yowoi? Aniyopa imo ami mo pa tokulalimoiso. Lotu nu siyoli pa tokoiyaumomoiso. Lomo nokota siyoli Sisini imo pa tokulalimoiso.” Aino na ikoki, Polo mo.
8 Paulo se defendeu: “Não sou culpado de nenhum crime contra as leis judaicas, nem contra o templo, nem contra o governo romano”.
9 Ulai Fisita mo Poloso na imoki, “Ya tiyomu, Yolusolimo nokonuso amiyo monoi. Imo mo nosoni na kwaimoikimo, na yomu unukaiyoikimo. No mo waliyo poimo.” Aino imoki. Yuto noko wolimikoki, no monoi no.
9 Então Festo, querendo agradar aos judeus, perguntou: “Você está disposto a ir a Jerusalém e ali ser julgado diante de mim?”.
10 Ulai Poloyo, “Nono mo sai, yo mo Yuto nokoso pa uwokokiso. No monoi no Yolusolimoso amiyo monoi mo wiyou. Sisi siyolini mi ano nokota nonani molo timai waliyo na totolo. Nonayo yani imo kwaimono mo waliyo. Nonayo yomu unumonokai mani, waliyosu.
10 Paulo respondeu: “Este é um tribunal oficial romano, portanto devo ser julgado aqui mesmo. O senhor sabe muito bem que não fiz nenhum mal aos judeus.
11 Yo mo molo koiyauso paluwai mo, nonani foli monoi mo waliyo potukolomonono, uo siyoli foli monoi. Ulai Yuto nokoyo afonimaiso tofaumi unumonono. Hani monoi kiyomono monoi, totaini auso no? Lomo nokota siyoli Sisini auso na pa kaumonowo. Totayosu mo yani imo na kwaimonumo.” Polo mo aino na imoki, Fisitaso.
11 Se fiz algo para merecer a pena de morte, não me recuso a morrer. Mas, se sou inocente, ninguém tem o direito de me entregar a estes homens. Eu apelo para César”.
12 Nosai no mo; Fisita mo tani noko sisiyoliwoi imo lukasoki. Imo lukasoki mo; Poloso na imoki, “Sisi siyolini auso mano monoi tiyomuni. Waliyo na, tani auso na kauwoinimo, nokoyo.”
12 Festo consultou seus conselheiros e, por fim, respondeu: “Muito bem, você apelou para César, então irá para César”.
13 Nosai no mo; Akolipa noniki mo Sisaliya nokonuso tumokino. Akolipa mo komano nokota siyoli siya. Noni siyolo mo Pinaisi. Fisitaso kiya tumokino.
13 Alguns dias depois, o rei Agripa chegou com sua irmã, Berenice, para visitar Festo.
14 Amoloki amoloki potanomosikino. No monoi no Fisitayo Polo monoi imo lukaso niki, Akolipa siyoliso. Na imoki, “Noko mo Filikoyo kalopulo nuso kiyokaiki.
14 Durante a estada deles, que durou vários dias, Festo discutiu o caso de Paulo com o rei. “Tenho aqui um prisioneiro que Félix deixou para mim”, disse ele.
15 Yolusolimo nokonuso yo manoki mo, lotu samukuko noko sisiyoliwoi Yuto noko sisiyoliwoi, toiyo faumimonokino, imonokino, “Polo mo molo koiyauso aluwai foli monoi pa uwokaiwo.”
15 “Quando estive em Jerusalém, os principais sacerdotes e líderes judeus apresentaram acusações contra ele e pediram que eu o condenasse.
16 Ulai ya ikoki, “Lomo noko koiyo noko mo afonimaiso uwokaiwoi muwoi. Toku mo faumi unu nokoni molo timai tolumo. Toiyo tani imo na kwaimowumo. Wonikaluso afonimaiso aiko faumi unoino, imo kwai nokota siyoliso.” Yuto noko sisiyoliso aino na fowakoki, yo mo.
16 Eu lhes disse que a lei romana não condena ninguém sem julgamento. O acusado deve ter a oportunidade de confrontar seus acusadores e se defender.
17 Nosai no mo; aluwaimoniyo tumokino, Polo monoi faumimono monoi. Tiki mo; amuwoisaisu yo mo imo kwai nu poiso na yousa tiki, polimano nokoso iko taikiyoki, “Polo na pokausiyanowo.”
17 “Quando eles vieram aqui para o julgamento, não me demorei. Convoquei o tribunal logo no dia seguinte e mandei chamar Paulo.
18 Nosai no Yuto nokoyo faumimonokino. Ya piyomuki, uo foli monoi faumi ununowo. Ulai uo foli monoi faumi unuwoi muwoi.
18 Os judeus, porém, não o acusaram de nenhum dos crimes que eu esperava.
19 Totaini aniyopa molo monoisu imo lukasokino, kumoki tolomu nokoso aluwaiko monoi na. Yausai auwoniyou nokota monoi mani. Tani siyolo mo Isiso. Toku kaloki, ulai Poloyo yomuki, molotano na. No monoi no faumimonokino.
19 Ao contrário, era algo relacionado à sua religião e a um morto chamado Jesus, que Paulo insiste que está vivo.
20 Ulai moloi monoi woi? Yo no ainonani monoi no moloi saino monoi? No monoi no Poloso na imoki, “Oi, Yolusolimoso waliyo poi manoini. Imo mo nosoni na kwaimoikimo, na yomu unukaiyoikimo.”
20 Sem saber como investigar essas questões, perguntei a Paulo se estava disposto a ir a Jerusalém e ali ser julgado por essas acusações,
21 Ulai Poloyo imonoki, “Yolusolimo mo wiyou. Sisi siyolini auso kaumono mo waliyo. Totayosu mo yani imo kwaimonumo.” Imonoki mo; yo mo polimano iyaliso ikoki, “Polo na pa samuku manowo, ainoso hani Sisi siyolini auso ya kiyomo taikiyoimo.” Akolipaso aino na imoki, Fisitayo mo.
21 mas ele apelou ao imperador para que julgue seu caso. Por isso, ordenei que fosse mantido sob custódia até eu tomar as providências necessárias para enviá-lo a César.”
22 Nosai no Akolipayo imoki, “Asa mani, tani imo kwaimo monoi tiyo.” Nosai no Fisitayo imoki, “Waliyo na, amuwoiso kwaimoinimo.”
22 Então Agripa disse a Festo: “Gostaria de ouvir esse homem pessoalmente”. E Festo respondeu: “Amanhã poderá ouvi-lo!”.
23 Nosai no mo; amuwoisai Akolipa noniki mo tuno ititouni asisikokino, Akolipawoi Pinaisiwoi. Wiyou, kou molopoi. Ukouniyaiko nu siyoli poiso lotikino. Polimano samukuko noko sisiyoliwoi tolomu noko sisiyoliwoi, toiyo aluwaikiyo tikino. Nosai no Fisita mo polimano nokoso na iko taikiyoki, “Polo na pokausiyanowo.”
23 No dia seguinte, Agripa e Berenice chegaram à sala de audiência com grande pompa, acompanhados de oficiais militares e homens importantes da cidade. Festo mandou trazer Paulo e,
24 Kawiyo tumokino mo, na ikoki, “Akolipa siyoli, nokoso na poki. Isoni si noko komaso moi mani, na pokiwo. Yuto noko komaso nokoyo na faumimonalokino, Yolusolimo nokonuwoi tolomu Sisaliya nokonumaiwoi. Siyoliso na imonalokino, “Na pa tukolowo. Koini aumai tolo mo wiyou tiyamonoki.”
24 em seguida, disse: “Rei Agripa e demais presentes, este é o homem cuja morte é exigida pelos judeus tanto daqui como de Jerusalém.
25 Ya tiyomu, afonimaiso faumimonokino. Tukolo imo no moloi yomukai monoi, yo no? Nosai no totayosu na imonoki, “Sisi siyolini auso na pa kaumonowo. Yani imo na kwaimonumo.” No monoi no ya yomukaiki, “Waliyo na, na kiyomo taikiyoimo.”
25 Em minha opinião, ele não fez coisa alguma para merecer a morte. Contudo, uma vez que apelou ao imperador para que julgue seu caso, decidi enviá-lo a Roma.
26 — ausente —
26 “Não sei, porém, o que escrever ao imperador, pois não há nenhuma acusação clara contra ele. Por isso eu o trouxe hoje diante dos senhores, especialmente do rei Agripa, para que, depois de o interrogarmos, eu tenha algo para escrever.
27 — ausente —
27 Pois não faz sentido enviar um prisioneiro ao imperador sem especificar as acusações contra ele”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.